فصل هجده
بعله!واسه این جور آدما باید اشرافی بود تا یاد بگیرن چشمای وزغیشون رو بهت ندوخن!ینی ندوزن!گــ ــند زدم به زبان فارسی!نــدوخـــن!خخخخ!آی فردوسی کجایی!!
صفحه ی گوشی آرسین روشن شد!بلافاصله رفت بیرون!کنار در وایسادم تا بشنوم چی میگه!
من فضول نیستما!اصلا و ابدا!!
آرسین:کجایی؟ طرف:........
آرسین:دارم میام!
قطع کرد!همیــ ــــن؟!اگه کل مردم ایران همین قدر کوتاه و تلگرافی حرف بزنن،شرکت مخابرات ورشکست میشه خوووو!
زود رفتم سر جای قبلیم وایسادم!
اومد تو وبا همون لحنش گفت:میرم بیرون!همینجا وایسا!برمیگردم!
من:گمشو!
چنــ ــــان نگـــاه وحشتناکی بهم انداخت که حس کردم تو شلوارم سونامی شد!!
پووووف....بالاخره رفت!
مرد وزغیه گفت:آشناتون بودن؟ من:ربطی داره؟
وزغی:نه ولی درست نیست آدم با یه همچین خانوم زیبایی بیاد خرید و این جوری اخماش تو هم باشه!
من:و همچنین درست نیست جناب عالی چشای وزغیتو بدوزی به دخترای مردم!به نظرم به جای اینکه تو لباس فروشی کار کنی،برو باغ وحش خودتو معرفی کن!به عنوان نایاب ترین وزغ جهان!تازه اسمت تو گینسم ثبت میشه!صدامو کلفت کردم و ادامه دادم:وزغی که بدنش انسان است اما چشم هایش وزغی است!
آخـــ ــــیــش!بالاخره گفتم!
وزغی قرمز شده بود و تند تند نفس میکشید!
یه هو صدای قهقهه ی بلند کسی مغازه رو ترکــ ـــونــ ـــد!!
آرسین خم شده بود و دستاشو رو شکمش گذاشته بود و همین طوری یه ریز میخندید!حتی نفسم نمیکشید!فقط میخندید!!
شکسته شکسته گفت:وزغ...باغ وحش...گینس...
خندش شدت گرفت!کارت و لباسو برداشتم و بازوی آرسینو کشیدم تا بریم بیرون!
خندش که تموم شد گفت:خـــ ــــدا!آتاناز خیلی دلقکی!
من:بمیـــ ــــر!
یه دفعه با شک پرسیدم:رفتی بیرون چیزی زدی؟؟ با گیجی گفت:چـــی؟
بلند بلند گفتم:معتاد شدی؟آره؟انگل شدی؟سرنگی!کراکی!حشیشی!اه اه!ایش!
آرسین تند تند میگفت:چی میگی تو؟؟آروم تر!بابا آبرومونو بردی!!
هر کی از کنارمون رد میشد اول یه نگاه به من مینداخت که داشتم داد و هوار میکردم و پاساژ رو گذاشته بودم رو سرم،بعد یه نگاه به آرسین که داشت بال بال میزد تا منو آروم کنه!بعدش سرشو به سمت آسمون میگرفت و از خدا طلب شفا میکرد واسه ما دو تا!!
آرسین:چرا چرت و پرت میگی؟سرنگی چیه؟معتاد ینی چی؟
من که حالا صدامو پایین آورده بودم گفتم:پس چرا قبل از اینکه اون تلفن مشکوک بهت بشه اخمو و خشن و خشک ومغرور بودی،بعدش که رفتی بیرون و برگشتی دوباره شدی خودت؟؟!هان؟؟
با من و من گفت:خب...خب...حالم خوب نبود!رفتم بیرون یه خبر خوب دادن بهم حالم خوب شد!!
من:آها!دیگه نبینم واسه من تریپ اشرافی و مغرور برداریا!خیلی نکبت میشی!همین آرسین خوش خنده خیلی خوبه!
آرسین:مخلص دختر دایی هم هستم!
من:قربونم بری الهی!!راه بیوفت بریم کفش بخرم!
آرسین:بریم!
خخخخ!نفهمید چی بهش گفتم!
یه کفش پاشنه شیش سانتی مشکی هم گرفتم!هنوزم نمیتونم با کفش پاشنه بلند راه برم!تو این مهمونی باید فقط یه جا بشینم!!
بعد از تموم شدن خریدام،آرسین منو رسوند خونه و خودش رفت تا به کارای شرکتش برسه!
فصل بیست و هشتم
پووووف...حوصلم سر رفته!همین جوری که رو تختم دراز کشیدم،دارم به شبم فک میکنم!آخ آخ!بدجور دلم میخواد عمو هامو ببینم!بابا سهراب وقتی زنده بود همیشه میگفت بهترین خانواده ی دنیا رو داره!حتی با اینکه طردش کردن!همیشه آخر هفته ها میرفت دم خونشون و خانوادشو نگاه میکرد تا دلتنگیش بر طرف بشه!خیلی دوست دارم عمو سپهرو ببینم!آخه بابا میگفت با عمو سپهر بیشتر از بقیه صمیمی بوده!
گوشیمو برداشتم و نگاهی به لیست مخاطبینم انداختم!اووووففف!قربون خودم برم!ماشاالله پر از اسم پسره!
امیر،خشایار،بابک،آرمین،ام ین،سعید،کیان،سیفون)آرسین(، پرهام،سپنتا!به به!
یه زنگی به این پرهام بزنم ببینم کدوم گوریه!
یه بوق...دو بوق...سه بوق...
صدای خواب آلودش تو گوشی پیچید!
پرهام:بــلـه!
کرم درونم شروع به فعالیت کرد!!صدامو ظریف کردم و گفتم:پرهام جونی!عزیزم!خواب بودی؟!
همون طور گیج و خوابالو جواب داد:آره آره خواب بودم!
من:گلم پاشو دیگه!لنگ ظهره!مگه قرار نبود امروز بریم بیرون؟!
پرهام:ها؟نگار تویی؟!شرمندتم عزیزم!خواب موندم!
الکی جیغی کشیدم و گفتم:نگار کیه؟!پرهام نگار کیه؟!تو منو بازی دادی!پرهام ازت متنفرم!
پرهام با هول گفت:نه نه خانومی ببخشید اشتباه شد!گلم کجایی بیام دنبالت بریم بیرون؟!
الکی ادای گریه درآوردم و گفتم:پرهام ازت انتظار نداشتم!تو پدر بچمی!چرا؟چرا این کارو باهام کردی؟!حالا من تنها و غریب با یه بچه تو شکمم چی کار کنم؟؟ پرهام قشـــنگ سکته کرد!
با نگرانی و هول و ترس تند تند گفت:ینی چی؟بچه چیه؟!بچه کجاست؟!
دیگه نتونستم تحــمل کنم و پــ ـــقی زدم زیر خنده!گوشیو پرت کردم اون طرف و خودم رو تخت قهقهه میزدم!واااااای!چه حالــی داد!!صدای داد وهوار پرهام میومد!بعدش صدای بوق!قطع کرد!
وا ینی منو نشناخته؟!
بعد از اینکه کامل خندیدم زنگ زدم بهش!جواب نمیداد!اه اه!مثه این دخترا که تا شماره ی غریبه ی میبینن جواب نمیدن!
اس ام اس دادم:"پرهام خر،آتانازم!جواب بده!" دلیور که شد،خودش زنگ زد!
خندمو خوردم و گوشیو جواب دادم!
من:بله؟
صدای داد پرهام به گوشم رسید!
پرهام:آتـــ ـــــانـــ ــــاززز!!خیلی بیشعوری!الاغ نفهم سکته کردم!!
نتونستم جلوی خندمو بگیرم و دوباره زدم زیر خنده!!
پرهام:کوفت!نیشتو ببند!دختره ی سلیطه!سکتم دادی اول صبحی!
با خنده گفتم:وای پرهام!خیلی لحنت باحال شده بود!
پرهام:درد بگیری آتاناز!
من:لال باو!مگه شمارمو نشناختی؟
پرهام:نه بابا!گوشیم فرمت شد،همه ی شماره هام پاک شد!
من:حقته!تا تو باشی صد تا صد تا دوس دختر نداشته باشی!
پرهام:بیشعور!حالا چی شده یادی از رفقای قدیم کردی؟!
من:من همیشه به یاد رفیقای قدیم و جدیدم هستم!این تویی که رفتی سمنان کلا ما رو فراموش کردی!
پرهام:آخ آخ!نمیدونی که!کلی کار ریخته سرم!
من:بعله بعله میدونم!دوس دخترات مگه میزارن وقتی واسه دوستات داشته باشی!!حالا بیخیال!کی میای تهران؟ پرهام:وقت گل نی!
من:به به!میبینم نگار جون رو طبع شاعریت هم اثر گذاشته!
با داد گفت:آتــــا!
خندیدم!حال میده بقیه رو حرص بدی!
من:خب دیگه گمشو برو به قرارت با نگار جون برس!خدافس!
پرهامم خندید و گفت:بای آتایی!
پرهام یه زمانی عضو اکیپمون بود!من و پرهام و امیر وسپیده و دلسا!
ولی به دلایلی مجبور شد برگرده سمنان!!
بگذریم!بریم آماده بشم واسه شب!!
فصل بیست و نهم
سوار بنز عمو متین شدیم.رانندش هم سوار شد و شروع کرد به رانندگی!اوممم!اشرافی بودن گاهی وقتا کیف میده!راننده ی شخصی!
"اوپــ ــــس!"
بالاخره رسیدیم به خونه ی عمو حسین!خونشون ویلایی بود!درست مثه خونه ی ما!راننده یه تک بوق زد!در قهوه ای حیاط باز شد و رفتیم تو!من و عمه هانیه و عمو متین پیاده شدیم.راننده ماشینو پارک کرد و تو ماشین موند!خو بیا تو!
"باز یادت رفت اشرافی باشی؟" نخیــ ـــر!یادم هست!