فصل یک
نام رمان : عابر بی سایه
خيابان هاى اين شهر مرا بى تو نميخواهند...
خاطره هايم امشب به يقين جنايت كار ترين قاتل زمانه خواهند شد...
به من كه نه!
به زنى كه زمانى دوستش داشتى رحمى بكن و قدرى از خودت را برايم باقى بگذار و چه قدر امروز معنى اين چند سطر توصيف از جنسيتم را خوب ميفهمم
/
/
"زنانگی یعنی اینکه گوشی تلفن را برداری و برای جایی رفتن از کسی اجازه بگیری...
نه که عهد قجر باشد،
نه که اجازه ات دست خودت نباشد، یک وقت هایی
آدم دلش می خواهد اجازه اش را بدهد دست کسی تا دلش قرص شود که مهم است برای کسی!
این روزها که بی اجازه و با اختیار می زنم بیرون انگار بی کس ترین زن عالمم..."
چه قدر متنفرم از عابران دست در دست هم گره خورده!
از دختركانى كه شانه اى مردانه در كنارشان دارند...
من امروز ،حتى از منى ،كه تو را ندارم متنفرم...
خورشيد بى رحمانه به صورتم ميتازد
و من در مرداد آتشين تابستان ،شاهد انجماد يكباره تمام احساست بودم...
در ايستگاه اتوب*و*س نشستم و خيره به مردم اين شهر هنوز تو را جست و جو ميكردم!
/
/
ميبينى هنوز چه قدر ديوانه ام ؟؟ كه به يافتن كسى كه حتى لباسش شبيه تو باشد و ثانيه اى مرا اميدوار كند كه تو هنوز در اين شهرى دل بسته ام؟!
اين اشك ها آبرو سرشان نميشود !
نگاه ترحم انگيز منتظران اتوب*و*س خط واحد برايم مهم نيست...
راستى ايستگاه آخر كجاست؟!
ايستگاهى كه من اورا پيدا كنم چه نام دارد؟!
سرم را به ديوار شيشه اى ايستگاه تكيه ميدهم چشم هايم را كه ميبندم؛
گوش هايم كر ميشود از صداى بوق ماشين ها و هياهوى خيابان؛ فقط صداى مردانه پر آوايش در گوشم ميپيچد:
_ آرام جانم
آرام جانت را كجا چنين بى كس رها كردى ؟!
كاش چشم هايم براى هميشه بسته بماند اصلا اين شهر و اين دنياى بى تو ار زش ديدن ندارد!
حداقل پشت پلك هايم كه ميتوانم تو را داشته باشم...
***
مستانه مير*ق*صيدم
اصلا آن روزها معنى ناراحتى و نگرانى براى من فقط در امتحان ها و تصادف ماشينم خلاصه ميشد؛
چه ميدانستم آينده برايم از درد و نگرانى تعبير بهترى خواهد داشت؟!
/
/
دومين مهمانى بود كه سوشا با جمع ما همراه ميشد در اين يك ماه آشناييمان همه چيز خوب پيش رفته بود
هرچند كه بعضى از رفتارهايش اصلا با مزاج و فرهنگم سازگار نبود سوشا با تيپ و استايل خاصش مورد توجه دخترهاى مهمانى بود انصافا خوش هيكل، خوش پوش و قابل بود؛
فرم صورت مردانه اش با چشم هاى قهوه اى روشن و درشتش و پوست گندمگونش تركيب مقبولى از او ساخته بود.
در حال روشن كردن سيگارش با آن فندك عجيب اژدهايش كه با زمرد مزين شده بود نزديكم شد، زير لب و با حرص گفتم:
_ امشب ١ پاكت كشيدى فكر كنم
خنده كجى تحويلم داد و دود سيگارش را عمدا روى صورتم گرفت و گفت:
_ پنجميه دخى
با حرص دود را از جلوى صورتم تكاندم و گفتم:
_ از اين حركتت متنفرم مچ دستم را گرفت و فشرد:
_ منم از اينكه همش با اين پسرها لاس ميزنى متنفرم
_ باز شروع كرديا خودت خواستى بياى
/
/
اخم تندى كرد و گفت: نميومدم راحت تر بودى؟
بايد آرامش ميكردم مادرم هميشه ميگفت:
"غيرت يه مرد بالاترين سرمايشه حالا از هر نژاد و طبقه اى كه باشه"
دستش را نوازش كردم
_ سوشا خودت ميدونى اينا همه ،هم دانشگاهيامن! چند ساله با هم هستيم ،باور كن صميميتمون لطمه اى به رابطه من و تو نميزنه
پوزخند حرص در آورى زد و گفت:
_ منم يك ترم هم دانشگاهيات شدم كه الان اينجاييم از كجا معلوم قبل و بعد من هم دانشگاهى هاى ديگه ات...
نگذاشتم حرفش را تمام كند دستش را با عصبانيت رها كردم و رو بر گرداندم خواست دل جويى كند كه صنم از راه رسيده مانع شد تمام لباسش خيس بود
وقتى براى شستن لك كيك از روى لباسش به دست شويى رفت توقع همچين صحنه اى را داشتم
من و سوشا هر دو بى اختيار خنديديم
لبخند روى لبش ماسيد و به لباس خيسش خيره شد ؛با لحن مظلومانه اى گفت:
/
/
_ خيلى ضايع است ؟
سوشا بلند تر خنديد و دست بين موهاى صنم برد و به حالت دلجويى نوازشش كرد
_ نه خوبه عوضش خاص شدى و مركز توجه شايد چشم يكى از اين پسرها به سبب اين خيسى معطوفت شه
مشتى به بازوى سوشا زد و با حرص گفت
_ دارم برات ، اينبار كه دل آرام باهات قهر كرد و دست به دامنم شدى جواب اين حرفاتو ميدم
صنم را دوست داشتم در عين سادگى در رفاقت بى نظير بود سالهاى زيادى بود رازها و دخترانه هايمان را با هم شريك ميشديم؛ دست حلقه شده سوشا دور كمرم نشانه يك معذرت خواهى بود
حسادت و سريع واكنش نشان دادن و گاه تند گويى هايش تنها ايرادش بود اسم حس آن روزهايم را نميدانستم سوشا اولين تجربه جدى من با يك مرد بود روز اول كه به دانشگاه آمد
چشم خيلى از هم كلاسى هايم دنبال سوشاى ترم آخر داروسازى بود، شايد من هم از اين قائده مستثنى نبودم،
اندام ظريفم در مقابل هيكل مردانه و قد بلندش احساس غرور را در وجودم متبلور ميكرد،
از خانواده اش در اين يك ماه خيلى كم حرف ميزد با وجود اينكه در تمام اين مدت كوتاه حتى نشانى خانه همه فاميل هاى
/
/
نزديكم را ميدانست،زندگى با وجود او رنگ و بوى متفاوتى داشت ؛ مهمانى كه تمام شد سوشا مرا تا اتومبيلم رساند و بعد
طبق روال هميشه تا رسيدن به خانه اسكورتم كرد وقتى خيالش راحت شد داخل پاركينگ شدم
بوق خداحافظ را زد و گازش را گرفت و رفت،
پدرم چند روزى بود با دوستان قديمى اش در ويلاى لواسان به سر ميبرد و من از دير آمدنم به خانه استرس نداشتم
پدرم سخت گير نبود ولى آداب و تربيت خانوادگى قانون هاى خاص خودش را داشت
به محض رسيدنم دلسا خواهر كوچكم بساط اعتراضش را پهن كرد
از اينكه مادرم به او اجازه نميداد به ميهمانى دوستانش برود دلخور بود مادرم طرز فكر مخصوص به خودش را داشت
با وجود تحصيلات دانشگاهى ولى هنوز مقيد به سنت هاى هنجار گذشته بود هميشه پدرم را آقا فراز صدا ميزد
به گفته خودش هميشه قبل از همسرش در خانه بوده است و هيچ وقت اجاق گاز خانه بى قابلمه غداى در حال جا افتادن نمانده است،
انصافا با وجود دو دختر با تفاوت سنى كم هميشه خانه اش از شدت پاكيزگى برق ميزد
/
/
مادرم از آن دسته زن ها بود كه لذت زن بودن را وقف شدن خودش براى خانه و همسر و فرزندان ميديد و ميچشيد.
گونه تپل و سفيدش را با جان دل ب*و*سيدم ،مادرانه نوازشم كرد و گفت:
_ دل آرام باز سوشا خودشو غرق سيگار كرد كه اينقدر بوى دود ميدى؟
خجالت كشيدم كلافه كيفم را روى كاناپه پرت كردم و گفتم:
_ هى ميگه ميزارمش كنار اما فرداش يادش ميره
_ زن حكم مادر دوم رو داره! تربيت دوم مرد دست زنشه
_ مامان شما كلا دوبار سوشا رو ديدى نميشناسيش ، قابل تغيير نيست همه چى كامل در وجودش ثبت شده
دلسا بلند خنديد و گفت:
_ اوف اين پسر عاليه !سيگار كه هيچى ،هرويينم بكشه نميشه ازش گذشت
مامان چشم غره اى رفت و گفت
_ كاش اندازه دل آرام منطقى بودى همه عقلت توى چشمته
حق با مامان بود دلسا با عقل چشمش هميشه و همه جا پيش ميرفت ،ترم دوم مامايى به اين نتيجه رسيد كه عاشق هنر است و وارد دانشگاه هنر شد
عوض كردن پسرهاى زندگى اش دقيقا شبيه تعويض لباس شده بود،يك هفته ماتم جدايى و هفته بعد دوستى جديد
/
/
من و خواهرم ظاهر و منطق كاملا متفاوتى داشتيم برعكس من او قد بلند وچهار شانه بود سبزه و چشم و ابرو مشكى
من با زور كفش پاشنه ده سانتى هم قدش ميشدم
پوستم تقريبا روشن و تمام اجزا صورتم مثل اندامم ظريف بود
هرچه قدر مامان از كودكى سعى كرده بود با تغذيه مناسب قد و هيكلم را تقويت كند موفق نشده بود، ولى خودم هيكلم را دوست داشتم سوشا هم از تفاوت قدى مان ناراضى نبود.
چه قدر دغدغه هاى آن روزهايم كوچك بود...
***
با شروع رسمى كارم در بيمارستان بهانه جويى هاى سوشا شروع شد
مدام از اينكه برايش كم وقت ميگزارم شكايت ميكرد تقريبا يك شب در ميان قهر ميكرديم
كارم را دوست داشتم دلم نميخواست حتى ذره اى از تمركزم در كارم كم شود،
صنم به تازگى در بيمارستان با مسئول اتاق عمل وارد رابطه عاطفى شده بود كه بعد از چند ماه جدا شدند، حال و روز خوبى نداشت؛
فشارش افتاده بود و از فرط گريه چشم هايش باز نميشد، باورم نميشد جدايى از يك مرد اين دختر را چنين از پاى در آورده باشد! هرچه قدر دلدارى اش ميدادم بى نتيجه بود،ميان گريه جمله اى را به زبان آورد كه مرا ساعت ها درگير فكر كرد
_ اگه سوشا ولت كنه حال و روزت مثل من نميشه؟!
/
/
واقعا جوابم براى سوالش منفى بود سوشا را دوست داشتم،جزئى از زندگى ام بود اما ماندن كه زورى نيست!
اگر روزى مرا نخواست و رفت شايد ناراحت شوم ولى قطعا من هى سعى ميكنم نخواهم اش و بروم
من حرفهاى صنم را نميفهميدم ،چرا كه شايد عاشق نبودم،عزت نفسم اجازه نميداد مثل صنم براى كسى كه مرا نخواسته است اشك بريزم چه ميدانستم روزى...
عصر آن روز با وجود اينكه قهر بوديم ،سوشا تماس گرفت سعى كردم جدى تر برخورد كنم اين قهرهايش واقعا اذيتم ميكرد
_ بله
_ سلام جوجو
) اين يعنى آشتى؟!(
_ سلام
_ ا چرا بهم نگفتى آقا گبره
_ واقعا هم گربه اى
_ گربه نه و گبره، بعدم عمه ات بى چشم و روئه
_ نه اتفاقا زن قدر دان محبتيه
_ يعنى من نيستم ديگه؟
_ كارتو بگو سوشا، مريض تو بخش هست
_ كارم اينه كه با اين همه استعدادت چرا پرستارى؟
_ عيبش چيه؟
_ اينهمه درس خوندى آموزش حمالى بوده همش
/
/
_ باز شروع كنى قطع ميكنم ها خير سرت تحصيل كرده اى،من عاشق شغلمم ، پرستارى جز روحانى ترين و پاك ترين شغل هاست اينم هزار بار گفتم توى سرت نميره
_ نه نميره، به زودى كه شركتم رو تاسيس كنم با هم ميريم همونجا كار ميكنيم
_ سوشا تو دكتراى داروسازى دارى كه برى شركت وارد كننده دارو بزنى؟!!
واقعا كه
_ بهت گفتم كه تا زمانى كه خودم يه برند داروسازى نزنم واسه هيچ كس كار نميكنم
_ اينم بدون كار آسونى نيست تاييس يه لابراتوار
_ واسه من نهايت تا ١ سال ديگه آسونترين كاره
_ بله خوب با اكتفا به پول بابات
_ دلى چرا اين قدر با طعنه با من حرف ميزنى؟
_ از افكارت و زور گوييات خسته ام
چند لحظه سكوت كرد و بعد با لحن مظلومانه اى گفت
_ ي
_يك ساعت ديگه مياي بريم دور دور؟ دلم سوخت ولى صنم به من احتياج داشت
_ با صنم بيام؟ حرصش گرفته بود
/
/
_ نميشه ما يك بار راحت باهم باشيم نه؟ حق داشت خلوت هايمان خيلى كم شده بود
_ باشه پس ٦ ميام ميدون محسنى
_ ماشين رو بزار پاركينگ بيمارستان بمونه ميام همونجا دنبالت
قبول كردم
ولى وقتى خودم را در آينه ديدم به سوشا حق دادم گاهى از اين فشار كارى ام شاكى باشد.
كمى به ظاهرم رسيدم دلم پيش صنم بود رفتم به او سر بزنم
در كمال تعجب همكارم گفت نيم ساعت پيش بيمارستان را ترك كرده است نگرانش شده بودم و وقتى جواب تماسم را نداد نگرانى ام تشديد شد؛
سوشا اينبار به محض ديدنم پياده شد و در ماشين را چنان ملكه ها برايم باز كرد و تعظيم كرد
خنده ام گرفت و از خنده ام شاد شد و با آن لبخند شيرينش كه حفره هاى دو سمت گونه اش را به نمايش ميگذاشت دلم خواست بب*و*سمش تيپش با آن كت و شلوار سفيد و پاپيون مشكى معركه شده بود
موهايش را به سمت بالا آراسته بود و بوى عطر گيراى الوره چنلش باز مجذوبم كرد حتى عطرش هم سرشار از انرژى بود...
من را با آن مانتو ساده و شال مشكى چنان با ولع تماشا ميكرد كه انگار سالها بود همديگر را نديده بوديم
_ دلى، موهاتو باز كن
موهايم را دوست داشت روز نخست اولين سوالش اين بود
/
/
_ موهاى خودته يا مصنوعيه؟
موهايم تا كمرم بود تا به حال رنگش نكرده بودم خرمايى روشن ...
سوشا از اين كه موهايم را جمع كنم خوشش نمى آمد