فصل نوزده
کنار عمه خانوم و عمو متین وارد خونه شدم!دقیقا همون مهمونای اون شب بودن!مهمونایی که حالا بیشتریاشون رو میشناختم!چند تا از دخترا تیکه انداختن که:اینو باش!با چه رویی باز اومده مهمونی؟!
دلم میخواست برم جلو و دو سه تا فحش نون و آب دار بهشون بدما!!
یه مرده که کنار در وایساده بود مانتو و کیفمون رو گرفت.
عمه خانوم:آتاناز جان برو کنار جوون تر های مجلس! زمان آشنایی با عمو هات،اطلاع میدم!
من:چشم!
داشتم با نگام دنبال آرسین میگشتم که خشایار رو دیدم!اوووففف...!!لامصب چه جیگر شده بود!
کت و شلوار مشکی و تنگ با پیراهن مردونه ی سفید!کراواتشم عسلی بود و با رنگ چشماش هماهنگی جالبی رو به وجود آورده بود!
از کنارم رد شد ولی آروم زمزمه کرد:چه طوری خوشگل خانوم؟
ریز خندیدم!مثه خودم شیطونه!الان این مثلا رد شد که بگه ما همو نمیشناسیم!!خخخخ!
بالاخره آرسینو پیدا کردم!بـــ ـــه!سه چهار تا دختر مامان دورشو گرفته بودن!
داشتم از خنده روده بر میشدم!آخ آخ!یادم اون روز جلوی بستنی فروشی افتادم!
آروم و مغرور از بین آدما رد میشدم.خیلیا تیکه مینداختن خیلیا هم تحسینم میکردن!
خدایی تحسین بر انگیز شده بودم!اولا لباسم فوق العاده شیک بود!دوما آرایش و مدل موهام که بازم کار خانوم سلیمی بود عالی شده بود!از آرایش که چیزی سر در نمیارم ولی،موهامو فر کرده بود و آبشاری بسته بودش!طوری که موهای مشکی و فر شدم مثه یه آبشار بزرگ تا قوس کمرم میرسید!خودم که از دیدنش حال میکردم!!رسیدم به آرسین!با همون لحنی که بار ها تمرینش کرده بودم گفتم:شبتون بخیر پسر عمه!
بعد از دیدنم نفس راحتی کشید و رو به دخترا گفت:خانوم ها بنده رو عفو کنید!
تندی اومد پیشم و گفت:بریم آتاناز!فقط بریم!منو از دست این گروه نجات بده!
ریز خندیدم و راه افتادیم!رفتیم یه گوشه ی خلوت سالن!
من:باز نجاتت دادم!ببین من چقدر خوبم!
آرسین:آره خیلی!تلافیات هم خوبه!
خندیدم و گفتم:حالا چرا اون جوری دورت کرده بودن؟
یکم قیافه گرفت و گفت:پسر عمتو دست کم گرفتی؟؟!اینجانب جذاب و خوشگل میباشم!
من:تــــ ــــ ــــ ــــر!!
آرسین:بی نذاکت!نری اون وسط دهنتو باز کنی و بگی تـــ ـــ ــــر!
انقدر باحال ادامو درآورد که ناخوداگاه بلند خندیدم!
آرسین:هیــ ـــ ـــــس!ببند اون تونلو!الان میریزن سرمون!
خندم داشت شدید تر میشد که صدای چند تا دختر اومد! نه!داشتن میومدن این سمت!سریع خودمو کشوندم پشت پرده!
صدای آروم آرسین اومد:آتا؟کدوم گوری رفتی؟
صدای یکی از دخترا به گوشم رسید!با ناز گفت:آقا آرسین!چرا اینجایین!بفرمایید وسط مجلس!
ای جان!چه صدایی!
آرسین مغرور گفت:حتما!
این حتما کلی معنی داشتا!هم به معنی باشه بود هم به معنی گورتو گم کن!
خلاصه دختره رفت و منم با نیشی باز از پشت پرده اومدم بیرون!
آرسین با دیدنم چشماش گرد شد و گفت:تو پشت پرده بودی؟؟!
من:یــس!
آرسین:درد!منو بگو چه قدر صلوات فرستادم!
باد تعجب گفتم:صلوات؟؟
با حالت با مزه ای سرشو خاروند و گفت:آره دیگه!اون جور که تو یه هویی غیب شدی،گفتن جنی،روحی چیزی هستی!
یه دونه کوبوندم پس کله ی آرسین!
آرسین:آخ!چه دستای سنگینی داری!
من:حالا من روحم؟؟آره؟!
آرسین:غلط کردم!نزن ترو خدا!گردنم رگ به رگ شد!
داشت با مسخرگی گردنشو میمالود!یه نگاه به دستام کردم و یه نگاه به گردن آرسین!
یه دفعه جفتمون زدیم زیر خنده!!
من:خدا شفامون بده!
آرسین:الهی آمیــ ــــ ــــن!
انقدر با سوز گفت آمین که خندم شدت گرفت!
آرسینم داشت میخندید!کار و بار ما هم معلوم نیستا!یه بار حال همدیگه رو میگیریم،یه بار با هم میخندیم!
صدای خشایار اومد!
خشی:چتونه شما؟؟صدای خندتون کل خونه رو برداشته!
من:دروغ!ینی اینقدر بلند خندیدیم؟!
خندید و گفت:نه بابا شوخی کردم!
آرسین:گمشو برو،ما هم الان میایم!
سرشو تکون داد و رفت.
من:بریم دیگه!سهم خنده ی امشبمون رو هم مصرف کردیم!
دوباره خندیدیم و راه افتادیم به سمت سالن!
دوتاییمون مغرور و محکم قدم برمیداشتیم!عمه نگاهی بهم انداخت!نگاهش ینی بیا کارت دارم!همیشه که ملت حرف نمیزنن!باس خودت از رو نگاهشون بفهمی!
به طرف عمه رفتم و گفتم:عمه جان با من کاری داشتید؟
عمه نگاهی به رو روش انداخت و گفت:بهتره با خانواده ی پدریت آشنا بشی!
سرمو چرخوندم!
سه تا مرد به همراه خانوماشون وایساده بودن و منو نگاه میکردن!به طرف بزرگترین مرد رفتم!
رو بهش گفتم:شما عمو حسین هستین؟
مرد لبخندی زد و گفت:بله!من حسینم!فرزند اول خانواده!
اینو خودم میدونم عمو جون!
دستشو جلوم دراز کرد.آرسین بهم یاد داده بود که چه طور باید دست بدم!
آروم نوک انگشتامو تو دست بزرگ و مردونه ی عمو حسین گذاشتم و با شصتم پشت دستشو فشار کوچیکی دادم!بر خلاف مهمونی قبل هیچکس تعجب نکرد!تازه همه با تحسین نگام میکردن!
عمو آروم منو تو بغلش کشید.یه نفس عمیق کشیدم.بهم آرامش منتقل میکرد.اصلا از چشماش آرامش میریخت!
از بغل عمو حسین بیرون اومدم و با خانومش که اونم فوق العاده آروم بود آشنا شدم!
زن عمو ملیحه:چه قدر خانوم شدی آتاناز!
لبخند محجوبی زدم و گفتم:ممنون زن عمو!
زن عمو رو هم بغل کردم!
بعدی عمو حامد بود.اونم بغلم کرد.عمو حامد مهربونی از قیافش میبارید.ولــ ـــی خانومش!!وای خدا!کپی برار اصل رزیتا بود!چندش و متکبر!اووووققق!
من:وقتتون بخیر زن عمو نازیلا!
با تکبر فقط سر تکون داد!حتی دستم نداد!الان انتظار داری من دستمو جلوت دراز کنم؟!بشیـــن تا من اینکارو بکنم!اگه بحث غروره، من از تو اون دختر نکبتت مغرور ترم!
بدون توجه از جلوش رد شدم و به سمت کسی که دیدنش آرزوم بود رسیدم!
عمو سپهر!
چشماش شیطون بود!از همه هم جوون تر بود!فک کنم،چهل سالش اینا باشه!
یه لبخند عمیـــ ــــق و از ته دل زدم!با تموم محبتم گفتم:عمو جون از دیدنتون خیلی خوشحالم!
اینکه میگن دل به دل راه داره درسته ها!
اونم متقابلا لبخند مهربون و صادقی زد و گفت:همیشه آرزوم بود دختر سهراب رو ببینم!چشمات فوق العاده زیباست!
لحنش مثه اونای دیگه رسمی و خشک نبود!همه ی آدمای دور و برمون سکوت کرده بودن و به ما نگاه میکردن.ناخوداگاه خودمو تو بغلش انداختم.دستامو محکم دورش حلقه کردم.عمو سپهرم منو محکم تو بغلش گرفته بود.
بوی...بابامو میداد...
فصل سی
آروم از بغل عمو سپهر بیرون اومدن.همه سرشون به کار خودشون گرم بود.عمو دستمو گرفت و با هم روی مبل های سلطنتی نشستیم.
عمو سپهر:آرسین خوب آموزشت داده!
چشماش شیطون بود!
با تعجب گفتم:بله!
عمو سپهر خندید و گفت:دختر، من میدونم جوونا تظاهر میکنن!خودمم هواشونو دارم!
چشمام تا آخرین حد گرد شده بود.
من:واقعا؟
عمو سپهر:آره عزیزم!من کوچکترین بچه ی این خانوادم و سنم از همه کمتره.به خاطر همین با بچه ها دوستم.اولین کسی که با این رسومات و رفتار های اشرافی مخالفت کرد بابات بود.بعدش من بودم.البته من مخفی نگه داشتم تا به وقتش.
من:وقتش؟نمیفهمم!شما و آرسین هی دم از وقت و موقع میزنین!