حصار تنهایی من

فصل سه

با اعتراض گفتم:مامان ...موهامو مسخره نکن خیلیم خوشکلن

برمنکرش لعنت-

حالا میخواي چیکار کني؟-

خدا بزرگه میگردم یه کار دیگه پیدا میکنم )بهم نگاه کرد وگفت(از ؼذاي دیشب چیزي -

اضاؾ اومد؟

...اره-

... حوصله ؼذا درست کردن ندارم همینو گرم میکنیم میخوریم-

.. بلند شدم وگفتم: پس هر وقت گرمش کردي صدام بزن بیام

..باشه-

پنچ سالي میشد که مامانم توي رستوران اقاي ستوده کار میکرد بخاطر دستپخت خوبش

همون روز اول استخدامش کردن و شد سر اشپز رستوران تازه تاسیس ،محال بود کسي یه بار به رستوران بیاد و به بار دوم نکشه همه میدونستن شلوؼیه رستوران فقط بخاطر

دستپخت مامان منه وگرنه اون رستوران که دکوراسیون درست و حسابي نداشت که کسي

بخواد بره ... نمي تونستم حرؾ مامانمو باورکنم مگه میشد رستوراني که تمام اعتبارش به سر اشپزش رو اخراج کنن؟بعد از خوردن نهار یه چرت کوتاهي زدم ساعت پنج و نیم بود

که بیدار شدم بعد از خوردن یه عصرونه که اونم نون وپنیر بود به سراغ چرخ خیاطي رفتم دوتا مانتو که تا نصفه دوخته بودم و تموم کردم بعدش به سراغ پارچه عفت خانم رفتم از توي پلاستیک درش اوردم کتاب مدل پرده هم گذاشتم روش صفحاتشو ورق زدم یه مدل پرده پیدا کردم که بدک نبود ولي به دلم ننشست چند صفحه دیگه ورق زدم چشم افتاد به یه

پرده کلاسیک...به پارچه نگاهي انداختم دیدم به درد عفت خانم نمیخوره هم پارچش کم بود هم به تیپ وقیافش نمیخوره همون قبلي رو براش درست میکنم یه نگاه کلي به پرده انداختم

خیلي سخت به نظر نمیاد ولي اگه خرابش کنم کارم با کرام الکا تبینه اونم از نوع عفت

.. خانمش

از خیاطي اومدم بیرون که نسترن صدام زد :آني صبر کن چیه؟-

..میرسونمت-

بنزین زیادي رو دستت مونده؟-

هلم دادوگفت:زر نزن سوار شو

نسترن من وتا خونه رسوندبازم کلیدا رو فراموش کرده بودم خونمون که زنگ نداشت یه سنگ کوچیک پیدا کردم و کوبیدم ... احساس میکردم توي یه دیگ اب جوش گذاشتنم خیلي

هوا گرم بود مامان از حیاط صدا زد:کیه؟

... منم مامان درو باز کن-

درو باز کردسریع یه سلام کردم ورفتم تو خونه روسریمو در اوردم وجلوي باد کولر ایستادم مانتوم هم از تنم دراوردم مامانم اومد تو و گفت:شد یه بار کلیدو با خودت ببري ؟

...الزایمر گرفتم مامان-

..خدا ایشا الله شفات بده-

با خنده گفتم :خدا ایشالله همه مریضا رو شفا بده

رفت تو اشپزخونه وگفت :برو لبا سا تو عوض کن نهار و بکشم

... نه مامان صبر کن برم دوش بگیرم بیام-

پس زودتر برو که دارم دل ؼشه میگرم-

با خنده گفتم چشم .....ساعت سه دوباره مشؽول خیاطي شدم به ؼیر از پارچه عفت خانم دو تا مانتودیگه هم باید میدوختم تا نزدیکاي ؼروب کار کردم بعد از نماز و شام دوباره به سراغ چرخ خیاطیم رفتم ...نصؾ پرده عفت خانم ودوخته بودم باید تا چهار روزدیگه حاضرش میکردم ...به ساعت نگاه کردم دوازده وربع بود چشمام درد گرفته بود کمي چشمام ومالش دادم تشکمو پهن کردم خواستم بخوابم که گوشیم زنگ خورد به صفحه موبایلم

:نگاه کردم نسترن بود جواب دادم

به سلام نسترن خانم چه عجب یادي از فقیر فقرا کردي اونم نصؾ شبي؟-

حالا خوبه من نصؾ شبي یاد فقیر فقرا کردم تو که روزشم به فکر پولدارا نیستي ... الان چه وقت خوابیدن مگه تو مرؼي؟

تا الان داشتم کار میکردم خواستم بخوابم که زنگ زدي ...خبري شده ؟-

خبر که زیاده کدومشو بگم ؟

جدي گفتم :هرکدومش که به نفع منه بگو

با خنده گفت:اي قربونه ادم چیز فهم ... ببین یه مشتري برات پیدا کردم ..توپ

دستت درد نکنه نسترن اینقدر پارچه روسرم تلنبار شده که نمیدونم باهاشون چي کار کنم وقت هم ندارم باید زود تر اینارو تموم کنم؟

نه مثل اینکه ملتفت نشدي چي گفتم ببین یه خانم توپ ...یعني مایه تیله دار دنبال یه خیاط

خوب میگشت خانم ماهیني هم ادرس خیاطي مارو بهش داد منم تو رو بهش معرفي کردم کارت خوب باشه مشتري همیشگیت میشه یه پول قلمبه هم گیرت میاد دیگه لازم نیست یه مانتو بیست تومن بدوزي قیمت یه مانتو میشه چه قدر؟ شصت تومن.... کارت بگیره دیگه

نمیخواد از کسي پارچه قبول کني فهمیدي اي کیو ؟

اگه اینقدر خوبه چرا خودت نمیري؟

با دلخوري گفت: دستت درد نکنه راجبع من این فکررا میکردي وخبر نداشتم.... به خدا اگه به فکر تو نبودم راحت میتونستم یکي دیگه رو جاي تو بفرستم... من که میدونم تو به این

پول بیشتر از من احتیاج داري... بعدشم من ادمي نیستم که بخوام حرص بزنم همین قدر که در میارم بسه شوهرمم که الحمدوالله شیش برار من درامدشه این پولو میخوام چیکار ؟این جاي تشکرته؟

با خنده گفتم:حالاچرا ترش میکني جیگر اني ... من که چیزي نگفتم

با خنده نچ نچي کردو گفت :اگه منان شوهر عزیزم بدونه یکي به من گفته جیگرپوستشو قلفتي میکنه

.. حالا به شوهرت بگو این دفعه رو رحم کنه-

باشه چیکار کنم دوستمي دیگه ....حالا به جاي این حرفا یه قلم وکاؼذ بیار ادرسو بهت بگم-

بگو ..یادم میمونه-

فداي اون حافظت...نمیخواد به رخ ما بکشیش برو یه چیزي بیار ادرسو بنویسي ...به مؽز تو اعتباري نیست

دفتري که اندازه ها رو مینوشتم برداشتم وگفتم:خیل خوب ادرسو بگو مینویسم

ادرسو که نوشتم دوباره شروع کرد به فک زدن :آیناز خوشکل میدوزیا باشه ...هرجاش مشکل داشتي به خودم زنگ بزن

باشه ..خداحافظ-

ببین این زنه خیلي چاق نمیتونه از بیرون لباس بخره بیشترمیدوزه سعي کن یه جوري

بدوزي که خوشش بیاد

... باشه نسترن باشه-

راستي یه چیزه دیگه ...اگه یه وقت مدلي خواست براش بدوز نه نگو ...چون ممکن ناراحت بشه و بره سراغ یه خیاطه دیگه

مخمو داشت میخورد گوشیو گذاشتم جلوي دهنم با داد گفتم:باشـــه نسترن ...فهمیدم مخمو تلیت کردي برو بخواب

گوشیو گذاشتم دم گوشم گفت:باشه خوب چرا داد میزني فقط یه چیز کوچولو مونده ...فردا ساعت ده بروخونشون.. خیاطي هم نمیخواد بیاي کاراتو خودم انجام میدم

داد زدم:نسترررررن

صفحه 21

خدا حافظ ....خدا حافظ-

بعد از خدا حافظي گوشیو قطع کرد اگه ولش میکردم تا خود صبح حرؾ میزد عین این ادم

..عقده یا میمونه که اجازه حرؾ زدن بهشون ندادن... لامپ اتاقم و خاموش کردم و خوابیدم

به ادرس توي دستم نگاه کردم اسم کوچه که درست بود اما پلاک 22نبود دوبار از سر

کوچه تا ته کوچه ورفتم و اومدم حتي چند تا کوچه بالاتر و پایین ترم رفتم اما نبودانگار که پلاکي به این شماره وجود نداشت توي این گرما داشتم بخار پز میشدم با اعصبانیت شماره

: نسترن و گرفتم بعد از چند تا بوق جواب داد

..خیاطیه نسترن بفرمایید-

با اعصبانیت گفتم:خیارشور نرسیده این چه وضع ادرس دادنه یک ساعته دارم دورم خودم میچرخم

علیک سلام ..خوب چرا دور خودت بچرخي بیا درور من بگرد ...حالا چرا این قدر توپت - پره؟

..ادرسو اشتباهي دادي-

ادرسو درست دادم تو اشتباهي رفتي-

مگه کوچه بنفشه....پلا ک22نیست؟-

!!!!با تعجب و صداي نسبتا بلندي گفت:پلا ک22؟؟؟

!!!... چرا داد میزني؟ اره دیگه-

خنده بلندي کرد و گفت: چه با اعتماد به نفسي هم میگفتي بگو حفظ میکنم... تو ادرسو نوشتي این شد ... اگه حفظ میکردي سر از کجا در موردي؟...پلاک 202نه22

دور و اطرافمو نگاه کردم دقیقا روبه روم بود :بگم خدا چي کارت کنه نسترن با این ادرس

دادنت…یادت بره ادرس بدي

...به من چه تو گیچي-

...خوب دیگه خدا حافظ-

اني رفتي تو بگو اب میوه تگري برات بیاره-

با خنده گفتم:باشه ...خدا حافظ

.. خدا حافظ موفق باشي-

گوشي رو قطع کردم به سمت خونه حرکت کردم کل دیوار خونه از گرانیت مشکي بود گل کاؼذي قرمز هم از دیوار اویزون شده بود رنگ در خونه نیلي بود زنگ و زدم خانمي

جواب داد: کیه؟

رستمي هستم از خیاطي نسترن-

پس چرا اینقدر دیر کردید ؟-

... ببخشید یه مشکلي پیش اومد -

.. خیل خوب بیا تو-

دروزد رفتم تو حیاط ایستادم به ساعتم نگاه کردم ساعت ده ونیم بود یعني من یک ساعت

تمام داشتم دنبال ادرس میگشتم ؟ با یه نگاه کلي به حیاطش فهمیدم حیاط ما بزرگتره شاید به زحمت میشد گفت 40متربشه که اونم با گلاي افتاب گردون که من متنفر بودم تزیین شده بود یه بوته گل شاه پسند هم کنارش کاشته بودن چند تا گلدون دیگه هم توي حیاط بود ولي

نفهمیدم چه گلایي هستن ولي خوشکل بود تو همین فکرها بودم که صدا ي از سمت چپم

: اومد

گل هارو دوست دارید ؟-

برگشتم سمت صدا یه خانم با وزن حدوداي 105 کیلو که با لبخند کل چارچوب در رو گرفته بود .. نسترن گفت چاقه ولي نگفته بود جز انسان هاي اولیه است خودمو جمع وجور کردم و گفتم:سلام

با همون لبخند گفت :سلام عزیزم بیا تو چرا دم در وایسادي؟

سرمو پایین انداختمو ،وارد خونه شدم به سمت یکي از مبلها اشاره کرد:بفر مایید اونجا

بشیند الان خدمتتون میرسم ممنون-

وقتي نشستم به سمت اشپزخونه رفت خدا کنه یه چیزه خنک بیاره که تو دلم اتیش به پا شده

......سرمو چرخوندم خونه رو یه دید زدم داخل خونه که چند برابر خونه ما بزرگ بو د.سلیقشم بد نبودکل خونه رو نیلي کرده بود پرده ها خونه با مبل و دیوار ست شده بود به رنگ نیلي....، رنگ فرش کرم بود ...سرمو کج کردم به سمت اشپزخونه اپنش..بـله کل

کابینت هاي اشپزخونه هم به رنگ نیلي بود چند تا گلدون پشت مبل بود که اونا هم به رنگ

نیلي بودن از قرار معلوم این خانم دیوانه رنگ نیلیه از اشپزخونه اومد بیرون به زحمت راه میرفت وقتي به من نزدیک شد رفتم جلو و سیني رو از دستش گرفتمو گفتم:اجازه بدید بهتون کمک کنم

ببخشید تو رو خدا ...من باید از شما پذیرایي کنم شما هم به زحمت افتادید-

... اختیار دارید این چه حرفیه-

سیني رو گذاشتم رو میز خواستم بشینم که گفت :تا شما ابمیوه تون رو میل میکنید ...منم با

اجازتون برم پارچه رو بیارم

.. خواهش میکنم بفرماید-

نشستم و به راه رفتنش نگاه کردم دقیقا عین پنگون راه میرفت ،اگه بخوات همین جوري راه بره ده دقیقه رفت و برگشتش طول میکشه ، لیوان رو برداشتم یه قلپ ازش خوردم چند تا تابلو فرش رو دیوار بود ، به سقؾ خیره شدم عجب لوستري فکر کنم دویست سیصد....

شایدم یکي دومیلیون باشه ولي خیلي شیک بود با صداي بسته شدن در سرم و اوردم پایین با یه لبخند میاومد سمت من با همون حرکت پنگوئنیش به پارچه ساتن نیلي توي دستش نگاه کردم خندم گرفته بود البته من فقط به یه لبخند اکتفا کردم.... اومد روبه روي من نشست

: پارچه رو گذاشت رو میز وگفت

اینم پارچه... خوب نظرتون چیه ؟-

لیوانو گذاشتم رو میز پارچه روبرداشتم با انگشتام لمسش کردم ...سري تکون دادم وگفتم

:خوبه هم جنسش هم رنگش

با ذوق زده گفت :راست میگي؟

بله....فقط مدلي هم مد نظرتون هست ...یا خودم براتون مدل بیارم-

نه ...خودم از تو این مجله ها یه مدلي انتخاب کردم ..الان برات میارمش-

دستشو گذاشت روي مبل خواست بلند شه اما نتونست هر دفعه که خواست بلند بشه بازم مینشست مبل حکم اهن ربا پیدا کرده بودوقتي دیدم بلند شدن براش خیلي مشکله گفتم : بگید

... کجاست خودم براتون میارم

... از روي خجالت گفت :اخه زحمت تون میشه

خواهش میکنم با من راحت باشید-

به سمت اشپزخونه اشاره کردو گفت :تو اشپزخونه روي میز گذاشتمش

با یه لبخند گفتم :الان براتون میارمش

دلم به حالش سوخت خیلي گناه داشت ..باید از خودم خجالت بکشم که بعضي وقتا از اینکه اینقدر لاؼر بودم زمین وزمان ونفرین میکردم اما حالا که این بنده خدا رو میبینم از چاق

شدن پشیمون شدم و ترجیح میدم همین جور ني قلیون باقي بمونم چند تا مجله روي میز بود

..برداشتم ورفتم کنارش نشستم مجله هارو دادم دستش وگفتم: بفرمایید

مجله ها رو ازم گرفت و گفت :دستت درد نکنه ...شرمنده کردید به خدا

دشمنتون شرمنده-

یکي از مجله ها رو برداشت بقیه رو گذاشت رومیز چند تا از صفحاتشو ورق زد به صفحه مورد نظرش که رسید یه مکثي کرد با لبخندمجله روبه روم گرفت وگفت:ببین اینه

...خوشکله نه؟

مجله رو ازش گرفتم به لباس قرمز جلوم نگاهي انداختم مدلش دکلته بودو از زیر سینه تا

پایین باسن تنگ میشد.......از رون تا پایین چند سانتي گشاد میشد پایین لباس پر از چین بود

با تعجب یه نگاه به مدل لباس یه نگاه هم به چهره خندونش کردم دلم نیومد بزنم تو ذقش و

:بگم این لباس به درد هیکل شما نمیخورد یه لبخند زدمو گفتم