فصل چهار
منصور دوباره دستم رو کشید منصور: راه بیوفت ببینم، تو اجازه ی صحبت کردن با ارباب رو نداری
ول کن دستمو تو کی باشی که بخوای به من اجازه بدی_
دوباره صدای همون پسره در اومد
پسره: ولش کن تا ببینم چی میگه
منصور دستم رو ول کرد سرش رو پایین انداخت
منصور:چشم ارباب شرمنده
پسره: برو بیرون تا بعدا به حساب تو و اون احمق ها برسم
منصور: با اجازه ارباب
اینا چرا این جوری میکردن چرا هی به این ایکبیری ارباب ارباب میگن؟؟
پسره: خب منتظرم چی میخوای و کی هستی که جرات کردی نگهبانای منو دور بزنی و وارد عمارت ارباب سالار بشی؟
!!!!!چقدر از خود راضی ارباب سالار
بسمه اللهی تو دلم گفتم و خودمو مظلوم کردم
.خب اگه میشه میخواستم با اقای سپهر تاج صحبت کنم_
پسره: حرفتو بزن. تو کی هستی؟؟
با شما نه، با اقای سپهر تاج صحبت کنم باید از شما بزرگ تر باشه_
نمیدونم چرا فکر میکردم این سپهر تاج باید یه پیرمرد هاف هافوی سن بالا باشه
پسره اینبار عصبانی گفت: دیگه داری عصبانیم میکنی بچه میگم بگو کیی؟؟
با لحن اروم گفتم
.اخه من با شما حرفی ندارم که بزنیم میخوام با اقای سپهر تاج صحبت کنم_
پسره اینبار دیگه رسما زنجیر پاره کرد
پسره: بچه جون تو وقتی حتی نمیدونی سپهر تاج کیه برای چی میای باهاش صحبت کنی و عمارت منو بهم بزنی و وقت منم بگیری هااااا
حرفای اخرشو با صدای بلند که نه با داد گفت
با تته پته و ترس گفتم
من واقعا از شما عذر خواهی میکنم اما باور کنین که باید با اقای سپهر تاج صحبت کنم_
خدمتکاری که کنارم ایستاده بود اروم گفت: هوی دختره بجز ارباب که جلوت وایساده سپهر تاج دیگه ای نیست اینجا
دهنم یک متر بازتر موند
!!!وایی این پسره رو میگفت!!! این
پسره که الان فهمیده بودم همون سپهر تاجه
پسره: بنال دیگه
بهم برخورد حتی حرف زدن هم بلد نبود
اما الان وقت زبون درازی نبود من باید از این مرد رضایت میگرفتم
......خیلی ببخشید آقای سپهر تاج که مزاحمتون شدم اما من بخاطر......بخاطر_
سپهر تاج: هر وقت لکنت زبونت خوب شد اون وقت بیا برای حرف زدن جوجه. البته اگه راهت دادن
این حرف رو زد و پشتش رو کرد به منو از پله هایی که وسط سالن بود شروع کرد به بالا رفتن
اقای سپهر تاج خواهش میکنم به حرفام گوش کنین، من سوگل پناهی هستم دختر حمید پناهی_
.روی پله ها ایستاد و برگشت سمتم و برزخی نگام کرد
.نگاهش لرز به تنم انداخت. یخ کردم ترس تمام وجودم رو گرفت
.تو دادگاه هم همین نگاه رو به ما کرد
یاد حرفم به فرزاد افتاد گفته بودم ترسناکه
سپهر تاج با داد گفت: مگه به مادرت نگفتم دیگه این ورا پیداتون نشه. مگه نگفتم نه دیه می خوام نه رضایت میدم حالا هم گمشو بیرون تا از خونه پرتت نکردم بیرون
..........اقای سپهر تاج خواهش میکنم ک_
با فریاد گفت
سپهر تاج: میگم نه
اخه شما به حرفای من گوش هم نمیدین_
سپهر تاج: تو در حدی نیستی که به اراجیفت گوش بدم
صدای زنی توجهم را به پشت سرم جلب کرد
زن: اینجا چه خبره؟؟
به سمتش برگشتم که با تعجب نگاهم کرد حتی پلک هم نمیزد و بعد رو کرد به سپهر تاج گفت
زن: این کیه؟؟
سپهر تاج: دختر همون مرتیکه
زن: مرتیکه کیه؟؟
سپهر تاج: همون قاتل شهرام .شما بذار من توضیح بدم_
زن تو این مدت زل زده بود به منو داشت نگاهم میکرد
....سپهر تاج: یا میری یا پرتت
زن:سالار جان عمه، صبر کن
.همون زن میانسال بود که روز دادگاه با کلی غرور وارد سالن شده بود
.همون زن بود الانم کلی غرور داشت
....سپهر تاج: ملوک السلطنه
ملوک السلطنه: سالار میخوام باهات صحبت کنم
سپهر تاج: باشه
و بعد رو کرد به من گفت
سپهر تاج: تو که هنوز اینجایی مگه نگفتم گمشو بیرون
ملوک السلطنه: میخوام راجع به پدر همین دختره باهات صحبت کنم
سالار با چشم غره ای به سمت ملوک السلطنه برگشت که من اشهدمو خوندم
سپهر تاج: ما همه ی حرفامونو زدیم
ملوک السلطنه: ارباب سالار میخوام باهاتون صحبت کنم
ملوک السلطنه به سمت من برگشت گفت
ملوک لسلطنه: تو هم همین جا منتظر باش
!!!خدایا اینا کی بودن؟ زنه هم سن مامان این پسرهس اما بهش میگه ارباب
اصلا ارباب یعنی چی؟؟؟
مگه این ارباب و ارباب بازیا مال دوره رضا شاه نبود؟؟؟
مگه دورشون تموم نشده؟؟ پس اینا چی میگن هی ارباب ارباب میکردن
با صدای یکی از خدمتکارها به سمتش برگشتم
خدمتکار: خانم بله_
خدمتکار: نشنیدین خان بزرگ دستور دادن که بشینین تا برگردن پس لطف کنین بشینین
با بهت روی یکی از مبل ها نشستم. اینجا دیگه کجاس؟؟؟
خدمتکار: چی میل دارین؟ هیچی_
.تو دلم خدا خدا میکردم که این کوه غرور«ارباب سالار» از خر شیطون پیاده بشه و رضایت بده
یعنی چی بهم میگفتن چرا یک ساعته رفتن تو اتاق در نمیان
.زنه چی میخواست راجع به بابا حمید بگه؟؟؟؟ انقدر فکر کردم که مخم داشت سوت میکشید
بعد از دو ساعت سپهر تاج و ملوک السلطنه وارد سالنی که نشسته بودم شدن
.دقیق نگاشون کردم تا شاید از چهره شون چیزی بتونم بفهمم
.اول به ملوک السلطنه نگاه کردم پر غرور و سرد نشست
اما سپهر تاج دو برابر عصبانی تر شده بود و چشم هاش سرخ شده بود
خدایا کمکم کن
سپهر تاج: چند سالته؟؟؟؟ !!!!!به سنم چی کار داشت؟
سپهر تاج این دفعه با داد گفت
سپهر تاج:کری؟؟ میگم چند سالته
:با ترس گفتم
_19
ملوک السلطنه: با ارباب صحبت کردم
منظورش همین پسره بود
بله و نتیجش_
ملوک السلطنه: ما تصمیم گرفتیم رضایت بدیم
با خوشحالی از جام بلند شدم واقعا؟؟؟؟؟_
سپهر تاج: بشین و تا اخرش گوش کن
و بعد هم بهم پوزخند زد
عوضی کلا فقط بلده بزنه تو برجک ادم .خدا یا مرسی..... مرسی که همراهم بودی
ملوک السلطنه: شما بقیشو بفرمایین ارباب
سپهر تاج: من رضایت میدم اما به یه شرط
هر شرطی باشه قبول میکنم_
....سپهر تاج: بذار حرفمو تموم کنم اصلا خوشم نمیاد یکی وسط حرفم بپره بچه
سرم و پایین انداختم و گفتم چشم_
سپهر تاج: چشم... چی؟؟؟؟
من با تعجب گفتم
چشم دیگه وسط حرفتون نمیپرم_
سپهر تاج: اونو که فهمیدم قاعدتا باید تهش یه چیزی میگفتی
با تعجب بیشتر نگاهش کردم
سپهر تاج: از این به بعد هر حرفی که به من میزنی باید یه ارباب تهش باشه!فهمیدی؟ برو بابا این دیگه کیه؟؟ بگو بهم ارباب!! چقدر از خود راضی
:اما تازه راضی شده بودن من نباید خراب میکردم به خاطر همین گفتم چشم........ارباب_
با پوزخند نگاهم کرد و گفت
سپهر تاج: این شد ... و اما شرط
تموم جونم شد گوش تا ببینم شرطش چیه
سپهر تاج: رضایت میدم فقط به شرط اینکه...... تا آخر عمرت بشی خدمتکار عمارتم
سرم که پایین بود رو با سرعت بالا گرفتم و بلند گفتم
چی؟!!!!! شما چی میگین؟_
با بی تفاوتی شانه ای بالا انداخت
سپهر تاج: شرطم همینه اگه قبول کنی منم رضایت میدم اگر هم قبول نکردی رضایت نمیدم
رو مبل وا رفتم. درکش برام سخت بود،سخت بود به خودم بقبولونم اگه خدمتکار این پسره ی از خود راضی بشم بابا آزاد میشه اما حقیقت بود، یه حقیقت تلخ بهم ریختم...... یاد خونه و ادمای خونه افتادم یاد
.....مامان، سوگند، سحر،خود بابا اگه قبول نمیکردم یتیم میشیدیم اگه
سپهر تاج: پاشو برو بیرون و دیگه هم اینجا برای رضایت نیاین
و با داد گفت
سپهر تاج: میگم پاشو
صداش که تو سرم پیچید تازه به خودم اومدم و تو یه تصمیم انی گفتم
قبول میکنم_
سپهر تاج: مطمئنی؟؟؟؟ بله_
گوشیش رو از جیبش در اورد شروع کرد به شماره گرفتن
سپهر تاج: عمادی تا نیم ساعت دیگه عمارته کرج باش
و بدون هیچ حرف دیگه ای تلفونو قطع کرد
ملوک السلطنه: با عمادی چی کار داشتی
سپهر تاج: میاد اینجا تا یه قراردادی رو تنظیم کنه
ملوک السلطنه: میشه بپرسم چه قردادی؟؟؟؟
سپهر تاج: قرارداد مبنی بر اینکه من رضایت میدم پناهی ازاد بشه در عوض دخترش تا اخر عمرش خدمتکار من میشه
اشک تو چشمام جمع شد میخواست بده قتل نامم رو خودم امضاء کنم
به قردادی نیازی نیست_
سپهر تاج: چرا باید به دختر یه قاتل اعتماد کنم؟؟؟؟
پدر من قاتل نیست_
اومد جلو و یقه ی مانتوم رو گرفت و بلندم کرد
سپهر تاج: خفه شو دیگه نبینم برا من زبون درازی کنیا فهمیدی؟؟؟
ازش میترسیدم، ازش خیلی میترسیدم
بغضم سرباز کرد و اشکم رو صورتم ریخت تکونم داد و محکم و پر غرور گفت
سپهر تاج: فهمیدی؟
با ترس گفتم
بله، فهمیدم_
سپهر تاج: فهمیدم......چی؟؟؟ عوضی
فهمیدم ارباب_
پرتم کرد رو مبل و رفت نشست رو مبل روبه روم
سپهر تاج: حالا درستت میکنم
ترس تمام بدنم رو گرفته. بود نه راه پس داشتم نه راه پیش
اگه قبول نمیکردم بابا اعدام میشد
حالا هم که قبول کردم خودم زیر دستاش میمیرم
زیر نگاه های سپهر تاج و ملوک السلطنه له میشدم نگاهشون بجز نفرت چیزی نداشت اما من باید بخاطر بابا هم که شده تحمل میکردم .دقیقا نیم ساعت بعد عمادی اومد
.یه مرده تقریبا 40 ساله بود
فکر کنم وکیلشون بود چون قرار بود، قرار داد رو تنظیم کنه
عمادی رو به سپهر تاج کرد و گفت
عمادی: سلام ارباب، شرمنده یکمی تاخیر داشتم
سپهر تاج: یک دقیقه تاخیر و میتونم ببخشم ایرادی نداره
عمادی هنوز ایستاده بود
عمادی: امرتون ارباب؟
سپهر تاج:میخوام یه قرداد تنظیم کنم
عمادی:چه قردادی؟؟
سپهر تاج: بشین
عمادی هم فوری نشست
خدایا این مرد کیه که همه ازش میترسیدن
سپهر تاج: میخوام یه قرارداد تنظیم کنی مبنی بر اینکه من رضایت بدم تا یه شخصی اعدام نشه عوضش دخترش تا اخر عمر خدمتکار من باشه خودت یه جوری اینو قانونیشو بنویس
و بده این دختره امضاش کنه
عمادی:چشم ارباب
دستام یخ کرده بود و میلرزید میترسیدم. حق داشتم که بترسم
این مردی که جلوم بود یه شیطون بود... ادم نبود بویی از ادمیت نبرده بود
ملوک السلطنه: اسمت چیه
به سمتش برگشتم من؟؟؟_
ملوک السلطنه: آره سوگل_
بهم پوزخند زد و از جاش بلند شد
ملوک السلطنه: ارباب با اجازتون میرم استراحت کنم
سپهر تاج سرش رو تکون داد و ملوک السلطنه رفت
بعد رفتن ملوک السلطنه عمادی رو به سپهر تاج
عمادی: ارباب تموم شد
سپر تاج: بخون
.عمادی شروع کرد به خوندن
خوند و من یخ کردم، خوند و من داغون شدم، خوند و من خراب شدن رویاها و ارزوهامو دیدم،خوند و
...من کلفت شدنمو دیدم. خوند و
. برگه جلوم بود و داشتم نگاهش میکردم
سپهر تاج: قصد نداری امضاش کنی؟؟
با تردید خودکارو از عمادی گرفتم و گذاشتم رو برگه تا امضاش کنم. اما یه سوال ذهنمو بد مشغول
.کرده بود
.حداقل حق داشتم که سوالمو ازش بپرسم
از کجا مطمئن شم من با امضا کردن این برگه خدمتکار میشم و بابام ازاد میشه؟؟ از کجا بدونم _
!شما راست میگی؟؟
سپهر تاج با عصبانیت دستاشو به مبل فشار داد و خودشو کشید جلو
سپهر تاج: اولا که تو در حدی نیستی که بخوام برات توضیح بدم. دوما مجبوری بهم اعتماد کنی. سوما
.اگر کر نباشی و شنیده باشی تو قرار داد ذکر شده تو زمانی خدمتکار من میشی که پدرت ازاد شده باشه.سرم رو تکون دادم و به برگه نگاه کردم
سپهر تاج: فقط یه دقیقه زمان داری که اون برگه رو امضا کنی این یه دقیقه که از همین الآن شروع
.میشه تموم بشه نه دیگه قرار دادی هست نه رضایتی و پدرت اعدام میشه
چشمامو برای یه ثانیه بستم فقط یه ثانیه و بعد چشمامو باز کردم و بدون حتی یه لحظه وقت تلف کردن
.برگه رو امضا کردم
.سپهر تاج: شماره تلفنتو بنویس و برو. یه روز به ازادی بابات که مونده باهات تماس میگیرم
.شمارمو نوشتم و از جام بلند شدم و از اون عمارت شوم اومدم بیرون
بی حس بودم, نمیدونستم خوشحال باشم برای بابا, بابایی که هیچ وقت دوسم نداشت, بابایی که همیشه به چشم دشمنش بهم نگاه کرد, بابایی که هیچ وقت برام ارزشی قائل نشد؛ یا ناراحت باشم برای خودم، خودم
…که الان همه چیز برام تموم شده بود, همه چیز
.شده بودم خدمتکار, خدمتکار سپهر تاج
.خدمتکار اون پسره, خدمتکاره اون کوه غرور, خدمتکار اون ادم شیطون صفت