سه سوت

فصل چهار

لب ند زد و آرشه رو گکاشت رو ویلون. چشماشو بست. من دستم و زدم زیر چونه ام و با هیجان نگاش کردم.

آرشده رو که کشدید روی سدیمای ویولون می خواسدتم موهامو بمنم. انگار که یمی با یه چیز فلزی می کشدده روی ت ته و فلز. تمام تنم مور مور شددد .یعنی خدا رو شددمر خونه یه طبقه بود وگر بدون یک لحظه فمر خودمو از همون پنجره پرت می کردم پائین. با بدب تی به هایده نگاه کردم صدای گوش خراش آر شه اش هر لحطه بدتر می شد. همون موقع یمی از بیرون به سمت در اتاق ما اومد و تند در و بست.

چمدونام و باز نمردم هنوز. فمر کنم بهتره برم توی همین پارک سددر خیابون ب وابم. هنوز برای زنده موندن وقت دارم!

دختره که کله اشو کرده بود تو مجله خزید کنار من و کنار گوشم گفت:

دانشجوی موسیقیه...من نمی دونم کی به این گفته تو موسیقی استعداد داره که رفته دنبال این رشته. می گه دو سال داره می ره کلاس ویولون هنوز تو آرشه کشی مونده!

بعد دستشو دراز کرد سمت منو گفت:

رکسانا...رکی صدام کن!

با بدب تی نگاهش کردم. دهنش بو نمی داد. خوب این یه پوئن مثبت بود. آب دهنم و قورت دادم و گفتم:

تو هم موسیقی می خونی؟ یه وری خندید:

نه!

اینم دومین پوئن مثبت.اومدم دهنم و باز کنم و حرز بزنم که یه ص دایی اومد انگار که یه فیل داره با خرطومش جیغ می کشه. برگشتم سمت او دختر خشنه .بله خانم داشتن بینیشون و می تموندن. با چشم های گرد شده نگاش کردم که دیدم رکسانا یا همون رکی خانم غش کرده از خنده. وسط خنده گفت:

معرفی می کنم شیده!

من با دهن باز به ش یده خیره ش ده بودم که فمر کنم مغزش رو هم خالی کرده بود تو دستمال کاغکی! رکی با تفریح نگام کرد و گفت:

تقریبا به همه چیز ح سا سیت داره و به قول خودش باید ت لطه کنه تا راحت شه. کم کم به این صداها عادت می کنی! بعدم بی خیال پهن شد روی ت تش و دوباره مجله اش رو برداشت و گفت:

به آشغال ترین اتاق این خونه خوش اومدی.

تا چند دقیقه ای با دهن باز یمی یمشون و نگاه کردم و با خودم گفتم:

خدایا به من رحم کن! اون دوتا لااقل سر و صدا می کنن این که رسما از مخ تعطیله. آخه چطوری می تونه ب نده! اونم توی این آشفته خونه!

رکسانا از پشت مجله اش سرک کشید و با دیدن من که همون جور بهت زده به اون دیوونه خونه نگاه می کردم بلند با خنده گفت:

حاضرم قسم ب ورم بچه ها روی موندنت شرط بستن!

یهو یاد حرز اون دو نفری افتادم که داشددتم حرز از موندن و رفتن یه نفر می زدن! پس معلوم شد اینجا چه خبره که این ت ت هنوز خالیه! هر کی می اومده اینجا فراریش می دادن .یعنی من چقدر بدب تم که فقط یه هفته روم شددرط بس تن .یه لحظه اون رگ س رمه ایم زد بالا. اگه من س رمه ام که همه رو از این اتاق بیرون می کنم و خودم نمی رم. از این فمر نیشدم باز شدد و برای خودم یه سری تمون دادم.

بلند شدم و بی خیال از صدای داغون و روی اعصاب آرشه دهان خوشبو اولین کاری که کردم پلیرمو چپوندم توی گوشم و در حالی که خودم و تمون می دادم چمدونامو باز کردم و همون جور برای خودم با صدای اهنگ می خوندم.

اگه من سددرمه ام می دونم چطوری جا پامو سددفت کنم. رو من شددرط می بندین؟ بشینین و ببینین!!

رکی که عین خیالش نبود .یه خورده که زیر چشددمی پائیدمش دیدم یه جورای مشددموک شددنگول می زنه یعنی به نظرم یه آدم طبیعی نمی تونه اینجور مواقع نیشش باز باشه. شونه ای بالا انداختم و مشغول کارم شدم. دهان معطر م یمی دوباری اومد دم پرم که پروندمش مگه می ش دد بوی دهن این بشددرو تحمل کنی!

لبا سامو با یک شلوارک ا سپورت و یه تی شرت که روش عمس توپ ب سمبال بود عوض کردم. وسایلم و چیدم توی کمدم. دشمم و پهن کردم و روش ملافه ک شیدم. لبا سامو توی چمدونم مرتب کردم و ساک ورز شیمو برای فردا آماده کردم. ب عدم یه سددری خورده ریز خوردنی رو زدم زیر ب*غ*لم و از جلوی چش مای وق زده اون س ه نفر راه افتادم و رفتم توی آش پزخونه. گلاب داش ت سیب زمینی سرخ می کرد. با دیدن من نگاهی به سر تا پام انداخت و گفت:

خوش می گکره؟

بعدم نی شش تا بنا گوش باز شد. شیطونه می گه شوتش کنم تا خود اتاقش قل ب وره. مثل اینمه باید از این یمی شرو می کردم. شک نداشتم که این رفته و ماجرای منو گکا شته کف د ست هم اتاقیاش که اونام رو من شرط ب ستن. اگه شده کارم به بیمارستان و تیمارستان بمشه من عقب نمی کشم.

همون جور که دا شتم دو تا دونه گوجه ای رو که دا شتم می ش ستم تا با پنیر برا شام ب ورم .یه لب ند گل و گشاد زدم و گفتم:

یه چیزی رو از ته دل بگم؟

گلاب تند تند سیب زمینی ها رو زیر و رو کرد و گفت:

اره بگو!

منم شیر آبو بستم و چرخیدم سمتش و گفتم:

از همون لحظه اول که حرز زدی ازت خوشم اومد!

گلاب یه چند لحظه نگام کرد و بعد با یه ذوقی گفت:

راست می گی؟

کا سه تو بیار ما ست بگیر. چه خو شش اومده! من غلط کنم از تو خو شم بیاد. دختره بی جنبه! براش لب ند زدم و پنیر و س فره کوچیممو برداش تم و در حالی که می رفتم سمت در گفتم:

آره.

بعد برای اینمه کاملا عمس العملشو ببینم برگشتم سمتش و گفتم:

آخه می دونی داداشم یه دختر گوگولی داره چهار سالشه وقتی حرز می زنی یاد اون می افتم!

دهن گلاب خانم اندازه توپ والیبال باز شده بود .یه لب ند یه وری بهش زدم و گفتم:

شام بیا تو اتاق ما عزیزم!

و چرخ یدم و از آشددپزخونه زدم بیرون. این از اولین نفر. از بچگی اهل زدن نبودم ولی داداشام هر دو تا می گفتن هر کی زد کم نیار تو هم بزنش. اوایل برام سدد ت بود. گاهی عکاب و جدان هم می گرفتم ولی کم کم دیدم نه با با اینجوری بعضددی ها ماسددتارو کیسدده می کنن و دیگه کاری به کار من ندارن .

حالا هم من نزدم فقط جواب دادم.

خوبی اتاق این بود که یه پنجره بزرگ دا شت که به حیاط باز می شد. به خیال خود شون ت ت بده رو گکا شته بودن برای من که در ست کنار پنجره بود. ولی نمی دونسددتن چه محبتی به من کردن. حسدددابی گر مایی بودم و حتی تو زم*س*تون هم کمم از سرما نمی گزید پس این یه پوئن مثبت برای من بود که پوس ت هم اتاقی های محترم و تمام اونایی که روی من ش رط بس تن و بمنم .

س فره به دس ت ص از رفتم س مت پنجره و بازش کردم. نگاه هر س ه تاش ون چرخید طرز من. خوب آره مهر بود ولی هوا نه سرد بود نه گرم. هنوز می شد کمی سردی هوا رو تحمل کرد. من که تصمیم نداشتم توی اون اوضا شامم و کوفت کنم. برای همین نشددتم توی طاقچه و در حالی که از هوای تمیز بیرون استنشاق می کردم مشغول خوردن شدم. اون سه نفر هر چند دقیقه منتظر بودن یه تعارز بزنم منم انگار نه انگار همون جور که حیاط و دید می زدم شددامم و خوردم و س فره رو جمع کردم. بعدم گکاش تم پنجره باز باش ه بلمه از بوی بد اتاق کم بشه.

شیده خانم بودن که فرمودن:

اتاق سرد میشه ببدنش.

منم ابرویی بالا انداختم و خیلی خونسددرد و حق به جانب با لحنی لج درآر گفتم:

پنجره کنار ت ت منه اختیارشم با منه!

بلند شد نشست و گفت:

پس درم نزدیک ت ت منه بگم بقیه ازش رد نشن؟

رکی خانم بازم پقی زیر خنده زد. من می گم این دختره شیرین عقله بگو نه. یه خورده رکی رو که همون جور که روی ت ت ولو بود و می خندید نگاه کردم و بعد برگشتم سمت شیده و به ت تم اشاره کردم و گفتم:

این ت ت منه اختیارش هم با منه. با این یمی که مشملی نداری؟

همون جور طلب کار نگام کرد و گفت:

ت تت ارزونی خودت!

خیلی خوب...ت ت منه... هیچ کس هم حق نداره حتی انگش تش به ت ت من ب وره. حالا می تونی پاشو با این شرایط که گفتم پنجره رو ببند.

خوب اگه خود مجید د ستش درازه هم ش صا اینجا ح ضور دا شت از کنار ت ت د ستش به پنجره نمی ر سید. با ابروهایی بالا رفته نگاهش کردم که مثلا منتظر جوابم اونم که کم آورده بود نگاه پر نفرتی به من انداخت و از جا پرید و گفت:

پس درم کنار ت ت منه تو حق نداری ازش استفاده کنی!

یه نگاه خونسرد به اون و یه نگاه به در انداختم و گفتم:

با اینمه در توی حوزه ت ت تو نیست ولی باشه من مشملی ندارم.

برگشددتم سددمت ت تم و ازش رفتم بالا. رکی دسددتش و زده بود زیر سددرش و آرنجش و تمیه داده بود به متماش و با یه خنده ریز ریز منو نگاه می کرد. هاله هم دهنش باز مونده بود و حیرون. منم لب ندی به هر س ده تا زدم و از توی طاقچه جفت پا پریدم توی حیاط. یه متر ش داید ارتفا پنجره بود. بعدم راه افتادم سمت در اصلی و رفتم توی سالن. خبری از گلاب نبود ولی دو سه نفر دیگه داشتن توی آشپزخونه شام درست می کردم. ظرفامو شستم و بدون توجه به اونا که پچ پچ کنون منو نگاه می کردن رفتم سددمت در اتاق که یاد شددیده افتادم. برای در دهن کجی کردم و دوباره برگشتم توی حیاط. بالاخره این رشته ما به یه دردی خورد. خودمو از پنجره بالا کشیدم و بلند گفتم:

یاالله..

بعدم رفتم رو ت تم و با یه نیش باز گفتم:

سلام به همگی!

رکی که از خنده غش کرده بود. خدایی خودمم خنده ام گرفته بود ولی خیلی جدی وسایلم و برگردوندم توی کمدم و روی ت تم ولو شدم. رکی یه وری شد و وسط خنده گفت:

کلید لامپم توی محدوده منه پس...

و چراغ خاموش شد. صدای پر حرص شیده رو شنیدم که داد زد:

رکی مس ره نشو!

ولی خنده رک سانا بی شتر شد. با سرخوشی سرم و بلند کردم و به اون که روی ت تش ریس ه می رفت نگاه کردم. از پنجره نور حیاط توی اتاق افتاده بود. پس اتاق خیلی هم تاریک نبود. شیده رو دیدم که حرصی بلند شد و به طرز ت ت من اومد. منم ناخودآگاه از جا پریدم. جلوی ت تم ایستاد و داد زد:

این مس ره بازی ها همش تقصیر توه. زود باش پنجره رو ببند.

بعد چرخید سمت رکی و گفت:

رکسانا چراغ و روشن کن!

ولی نه من آدم حسابش کردم نه رکی. روی ت تم دراز کشیدم و گفتم:

متاسفم...گرمه!

هایده بیچاره هم عین این منگالا به ما نگاه می کرد بعد یهو گفت:

شوفا م تو محدوده منه!

با این حرز هایده دیگه نتونس تم خودمو کنترل کنم زدم زیر خنده. رکس انا کههنوز می خندید. به گمونم چت کرده بود. شیده با خنده ما دوتا دیگه ح سابی جوش آورد و برگشت سمت هایده و گفت:

تو دیگه چی می گی؟

هایده بیچاره خودشو تند جمع کرد و گفت:

خوب منم می خوام روی یه چیزی کنترل داشته باشم.

با سرخوشی چرخیدم و به آسمون خیره شده. این از شب اول. تا شما باشین روی دم سرمه پا نکارین.

***

نگین از خنده مرده بود. با آرنج زدن توی پهلوشو گفتم:

خفه شو دیگه!

نگین ول شده بود روی زمین. سری تمون دادم و گفتم:

خیلی مس ره ای!

نگین خنده اشو کنترل کرد و گفت: