ارباب سالار

فصل سیزده

زهرا:سوگل خیییلی جدی دارم میگم دیگه فالگوش واینستا

.سرم رو به معنی باشه تکون دادم و رفتم تو اشپزخونه و شربت و شیرینی رو بردم تو سالن

.اول در زدم و منتظره اجازه ورود بودم که کیان درو باز کرد

.کیان:بیا تو

رفتم تو و یکی یکی شربتا و شیرینیا رو تعارف کردم. جلوی یه مرد میانسال خم شدم و خواستم شربت و شیرینی بهش تعارف کنم که یه نگاه هیزی بهم کرد که میخواستم خفش کنم. نگاهش انقدر بد و هیز بود

.که میخواستم زمین دهن باز کنه و من از خجالت برم توش

همون مرد:ارباب… اون موقع ها هم که میومدم تو عمارتتون خدمتکارای قشنگو حرف گوش کنی داشتین که البته این از سلیقه ی خوبه پدر بزرگت بود. الانم فرقی نکرده. گفتم که با پدربزرگت مو

.نمیزنی

.بعد اروم گفت:این عمارت و این خدمتکارو… ادم نمیخواد از اینجا دل بکنه

.ارباب:مایکل شنیدم چی گفتی. حواست باشه کجایی و کجا نشستی

.پس این مایکل بود

.مایکل:میدونم ارباب… میدونم

.ارباب:پس مراقب رفتارت باش

بعد به من با غیض نگاه کرد

.ارباب:میتونی بری

!!!!بیشعور به من چه که این مرتیکه انقد هیز و عوضیه. چرا حرصتو سر من خالی میکنی؟

.اون روز بعد از صرف ناهار مایکل و دار و دستش رفتن

.داشتم ظرفا رو جمع میکردم که خیلی اتفاقی حرفای ارباب و کیانو شنیدم

کیان:ارباب واقعا میخواین به مایکل کمک کنین؟؟!!! میدونین که پدربزرگتون، ارباب اردشیرو همین

.مایکل بود که زیر کشید

ارباب:خوب منو نشناختی کیان، من از در دوستی وارد شدم تا مایکلو نابود کنم، اونو از عرش به

.فرش میکشونمش. خیلی وقته منتظرراین لحظه ام کیان . نابودش میکنم کیان نابوووووود

.چقدر این ارباب کینه ای و مار صفت بود. عین مار هرچی زیر دستش بودو نابود میکرد و نیش میزد

.واقعا که از ارباب باید ترسید، باید دوری کرد

روزای بد بدونه هیچ تغیری میگذشتن، عمارت ساکت و امن بود. البته تا زمانی که ملوک السلطنه

.برگشت همه چی خوب بود بعدش دوباره اذیتاش شروع شد. ملوک السلطنه بود دیگه، یه دیوونه

.ظهر داشتم عمارتو گردگیری میکردم که زهرا اومد کنارم

.زهرا:سوگل مهمون اومد بی بی میگه بیا برو پذیرایی کن

.وسیله های گردگیری رو گذاشتم کنار و با زهرا رفتیم سمت اشپزخونه

حالا مهمون کی هست؟؟؟؟ _

زهرا:وااای… نگو که نمیدونی چه مهمونیه ،دکتره روستاس، اومده برای اجازه گرفتن برای اوردن یه

.دستگاهی تو بیمارستان روستا. انقدر جذاب و خوش تیپ هست که ادم نمیخواد چشم ازش برداره

.خیله خب حالا توام عین این ادم ندیده ها حرف میزنی _

زهرا:ادم نیست که فرشتس،فرشته

.داشتم به حرفاش میخندیدم که یهو کیان جلومون سبز شد

!!!کیان:زهرا به شغل خدمتکاری شغل شریف هیز بازی رو هم اضافه کردی؟؟

.زهرای بیچاره از خجالت و تعجب اینکه کیان حرفاشو شنیده ابروهاش پرید بالا

.زهرا:نهههه…من فقط داشتم یکمی از دکتر برای سوگل تعریف میکردم

کیان اومد جلو و از بازوی زهرا گرفت با جمع شدن صورت زهرا فهمیدم دستش خیلی درد گرفته

کیان: که داشتی تعریف میکردی ها!!!!یکمی هم برای من تعریف کن ببینم این دکتر چه جور ادمیه

زهرا که اشک تو چمشاش جمع شده بود اروم گفت

زهرا: ای...... دستم...... اقا تو رو خدا دستمو ول کنین الان از جاش در میاد

کیان اخمی کرد و گفت

!!!!کیان: دیده بودم یه پسر هیز میشه ولی ندیده بودم یه دختر هیز باشه

دوباره فشار دستشو روی بازوی زهرا بیشتر کرد که صدای زهرا اومد

زهرا: اخ...... ای..... بخدا داشتم با سوگل شوخی میکردم

کیان: این شوخی بود؟؟

زهرا: آقا بخدا شوخی کردم همین

کیان دستشو از رو بازوی زهرا برداشت

کیان: برین سر کارتون

زهرا فوری از جلو چشم کیان جیم شد و منم پشت زهرا زود رفتم تو آشپزخونه

زهرا داشت دستشو ماساژ میداد و رو یکی از صندلیای آشپزخونه نشست

بی بی: چی شده زهرا ؟؟

زهرا: هیچی بی بی یکمی دستم درد میکنه

بی بی: بی بی فدات بشه از بس که کار میکنی مال اونه

زهرا زیر لبش چیزی گفت و بعد گفت

زهرا: خوب میشم بی بی مال خستگیه

بی بی: ایشالا. خب سوگل بیا اینا رو ببر برای پذیرایی از ارباب و دکتر

سینی رو از بی بی گرفتم و بردم سمت سالن

بریم ببینیم این دکتری که میگن کی هست _

در سالن رو زدم و منتظر ورود شدم

ارباب: بیا تو

دکتر رو به روی ارباب نشسته بود و پشتش به من بود ) به جز ارباب و یه مرد دیگه کسی تو سالن نبود

(و از اونجا فهمیدم مرده دکتره

دکتر: خلاصه ارباب مزایای زیادی داره دستگاه و اگر بیاریم تو روستا قطعا به نفع اهالی هست

رفتم جلوی ارباب و قهوه ای رو که اورده بودم رو تعارف کردم

ارباب: قبول... اگه دستگاه این چیزی هست که تو میگی قیمتش مهم نیست سفارش بده مبلغ رو به کیان بگو تا پرداخت کنه

بعد از برداشتن قهوه به سمت دکتر برگشتم که با چیزی که دیدم قلبم یه لحظه نزد

یا خدا.....این همون مردی بود که تو روستا زده بود به دستم، خدایا ازت خواهش میکنم منو یادش _

......نیاد قول میدم که دیگه کار بدی نکنم ، قول میدم دیگه نمازمو جلو عقب نکنم قول میدم

ارباب: منتظر چی هستی؟ چرا پذیرایی نمیکنی؟

با حرف ارباب به خودم اومدم و با دستپاچگی گفتم

ببخشید ارباب _

.و به سمت دکتر رفتم

دکتر عمیق نگاهم کرد

دکتر: خیلی برام اشنا هستین. من قبلا جایی شما رو ندیدم؟

فوری گفتم

خیر من بیرون از عمارت نمیرم _

یعنی بفهم خنگ و دهنتو ببند

اما گیج تر از اینا حرفا بود

دکتر: نه من مطمئنم که شما رو قبلا جایی دیدم

بعد از برداشتن قهوه اش خواستم زود از سالن برم بیرون تا بیشتر از این تو دیدش نباشم تا کاملا یادش بیاد منو کجا دیده اما کار از کار گذشته بود

دکتر: اها یادم اومد

یا علی خدایا خودت کمکم کن

ارباب: چی رو یادت اومد

دکتر: من این خانم رو چند هفته پیش تو روستا دیدم

ارباب دوباره مثل همیشه چشماشو گرد کرد و ابروهاشو برد بالا با اخم نگاهم کرد از همون نگاه هایی که همیشه میترسیدم و دلمو خالی میکرد

باید زود خودمو جمع و جور میکردم نباید گردن میگرفتم که اگر گردن میگرفتم ارباب پدرمو در میورد

آقا من که گفتم من اصلا خارج از عمارت نمیرم یعنی این اجازه رو ندارم _

دکتر: ولی من مطمئنم؛ مطمئنم که خود شما بودین حتی من با کیفم زدم به دستتون و بعدشم عذرخواهی کردم هر چند شما عذرخواهی منو قبول نکردین

ارباب: از کجا مطمئنی که خدمتکار من بوده

دکتر: گفتم که خیلی مطمئنم هم چشمای رنگیشون هم موهای مواجوشون که البته یکمی بیشتر اون روز بیرون بود مثل همون دختریه که من دیدم، مثل که نه ایشون همون دختره

خیلی ترسیده بودم داشتم از ترس سکته میکردم مطمئن بودم که رنگ و روم هم پریده بود اما الان موقع ترس نبود

واقعا چون من چشمام رنگه و موهام مواجه شبیه همون دختره ام؟؟؟ _

دکتر: شاید دوتا آدم انقدر شبیه هم باشن اما دیگه جای زخماشون هم که یکی نمیشه شما گوشه ی ابروت یه خراشیدگی داری که اون دختر هم داشت پس شما همون هستی

دیگه نمیدونستم چی بگم مگه ادم انقدر دقیق میشه

ارباب: ول کن دکتر چیز مهمی نیست

و بعد یه نگاه خیلی وحشتناکی بهم انداخت این یعنی بعدا دارم برات حسابی

دکتر: بله ارباب ببخشید فقط خواستم بفهمونم که اشتباه نکردم

ارباب: کافیه

از سالن اومدم بیرون تو دلم رخت میشستن از بس که دلشوره داشتم به خودم دلداری میدادم ایشالا که هیچی نمیشه مگه ندیدی ارباب گفت چیز مهمی نیست

خیلی استرس و دلشوره داستم یه جا بند نبودم . از وقتی از سالن برگشته بودم با کسی حرف نزده بودم .

.هی پوسته لبمو میجوییدم،هی ناخونامو میخوردم

زهرا که تازه اومده بود تو اشپزخونه با تعجب اومدکنارم

زهرا:چته سوگل چرا رنگت پریده؟؟ .زهرا دارم میمیرم. زهرا بدبخت شدم _

زهرا:خدا نکنه عزیزم این چه حرفیه که داری میزنی!!!! مگه چی شده؟؟

به کبری که داشت با دقت به ما نگاه میکرد اشاره کردم که زهرا فهمید حواسش به ماست و دستمو گرفتو

.از اشپزخونه بردتم بیرون

زهرا:چی شده؟ چته سوگل؟؟

.دیگه طاقت نیاوردم و زدم زیر گریه

.زهرا بدبخت شدم… زهرا ارباب منو میکشه _

.زهرا:خدانکنه، زبونتو گاز بگیر،مگه چی کار کردی؟؟ خب بگو دیگه جون به لبم کردی

ارباب فهمیده رفتم روستا _

.زهرا یه دفعه ای رنگ از صورتش پرید

.زهرا:دروغ میگی

ای کاش دروغ بود _ .بیشتر گریه کردم

!!!زهرا:اخه چجوری ما که ردی نذاشتیم؟

.همه چیزو براش تعریف کردم اونم مثل من شوکه شد

.حالا چه خاکی به سرم بریزم زهرا؟؟ ارباب حتما منو میکشه _

.زهرا:خدا نکنه. شاید اصلا براش مهم نباشه. دیدی که به دکترم گفته مهم نیس

.اره گفت اما بعدش یه نگاهی بهم انداخت که از به دنیا اومدنم پشیمون شدم _

.زهرا:حالا تو گریه نکن هنوز که اتفاقی نیفتاده

مگه بدتر از اینم میتونه بشه زهرا!!!!؟؟ _

.زهرا:صبر کن بذار برم به بی بی بگم تا ببینم بی بی میتونه کاری بکنه و کمکمون کنه

.باشه _

اشکامو پاک کردم و با زهرا رفتیم اشپزخونه. من رفتم یه گوشه تو اشپز خونه نشستم و زهرا هم رفت

.کنار بی بی و بعد از چند دقیقه با بی بی رفتن بیرون

کبری:هوی…سوگل چی کار کردی که اینجوری مثل خر تو گل گیر کردی؟؟

چی میگی تو؟؟ _

کبری:خودت خوب میدونی دارم چی میگم. یه کاری کردی که انقدر استرس داری و هی با زهرا و

.بی بی پچ پچ میکنی

.برو بابا دلت خوشه _

کبری:ماه پشت ابر نمیمونه سوگل. هر کاری کرده باشی بالاخره گندش درمیاد و من چقد کیییف میکنم

.ببینم ارباب داره تنبیهت میکنه

.خودم که داشتم از استرس میمردم اینم هی بدتر استرسمو بیشتر میکرد

.از جام بلند شدم

چی میگی بابا تو بس کن _

بی بی:اینجا چه خبره؟؟

کبری:از این دختره بیشعور بپرس بی بی

.بی بی:تمومش کن کبری… سوگل بیا بریم کارت دارم

.با بی بی از اشپزخونه اومدیم بیرون

بی بی:تو چیکار کردی دختر؟؟

.بی بی تو رو خدا جون عزیزترین کست کمکم کن _

.بی بی خواست حرفی بزنه. اما به رو به روش که نگاه کرد ساکت شد و دیگه چیزی نگفت

به جایی که بی بی نگاه میکرد نگاه کردم که یخ کردم. ارباب بود… داشت میومد سمت ما. دست و پام

.داشت میلرزید و قلبم داشت تند تند میزد

.ارباب اومد جلوم وایساد و زل زد به چشمام

.ارباب:بد کردی… بد کردی کوچولو… بد کردی... دستور ارباب سالارو گذاشتی زیر پات

.زبونم اصلا تو دهنم نمیچرخید که بخوام جوابشو بدم

ارباب:تو فکر کردی میتونی از دستورات من سرپیچی کنی؟؟

.سرم رو انداختم پایین که با عصبانیت دستشو انداخت بین موهامو کشید عقب

ارباب:با توام… حرف بزن… مگه نگفتم حق نداری از عمارت بری بیرون؟؟

با ترس:چرا ارباب گفتین ارباب

ارباب:پس چرا رفتی هاااا؟ چراااا؟؟ .حرفی نزدم،حرفی نداشتم که بزنم

.ارباب موهام رو ول کرد و یکی زد تو گوشم. که یکمی سرم چرخید سمته چپم

ارباب:چه جوری رفتی؟؟ .ساکت موندم و حرفی نزدم

ارباب:حرف نمیزنی نه؟؟؟ اون زبون سه متریت کووو؟؟

.یکی دیگه زد تو گوشم که این دفعه قدرتش انقد زیاد بود که افتادم زمین و زدم زیر گریه

.بی بی فوری اومد جلوم وایساد و شروع کرد به التماس کردن

بی بی:ارباب غلط کرده… ارباب بچگی کرده… ارباب نادونی کرده، اولین بارش بوده ارباب ،

.شیطونی کرده ارباب، نفهمی کرده ارباب، شما ببخش، شما به بزرگی خودت ببخش

.ارباب:برو کنار خاتون، برو کنار تا دستم روت بلند نشده

…بی بی:ارباب خواهش

.ارباب بی بی رو هول داد کنار و اومد سمتم و شروع کرد به زدن منو تا جایی که داشتم کتکم زد

.همه ی عمارت جمع شده بودن و داشتن نگاه میکردن

زهرا و بی بی گریه میکردن و به ارباب التماس میکردن اما ارباب اصلا توجهی نمیکرد

.بعد از نیم ساعت ارباب دست از زدن کشید و رو به کیان کرد

.ارباب:کیان فلکو تو حیاط اماده کن

بی بی:نه… ارباب… ارباب سالار خواهش میکنم، به حده کافی خورده ارباب… میمیره ارباب…

.فلکش نکن ارباب

ارباب:خاتون گفتم برو کنار

.خاتونو زد کنار و از بازوم گرفت و کشون کشون بردتم سمت حیاط

انقدر کتک خورده بودم که نه نای حرف زدن داشتم نه نای حرکت کردن