اشرافی شیطون بلا

فصل بیست و هفت

باران یکی کوبوند تو سرم و گفت:تگرک خودتی الاغ!

من:فعلا که لقب توعه باران جووون!

باران جیــ ــــغ بلندی زد و گفت:بیــ ــــشور!

من:بودی،هستی،خواهی بود!

الهام:بسه خانوما!بیاین بریم!

من:بله بله!خانوم ناظم دستور صادر کردن!

الهام:آتــ ــــاناز؟!

من:جون!اونجوری داد نزن میام میخورمتا!!

نوشین:میگن خدا خرو شناخت بهش شاخ نداد!خدا رو شکر تو پسر نشدی!

من:آهــ ـــا!ینی الان تو شاخ نداری واسه همینه؟؟!

شلیک خنده ی دخترا بلند شد و نوشین افتاد دنبال من!

همون طوری که از پله ها میدوییدم داد زدم:ا ی داد!ا ی هوار!بیاید منو از دست این روانی نجات بدین!

افسار پاره کرده!کــ ــــمــ ـــک!ه لــ ــــپ!

نوشین:من افسار پاره کردم؟؟!آره؟!

من:آره ینی نه!

پسرا و دخترا داشتن به ما دو تا میخندیدن!

در یه حرکت انتحاری پریدم پشت آرسین!

من:جلو نیا نوشمک!جلو نیا!اگه جلو بیای میگم این آقا هرکوله بخورتت!

به دنبال این حرفم آرسینو هل دادم جلو!

حالا مگه خنده ی اینا بند میومد!!

نوشین:رفتی سنگر گرفتی؟اگه مردی بیا بیرون!

زبونمو تا ته آوردم بیرون و گفتم:نخیر من دخترم!مرد نیستم!

نوشین پرید جلو و گفت:آتاناز گیرت بیارم میکشمت!!

آرسینو باز هل دادم جلو و با داد گفتم:آرسین بزنش!بزن خورشتش کن!بزن مخش بریزه رو دیوار!!

آرسین دیگه نتونست سر پا وایسه و نشست رو زمین و شروع کرد به گاز زدن زمین از زور خنده!! من:وای خدا!هیچکس رو بی سنگر نکن!!

نوشین آروم آروم میومد جلو!

نوشین:خب خب!میبینم که گیر افتادی!

من:میگم نوشمک جونم هوا چه خوبه!نه؟!

نوشین:هوا که عالیه!الان عالی ترم میشه!

من:ببین میگم چیزه!حالا شوما به بزرگواری خودت ببخش!

نوشین:نمیشه!

چشمم به بطری آب معدنی دست آرمین افتاد!

جووووون!ایــول!

با یه حرکت سریع دوییدم سمت آرمین و بطری رو از دستش کشیدم بیرون!

و با یک حرکت سریعتر خالیش کردم رو صورت نوشین که سعی داشت منو بگیره!

نوشین بیچاره خشک شد!کل آرایشش داغون شد!!

صدای خنده ی بلند بچه ها ویلا رو می لرزوند!!

خیلی سریع جیم فنگ زدم!!ینی از ویلا جیم شدم!رفتم نشستم لب ساحل!

تا نشستم شروع کردم به خندیدن!!

آخ آخ!امروز چه روزی بودا!!از همون صبحش خندیدم!!

فصل چهل و چهارم

سپیده:خاک تو سرت!بوی دود میگیری!

من:به تو چه؟!شما برو به غروب خورشید نگاه کن!!

سپی:خره یه ملتی میان شمال تا غروب خورشید رو ببینن!

من:ول کن بابا!حوصله داری!

آرسین:سپیده بیا غروب رو ببینیم!اونو ولش کن!!

سپیده هم رفت پیش آرسین تا غروب خورشید رو ببینن!

همه ی بچه ها بدون استثنا میخواستن غروب خورشید رو نگاه کنن!ولی من نه!خب خوشم نمیاد!

الان وایسادم پای آتیش!!میخوام جوجه ها رو کباب کنم!!از بچگی علاقه ی خفنی به این کار داشتم!

حالا باد بزن!حالا سیخو بچرخون!آها آها!دس دس!همگی شاد با آتا!آتا امیری،پروداکشن!!وای وای!

همین جوری زیر لب آهنگ میخوندم و قر میدادم!!البته زیر زیرکی!همینم مونده هنر افتضاحم تو رقصیدن رو ملت ببینن!

کیان:خاعـــ ــــک!نمیدونی چه صحنه ای رو از دست دادی!

من:شما ها ببینین بسه!

صدای آروم الهام به گوشم رسید که داشت به آرسین میگفت:به نظرم بهترین گزینه برای درست کردن...

باران:آتــــ ـــــا؟

من:ای درد!مثه مگس سمی میپره وسط استراق سمع من!

باران:مگه مگس سمی هم داریم؟!

من:بعله!جناب عالی!حالا حرفتو بزن!

باران:میگم اون کلیپ باحاله که هست!

من:خب؟!میخوایش؟!

باران:قربونت برم!آره بلوتوثش کن!

گوشیمو از جیب شلوارم درآوردم و دادم بهش!

من:بیا!

بدون حرف رفت اون طرف تا با گوشی بنده حال کنه!

یه نگاه به مردا کردم دیدم بــه بـــه!!نشستن لب ساحل تخته و شطرنج میزنن!

اصولا مگه تو رمانا نباید مردا بیان جوجه درست کنن؟!!

پس چرا الان بنده دارم این کارو میکنم؟!

"چون خوشت میاد"

اون که بعله!ولی نباید یه کمکی چیزی!

"کمک برای چی؟از پس یه جوجه درست کردن هم بر نمیای؟!"

ببین وجدان زیبای خفته ی من!اگه اون دهان مبارکو نبندی جفت پا میام تو صورتت!

اهه!دیوانه شدما!جفت پا برم تو صورت وجدانم؟!

جوجه ها که آماده شد صدامو اندختم تو گلوم و هوار زدم:آی جمـ ـــاعـــ ـــت!بیاید غذا کوفت کنید!

همه با خنده و شوخی سفره رو انداختن و شروع کردن به خوردن!

سعید:عالی شده!آفرین آتا!

آرسین:نه میشه بهت امیدوار بود!

نوشین:بیسته بیسته!

خشایار:نگفته بودی از این هنرا هم داری!

من:عاقا بهتره من همین الان یه چیزی رو مشخص کنم!من فقط بلدم جوجه خوب درست کنم!همین و بس! از فردا مسئولیت آشپزی رو گردن من نندازینا!!من نونم بلد نیستم تــست کنم!

دلسا:باشه بابا!مسئولیت آشپزی با من و الهامه!

من:ایول!

آرمین فلشش رو به اسپیکر کوچولوی باران زد و صدای موزیک بی کلام پیانو پیچید تو ساحل!

رزیتا با ناز گفت:وای آرمین مرسی!لب ساحل و آهنگ بی کلام!

من:غذا هم که کشــ ــــک!

همه به خاطر لحنم خندیدن و رزی فقط پشت چشمی نازک کرد!

تو همین لحظات خوب بودیم که زرت گوشی من زنگ خورد!

اصن تا ما میخوایم یه ذره استراحت کنیم این گوشیه باید زنگ بخوره!

من:باران گوشیمو بشوت این ور!

باران:احمق پاشو بیا بگیرش داغون میشه!

من:نمیخواد!پرتش کن!ضد ضربه شده از بس افتاده زمین!

گوشیو پرت کرد و منم سریع گرفتمش!

بابک!جالبه!

من:بله؟ بابک:سلام!

صداش بغض داشت!

من:سلام بابک!چه طوری؟!چه عجب سراغی از من گرفتی!

بچه ها با تعجب نگام میکردن!خو چیه؟!عجبا!هر کی با گوشیش با یه پسری حرفید باید فکر ناجور تو کله ی پوک شما بیاد؟!

بابک:نه خوب نیستم!

من:چرا؟!چیزی شده؟!

بابک:آتاناز من دارم میرم!شماره ی دلسا رو نداشتم!به تو زنگ زدم تا ازش از طرف من خدافظی کنی!

با داد گفتم:چـــ ــــی؟؟کجا داری میری؟!مگه نگفتم یه خورده صبر کن تا من حلش کنم؟ بابک:آتا دوست داشتن زوری نیست!دلسا منو دوست نداره!اجباری هم بالای سرش نیست!

من:حالا کجا داری میری؟!

بابک:فرانسه!درسمم اون جا ادامه میدم!الان فرودگاهم!یه ساعت دیگه پرواز دارم!خوبی بدی دیدی حلال کن!

من:بابک چرا نجنگیدی براش؟!مگه عشق این نیست که برای معشوقت بجنگی؟

بابک:جنگیدم آتاناز،جنگیدم!ولی باختم!دیگه حرفشو نزن!من میخوام برم تا فراموش کنم!تا بهش فکر نکنم! پس تو دیگه یادم ننداز!

من:باشه!موفق باشی!

بابک:خدافظ!

من:خدافظ!

گوشیو با ناراحتی قطع کردم و رو به دلسا گفتم:بابک پرید!

دلی با نگرانی و درحالی که چشماش گشاد شده بود گفت:مــرد؟!

اینقدر باحال این جمله رو گفت که ترکیدم از خنده!

من:نه بابا زندس!داره میره فرانسه!یه ساعت دیگه پروازشه!

دلسا نفسی از روی راحتی کشید و گفت:تو جوری میگی پرید که آدم فکر ناجور میکنه!

امیر:واقعا رفت؟!

من:آره!دلی که نخواستش اونم نموند!

آرسین:این بابک همون بابک آرومه ی کلاسه؟

من:آره!بابک کچل بهش میگن!رفت فرانسه واسه ادامه تحصیل!

سپی:دلی چرا بهش نه گفتی؟!

من:خاک تو سرت کنم!کودن بدبخت!ینی تو نمیدونی؟!خوبه چهار ساله با دلسا رفیقیا!!