عابر بی‌سایه

فصل پانزده

فعلا مشخص نيست ، گفتم واگزارش كن ريسكش بالاست

بدون خداحافظى گوشى را قطع كرد

تن صداى زنانه اى را حس كرده بودم ويدا بود؟!

واى چرا اينقدر اين چيزها برايم مهم شده بود ؟ قبل خواب طبق عادت هميشه

/

/

به باغ رفت و سيگارى دود كرد و ساعتى با سگش گذراند از ايوان تماشايش كردم دوست داشتن را بلد بود اين را از ب*و*سه ها و نوازشش هايش با سگش ميشد لمس كرد با انرژى با او بازى ميكرد در آخرم بغلش كرد و در گوشش نجوا كرد

قطعا از حسش به حيوان بى زبان گفت كه چنان مست سر بر سينه اش ميساييد و زوزه ميكشيد...

***

بدترين قسمت اين روزها دير به خانه آمدن آراز و دست و پنجه نرم كردن با گروه ژينا بود

واقعا وقتى از بيمارستان بر ميگشتم اينقدر خسته بودم كه انرژى كل كل نداشتم ولى خوب غرور و حس زنانه ام هم اجازه نميداد كارهايشان را بى جواب بگذارم...

آن روز در كمدم را كه باز كردم از شدت بوى تعفن كم مونده بود بالا بياورم

وحشتناك بود

سيرابى گوسفند با محتويات داخل كمد و همه لباس هايم آغشته به كثافت!

در كمد را با وحشت كوبيدم

بغضم گرفته بود اما نبايد خودم را ضعيف نشان ميدادم

با همه سختى در كمد را باز كردم و و با يك كيسه پلاستيكى سيرابى را برداشتم و از اتاق خارج شدم

خدمتكار با ديدنم متعجب نگاهم كرد با جديت گفتم:

/

/

_ سريع كمد من رو تميز ميكنيد همه لباس كثيف ها رو هم بنداز دور

تصميمم جدى و محكم بود

مستقيم به اتاقش رفتم بدون اينكه در بزنم در را باز كردم

مشغول شانه كردن موهايش بود با ديدن چشم هايش ٤ تا شد

بى معطلى كيسه را روى سرش خالى كردم جيغ كشيد و خواست حمله كند

ولى با چكه چكه كردن مواد از موها و صورتش در جا ميخكوب شد با گريه جيغ ميكشيد من هم فرصت پيدا كردم خودم را به اتاقم برسانم

حالا ديگر وقتش بود با خيال راحت براى خودم بغض دل باز كنم

/

/

نيم ساعت بعد پشت در اتاق جيغ ميكشيد و فحش ميداد در را قفل كرده بودم و دست هايم را روى گوشم گذاشتم صدايش تا عمق مغزم نفوذ ميكرد وساطت مادر بزرگ و عمه هم بى فايده بود حليمه و تانيا هم همراهى اش ميكردند مدام تهديد ميكرد

_ من خان زاده ام پدرتو در ميارم دختر گداى بى خانواده شهرى

صبرم تمام شد جيغ كشيدم

_ بى خانواده تويى كه اينجا ولت كردن به زور قالبت كنن دهاتى بى سواد

بچه شده بودم ؟!

واى ياد فيلم هاى قديمى و نبرد هوو ها افتادم چه قدر شانم پايين آمده بود!

اتاقم بوى گند ميداد هرچه قدر تميز ميكردند اين بو ماندگار شده بود

همه لباس هاى نازنينم را دور انداختم

/

/

يك ساعت يكبار پشت در اتاق مى آمد و شيهه ميكشيد كلافه ام كرده بود فرار در قاموس غرورم نبود با حرص در را گشودم

_ چيه چند ساعته عين اسفند رو آتيشى ؟ جواب كارتو دادم خانزاده

واقعا شبيه اسب رم كرده شده بود

موهايم را در يك حركت دور مچ دستش پيچاند

درد وحشتناكى در سرم پيچيد با حرص و نفرت در گوشم زمزمه كرد: _ خان مال منه از جنس منه

فكر ميكنى نميدونم واسه نجات اون جون بى ارزشت قبولت كرده دختره نحس بدقدم تو نامزدت رر كشتى

نميزارم بدقدميت باعث مرگه آقاى منم بشه

هرچه تقلا كردم نتوانستم موهايم را از چنگالش بيرون بكشم

/

/

به سينه اش كه كوبيدم بازويم را گاز گرفت گربه وحشى!!!

نفهميدم تمام حرصم در ناخن هاى بلندم جمع شد و يك چنگ روى صورتش شد جيغ كشيد و موهايم را رها كرد

اگر اهل خانه سر نرسيده بودند

اين قدر به جنون رسيده بود كه قطعا مرا تكه تكه ميكرد

وقتى شروع كرد به فحش دادن خانواده و پدرم نتوانستم تاب بياورم اين بار من سمتش يورش بردم اما عمه و مادر بزرگ مانعم شدند

هر دويمان را گرفته بودند. و از دور جيغ ميزديم

در حال فحش دادن بود كه يكهو ساكت شد عطر تلخش پيشتر از خودش ورودش را نويد ميداد!

وقتى برگشتم و نگاهش كردم بايد اعتراف كنم از خشم در صورتش واقعا براى اولين بار وحشت كردم

فكش را روى هم ميفشرد و انگار همه خشم و نيرويش در عضلات صورتش جمع شده بود

/

/

گربه وحشى با ديدن آراز ،دست روى زخم صورتش گذاشت و مظلوم نمايى و گريه را شروع كرد

_ آقا خدا رسوندت من تنها و غريب توى اين خونه رو داشت ميكشت

حرصم گرف جيغ كشيدم:

_ دروغ گوى شارلاتان كى به كى حمله كرد اول؟

توقع نداشتم اصلا توقع نداشتم سرم فرياد كشيد _ بسه ببنديد دهناتون رو

مات و مبهوت ابهتش با بغض به صورتش خيره شدم

من مقصر نبودم بايد ميفهميد

بايد ميفهميد تا اين حد بى شخصيتى در ذات من نيست

_ من ...

/

/

دستش را به علامت سكوت در مقابلم گرفت

برعكس من كه همه سعى ام اين بود مانع گريه ام شوم گربه وحشى مدام گريه ميكرد

با اشاره به زن ها متوجهشان كرد كه ژينا را ببرند ولى ژينا خيال بى خيال شدن نداشت

_ آقا؟! آقام؟! تو رو خدا حق منو از اين از خدا بى خبر بگير چنان با خشم برگشت و نگاهش كرد كه قلب من به جاى ژينا به حال سكته افتاد:

_ يك كلمه ديگه حرف بزنى دندون تو دهنت نميزارم

فعلا از جلو چشمام دور شو تا تكليف كثافت كارى هاى امروز روشن شه

فهميدم كه مو به مو جريان اتفاقات امروز را ميداند از خودم و حركتم شرم كردم واقعا برخوردم مناسب شخصيتم نبود

/

/

براى اولين بار در عمرم از يك مرد ترسيده بودم مخصوصا وقتى بازويم را گرفت و به اتاق

برد و در را بست

بازويم را از دستش بيرون كشيدم و گفتم:

_ تقصير اون بود من شانم مثل اين دهاتيا نيست

خيلى كلافه و عصبى بود اين را وقتى دكمه يقه پيراهن ديپلماتش را باز ك رد و نفس عميق كشيد فهميدم

_ خانوم شهرى به خاطر همين شانت هم كه شده از اين حركات دورى كن

زن هاى اين شهر اندازه مردهاش ميتونن خطرناك و وحشتناك باشن براى رقيب

بغض اجازه نميداد درست حرف بزنم:

_ آخه اون..

آخه من...

لباس هامو اون لباس هامو...

بغضم تركيد و اين براى غرور من بدترين حالت ممكن بود

با سر انگشت شقيقه هايش را ماساژ داد و گفت:

/

/

_ بسه كشتى امروز خودتو، واسه ٤ تا لباس گريه نكن فداى سرت فردا ميريم بهترشو ميخريم

آرام ميشدم

من با آراز بود كه آرام ميشدم

قسمت یازدهم؛

آن شب بعد از عوض كردن لباس هايش از اتاق بيرون رفت چند ساعت منتظر ماندم ولى نيامد؛

عصبانى بود

و شايد اين نيامدنش يك نوع تنبيه بود دلم شور افتاد

) واى نكنه فهميده بودنشو دوست دارم كه خودشو دريغ كرد؟ واى نكنه رفت پيش ژينا واى واى دارم ديوونه ميشم(

پاور چين پاور چين از اتاق بيرون رفتم پشت در اتاق ژينا گوش وایسادم متوجه شدم حليمه در اتاقش است و مشغول نفرين من هستند اهميت نداشت

/

/

تنها پيدا كردن خان اين خانه برايم اهميت داشت در باغ هم نبود كلافه شده بودم

كه يكدفعه چيزى در ذهنم جرقه زد حتما به اتاق سابقش رفته است قدم هايم را تندتر برداشتم و به اتاق رسيدم در اتاق بسته بود بايد در ميزدم؟!

نه محال بود، دستم نبايد رو ميشد

اين پا و اون پا ميكردم كه دستى آرام روى شانه ام چند ضربه زد وحشت زده هين گفتم و برگشتم

ياد اولين ديدارمان در تاريكى افتادم، توقع داشتم مثل هميشه با خنده و آرامش حرف بزند

اما امشب جز خروارها اخم چيزى در صورتش نبود

طبق عادت همه سوال هايش را در تنگ كردن يك چشم و حركت دست خلاصه كرد و بى هيچ كلامى از من جواب خواست

چه جوابى داشتم اين قدر تعلل كردم كه به زبان آمد

_ چرا تو اتاقت نيستى؟؟

/

/

خدا نجاتم داد و يك دليل مسخره در زبانم چرخيد

_ يك سوسك گنده توى اتاق بود

داشتم دنبال شما ميگشتم ببينم اسپرى حشره كش دارين؟

چشمش را باز تنگ كرد و گفت:

_ فكر كنم اين سوالو از خدمه بايد بپرسى

_ بله ولى فكر كردم همه خواب باشن

_ بيا بريم اين هيولا رو بكشيم

راه افتاد و من هم دنبالش

راه رفتن عادى او با حالت نيمه دو من برابرى ميكرد

در حين راه رفتن گفت:

_ تو كه دست زدنت و قدرت بدنيت بالاست از پس يه سوسك بر نيومدى؟

واى عجب متلكى

_ من فقط بلدم در مقابل گربه هاى وحشى از خودم دفاع كنم

/

/

برگشت و چند ثانيه با اخم نگاهم كرد اما هيچ نگفت چرا شبيه بچه مدرسه اى ها شده بودم؟!

باز كه راه افتاد دلم ميخواست از صميم قلب مرا باور كند

_ اون موهاى منو كشيد سرم هنوز درد ميكنه تازه اينجامم گاز گرفت

بخت با من يار بود كه برنگشت و نپرسيد كجا؟!

وگرنه براى اثبات حرفم مجبور بودم يك رو نمايى اساسى از خودم كنم به اتاق كه رسيديم چراغها روشن بود

متوجه شدم بعد از خروج من به اتاق آمده است و وقتى مرا نيافته بيرون زده است

با دست اشاره كرد كه من اول داخل شوم سپس وسط اتاق ايستاد و گفت:

_ خوب تو برو روى تخت تا من بگردم پيداش كنم

هرچند تا به حال سوسك توى اين چند سال عمرم توى اين منطقه سردسير نديدم ولى امكانش هست يك پديده نو ظهور باشه

واى خدايا دستم را ميخواند برايش تعريف شده بودم

كمى تصنعى اتاق را گشت و گفت:

/

/

_ خوب حالا راحت بخواب

نه از سوسك خبريه نه من جاى خاصى ام

درجه حرارت بدنم آنقدر بالا رفت كه از سوراخ بينى و گوش هايم حس ميكردم بخار داغ خارج ميشود

يك عصبانيت توام با شرم فراوان!

سكوت كردم در واقع حرفى نداشتم

آراز هم جايش را انداخت و پنج دقيقه بعد خر و پوفش حاكى از يك خواب راحت و عميق بود...

در خواب عميق بودم كه با صداى چند ضربه به در دنياى شيرين خواب را رها كردم آفتاب مستقيم به چشمانم ميخورد به سختى چشم گشودم خدمت كار برايم پيغام آورده بود:

_ خانوم ، خان فرمودند حاضر شيد صبحانه رو بيرون ميل ميكنند

با يك خميازه گفتم:

_ بيرون يعنى كجا ؟ تو حياط

_ نه آقا داخل ماشين منتظرتون هستند

/

/

از جايم مثل فنر پريدم

به وعده ديشب ميخواست عمل كند؟؟

ترديد جايز نبود

با فكر اينكه ژينا قطعا از حسادت بيرون رفتن ما منفجر خواهد شد لبخند

پيروزمندانه اى زدم و در عرض ١٨ دقيقه با معدود لباس نجات يافته ام حاضر شدم هنوز دست و دلم به آرايش كردن نميرفت

قلبم از مرگ ناگهانى سوشا خيلی از نيازهاى دخترانه ام را سركوب ميكرد...

اتومبيل كلاسيك و لاكچرى ، طلايى رنگ كروك آراز فوق العاده بود!

اصلا من عاشق ماشين هاى لوكس قديمى بودم مخصوصا وقتى مسقف نباشد!

برعكس هميشه خودش پشت فرمان نشسته بود با ديدنم بوق زد و با يك حركت احترام نظامى دستش را كنار پيشانى اش زد واقعا خنده ام گرفته بود

سوار ماشين كه شدم شگفتى در چهره ام را دريافته بود

_ چه طوره؟

_ چى؟!

/

/

_ حشمت خان

با تعجب گفتم:

_ حشمت كيه؟؟!

خنديد و گفت:

_ همين كه سوارش شدى

اينبار نتوانستم خنده ام را پنهان كنم:

_ فوق العاده است مال چه دهه ايه؟

_ اواخر ١٩٦٨

_ معركه است ، واى كاش بابا بود ، بابام عاشق ماشين هاى عتيقه است

بابام؟!

فراموش كرده بودم پدرم مرا ديگر نميخواست؟

با ياد آورى اش بغضم گرفت و مكث كردم

/

/

متوجه شد و گفت:

_ درست ميشه

سرم را به علامت تاييد تكان دادم لبخند زد لبخند زدم

گازش را گرفت و ما دو نفر و جاده و سرعت ضيافت دل پذيرى داشتيم

صبحانه را در يك رستوران سنتى توريستى مرز كه منظره بى نظيرى داشت خورديم از كره محلى خوشم نمى آمد ولى لقمه ا

ى گرفت و جلويم گرفت و گفت :

_ اين بار امتحانش كن قول ميدم بد نباشه

لبم را جمع كردم و گفتم:

_ واى نه اين منبع كلستروله

/

/

خنديد و گفت:

_ كلسترول تو اون روغن نباتى ها شهره

در ثانى خاله ريزه دارى ميشكنى ،يه لقمه تناسب اندامت رو به هم نميزنه

با اخم لقمه را گرفتم و گفتم:

_ امتحانش ميكنم پدر پسر شجاع

با صداى بلند خنديد و به شكمش زل زد:

_ يعنى شبيهه شم؟

در حالى كه لقمه را ميخورم

چشمهايم را جمع كردم و با حالت متفكرانه اى گفتم:

_ نه بيشتر شبيه پرنس جان تو رابين هودى

_ اون شاه بدجنس خرفته؟

_ خرفتيشو كار ندارم حالا

_ باشه ممول

_