عابر بی‌سایه

فصل نوزده

ژينا جيغ كشيد و سمت اتاقش دويد دلسا در ميان خنده سمتم آمد و بغلم كرد

_ واى آجى اين دختره خيلى كوليه از راه نرسيده ما رو خفت كرد

/

/

محكم بغلش كردم در آغوش هم بوديم كه آراز وارد سالن شد

دلسا از من جدا شد و سرفه اى كرد و با لحن مسخره اى گفت:

_ سلام شوهر آبجى

صنم به پهلويش زد و سلام داد

آراز هم مودبانه جواب سلام هر دو را داد و خوش آمد گفت:

_ راه زيادى اومدين اتاق رو آرام خانوم گفتن آماده كردند واستون استراحت كنيد آرام خانوم؟!

دلسا باز هم خنديد:

_ ممنون ، خان ! راستى من چى صدات كنم ؟ عمو خوبه؟ عمو خان؟ خان عمو

/

/

آراز خنديد و سرى تكان داد:

_ هرچى دوست دارى صدا كن

دست دلسا را گرفتم و خواستم سمت اتاقش هدايتش كنم كه گفت:

_ اسمت چيه ؟ همونو بگو صدا كنم

آراز در حالى كه از پله ها بالا ميرفت سوييچش را در هوا چرخاند و گفت:

_ آراز

دلسا جيغ زد

_ باشه آراز، ممنون!

حقا كه هيچ شباهتى به من نداشت با اخم نگاهش كردم و گفتم:

_ دلسا نيومده شروع كرديا، اينا مثل ما نيستن بد ميدونن اين رفتار ها رو

***

آن شب تا صبح با دلسا و صنم بيدا مانديم و صحبت كرديم آنقدر دل تنگ بودم كه هر چند دقيقه يكبار بغلشان ميكردم صنم ميان خنده هايمان يكهو بغض كرد دستش را گرفتم و گفتم:

_ چته دختر؟

/

/

به هق هق افتاد

_ كى فكرشو ميكرد دل آرام ، سوگلى سوشا اين بشه بخت و آينده ات اسير اين غربت شى

آرزوهامون چى؟ بيمارستان كودكان؟ تخصص گرفتن؟ چى شد يهو اصلا دل آرام؟

حال دلسا هم در اين اشك ريزان ما را همراهى ميكرد...

بالاخره هر سه بيهوش شديم و خوابمان برد صبح با صداى چند ضربه به در هر ٣ چشم گشوديم خدمتكار اعلام كرد ميز صبحانه اختصاصى در ايوان طبقه بالا براي مهمان ها چيده شده است ميدانستم دستور آراز است و واقعا از اين تصميمش خوشحال شدم.

دلسا در حالى كه لقمه بزرگى در دهانش ميگذاشت مثل كودكى هايش با دهان پر شروع به صحبت كرد:

_ ميگم اين شوهرت پس كجاست؟

شانه اى بالا انداختم و گفتم :

_ نميدونم فكر كنم سر كاره

_ نكنه ديشب از نبودت استفاده كرد و رفته پيش هووت؟

/

/

ميدانستم همچين چيزى محال است ولى با بى تفاوتى گفتم: خوب بره به من چه

دلسا با كف دست علامت خاك تو سرت را حواله ام كرد

صنم كه كنار نرده هاى ايوان در حال تماشاى باغ بود گفت:

_ دل آرام اين نرفته سر كار كه

دلسا بلند شد و كنارش رفت سوتى كشيد و گفت؛

_ اووووف چه قدر هم خوشتيپه انگار نه انگار ساكن دهاته

دقت كردين جز خودش همه لهجه دارن؟

خنديدم و گفتم:

_ چون سالى چند بار فقط مياد اينجا ، الانم سر قضيه من موندنى شده

يكهو دلسا انگ

شتانش را داخل دهانش فرو برد و سوت بلندى زد جا خوردم

/

/

و از جايم پريدم

در حالى كه دست تكان ميداد با صداى بلند گفت:

_ سلام آراز صبح بخير

من و صنم از فرط خجالت سرخ شده بوديم

آراز دست از نوازش پيتر برداشت و ايستاد دستش در جيبش بود مودبانه سرش را به علامت سلام تكان داد و به من چشم دوخت

نميدانم چرا يك لحظه به راحتى دلسا حسادتم شد و زبانم به اين سوال چرخيد _ نرفتى سر كار؟

مثل زن و شوهر هاى عادى!

اما او خيلى آرام و ريلكس پاسخمم را داد

_ نه فردا چون عازميم امروز رو استراحت دادم به خودم و همه

/

/

تازه يادم افتاد كه قرار است برود و خدا را شكر كردم در نبودش دلسا و صنم را دارم ولى نميدانم اين ناراحتى ته دلم از چه نشات ميگرفت

دلسا جيغ كشيد _ بيا صبحانه

نميدانم چرا عصبى شدم و به پهلوى دلسا زدم و من جاى آراز جواب دادم

_ صبحانه اش رو ٦ صبح ميخوره نه الان كه نزديكه ظهره

دلسا با يك قيافه مضحك دهانش را باز كرد و گفت: وا؟!

آراز هم به گفتن: ممنون نوش جان اكتفا كرد

و فكر كنم از دست دلسا فرار كرد و تصميم گرفت به ساختمان برگردد

صنم شروع كرد به نصيحت دلسا

_ دختر خاله شدى چرا سريع؟ خر خدا اين يارو خان ، سرى پيش كه اينجا بودم ديدم هر جنبنده اى تو اين خونه بدون اجازه اش نفس نميكشه تو چرا در ملا عام جيغ ميكشى اسمشو اين مدلى صدا ميكنى؟

_ بر ب ب ، خودش گفت هر جور دوست دارم صداش كنم

/

/

دلسا بود ديگر ! غير قابل تغيير ترين موجود دنيا

ساعتى بعد به بهانه تعويض لباس به اتاقم رفتم آراز پشت ميزش با كامپيوترش مشغول بود

سلامم را آرام پاسخ داد ولى چشم از صفحه مانيتورش بر نميداشت

عقب آمد و به صندلى اش تكيه زد دست به سينه پوفى كشيد و چند ثانيه بعد محكم كامپيتورش را بست و تلفنش را برداشت و شروين را به رگبار فحش بست

راستش كمى دلم خنك شد

گوشى را روى تخت پرت كرد و رو به من گفت

_ معذرت ميخوام ولى لازم بود

_ چيزى شده؟

چرا امروز مثل يك همسر نگران رفتار ميكنم؟!

انگار منتظر سوالم بود

كنارم لبه تخت نشست و سرش را ميان دو دستش گرفت:

/

/

_ سرم داره منفجر ميشه ، ١ بى دقتى باعث كلى ضرر شده طاقت فحشم نداره الاغ گريه ميكنه جاى درست كردن گندش

كمى نزديكش شدم و گفتم:

_ عصبى ميشى سر درد ميگيرى؟

سرش را به علامت مثبت تكان داد

_ بايد دوش آب گرم بگيرى يا ١ كيسه يخ بزارى روى سرت بعدم ريلكس شى و استراحت كنى

خنديد و گفت:

_ نميشه جاى اين همه كار سخت ١ مسكن بهم بدى خانوم دكتر؟

_ وايسا تو كيفم دارم

مچ دستم را گرفت داغ بود خيلى داغ قلبم يكهو كند نواخت و وقتى هجى كرد

_ نه منظورم اون مسكن ها نبود

كم مانده بود سكته كنم ، به چشمانش نميشد چشم نداد!

نفسم به شماره افتاده بود اين روند فقط چند ثانيه طول كشيد و با جمله بعدى اش در هم شكست

/

/

_ ديدم مسكنات ضعيفه ، از كشوى ميزم يكى بده لطفا

نميدانم واقعا از اول منظورش همين بود يا بعد حرفش را عوض كرد شايد هم قصدش بازى با من است؟!

دستم را به آرامى از ميان دستش بيرون كشيدم و سمت ميزش رفتم آب دهنم را قورت دادم و نفش عميقى كشيدم

قرصش را كه واقعا دوز بالايى داشت همراه يك ليوان آب مقابلش گرفتم تشكر كرد و در آنى قرص را بلعيد و روى تخت دراز كشيد

طبق روال هميشه پشت كمد براى تعويض لباس هايم پناه گرفتم كه صدايش مرا متوجه خودش كرد:

_ مهمونات تا كى ميمونن؟

_ چه طور؟

_ من ٤ روز كارم دست كم طول ميكشه با محاسباتى كه كردم

_ فكر كنم بمونن حداقل يك هفته

_خوبه

_ چيش خوبه؟

_ اينكه سرت گرم اوناست و از ژينا دورى

/

/

_ من هميشه از اون دورم، اونه كه هميشه مياد جلو

_ لطفا اگرم اومد جلو شما به بزرگى خودت عقب نشينى كن

كارم كه تمام شد با حرص از پشت كمد در آمدم و گفتم:

_ دارى مسخره ميكنى؟

اين خنده هايش ديوانه ام ميكرد

سرش را تكانى داد و گفت:

_ شما تى شرتتو چرا بر عكس پوشيدى

نگاهى به خودم انداختم و گفتم:

_ اين جورى مده

باز هم بلندتر خنديد

_ آخه ماركش از يقه اش نزديكه بره تو دهنت

واقعا خودم هم خنده ام گرفت

كوسن را از روى كاناپه برداشتم و سمتش پرت كردم _ تقصير توعه بس كه حرف زدى حواسم پرت شد

/

/

دستهايش را به علامت تسليم بالا برد و من دوباره پشت كمد پناه گرفتم، صدايش در گوشم كه نه در قلبم پيچيد صدايش نافذ بود

قدرت لرزاندن دل هر زنى را داشت حتى ميتوانست دل آرام را هم نا آرام كند

دل آرامى كه چهار ستون قلبش حتى يك لرزش كوچك هم تجربه نكرده بود حال هر بار چنان ارگ بم فرو ميريخت

_ راستى آرام...

مكث كرد

انگار زبانش به آن چه نخواسته بود چرخيده بود چه لذتى داشت شنيدن نامم از زبانش

هرچه مغزم نهيب ميزد و حكم صادر ميكرد قلبم نا فرمانى ميكرد

_ بله؟

حال از پشت كمد بيرون آمده بودم نگاهم نميكرد

/

/

انگار اسمم از دهانش پريده بود

_ با راننده بريد شهر رو بگرديد امروز كه من هستم و ما بقى روزها كه من توى اين شهر نيستم از خونه بيرون نريد

پيشنهادش خوب بود _ ميشه خودت هم بيا

ى؟

_ نه با ٣ تا زن كجا راه بيوفتم بيام؟ ببر مهموناتو

بگردون زود هم برگردين منم امروز رو ميخوام استراحت كنم

از پيشنهادم و نه اى كه شنيدم دلخور بودم ولى به روى خودم نياوردم.

دخترها از پيشنهاد گردش استقبال كردند هر سه مشغول آماده شدن بوديم بعد از مدت ها توانستم كمى آرايش كنم

/

/

مانتو صورتى ام همراه شال حرير همرنگش با موهاى پريشانم خيلى خاص و رويايى شده بود

عينك دودى ام را بالاى سرم گذاشتم

و هر ٣ از سالن خارج شديم آراز در ايوان ٤ درى سيگار ميكشيد با ديدنم در حالى كه پك عميقى به سيگارش ميزد چشمانش را ريز كرد و سيگارش را نصفه زير پايش له كرد

دلسا باز خودش را قبل ازه همه جلو انداخت:

_ تو چرا با ما نمياى

آراز مودبانه لبخندى زد و گفت:

_ اهل گردش زياد نيستم

بعد اجازه نداد دلسا جوابى بدهد و رو به من كرد:

_ ماشين ها پشتت ميان خيالت راحت باشه

_ واسه چى؟

دست در جيبش كرد و سوييچش را بيرون كشيد و كف دستم قرار داد از ذوق نزديك بود سكته كنم

_ آروم برون

/

/

لبخند زدم چشمانم را محكم بستم و گفتم:

_ مرسى

واقعا در مقابل دلسا و صنم سر افرازم ميكرد!

عدد ١ را با دستش نشان داد و گفت:

_ فقط ١ لحظه ميشه بياى؟

به ٤ درى اشاره كرد همراهش كه راه افتادم دلسا با وقاحت تمام خنديد و به صنم گفت:

_ رفتن ب*و*س ب*و*س باى باى كنن

آراز برگشت و خيلى جذاب به حالتى كه انگاو مشغول تذكر اخلاقى دادن به يك بچه

١ ساله بود لبش را گاز گرفت و اخم كرد ى سر تاسف تكان داد

ولى دلسا بلندتر خنديد

/

/

من هم حسابى از شرم سرخ شده بودم وارد ٤ درى شديم كه خنديد و گفت:

_ شرم و حياى تو كجا و اين خواهرت كجا؟!

تعريف كرد؟!

_ چى كارم داشتى حالا

_ تو داشبورد كارت اعتبارى و مداركم رو گذاشتم رمزشم همراشه

اتفاقى هم افتاد اسلحه همونجاست

_ لازم نبود

_ اميدوارم اون آخرى لازم نشه

_ باشه ممنون نگران نباش

سرش را پايين انداخت و با نوك كفشش مشغول نقش كشيدن كف زمين شد

_نگرانم

/

/

مثل يك پسر بچه مظلوم اين جمله را بيان كرد

_ نگران چى؟

_ اينجا يه شهره كوچيكه و چشم ناپاك زياد داره لطفا موهاتو جمع كن

اين را گفت و در آنى از اتاق خارج شد لبخند ژكوندى روى صورتم نشست

واقعا نقطه ضعفش روى موهايم بود

طورى كه مجبور بود واكنش نشان دهد...

همانجا موهايم را بالاى سرم جمع كردم بعد شالم را مرتب كردم و بيرون رفتم

دلسا محو تماشاى ماشين آراز شده بود مدام راجب مدلش سوال ميپرسيد آراز با حركت چشم از من تشكر كرد

/

/

وقتى سوار شديم نزديكم شد دلسا خنديد و گفت:

_ چشم هامو ببندم راحت باشى؟

گاهى فكر ميكردم وجود دلسا ناخواسته در اين دو روز واقعا باعث نزديكى ما شده است

صنم از پشت دلسا را زد و آراز با همان اخم شيكش گفت؛ _ جاى چشم هات اون كمربندتو ببند

بعد رو به من گفت:

_ آروم برون ، سعى كن بهتون خوش بگذره

تشكر كمترين لغتى بود كه در مقابل سخاوتش ميشد به كار برد!

تا لحظه آخر در آينه نگاهش كردم

دست به سينه ايستاده بود و مرا برانداز ميكرد

تمام طول روز دلسا شيطنت كرد مدام سر به سر محافظ ها ميگذاشت

/

/

در رستوران كوهستانى به يكى از محافظ ها كه جوان خوش سيمايى بود گفت:

_ تو اهل اينجايى ؟

جوان سرش را چند بار به علامت منفى تكان داد

تا به حال صداى اين چند نفر محافظ مخصوصش را نشنيده بودم مثل مجسمه فقط استوار مى ايستادند

_ وا زبون ندارى ؟ اسمت چيه؟

مرد جوان با بى رغبتى پاسخ داد

_ بكايى هستم خانوم

دلسا از خنده ريسه رفت و گفت:

_ اسمت نه فاميليت؟

_ آرش

/

/

_ اسمتم قشنگه آخه

از دست دلسا كفرى شده بودم

دست از سرشان بر نميداشت و اعتراض هاى من و صنم هم بى فايده بود!

با خواسته من با آراز تماس گرفتند و رفتن ما به بانه را گزارش دادند در واقع اجازه صادر شد كلى خريد كرديم