فصل چهار
سوشا حس و حالش عوض شده بود انگار اين شهر برايش از مرگ پدرش غم انگيز تر بود...
خانه پدربزرگ سوشا يك عمارت قديمى بزرگ بود
به محض ورودمان چند مرد با لباس محلى به استقبالمان آمدند سوشا را در آغوش كشيدند و گريستند جالب بود كه سوشا را آقا صدا ميزدند ؛متوجه شدم خدمه خانه هستند.
پدر بزرگ سوشا ) سردار خان( پير مرد واقعا جذابى بود كه از نظر چهره و اندام شباهت زيادى به سوشا داشت
پيرمرد لباس محلى مشكى به تن داشت، و با لهجه خاصى صحبت ميكرد سوشا را در آغوش كشيد و سر بر شانه اش مردانه گريست
ولى سوشا سكوت كرده بود به يك "غم آخرتون باشه "گفتن اكتفا كرد
انگار تمام ساكنين آن خانه مرد بودند و خبر از هيچ زنى نبود!
سردار خان استقبال خوبى از ما كرد و بر خلاف تصورم وقتى سوشا مرا نامزدش معرفى كرد برخورد بسيار عالى داشت و انتخاب سوشا را تحسين كرد
متوجه شدم پدر سوشا تنها فرزند سردار خان بوده است و دلم براى پيرمرد قدرى سوخت...
مرا به عمارت خانوم ها دعوت كردند و به ناچار همراه صنم مجبور شديم پسرها را ترك كنيم سوشا با نگرانى به من اشاره كرد كه مواظب خودم باشم، عزادارى زنان دهكده خيلى سوزناك و در عين حال عجيب بود
/
/
همه با شال مشكى وسط سالن بزرگى دور هم نشسته بودند و مرثيه يكصدا ميخواندند و بر سر و صورت ميزدند و ناگهان به صورت عجيبى ك ل ميكشيدند، من و صنم كه معلوم بود غريب هستيم گوشه سالن نشستيم و تماشاگر شديم مادربزرگ
و عمه سوشا وسط نشسته بودند و بى نهايت گريه ميكردند
يكى از خدمت كارها كه دختر جوانى بود خوش آمد گفت و از ما پذيرايى كرد، صنم استرس گرفته بود و جو آن جا را دوست نداشت ولى من از آنجايى كه راحت خودم را وفق ميدادم سعى ميكردم از سنت ها و آداب متفاوت لذت ببرم
اصلا مادرم طورى من را بار آورده بود كه با هر شرايطى خودم را سازگار كنم،
با دوستانم مدام مسافرت هاى كوتاه سخت مثل جنگل و كوه و كوير ميرفتيم و در شرايط سخت چادر ميزديم،
بالاخره كمى دست از عزادارى برداشتند كه به محض معرفى من توسط خدمت كار، مادر بزرگ بر صورتش چنگ زد و عمه سوشا ك ل كشيد و دوباره عزا سر دادند پيرزن جيغ ميكشيد
_ سالار كجا رفتى بيا كه عروس خوشگلتو آوردن
كمى وضعيت برايم عجيب شده بود اما سعى كردم احترام بگزارم مخصوصا وقتى كه با عشق بغلم كرد و ب*و*سيدم
صورت مهربانى داشت مخصوصا خالكوبى روى چانه اش مرا ياد فيلم هاى خيلى قديمى مى انداخت،
مادر و دختر شباهت فاحشى به هم داشتند و من مدام از خودم سوال ميكردم:
سوشا چه طور از همچين خانواده و فاميل خونگرم و مهربانى گذشته است؟!
/
/
با ورود شاينا كه به محض رسيدنمان خودش را گم و گور كرده بود اين عزادارى و شيون سر دادن تشديد شد،
جالب بود شاينا حتى قطره اى اشك براى همراهى آن ها نداشت!
چشمانش غير طبيعى بود و حالتش عجيب بود صنم به پهلويم زد و گفت:
_ اين خواهر شوهر فضاييت چيزى ميزنه؟
خودم بارها شك كرده بودم ولى به خودم اجازه نميدادم با گمان نادرست موجب تهمت به كسى شوم
من از قضاوت كردن و مورد قضاوت قرار گرفتن متنفر بودم...
پيرزن لحظه اى از من و شاينا دور نميشد
همه زن هاى فاميل به من چشم دوخته بودند و اين نگاه ها اذيتم ميكرد؛
پيرزنى از انتهاى اتاق پرسيد: سلطان خانوم پسرش هم كه آمد منتظر چى هستين؟ زن ميانسالى كه نگاه زهر آگينى داشت با لحن تندى گفت:
پسر سالار هنوز نرسيده ايران، خان مون نيومده يادتون رفته؟
سوشا برادر ديگرى داشت؟!
مجبور شدم با شاينا كه اصلا رغبت به هم صحبتى نداشت وارد بحث شوم
/
/
_شاينا ، پدرت پسر ديگه اى داره؟ به صورت وقيحى در جمع عزادارن خنديد اين دختر اصلا طبيعى نبود!!
_ نه بابا اين حليمه زن بابامه چون اجاقش كوره دوست داره بگه آراز كه هم سنشه پسرشه
آراز؟! چه اسم عجيبى!
توجه همه به رفتار عجيب اين دختر جلب شده بود بعد از چند ساعت به ايوان رفتيم و به جمع مردان پيوستيم
همه جز سوشا مشكى به تن داشتند به محض ورودم بلند شد و دستش را دور كمرم انداخت
_ خوبى دلى؟
_ تو خوب باشى خوبم
صميمت ما براى مردان و زنان فاميل سوشا عجيب بود و با ديد خوبى نگاهمان نميكردند
مرد قد بلند سفيد پوستى تقريبا ٣١ ساله با سبيل هاى كلفت و بلند توجهم را با صدايش جلب كرد
_ عروس خانوم خوش آمدى
صداى خشن توام با لهجه اى داشت لحن خوش آمد گويى اش دلچسب نبود
سوشا مرا به خودش نزديك كرد و گفت:
_ دايى بزرگم ياشار
/
/
از خوش آمد گويى اش تشكر كردم ؛ از ما پذيرايى شد و زمان خواب فرا رسيده بود، صنم با سادگى تمام در جمع از سوشا پرسيد:
_ سوشا شب كجا بايد بخوابيم
ياشار با لحن تندى با همان لهجه اش به جاى سوشا جواب دختر بيچاره را داد:
_ اينجا زنها جدا مردها جدا
صنم كه سرخ شده بود در گوشم نجوا كرد _ وا پس اينا چه طور توليد مثل ميكنن؟
من هم زير لب جوابش را دادم:
_ از راه دور و تله پاتى
بى اختيار هر دو خنده ريزى كرديم و با اخم شديد جمع مواجه شديم؛
سوشا موقع خداحافظى به تلفنم اشاره كرد و متوجه شدم تصميم دارد تا صبح پيام رد و بدل كند،
من و صنم را به اتاق مهمان راهنمايى كردند كه دو تخت كهنه داشت با وسايل قديمى اما تميز؛ صنم مدام غر ميزد
_ آرام من مطمئنم اين خونه زوار در رفته پر جنه ديوار هاش وحشتناكه اصلا حس خوبى ندارم شايد هم ارواح سرگردان داره
/
/
_ واى چرت و پرت نگو و سعى كن بخوابى ، مگه نشنيدى فردا صبح زود مراسم خاكسپاريه؟
_ تو واقعا آرامى دختر !
آرام بودن و سكون بيش از حد از تو مرداب ميسازد
احساسم آن روزها راكد مانده بود و به قول مامان "آب هم اگه يك جا بمونه ميگنده"...
نيمه هاى شب بيدار شدم و متوجه شدم بايد هرچه سريعتر به دستشويى بروم قبل از خواب براى مسواك زدن آنجا رفته بودم و ميدانستم طبقه پايين است
سكوت و تاريكى محض خانه را فراگرفته بود ، پاورچين پايين رفتم پايين پله ها به محض اينكه خواستم به سمت دستشويى بچرخم با يك حجم بزرگ و سياه برخورد كردم عطر تلخى مشامم را هوشيار كرد
سرم را سريع بالا آوردم
يك جفت چشم!
در ميان آنهمه سياهى و تاريكى درخشيد...
زبانم بند آمده بود حق با صنم بود جن!!!!
احساس ميكردم در حال خفه شدن هستم حتى توان جيغ زدن نداشتم،..
/
/
خواستم فرار كنم كه پايم به پله اول گرفت و افتادم
دستى بازويم را گرفت! تا مرگ فاصله اى نداشتم اما صدايش مرهمى شد براى واهمه هايم
_ چته خانوم؟ مگه جن ديدى ؟ چراغ كم سوى كنار دستش را روشن كرد
حالا نه
كاملا واضح ،اما متوجه شدم جن مذكور مرد خوش قد و بالاى جوانى است كه سعى بر آرام كردن من دارد، با مردهاى اهل خانه فرق داشت، نه لهجه داشت و نه لباس محلى قد تقريبا بلند و ٤ شانه ...
از جايم با كمكش بلند شدم و خودم را تكاندم
_ معذرت ميخوام تاريك بود ترسيدم
جوابى نداد و راهش را گرفت و به انتهاى راهرو رفت...
تا صبح خوابم نبرد هنوز در فكر جن بودم
واقعى بود؟! توهم بود؟ آدم بود؟ صبح براى مراسم آماده شديم
/
/
متوجه شدم تشييع پيكر تا قبرستان يكى از رسوم مهم اين خاندان است سردار خان به سوشا اشاره كرد كه سمت راست جلوى تابوت را بگيرد سوشا با علامت دست نه گفت
_ نميتونم پدربزرگ حالم خوب نيست حس كردم به حمايتم احتياج دارد
در ميان جمعيت بيش از حد خودم را به او نزديكتر كردم
_ سوشا اين يك رسمه تو تنها پسرشى
باز هم همان عطر تلخ !!
و در لحظه ديگر ظهورش!
اينبار در روشنايى روز پوست گندمى اش با موها و ته ريش مشكى اش هارمونى خاصى داشت
چشم هاى مشكلى كه در عين سادگى و بى حالتى دنيا دنيا حرف داشت و نگاهش نافذ بود سبيلش كمى از ته ريشش پر رنگ تر بود
سينه ستبر و سرش رو به بالا
خوشم نيامد! انگار از نگاه به زمين عار داشت...
بينى اش كاملا مردانه بود و انگار غرورش را در نفس جمع شده در بينى اش بايگانى كرده بود
/
/
با اينكه لباس مشكى عزا به تن داشت اما فوق العاده شيك پوش بود بى تفاوت از مقابل ما رد شد و جلوى تابوت را گرفت نگاه سوشا سرشار از نفرت شد و زير لب غريد _ بساط كيف و عيشش تو اروپا تموم شد
انگار با ديدنش تمام وجودش را لجاجت در بر گرفت
جلوى تابوت رفت و طرف ديگرش را گرفت با نفرت به او كه نميشناختمش چشم دوخته بود
ولى جالب بود كه مرد اصلا نگاهش نميكرد
بالاخره شاهد اشك شاينا براى پدر شديم
كنارش رفتم و شانه هايش را ماساژ دادم
_ عزيزم خدا صبرت بده به گفتن يك "ممنونم" اكتفا كرد
جمعيت احترام خاص و ويژه اى براى مرد قائل بودند حتى سردار خان !
متوجه عشق بى نهايتش شده بودم
_ آراز تو ديگه همه كس مايى سالار اميدش به تو بود
آراز؟!
/
/
خودش هم مثل اسمش عجيب بود...
تا پايان مراسم چون طبق رسوم زن و مرد جدا بودند سوشا و مردان ديگر را نديدم ...
عصر كه مهمان ها كم كم رفتند و خانه خلوت تر شد سوشا پيام داد كه به حياط بروم،
واقعا غمگين بود و اين خانه از او آدم ديگرى ساخته بود دستم را گرفت و سرم را ب*و*سيد
_مرسى كنارم بودى ، شب بليط گرفتم برگرديم
_ سوشا چرا عجله ميكنى؟
_ بايد به مراسم نامزدى برسيم
_ بابا زنگ زد گفت مراسم رو تاريخشو گذاشته ماه ديگه گفت خوب نيست پدر داماد فوت شده مراسم بگيريم
عصبانى شده بود اين را از تن صدايش كه از قبل بلندتر بود فهميدم
_ چرا؟!! چرا بدون اطلاع من؟؟!؟؟
دستش را نوازش كردم و سينه اش را ب*و*سيدم و خاك كتش را تكاندم
_ عزيزم آروم باش دير و زود داره سوخت و سوز نداره
/
/
نفس عميق توام با حرصى كشيد
بايد آرامش ميكردم لحنم را كمى لوس كردم
_ نميخواى منو ببرى بگردونى ؟ دلم گرفت تو اين خونه
_ فردا بر ميگرديم فقط تا فردا!!!
دوباره ب*و*سيدمش
_ جمعه شب باشه؟ باشه؟ قبول ؟
سوشاى بيچاره توان مخالفت با من را نداشت دلش را را نداشت
و من اصلا دليل اصرارم به ماندن را نميدانستم
فقط حس ميكردم سوشا به عنوان تنها پسر مرحوم بايد در تمام مراسم شركت داشته باشد
شاينا هم با شنيدن خبر ماندن ما تصميم به ماندن گرفت و پرهام و صنم همان شب برگشتند
موقع خداحافظى صنم در گوشم زمزمه كرد:
_ اين خونه جن داره مواظب باشه
خنده ام گرفت و محكم بغلش كردم
_ ميدونى كه عاشق هيجانم !! حتى از نوع جنش
/
/
با رفتن صنم خودم را در آن خانه واقعا غريب و تنها حس كردم
همسر پدر سوشا مدام با طعنه هايش آزارم ميداد اما سعى ميكردم بى تفاوت باشم همه حرفش تعريف از آراز و تحقير سوشا بود
متوجه شدم آراز دايى كوچكتر سوشاست كه سالار خان او را به عنوان پسرش پذيرفته است و تمام اموال و سلطنتش را به او واگزار كرده است حالا دليل نفرت سوشا از اين دايى را ميدانستم!
جالب بود سالار بعد طلاق همسرش هم ، برادر همسرش را به پسر واقعى اش ترجيح داده بود!
قسمت چهارم
هميشه با خودم فكر ميكردم دردناك ترين قسمت يك عزادارى خواندن وصيت نامه عزيز از دست رفته است...
انگار دوباره زنده ميشود و يكبار ديگر بايد براى مرگش به سوگ بنشينى...
سوشا خبر داد كه پدر بزرگش براى خواندن وصيت نامه ، همه از جمله او را احضار كرده است
سوشاى بى من شبيه كودك بى مادرى بود كه حتى از سايه خودش هراس داشت، در راهرو جلوي اتاقم بغلم كرد ميدانستم حرفى دارد:
_ سوشا چته؟ چرا يكبار از ته دل گريه نميكنى خالى شى
/
/
_ الان اون پايين منتظراند تا يكبار ديگه به همه ياد آورى شه من پسرش نبودم، مطمئنم همه چى رو به آراز واگذار كرده و دايى كوچيكه نشسته اين پيروزيشو مثل هميشه جشن بگيره
_ تو نگران اموال پدرتى؟!
_