فصل نه
من به تو قول میدم که چیزی نشه تو فقط کمکم کن _
زهرا از جاش بلند شد و برگشت سمتم
زهرا: سوگل ازت خواهش میکنم التماست میکنم که اون عمارتو از سرت بیرون کنی اون عمارت نحسه، شومه بی بی میگفت تو اون عمارت خیلی اتفاقای بدی افتاده خیلی کشته داده خیلی ها اونجا
جونشونو از دست دادن بخاطر همین ارباب رفتن به اونجا رو برای همه قدغن کرده. بی بی میگفت حتی پدر ارباب هم اجازه نمیداد کسی به اون عمارت بره هر کسی بعد از ساختن این عمارت رفته به اون عمارت دیگه برنگشته یا خود ارباب کشتشون یا پدر ارباب پس نرو اونجا
بعد هم پشتشو به من کرد و دراز کشید
زهرا ترسو نباش ارسلان خان هم رفت ببین چیزیش نیست و زندس _
زهرا: تو خودت رو با ارسلان خان مقایسه نکن ما فقط خدمتکاریم و ارسلان خان از خانواده ی ارباب
ولی من دارم از فضولی میمیرم بهت میگم جوری میرم و میام که کسی نفهمه _
زهرا: تو ارباب سالار رو نمیشناسی یه عکس و یه زنی که به تو شبیه بوده اصلا ارزش نداره که جونتو از دست بدی
دیگه هیچ حرفی نزدیم شاید زهرا راست میگفت، یه عکس اصلا ارزشش رو نداشت
سعی کردم فکر عمارت پشتی و اون عکسو از سرم بیرون کنم, یعنی با خودم فکر کردم دیدم که حق با
.زهراس, اگه ارباب میفهمید که من رفتم عمارت پشتی حتما منو میکشت
.همین جوریش هم از من متنفر هست دیگه نباید بدترش میکردم
یه هفته ای از اومدن ارسلان خان و شیرین خانم میگذشت
ارسلان خان نه زیاد خشک بود, نه زیاد خون گرم, اما شیرین خانم،خانم خیلی خوبی بود. با ملوک
السلطنه خیلی بحث میکردن که اخرم با چشم غره ی ارباب و ارسلان خان به ملوک السلطنه بحثشون تموم میشد و من چقدر خوشحال میشدم وقتی میدیدم ملوک السلطنه چقدر حرص میخوره و عصبانی
.میشه
. همه تو سالن نشسته بودن که میوه بردم و تعارف کردم
کناری وایساده بودم که اجازه رفتن بگیرم که ملوک السلطنه با بدجنسی نگاهم کرد
.ملوک السلطنه:بشین میوه ها رو برام پوست بکن حوصله ندارم
.با حرص نشستم و شروع کردم به پوست کندن
.داشتم خیارا رو حلقه حلقه میکردم که کیان در سالن رو زد و اومد تو
کیان:سلام ارباب
ارباب:بشین کیان
.سلام که جونش در بیاد نمیگه اخه نیس که خودش اربابه و همه رعیت عارش میاد
.اما کیان براش یه چیزه دیگه بود خیلی بهش اعتماد داشت
کیان نشست
.کیان:ارباب ۲ نفر از اهالی ده برای اجازه اومدن
ارباب:کی؟ اجازه چی؟
کیان:یاور مراد، همین زارعی که تو مزرعه گندم کار میکنه میشناسید که؟؟
ارباب سرش رو تکون داد
کیان:میخواد عروس بیاره و با پدر عروس اومدن برای اجازه
ارباب:بذار بیان تو
کیان:چشم, با اجازه ارباب
!!!!!رسما داشتم شاخ درمیاوردم از دست این مردم احمق ادم کجا بره؟؟؟
:شیرین خانم با تعجب
!!ببخشید ارباب فضولیه اما فکر نکنم برای ازدواج هم مردم باید از شما اجازه داشته باشن
ارباب با اخم اول نگاهی به ارسلان خان کرد و بعد با ملایمت گفت
.ارباب:تو این عمارت اب خوردن مردم هم به من ربط داره, اجازه ازدواج که دیگه یه چیز عادیه
.شیرین:من نمیفهمم این مردم چجوری اینهمه حقارتو تحمل میکنن
.دمت گرم
ارباب ایندفعه عصبانی شد
ارباب:اگه تا حالا بهت چیزی نگفتم فقط بخاطر ارسلانه، به کسی هیچ ربطی نداره که به روستای منو قانونای من دخالت کنه
شیرین از جاش بلند شد و با بغض رفت
ای بمیری ارباب که همه رو با اون زبونت میچزونی
ارباب:ارسلان بار اخره که همچین رفتاری رو از شیرین میبینم, من برای هر کس انقدر ساکت نمیمونم. اینو خوب میدونی
ارسلان خان:میدونم ارباب اما شما هم درک کنین شیرین با قانونای اینجا اشنا نیس
ارباب:نیست که نیست دلیل نمیشه که تو هر کاری نظر بده
ارسلان خان خواست حرفی بزنه که کیان دوباره اومد تو سالن
کیان:ارباب, اجازه هست بیان داخل؟
ارباب سرش رو تکون داد
کیان بلند :بیاین تو
مرد تقریبا میانسال از در سالن اومدن تو ۲
مرد اولی:سلام ارباب, شرمنده که وقت شریفتون رو گرفتیم
مرده دوم:سلام ارباب, اگه چاکراتونو قبول داشته باشین اومدیم برا کسب اجازه
ملوک السلطنه:پاشو برو دیگه میوه نمیخورم
…ای بمیری داشتم گوش میدادم خب
از جام بلند شدم و رفتم بیرون از سالن. اما اروم خودمو کشیدم گوشه دیوار و به حرفاشون گوش دادم
ارباب:با هم به توافق رسیدین؟؟عروس دوماد همو میخوان؟؟ میدونین که اینجا هیچ کس طلاق نمیگیره
مرد:بله ارباب به توافق رسیدیم و عروس دومادم راضین
ارباب:پس خوشبخت باشن
.مرد:ممنون ارباب
ارباب:کیان ببین کم و کسری نداشته باشن. هر چی بود حلش کن
کیان:چشم ارباب
مرد:خدا از بزرگی کمتون نکنه ارباب
ارباب:میتونین برین
اوه اوه ارباب و این همه سخاوت محالههههه
همین که مردا خواستن از سالن بیان بیرون با دو رفتم اشپزخونه
تو اشپزخونه داشتم نفس نفس میزدم که زهرا اومد کنارم
زهرا:چته؟؟؟
اروم گفتم
فالگوش وایساده بودم _
زهرا:خاک بر سرت کجاااا؟؟
قضیه و به زهرا گفتم که خندید
زهرا:اخر سر این فضولیت کار دستت میده
!!!نوووچ مواظبم ولی عجب عوضیه این اربابا، نه به دخالتش نه به کمکش _
زهرا:اگه این جوری نباشه که این روستا دو روز دووم نمیاره
.فردای اون روز ارسلان خان و شیرین خانم رفتن
.چقدر ازاد بودن. به شیرین خانم حسودیم شد
با دیدن یه چشمه از بی رحمی ارباب وسایلاشونو جمع کردن و رفتن. ای کاش منم ازاد بودم و میتونستم
.برم
…اما حیف که نمیتونستم؛ حیف
امروز ارباب همه ی خدمتکارا رو جمع کرده بود تو ورودی عمارت
زهرا:یعنی ارباب چی کار داره؟؟؟
چی کار میتونه داشته باشه دوباره یه سری دستور و امر و نهی جدیده دیگه _
بی بی:اهای دختر راجع به ارباب سالار درست صحبت کنااااا
قیافمو به شوخی ترسو کردم, مثلا من ترسیدم
!!!وای بی بی یادم رفت نباید راجع به نور چشمی شما بد حرف میزدم_
زهرا غش غش زد زیره خنده
زهرا:زدی تو خال
بی بی:میبینم که اینجا دو تا سوسک دارن راجه اربابم، ارباب سالار بد میگن
زهرا:من غلط میکنم
.بی بی:فک نکن نمیدونم شبا پشت سر ارباب سالار غیبت میکنین
!!بی بی بیخیال جلوش که نمیتونیم چیزی بگیم،پشتشم که میخوایم خودمونو خالی کنیم شما نمیذارین؟ _
بی بی:چه غلطا!!!! ور پرده ها برای من ادم شدن
.با زهرا داشتیم میخندیدیم که مهین اومد تو اشپز خونه
مهین:شماها که هنوز اینجایین مگه نمیدونین ارباب همه رو تو وروردی جمع کرده؟؟
بی بی:چرا, داریم میایم
مهین:پس این کبری کجاس
و بد از اشپزخونه رفت بیرون
بی بی کار این مهین چیه؟؟ هیچ وقت دست به سیاه و سفید نمیزنه فقط میخوره و میخوابه_
بی بی:مهین خدمتکاره شخصیه اربابه
ها!!!! خدمتکاره شخصی چیه؟؟ _
بی بی:کارای شخصیه اربابو انجام میده، دیدی که هیچ کس هیچ وقت حق نداره تو اتاقه ارباب بره ،
.فقط مهینه که میتونه بره
اخی! دلم براش سوخت. همیشه فکر میکردم مهین یه ادم بیکار و الافه تو عمارت. نگو بدترین کار _
.عمارت مال این بنده خداست
!!!زهرا:کجاش بده؟؟؟
چرا دیگه همین که خدمتکار ارباب باشی یعنی مصیبت حالا فرض کن خدمتکار مخصوصشم که _ باشی!!!! این یعنی بد بختی کامل
زهرا زد زیره خنده
بی بی:بسه دیگه. بریم، الانه که ارباب صداش در بیاد
.با هم رفتیم ورودی همه جمع بودن حتی ملوک السلطنه و کیانم بودن
ارباب سر ورودی وایساده بود و کیان سمت راست و ملوک السلطنه هم سمت راستش بود. همه ی خدمه
.هم جلوشون وایساده بودن که ما هم رفتیم کنار اونا وایسادیم
ارباب شروع کرد
ارباب:من یه مدتی تو عمارت نیستم و ملوک السلطنه هم تو عمارت نیست. تو نبود من کسی بدونه
.اجازه کیان جایی نمیره. هیچ کاری بدون اجاز کیان انجام نمیگیره
نفر از خدمه زن و ۲ نفر از خدمه مرد میتونن برن مرخصی بقیه هم میتونن یک بار اونم فقط ۵ ۲ ساعت تو روز برن مرخصی،که اونم باید با کیان هماهنگ بشه
همونطور که داشت راه میرفت و توضیح میداد جلو من وایساد و خیره نگاهم کرد
ارباب:تو
سرم رو بالا گرفتم و تو چشماش زل زدم بله ارباب _
.ارباب:به هیچ عنوان از عمارت بیرون نمیری
من با تعجب
چرا ارباب؟؟ _
ارباب اول چشماشو گرد کرد و بعد با خشم نگام کرد. از همون نگاه هایی که خیلی ازش میترسیدم
ارباب:نشنیدم چی گفتی
.خواستم دوباره حرفمو تکرار کنم که زهرا که کنارم بود ضربه ای به پهلوم زد که یعنی ساکت شو
.سرم رو پایین انداختم و چیزی نگفتم
ارباب دستشو گذاشت زیر چونمو با خشم صورتمو گرفت بالا
ارباب:وقتی سوال میکنم جواب میخوام. پرسیدم چیزی گفتی؟؟
با ترس
ن…نه ارباب _
دستشو از زیر چونم برداشت و برگشت سر جاش
ارباب:حرفامو زدم، میتونین برین
همه با خوشحالی میرفتن سرکارشون . اما من غم داشتم، غمگین بودم،خسته بودم
زهرا دستشو انداخت دور گردنم و از صورتم ب*و*سید
زهرا:ناراحت نباش سوگل، حالا بیرون حلوا هم خیران نمیکنن که انقد ناراحتی، مام جایی نداریم بریم ، میمونیم تو عمارت و از نبود این مغرور السلطنه استفاده میکنم و تا دلت بخواد خوش میگذرونیم. خوبه؟؟ برای دل زهرا سرم رو تکون دادم
خوبه زهرا جونم .خوبه که هستی _
زهرا :فدات بشم
و دوباره از صورتم ب*و*سید
خیلی خوبی زهرا _
زهرا دستشو گذاشت کناره گوشش و تند مثل تیک از کنار گوشش برداشت
زهرا:چاکر خواتم چشم خوشگله
فدایی داری _
.ارباب و ملوک السلطنه رفته بودن
مهین و کبری هم رفته بودن مرخصی به قول زهرا از نبود ارباب استفاده میکردیم و تا ظهر میخوابیدیم و تا اخر شب مسخره بازی درمیاوردیم و کل عمارت رو میذاشتیم رو سرمون، البته تو نبود ارباب کیان بود که بجاش گیر بده اما کیان بیرون عمارت بود و ما تو عمارت
تو نبود ارباب محافظا بیشتر شده بود روز اولی که دیده بودم محافظا زیاد شده ترسیده بودم که زهرا گفت
زهرا: عادیه هر وقت که ارباب تو عمارت نیست محافظا بیشتر میشه
ظهر ساعت یک بود که از خواب بیدار شدم اما زهرا هنوز خواب بود از جام بلند شدم و رفتم سمتش
هوی..... پاشو..... زهرا..... پاشو _
اما هیچ حرکتی نکرد تکونش دادم
زهرا..... پاشو دیگه مگه خرسی چقدر میخوابی _
زهرا یکی از چشماشو باز کرد و بعد دوباره بست
زهرا: اه ول کن دیگه بذار بخوابم
پاشو بابا میدونی ساعت چنده؟؟ الان بی بی میاد پدرمونو در میاره _
زهرا پشتش رو به من کرد
زهرا: برو عمتو فیلم کن ساعت هشت صبح از خواب بیدارم کردی.... جون سوگل بذار بخوابم
از گوشش گرفتمو از جاش بلند کردم
چشمای کورتو باز کن ببین ساعت چنده بعد چرت و پرت بگو _
زهرا چشماشو باز کرد و به ساعت نگاه کرد و دوباره بست به نیمه نکشید که دوباره چشماشو باز کرد
زهرا: خاک دو عالم تو سرم الان بی بی زنده زنده میکشتمون با هول و عجله شروع کرد لباس پوشیدن
زهرا: زهرمار چته؟؟
اخه الاغ نمیدونی داری شلوارتو برعکس میپوشی _
زهرا به شلوارش نگاه کرد
زهرا: از بس که هولم
من رفتم توام بیا _
زهرا فوری جلوی در وایساد
زهرا: تو غلط کردی وایمیسی با هم میریم
برو بابا نیم ساعتم وایسم تا تو حاضر شی _
زهرا: الان تو زودتر بری بی بی همه عصبانیتش رو سر من خالی میکنه. از این در بری بیرون دهنتو با اسفالت یکی میکنم
با حرفا و کاراش خندم گرفته بود هم داشت حرف میزد هم با عجله لباس میپوشید
خیله خب صبر میکنم. توام انقدر با عجله لباس نپوش هر چقدر با عجله میپوشی بدتر میشه _
زهرا یکمی اروم تر لباسشو پوشید پنج دقیقه بعد حاضر شد و از اتاق رفتیم بیرون
تو سالن هر چقدر دنبال بی بی گشتیم نبود
زهرا: اخه پس بی بی کجاست؟
شاید اشپز خونس _
زهرا: نه بابا الان تو آشپزخونه چی کار داره؟؟
.حالا بریم ببینیم _
بی بی آشپزخونه هم نبود کل عمارتو گشتیم ولی بی بی نبود
دو تایی رو مبل سالن نشستیم
زهرا: حتما رفته بیرون عمارت اوهوم _
زهرا: حالا چی کار کنیم؟؟؟
هیچی اول بریم یه چیزی بخوریم بعد من یه فکرایی دارم _
زهرا: باش پاشو بریم
رفتیم آشپزخونه و مونده ی شام دیشب رو گرم کردیم و خوردیم. زهرا بعد از خوردن به صندلی تکیه داد و دست رو شکمش کشید