فصل یک
...مامانم شونه هامو تکون داد و صدام میزد:آني...آني
..هووم-
هووم چیه ؟پاشو ببینم ...مگه نمیخواي بري خیاطي ؟-
با شنیدن اسم خیاطي چشمامو باز کردم وسیخ نشستم و گفتم: ساعت چنده؟
.. هشت ونیم-
واي مامان چرا بیدارم نکردي ؟-
بلند شدم و از اتاق اومدم بیرون مامانم پشت سرم اومد و گفت:خودمم تازه بیدار شدم تا تو دست و صورتتو بشوري صبحونه رو حاضر میکنم
دستشوي رفتن و دست و صورت شستنم شیش دقیقه طول کشید سریع به اتاقم رفتم و دستي به موهاي فرفریم کشیدم و با یه کش مو بالا بستمش کمد لباسیمو باز کردم هر چي دم دستم بود پوشیدم به ساعت نگاه کردم هشت و چهل دقیقه بود یعني تا نه میرسیدم ؟ عمرا اگه
برسم ...کیفمو برداشتم از اتاقم اومدم بیرون مامانم با یه لقمه به دست از اشپزخونه اومد بیرون وگفت:بگیر این لقمه رو تو راه بخور دل ضعفه نگیري
لقمه رو از دستش گرفتم به سمت در حیاط میدویدم که مامانم صدام زد:با دمپایي کجاداري میري؟
به پام نگاه کردم دیدم به جاي کفش دمپایي پامه لقمه رو چپوندم تو دهنم با دهن پر و اعصبانیت گفتم: امروز حتما نسترن حکم اخراجمو میزاره کؾ دستم
مامانم خندید و گفت: اون اگه میخواست اخراجت کنه تا الان کرده بود
کفشامو پوشیدم و خودمو با دو به ایستگاه اتوبوس رسوندم چند دقیقه اي منتظر موندم ...به ساعتم نگاه کردم هشت و چهل و هفت دقیقه بود دیگه بیشتر از این نمیتونستم منتظر بمونم چند قدمي از ایستگاه فاصله گرفتم ...دستمو براي چند تا ماشین بلند کردم که با سرعت نوراز کنارم رد میشدن اعصابم داشت خورد میشد باید به نسترن زنگ میزدم که دیر میام وگرنه تا خود صبح باید به بازجویاش جواب میدادم گوشیو از کیفم برداشتم مشؽول گرفتن شماره نسترن بودم که یه پراید جلو پام ترمز کرد ... گوشمو گذاشتم تو جیب مانتوم سرمو خم کردم دیدم یه پسر جوني با قیافه زمختي ...که ته ریشش دیگه درحد ریش بود..عینک
افتابیشو گذاشته بود بالاي سرش یه ادامس هم تو دهنش بود که ملچ و ملوچ میکرد دندوناي
زردش به زیباي به نمایش گذاشته بود ...صداي اهنگش اونقدر بلند بود که هر که هرکري
:رو شنوا میکرد...همین جور که نگاش میکردم گفت
؟کجا میرید خوشکل برسونمت-
کمرمو راست کردم خاک تو سر خوشکل ندیدت بکنن.. خدا قربون رحمتت برم این کي بود اول صبحي به ما دادي نمیدونستم سوار بشم یا نه... همیشه مامانم میگفت به ؼیر از تاکسي سوار ماشین دیگه اي نشو منم که تا الان حرفشو گوش کردم یه امروزو بي خیال حرؾ مامان مي شم یه نفسي کشیدم توکل برخدا کردم و سوار شدم ... خدایا خودمو دست تو
... سپردم ا ز قدیم هم گفتن لنگه کفشي در بیابان نعمت است ولي این براي من ؼضبه
به محض اینکه سوار شدم انچنان پاشو گذاشت رو پدال گاز که عین فنر جام عقب و جلو
شدم ... یه اهنگ خارجي گذاشت بود وخودشم باش میرقصید خداییش اگه یه کلمه شو
...بدونست ... گوشام درحال انفجار بود صداش زدم :اقا
... فقط گردنشو تکون میداد بلندتر صدا زدم :اقـــا
با دستاش میزد به فرمونو و گردنشو میچرخوند این دفعه دیگه صدام درحد جیػ بود : اقا
صداشو کم کرد و از تو ایینه گفت:جانم منو صدا زدید ؟
از اعصبانیت گفتم:بله ...خیلي ببخشید شما احیانا دچار مشکل شنوایي هستید ؟
نه دور از جونم چطور صداش اذیت تون میکنه؟-
..بله-
اخ ببخشید خوب میخواید یه اهنگ ایروني برات بزارم؟
خیلي ممنون..من کلا اهل موسیقي و اهنگ نیستم-
مگه میشه ؟-
حالا که میبیني که شده؟این خیابونو برید سمت راست-
وقتي پیچبد سمت راست گفت:بهتون نمیخوره از اوناش باشي
با اخم گفتم :از کدوماش ؟-
از همینایي که چه میدونم ....میگن اهنگ گوش دادن حرام است ادمو جهنمي میکنه از این حرفا دیگه
اگه کسي حرؾ گوش کن بود الان کل بشریت باید عابد وزاهد میشدن با اعصبانیت و جدي گفتم: اره من از همونام مشکلي دارید؟
انگار که داشت با خودش حرؾ میزد گفت :منو باش به چه امیدي اینو سوار کردم
چیزي فرمودید؟-
..نخیر با خودم بودم-
از شیشه ماشین بیرون و نگاه کردم ...تا موقعي که رسیدیم هیچ حرؾ دیگه اي نزد پول
کرایه رو گذاشتم کنار دنده و پیاده شدم چند قدمي که رفتم صدام زدو گفت:خانم وایسا...خانم
وایسادم اومد روبه روم وایساد پولو جلوم گرفت و گفت:این چیه؟
پوله....چیه نکنه کمه؟-
نه خانم کم نیست....من مسافر کش نیستم-
پس چرا منو سوار کردید ؟-
باخنده گفت: به خاطر ثوابش
پولو ازش گرفتم اونم رفت با خودم گفتم :اره جون عمت میخواستي بانفله کردن من ثواب
کني...وقتي وارد خیاطي شدم... تنها چیزي که به گوشم مي رسید صداي چرخ خیاطي بود
حتي صداي نفس هاشونم نمیاومد باید به نسترن بخاطر مدیریت خوبش لوح تقدیر بدن، کسي
..متوجه حضور من نشده بود با صداي بلند گفتم :جمیعا سلام
همه سرشو نو بالا اوردن و با لبخند جواب سلام ودادن وقتي سر جام نشستم زهرا که بؽل دستم نشسته بود گفت:معلوم هست کجایي ؟بهش کارد بزني خونش در نمیاد،حالا چرا اینقدر
دیر کردي؟
..دست نزار رو این دل که خونه-
خندید و گفت :بمیرم برات...حالا چي شده که خونه؟
تا خواستم حرفي بزنم صداي نسترن اومد:به به خانم ...افتخار دادید تشریؾ اوردید )با اخم(بیا تو کارت دارم
رفت تو اتاقش و درو بست زهرا خندید و گفت:برو که خرت زایید
با خنده یه مشت زدم به بازوش ...پشت در اتاق نسترن ایستادم دو تا ضربه به درزدم ورفتم تو.. با یه لبخند به نسترن که با ابرو هاي گره خورده و دست به سینه به صندلیش تکیه داده
:بودنگاه کردم و گفتم
با من امري داشتید بانوي من ؟-
بشین ...کجا بودي؟-
نشستم و گفتم :کجا میخواستي باشم خونه
منظورم اینکه چرا اینقدر دیر کردي؟-
اها از اون لحاظ ؟خوب دیر از خواب بیدار شدم ماشین گیرم نمي اومد-
رو صندلیش درست نشست ودستش وگذاشت رو میز وبا تعجب گفت:مگه قحطي ماشین اومده ؟
براي من اره-
والله منم بودم با این قیافه سوارت نمیکردم ...ادم وحشت میکنه نگات کنه-
با ناراحتي گفتم :مگه قیافم چشه ؟خدا این جوري خلقم کرده مگه دست من بوده ؟
منظورم اینکه اول صبحي میاي بیرون یه دستي به صورتت بکش ..لوازم ارایشي که .- میدوني چیه؟
عزیزم من صورتمو لازم دارم دلم نمیخواد روش نقاشي بکشم-
یه رژوریمل شد نقاشي؟
منو کشوندي اینجا اینو بگي؟-
... از توي کشوي میزش یه پاکت در اورد گرفت جلوم و گفت:بگیرش
ازش گرفتم و گفتم:این چیه؟
پول...دست مزد چند روزي که اینجا کار میکردي؟-
با تعجب وترس گفتم:کار میکردم !!!مگه دیگه قرار نیست کار کنم ؟
نه تو دیگه بدرد من نمیخوري روز اول هم که اومدي اینجا قرارمون این بود که سر وقت -بیاي ..واگه سه بار دیر کني اخراج میشي؟الان شما شیش بار که دیر کردي بعلاوه این که
دو بار هم نیومدي…چند بار هم بهت تذکر دادم..گفتم دوستیمون سر جاش کار هم سر جاش
...
با بؽض گفتم :اما نسترن...تو که میدوني من به این کار احتیاج دارم اگه اخراجم کني کجا کار پیدا کنم ؟
این دیگه مشکل تو نه من ...فکر کنم تا الانم هم جبران مافات کرده باشم-
سرم و انداختم پایین ...اشکام سرازیر شدن با دستم پاکشون کردم راست میگفت زیر قولم
زده بودم نباید دیر مي اومدم اولیم بارم هم که نبود... اما نباید اخراجم میکرد خواستم بلند شم که خنده ي بلند نسترن متوقفم کرد با تعجب بهش نگاه کردم اونم فقط میخندید با دستش به
:من اشاره کرد وگفت
.. نگاش کن چه ابؽوره اي هم گرفته-
با همون تعجب که الان گیج شدن هم بهش اضافه شده گفتم:براي چي داري میخندي ؟
هنوز داشت میخندید گفت :چقدر خنگي که نفهمیدي دارم باهات شوخي میکنم
با اعصبانیت گفتم: هه ...هه...هه...خندیدم بیمزه )هنوز میخندید با خشم جلو میز ش وایسادمو تو چشاش زل زدم وگفتم(زهر مار...خوشت میاد اذیتم کني؟
پاکت و انداختم جلوش نسترن گفت:پاکت وچرا انداختي ؟ورشدار براي خودته
به اندازه کافي از شوخیتون فیض بردیم
جدي میگم پول خودته ...مانتوهاي که دیروز جات دوختم دادم به صاحباشون اونام پولو جیلینگي دادن
با شک نگاش کردم قیافش خنثي بود نه شوخي توش دیده میشد نه جدي گفتم:شوخي که نمیکني؟
نه والله شوخیم کجا بود برشدار-
پاکتو برداشتم و گفت:شصت تومنه همون قیمتي که قبلا بهشون گفتي
ممنون...ولي خواهشا دیگه از این شوخي هاي سکته کننده با من نکن-
تا خواست حرفي بزنه تقه اي به در خورد و زهرا سرش واورد تو گفت:ببخشید ...یه خانم
اومده با اني کار داره
نسترن گفت:کیه؟
... مشتریه-
... گفتم:باشه الان میام
زهرابهم نگاه کردو گفت:چیزي شده ؟
نسترن با خنده گفت:اگه خدا قبول کنه ایشاالله میخوام شوهرش بدم
زهرا هم خندیدو گفت: مبارک ایشاالله
زهراکه رفت با اخم نگاه نسترن کردم وگفتم :من نمیدونم منان از چي تو خوشش اومده بود
که با کله اومد خواستگاریت
...یکتاي ابروشو برد بالا وگفت:از خوشکلیم
خندیدمو گفتم :بابا خداي اعتماد به نفس...... اجازه مرخصي که میفرمایید ؟
بلند شدو گفت :اختیار دارید اجازه ما هم دست شماست
یه تعظیم کوچولو کردم و گفتم:صاحب اختیار مایید.. نفرمایید-
.. نسترن گفت:این لفظ قلم حرؾ زدنت منو کشته
.. راست ایستادم و گفتم :موجب موباهات ماست که باعث مرگ شما میشم
اینو گفتم و به سمت در دویدم درو که باز کردم دفترش و به سمتم پرت که خدا رو شکر زود اومدم بیرون خورد به در صداي بلندي گفت:آیناز میکشمت
تا برگشتم دیدم همه دارن بهم نگاه میکنن با لبخند طویل و عریض رفتم سرجام نشستم وکار مشتري رو راه انداختم ...دوستي منو نسترن برمیگرده به سه سال پیش توي یه روز سرد زمستوني، در به در دنبال کار میگشتم از یه کیوسک روزنامه فروشي روزنامه نیازمندي
ها رو گرفتم کل روز نامه رو ورق زدم کاري که میخواستم و پیدا نیمکردم اگه هم پیدا میشد با شرایط من جور نبود از زمین و زمان نا امید شده بودم میخواستم برگردم خونه سر
خیابون ایستادم چپ و راستمو نگاه کردم ماشینا پشت سر هم رد میشدن از سرما دستامو
زیر بؽلام گرفتم خیلي با احتیاط از خیابون رد میشدم که یه دفعه پام لیس خرد و افتادم یه پژو206میاومد سمتم سریع بلند شدم هنوز یه قدم برنداشته بودم که صداي جیػ ترمز
ماشیني شنیدم سرمو که بلند کردم محکم خورد به پام درد شدیدي تو پام پیچیده تمام بدنم گرم شده بود چند نفردورم جمع شده بودن و سرو صدا راه انداخته بودن :"چه خبرته خانم
...نمیتونید اروم تر رانندگي کنید ...دختر مردمو زدي لت و پار کردي "از درد چشمام و فشار میدادم صداي زنونه اي تو گوشم میپیچید "خانم حالتون خوبه میتونید بلند شید"چشمامو باز کردم یه خانم که پوست برنزه و بیني قلمي و لباي کوچیک وچشماي مشکي داشت با موهاي رنگ شده فندقیش زل زده بود به من با صداي که از درد بود گفتم:"نه ...نمیتونم پام خیلي درد میکنه" بادستش بازوم و گرفت کمکم کرد بلند شم ...وقتي بلند شدم چشمم افتاد به پوست موزخواستم نفرین کسي که اون پوست موز و انداخته بکنم اما دلم نیومد... خودمو کشون کشون به ماشینش رسوندم وقتي به بیمارستان رسیدیم از پام عکس گرفتن و گفتن شکسته تا یک ماه پاي من بیچاره تو گچ بود اونم تمام این یک ماه شب و روز اومد و رفت وقتي بهش گفتم دنبال کار میگردم بهم پیشنهاد کرد که توي خیاطیش کار کنم بهش گفتم که خیاطي بلد نیستم ....قرار شد چند ماهي بهم خیاطي یاد بده..از سر مجبوري یا علاقه هر چي که بود پنج ماهه همه فوت و فن خیاطي رو یاد گرفتم حالا هم واسه خودم یه پا خیاط
حرفه اي شدم از لباس عروس گرفته تا لباس مجلسي و...خلاصه هر چي که مشتري بخواد
... براش میدوزم... هیچ وقت از دوستي با نسترن پشیمون نمیشم
... ممنون اقا همین جا پیاده میشم
کرایه رو حساب کردم و از ماشین پیاده شدم....اواخر اردیبهشت ماه بود و هواي گرم
جنوب خورشید مستقیم به سر وصورتم مي تابید و باعث شده بود صورتم عرق کنه چند
قطره از کنار شقیقه هام سر خورد و اومد پایین ازعرق خودم چندشم شده بود یه دستمال از کیفم برداشتم و صورتمو خشک کردم هر چي ضد افتاب به خودم مالونده بودم دود شد رفت هوا .... کاش یه کلاهي روي سرم میزاشتم حداقل افتاب سوخته نشم ...نزدیکاي خونمون