فصل دو
رفتم مقابلش با تردید نگام کرد ، فکشو محکم گرفتم، یک جوری که از فشار دستم می لرزید با دندونای روهم گفتم:
-مرتیکه عوضی ،من زندگیمو از دست دادم تو نگرانی تو رخت خوابی دوست دخترتی؟ با من از علاقه و عشق حرف میزنی ،گور بابای عشقتون ،گور بابای اون دختری که وامیده که توبعدش عقدش کنی ...
با اخم و حرص دستمو پس زدو گفت:
-ساکت شو تو کی هستی که داری در مورد من و زندگیم حرف مفت میزنی .
-من کیم ؟!
یقشو گرفتم با یه دست چرخوندمش طرف دیوار ،تصور این که اونو با اون جثه برگردونم به طرف دیوار یکم خنده داره ولی برگشت ،رویه دیوار یک تابلوی بزرگ بود.
از چهره ام ،ابرو های پهن و قهوه ای ،چشمای ابی طوسی ،بینی متناسب که البته با ارایش بی نقص شده بود ،لبای طبیعی درشت که لب پایین کمی برگشته به طرف پایین ،چونه ای گرد ،موهای مشکی صاف...
با حرص گفتم : من اینم ،من اینم ... تو منو اینطوری کردی «به صورتم اشاره کردم» دست منو با حرص پایین کشید و گفت:
-بیمارستانم مقصره.
-تو صورتمو قبلا له کرده بودی ،صورتم فکم گونه ام ،دندونام همه شکسته بود چون تو با ماشینت اومدی صاف تو صورت من ، کیسه ی هوام کار نکرد چون تو توی ماشینم با ماشینت بودی ....
دستاشو به حالت تسلیم بالا گرف و گفت :باشه ... باشه آلا ... من می فرستمت هرجا ،هر کشوری که میگی تا عملت کنند ،هر چند عمل هرچقدر که هزینه اش باشه.
با ذوق تصنعی گفتم : وای دستت درد نکنه توروخدا اینکارو میکنی .
سردار با تردید نگام کرد با عصبانیت گفتم
-مردک بی مغز من تا امروز 18 بار بیهوشی داشتم بار آخر ایست قلبی کردم ، با دهن کجی گفتم :هر چند تا عمل «البته اون که دهن منو نمیدید اما از چپ کردن چشمام تغییر صدام فهمید که ادا در آوردم»
با عصبانیت گف:من اگه بگیرمت یه قرون خرجت نمیکنم .
-جمع کن بابا خرجت نمیکنم ، نکن ،جم کن بده به اون عشقت بره خارج شوهر کنه اونا) open ( دوس دارم
سردار دست بلند کرد دست به کمر سینه به سینه اش با حرص ایستادم گفتم:
-چیه میخوای بزنی ؟بزن ، بزن ؛تو قبلا منو له کردی بزن شاید روم باز شه منم بزنمت راحتت کنم
سردار -لا اله الا الله
-لا اله الا الله ؟!!! عجب پسر حاجی خدا پرسته ؟!
سردار-آلا دهنت و ببند، دهنتو ببند،حداقل حرمت خونه پدرتو نگه دار که من نزنم دکورت بیاد پایین
با خنده گفتم :چیم بیاد پایین ؟!دکور؟!دکووووور؟! منظورت دقیقا دکور کجامه ، چون تو قبلا صورتمو آوردی پایین با دکور کجا کار داری ؟
«داشت خندش میگرفت اما عصبی بود ،عصبی تو اتاق راه رفت ،پنجه ی دستاشو به هم قفل کرده بود پشت گردنش،رفتم پشت میزم نشستم ،بابا یک صندلی طبی داده بود ساخته بودن ، شروع کردم به طراحی کردن.»
وقتی طراحی میکردم یه موزیکی رو پلی کردم ، سردار برگشت با تعجب نگام بهش اهمیت ندادم ،به کارم ادامه دادم....
با حرص گفت : خوشحالی نه ؟
-آره آرزوم بود شبیه ته قابلمه مادر بزرگم بشم
سردار با تعجب نگام کردو با حرص گفتم :مرده شور هرچی مرده رو ببرن جز بابام که فقط اومدن زنا رو اذیت کنند ، بد بخت ، بد بخت ،سردار یکه خورده تر با چشمای گرد نگام کرد و گفتم : مغرور بد بخت منو ببین ،من با صورتم با غرورم با موفقیتم خیلی هارو شکوندم له کردم دیدی؟خدا دقیقا همون بانی غرور رو گرفت میدونی چرا، که بگه ...
«داد زدم»: تو هیچی نیسی ، هیچی ، «با حرص مضاعف تر گفتم» :
تو هیچی نیستی !!!با پول بابات به من پز نده که دارم میبینم روزی رو که تو هم شبیه من بد بختی .
سردار با حرص گف :میبرمت تو یه چهار دیواری .
-هر قبرستونی خواستی ببر ،من جوری ادب کرده که تو مغزم رفته از درون باید رشد کنم.
سردار پوز خندی زدو گفت : آره از درون ،رشد کن ،رشد کن چون بعد عقد من یک قرونم برای ریختت خرج نمیکنم.
شونه بالا دادم و گفتم: بهتر نکن ؛خودتم با من زجر میکشی ؛آخ آخ خدا پولو ازت بگیره ببینم منم منمت به چی میرسه ؛بد بخت
سردار با حرص نگام کرد و سری تکون دادم و گفتم :هان ؟
سردار - بدبخت تویی ،بد بخت تو بعد عقد نمیتونی کاری کنی من که با هر کی دلم بخواد میرم .
شونه بالا دادمو گفتم :من قبل این اتفاق هم هرزه نبودم ،بازم نیستم ، تو هر غلطی دلت میخواد بکن.
سردار قیچی بزرگ خیاطی رو برداشت با حرص بلند کرد ،با اینکه تقریبا شش هفتا قدم ازم فاصله داشت در اتاق باز شدو مامانم وا رفته گفت:
-خاک بر سرم.
سردار اول یکه خورده مامانو نگاه کرد و بعد قیچی رو گذاشت وگذاشت رفت...
گذشته ها رو پس زدم برگشتم به زمان حال ، از پشت شیشه تراس داشتم به حیاط نگاه میکرد آوردتم
تو این خونه ی شصت متریه دو خوابه ، فک کرد من اذیت میشم ، من دنیامو توی اتاق خودم میسازم با مدادمو کاغذام با چرخمو با دور بینم ...
به ساعت نگاه کردم نزدیکه نه و نیمه ...
زود تر نمیاد ولی تا ده میاد ، خنده ام میگرفت ،باباش گفته بود نیومد به من زنگ بزن ، حاج نبی خیلی مومن بود و دودوتا چهار تاش زیاد بود ... سردار هم از باباش عین سگ میترسید عین عین خود سگ.
سفره شامو انداختم من حتی شامم درست میکردم به خونه و زندگی میرسیدم من با سردار دشمنی نداشتم
اونم از عمدو قصد پدرمو در نیاورده بود من فقط تقاصش کردم به خاطر تخطیش ،من انتقام گیر نبودم بیشتراز اون در درون خودم ؛ خودمو مقصر میدونستم. نمیخواستم یه عمر سر ناسازگاری بذارم، من این ازدواجو نگه میدارم که کسی دلش برام نسوزه کسی نگه مغروره بدبخت کلاهش افتاد ته معرکه...
سردار اولا فک میکرد من انتقام میگیرم سر ناسازگاری میذارم اما به مرور فهمید من خیلی عادیم ، خیلیم زود اینو فهمید من حتی فیلمای مورد علاقمو توی لب تابم میبینم ، حتی یک قرون ازش نمی گیرم.
خرید خونه رو خودش میکرد حتی تا اون روز که شصتو هفت روز از زندگی مشترکمون میرفت حتی یک قرون نداده بود ، نگرفته بودم کاریم بهم نداشتیم ،من حتی تواتاقم میخوابیدم اونم تو اتاقش ،سر شام من بیشتر حرف میزدم ...
اما سردار یک سکوت تلخ داشت و گاهی اوقاتم تنها شاید برای چای همراهم میشد یا چیزی مشابه اون کلید انداخت اومد تو خونه ، یه نیم نگاه بهم کردو گفتم:
- سلام ،خسته نباشی.
سری تکون دادو دیدم یه لنگه کفشش گلیه با اعتراض گفتم :عه! عه! چرا اون کفشو آوردی تو ؟!
رفتم جلو ی لنگه رو از تو جا کفشی برداشتم انداختم بیرون و سردار شاکی گفت:
-نکن بابا ، اومدم پیاده بشم تا در پارکینگو باز کنم پام رفت تو گل این ساختمون بی صاحب یه در ریموت دار هم نداره باید پیاده شم در رو باز کنم.
-اوخ اوخ دیدی چی شد.
سردار دست به کمر گفت: نوچ ، نذار بیرون میان کفشو میبرن ، میدونی چند میلیونه این کفش.
-کی یه لنگه کفشو میبره تیمور لنگ ؟
ببر بشورش بعد بیار تو جاکفشیه من شبیه خودش گفتم ،با چشمای گرد و سینه به سینش از تو چشام شیطنتو تمسخرمو خوند با حرص نگام کردو گفتم:
-جاکفشی جهیزیه ام بود خوب.«از کنارش رد شدمو گفتم»:
سردار- من بشورم ؟
-نه بنداز تو نایلون ببر کلفته خونه بابات بشوره تو ناخنات میشکنه .
سردار با عصبانیت داد زد : آلا.
-هان ؟کری مگه داد میزنی ؟
اومد جلوی اپن نگاش به میز ناهار خوریه. کوچکمون افتاد و از نگاش برقو دیدم خنده ام میگرفت «شکمو»!
غذا رو دید غرش یادش رفت ، رفت تو اتاقش ،سالادو آوردم و ترشیم آوردم ، تلویزیونو روشن کردم ، دیدم داره سریال نشون میده ، عقب عقب اومدم بشینم ،نشستم گف :اا!
«برگشتم دیدم رو پایه اون نشستم ، خندم گرفتو گفتم»:بسم الله الرحمان الرحیم .
سردار -جن عمته.
-اون که عجوج مجوج بود ولی تو که ظاهر میشی یهو باید بهت شک کرد.
سردار لباشو روی هم گذاشت ،انگار میخواست خودشو حفظ کنه .«روی صندلی نشستمو گفتم»:
-دستتو نمیشوری؟
عاصی شده قاشق چنگالو توی بشقاب گذاشت و گفتم:نشور، بادست کثیف غذا بخور بمیر اصلا.ولی تو که ادعات میشه...
«چشمم به سریال افتاد محو یه صحنه اش شدم، فهمیدم داره نگام میکنه، برگشت به تلویزیون نگاه کرد وبلند گفت :نچ.
از جا بلند شد، دقیقا یه جای فیلم بود که مرده داشت زنه رو میبوسید.
بلند گفتم:
-استغفرالله ربی والتوب الیه، الهی العفو العفو العفو...
سردار - آلا ساکت شو
-مرده به زنش خیانت کرده ها، خاک توسرش رفته با کمرنگه.
سردار از آشپزخونه بادستای خیس اومد یه نگاه به تلویزیون کرد، خوشم میومد ادعا میکرد توجهی نداره اما توجهش جلب میشد؛ چشمم به تلویزیون بود اما بالا سرش ایستادم و قطره های آب روی شیشه ی میزو پاک کردم. دوباره گفت:نچ!
بشقابشو برداشتم براش پلو کشیدمو گفتم:ای!! چقدر لاغره. نگاه کن سردار شبیهه ملخه ،ازین ملخ خاکی ها هستند، نگاه پاشو...
سردار-نچ، بابا غذا رو بکش مردم از گرسنگی.
خورشت کشیدم و همون طور کنارش دست به کمر ایستاده بودم و گفتم:
-آخ آخ زنش برسه ببینه...
سردار -بالا سر من نایست.
-سیس... بدو بدو بیا...
سردار - مثلا زنش ببینه چه غلطی میتونه بکنه.
-شب تو خواب ناقصش کنه. پخ پخ ببرتش«سردار شوکه نگام کردو پق زدم زیر خنده و شاکی نگاهش رو ازم گرفت.»
نشستم و گفتم : این ترشی بادمجون کبابی، صبح درست کردم با این غذا میچسبه.
سردار بدون اینکه نگاهم کنه و توجهی کنه کاسه ی ترشی رو برداشت، توجهم به فیلم باز جلب شد که زنش اومد افتاد رو سر دوست دختر مرده...
باذوق دست زدمو ازجا بلند شدمو با هیجان گفتم:
-ای ول سردار ببین... ببین... جون من ببین...«با دهن پر یکه خورده نگام میکرد، بلند شدم چونه اشو گرفتم و برگردوندم طرف تلویزیونو گفتم» : ببین، دمش گرم. آهان.. بزن ...
ببین این بلد نیست. مردا نقطه ضعف دارن...
« دستمو از چونه اش کشید و گفت» :نکن بابا! عه!
همونطور ایستادمو فیلمو نگاه کردم و سردار بعد چندی گفت:
-آلا؟
-هووم؟
-نچ! بالا سرمن ایستاده!
نگاش کردمو گفت: از این ترشیه بده.
باهیجان گفتم:
-نه حال کردی؟ نه بگو حال کردی؟ عاصی شده گفت:
سردار - آلا چقدر حرف میزنی!
-نه مثل تو نوچ نوچ کنم مثله اسکیپی
«سردار شاکی نگام کرد و کاسه رو گرفتم و گفتم»:نچ نچ نچ..
ریتمیک نچ نچ کردم و رفتم تو آشپزخونه تا ترشی بیارم، شاکی داد زد : آلا!
-ببین تعریف کن باید برم از تو تراس آشپزخونه بیارم.
داد زد: اونطوری!؟ همه فکر میکنن زنمی با روبند و موی باز داره میره تراس آبروی منو ببره...
-اهه...
شاکی گفت: گفتم هرغلطی میکنی، آبروی منو خونوادمو حفظ کن، تو خیابون چادر میذاره بعدبا روبند و موی باز داره میره تو تراس!
زیر لب گفتم : شروع شد.
باهاش دیگه حرف نزدم، بعدشم ظرفارو شستم، چای ریختم، لیوان چای خودمو برداشتم و رفتم هاردمو آوردم و دیدن یه سریال جدیدو استارت زدم، هندز فری توی گوشم گذاشتم و داشتم فیلمو میدیدم و گاهی نت برمیداشتم برای مقاله هایی که واسه مجلات هنری و فرهنگی مینوشتم که از لبه های دور ال سی دی لپ تاپ که مشکی متالیک بود و انعکاس نور داشت، دیدم سردار پشت سرم ایستاده، دم آشپزخونه، میز ناهارخوری دقیقا کنار در ورودی آشپزخونه بود و داره سریال و نگاه میکنه تا رسید جای حساس فیلم در لپ تاپو بستم ،یه جور که سردار بی اختیار گفت : عـــه!
برگشتم با یه خنده ی مضحک نگاش کردم، سریع خودشو جمع و جور کرد و آروم گفت :اومدم یه چای دیگه برای خودم بریزم...
رو به استکان خالیش اشاره کرد و به سمت کتری رفت.
گفتم:من مشکلی ندارم بیا بشین ببین، تو که نمیتونی یه عمر همینطوری رفتار کنی،حداقل راحت رفتار کن چون یادت که نرفته حق طلاق بامنه، پس راهی رو پیدا کن که خودتو تسکین بدی.
در لپ تاپو باز کردم و موبایلم زنگ خورد. از جا بلند شدم کمرم تیر کشید. نفسمو حبس کردم جیغ نزنم...
دستمو جک زده بود به میز، نفسمو چند بار از دهنم خارج کردم... و سردار از آشپزخونه عصبی گفت:
-گوشت سنگین شده؟داره...«زانوهام از درد میلرزید زیر لب گفتم» :خوبم... خوبم... خوبم آلا خوبم سردار- آلا!
-سردار میشه بیای...
زانوم خالی شد گفتم الان بخورم زمین قشنگ نور علی نور میشه، زیر بغلمو قبل زمین خوردن از پشت گرفت؛ از درد تنم خیس عرق شده بود. مچ دست سردارو محکم گرفته بودم