فصل چهار
امیر:خو تو الان دقیقا مشکلت چیه؟چرا نمیری؟
من:پوووووف....تو این مهمونی ها باید اشرافی وخانومانه رفتار کرد... بنده مشکلم اینه...من فقط غرورم مث اوناس...ولی رفتارم...حرف زدنم...اینا رو چی کنم؟؟اگه سوتی بدم عمه قیمه قیمه میکنه میده باهام نذری بپزن!
سپیده:نچ نچ!هی من میگم بیا برات کلاس اشرافی رفتار کردن بزارم تو میگی نه!!
من:خفه لدفا!یه فکری کنین بچه ها...
امیردرحالی عمیقا تو فکر بود)!(گفت:خب چرا نمیپیچونی؟؟
من:تـــــر!!ادیسون جان ده ساله دارم می پیچونم!ااینبار نمیشه!شخص عمه خانوم گفتن!
امیر:اوه اوه...تو با این لحن حرف زدنت اصن نرو مهمونیا!!
من:ببند بابا!واسه من دبیر ادب شده حالا!!
دلسا:سپی تو چرا بهش یاد نمیدی چه جوری رفتار کنه؟
نزاشتم سپی دهنشوباز کنه و خودم گفتم:چون اولا تو سه روز نمیشه چیزی یاد گرفت.ثانیا من علاقه ای به این طور رفتار کردن ندارم و وقتی علاقه نباشه نمیشه چیزی رو یاد گرفت.ثالسا تو خانواده های اشرافی بچه ها از بچگی واسه اشرافی رفتار کردن معلم دارن و آموزش می بینن. چون تو چگی بهتر و سریعتر میشه یاد گرفت.
دلسا:پس چرا تو بلد نیستی؟بچه بودی معلم نداشتی؟
یه نفس عمیق کشیدم و گفتم:بابا و مامانم نمیخواستن منو تو منگنه بزارن.وقتی خودم علاقه ای نشون نمیدادم اونام بیخیال شدن.آروم ادامه دادم:که همینم باعث طرد شدنشون شد....
سپیده که دید دارم توگذشته ها میرم سریع گفت:بـــچــه ها پاشیـــن!الان با گوشکوب کلاس داریم!بریم یه ذره هرو کر کنیم!!
بلند زدم زیــــر خـــنده!!هر هر هر میخندیدم!
من:ایـــول!!بریم که خنده ی خونم افت کرده!!
دلی:تو اگه یه مین نخندی خنده ی خونت افت میکنه؟؟ من:بعله پس چی؟خنده غذای روح منه!
دلی:مسخره بازیم لابد دسر روحته!!
من:آزار و اذیت دیگرانم پیش غذامه!
امیر:بسه بابا!هی حرف از غذا و دسر میزنین نمیگین من گشنم میشه؟!
من:خخخخخ!!جون به جونت کنن شکم پرستی!!
امیر صداشو زنونه کرد و با ناز و عشوه گفت:وا...خاک عالم!ینی هیکل رو فرمم رو نمی بینی؟!بلا به دور...!
بلند تراز قبل خندیدم و گفتم:باشه خوش هیکل جون تو که راس میگی!فعلا بیا بریم سر کلاس!
با خنده و شوخی به سمت کلاس راه افتادیم!مثه همیشه اول از همه من وارد شدم وپشت سرم بقیه!یه سلام بـلند به کل کلاس دادم.همه جوابمو دادن به جز اکیپ تینا اینا!
دختره با خودش درگیره!!من نمیدونم چه هیزم تری به این فروختم که این جوری واسه من پشت چشم نازک میکنه!
مجید یکی از پسرای باحال کلاس رو به امیر گفت:داش امیر خوب نیس پسری به آقایی شما با سه تادختر بپلکه!مردم حرف درمیارن!
همه ی اینا رو با یه لحن خنده دار میگفت!میدونستیم داره شوخی میکنه!
ولی مهناز که تو اکیپ تینا اینا بود با تمسخر گفت:به نکته ی خیلی خوبی اشاره کردی مجید جون!
یه نگاه به امیر انداخت و گفت:کل دانشگاه دیگه آقای صادقی رو میشناسن به خاطر اینکه با سه تادختر میپره!والا ابرو هرچی پسره بردن ایشون!
داشتم جوش میاوردم.کسی حق نداشت به دوستای من توهین کنه.
با خشم رفم جلوش وایسادم و با تمسخری بدتر از خودش گفتم:مهنازجون چراخودتو نمیگی که تو دانشگاه به آویزون معروف شدی!بس که دنبال پسرا راه میوفتی وموس موس میکنی!اول یه نگاه به خودت بنداز بعد برو بالای منبر واسه ما حجت الاسلام شو!!امیر با هر کی بخواد میپره و به کسی ربطی نداره!در ضمن یه لطفی بکن اول صب یه مسواکی به اون دندونای اسبیت بزن که وقتی حرف میزنی گاز اشک آور نپیچه تو کلاس!والا ما جونمون رو دوست داریم!!
چشماش از عصبانیت قرمزشده بود!عینهو گراز هی نفس های عمیق میکشید!!تــــازززه پره های دماغشم بازو بسته میشدن!!دیگه واقعا گراز شده بود!!
روبه بچه ها گفتم:بریم!
مثه گله ی گوسفندا پشت سرم راه افتادن و اومدن!خخخ!
کلاس ساکت شده بود!ینی جونم جذبه!!
امیرسمت راستم نشسته بود و دلی سمت چپم.سپی هم کنار دلسا نشسته بود
امیر سرشو آورد کنار گوشمو گفت:دمت گرم آبجی!باید حالش گرفته میشد!ولی کاش میزاشتی خودم دهنشو آسفالت مکردم!
ریز خندیدم و گفتم:داداش تو که میدونی تحمل هیچ توهینی به دوستامو ندارم!یه هو آمپرم رفت بالاو بدون توجه به اطرافم دهنمو باز کردم!!
دلسا پرید وسط حرف زدنمون وگفت:عاشق همین دفاع کردناتم!
استاد اومد و حرفامون نصفه موند.
خـــب...بریم تو کار استاد!استاد نجفی معروف به: گوشکوب!دلیل لقب:دماغ گوشکوب شکل!اوضاع
اخلاق:افــتضـ ــاح! همین جوری که مشغول مسخره کردن گوشکوب توذهنم بودم آرنج دلسا فـــــرو رفت تو پهلوم!
بدون توجه به اینکه الان تو کلاسیم با داد گفتم:هووووی نکبــــت چته؟!پهلوم سواخ شد!میمونه دریل!!!!
دلسا با یه قیافه ی سرخ به سمت تخته اشاره کرد.برگشتم و دیـــ....
استاد:خـــــ ـــانـــــوم امیــریــ ــان!!
اوه اوه چه صدایی داره!مژه هام از ترس ریختن!!
آب دهنمو قورت دادم و گفتم:بله استاد؟!
استاد:حواستون کجاس؟نیم ساعته دارم صداتون میکنم!
من:عـــه؟شرمنده ی اخلاق استادیتون!
استاد:بار آخرتون باشه!
با یه لحن شیطون ونیشی باز گفتم:چـ ــشــ ــم!شما جون بخواه،کیه که بده!!
کلاس رفت رو هوا!!گوشکوب سعی داشت خندشو مخفی کنه که موفقم بود! با جدیدت گفت:شوخی بسه دیگه!خانوم امیریان شما بیاید این مسئله رو حل کنین.
با گیجی به مسئله ی ناشناخته ی روبه روم نیگا کردم!رشتمو دوس دارم ولی درس نمیخونم!
استاد:چی شد؟نمیتونین حل کنین؟
حواسم نبود و با بیخیالی روبه استاد نجفی گفتم:به جون خود گوشکوبت نمیـدونــ....
یه هو دستمو کوبیدم رودهنم!!کلاس ترکیــــــ ـــد!! استاد با اخمای فوق العاده در هم و چشمایی که از سرخی به جیگری میزد)!!( نگاهم میکرد!آب دهنمو قورت دادم و با ترس و لرز گفتم:چیــز...ام...استاد...از دهنم...چیز شد...ینی...در رفت...منظوری...نداشتم...
استاد اما همچنان با خشم و غضب منو نگا میکرد!
کل کلاس به خصوص برو بچ اکیپ خودمون داشتن با نگرانی به این صحنه نگاه میکردن!
کلاس مثه قبرستون شده بود!!ســـاکت و آروم....!!فقط صدای نفسای خشمگین گوشکوب وضربان قلب من میومد!!
یـــه هــو.....
اســتاد مـنـــفـــجــر شــد!!!! جوری قهقهه میزد که گفتم الان کل دانشگاه با جاش میاد پایین!!
همه با چشمای گرد شده واز حدقه دراومده به استاد نجفی که دستاش رو شکمش بود و داشت قهقهه میزد نگاه میکردیم!!
گوشکوب در حالی که میخندید گفت:امیریان خیلی بامزه ای!تا حالا کسی اینطوری به من گفته بود گوشکوب!شادم کردی دختر!
ینی جووووری چشمام گرد شده بود که گفتم الان مژه هام میره تو موهام!
من:ب...بلـــه!ایشاالله همیشه به شادی!!
خندش شدت گرفت!حالا دیگه همه میخندیدیم!چه فکرایی راجب به اخلاق نجفی کرده بودما!!خدایا تـــوبه!!
فصل پنجم
قــوقـــولـــی قــــوقـــو....!!پـــاشـ ــو پــاشـ ــو!!صبــح شـده!!
با صدای آلاارم گوشیم)!(که خیلیم قشنگ و ناناز بود،از خواب پاشدم!
همون جوری که چشمام بسته بود به طرف سرویس تو اتاقم رفتم!بعد از شستن صورتم آماده شدم واسه دانشگاه.حوصله نداشتم اون لباسای ده تنی رو بپوشم و برم پایین مثه اشرافیا صبحونه بخورم.یه جین قهوه ای پوشیدم با مانتوی مشکی کوتاه واسپرتی که عاشقش بودم.مقعه ی قهوه ایمم سرم کردمو آماده رفتم شدم!وای خدا...مهمونی فردا شبه...