فصل یازده
رفتیم تو اشپز خونه و زهرا درو دوباره قفل کرد و پرده رو درست کرد
.میخواستیم بریم طبقه پایین که یکی اومد تو عمارت. با زهرا بدو رفتیم پشت یکی از مبلا قایم شدیم
زهرا:یا خدا بدبخت شدیم کیانه
ای خدا بگم چی کارش کنه خب چی میخواد تو عمارت _
زهرا:چه میدونم
.بی صدا منتظر موندیم تا کیان از عمارت بره بیرون
.کلا تو اون مدتی که کیان تو عمارت بود ختم قران کردیم از بس که صلوات فرستادیم
کیان بالاخره بعد از ده دقیقه رفت بیرون. نفهمیدیم بعد از رفتن کیان چه جوری خودمونو رسوندیم به
.اتاق
.همین که رفتیم تو اتاق خودمونو پرت کردیم رو تختا
زهرا:وااای… یه ان گفتم کیان فهمید بدبخت شدیم
!!!!!فک کن اگه میفهمید _
.زهرا:خدا رو شکر که نفهمید
بی بی هنوز نیومده؟؟ _
زهرا:نوچ
نمیدونی کی میاد؟؟ _
زهرا:گفتم که اخر شب میاد
نمیدونی کجا رفته؟ _
زهرا:چقدر سوالای تکراری میپرسی!!صبحم همین سوالا رو پرسیدی
وا… خب دوباره پرسیدم توام جواب دادی نمردی که _
زهرا:سوگل چه روزه خوبی بودا
.اره، خیلی خوب بود اما حیف که دفعه دومی نداره _
زهرا:هر چیزی یه بار امتحان کردنش خوبه
اگه میشد هفته ای یه بار بریم بیرون عمارت خیلی خوب میشد. هم روحیمون عوض میشد، هم یه دو _ ساعت از این عمارت خلاص میشدیم
زهرا ساکت شد
زهرا با تواما _
.زهرا:راستش ما دو هفته ای یه بار ۲ ساعت مرخصی داریم
اها. یادم نبود خدمتکاری شما با خدمتکاری من فرق داره من یه خدمتکار اسیرم _
زهرا:نگران نباش بعد یه مدت به توام اجازه بیرون رفتن میده
بعد چند وقت؟ یه سال؟؟؟ دو سال؟؟؟ زهرا من تو این عمارت نمیتونم نفس بکشم. دارم خفه میشم هر _
.چقدر خودمو سرگرم میکنم تا یاد مامانم اینا نیوفتم نمیشه زهرا
زهرا از جاش بلند شد و اومد کنارم نشست و بغلم کرد
زهرا:اروم باش عزیزم… اروم باش، بالاخره ارباب یه روزی راضی میشه بری خونوادتو ببینی… تو فقط صبور باش
!!!!!!دلت خوشه ها… کی میذاره؟!!!! ارباب، ارباب کینه ای _
.زهرا بازم ساکت شد. حرفی نداشت برای گفتن. من همیشه اسیر این عمارت و ارباب میمونم
صبح زهرا از خواب بیدارم کرد
زهرا: سوگل پاشو، پاشو دوباره ظهر میریم کیان بهمون گیر میده پاشو دیگه الان بی بی هم اومده
از جام با خوابالودگی بلند شدم
هنوز خوابم میاد _
زهرا: یه مدت ارباب نبوده بهمون ساخته ها ساعت 9 هنوز هم من خوابم میاد هم تو فکر کن ارباب بیاد میخوایم ساعت 6 از خواب بلند شیم اون موقع چی کار میخوایم بکنیم؟؟؟؟
ایشالا که نیاد _
....زهرا: توام که بجز نفرین و ناله کار دیگه بلد نیستی
بلد بودم اینجا چی کار میکردم _
.داشتم حاضر میشدم که یه دفعه ای یاد کلیدایی که از اتاق بی بی برداشته بودیم افتادم
وای زهرا کلیدا رو نذاشتیم سر جاشون بی بی بفهمه بد بختیم _
زهرا: ظهر بخیر دیشب که خوابیدی بردم گذاشتم سر جاش خوابم که خواب نیست خرسم اینجوری نمیخوابه
یه قیافه حق به جناب گرفت
قیافه رو نگاه حالا یه بار کاری رو درست و به موقع انجام دادی _
زهرا بالشت رو تختشو برداشت و انداخت طرفم
زهرا: عوضی اگه یادم نبود که الان بدبخت بودی
جا خالی دادم
اوووووووو خیله خب بابا چرا وحشی میشی حالا؟ _
خواست دوباره بالشتشو پرت کنه که از اتاق رفتم بیرون و بدو رفتم آشپزخونه
بی بی: چته دختر
با نفس نفس گفتم
از..... دست..... زهرا.... فرار کردم _
بی بی: باز دوباره صبح شد شما دو تا افتادین به جون هم
زهرا که تازه اومده بود تو آشپزخونه با عصبانیت گفت
زهرا: بی بی اخه نمیدونی که چقدر پروئه
بی بی: توام که چقدر مظلومی
زهرا: عه بی بی یه بار شد از منم طرفدارای کنی؟؟؟
بی بی: طرفدارای ناحق نمیکنم
زهرا: اصلا مگه میدونین چی شده؟
بی بی: بفرمائید ببینم چی شده
زهرا: چی میخواستی بشه... پررو بازی در میاره
عه چرا دروغ میگی _
بی بی خندید و گفت
بی بی: خیله خب بشینین صبحونه بیارم بخورید
تازه یادم افتاده بود که بی بی دیروز نبود نشستم رو به بی بی گفتم
بی بی دیروز کجا بودین؟ _
بی بی: چه عجب یکی پرسید
زهرا: میخواستم بپرسم اما انقدر که این سوگل خود شیرینه زود تر پرسید
خود شیرین خودتیا میمون _
بی بی: وای....... دوباره شروع نکنین..... من یه دوستی دارم ناخوشه رفتم به اون سر بزنم که یکمی حالش بد شد مجبور شدم بیشتر بمونم پیشش
زهرا: کی بی بی؟؟؟؟
بی بی: بتول
زهرا: الهی حالا حالش چطوره؟؟؟
بی بی: میخوای چه طور باشه ما ها دیگه پیر شدیم ما در کل هممون یه جوری باید از این دنیا بریم بتول
.......بنده خدا هم الان چند ساله که این طوریه اون اینجوری و با این مریضی میمیره منم
زهرا پرید وسط حرفش
زهرا: خدا نکنه بی بی این چه حرفیه؟
زبونتونو گاز بگیرین شما حالا حالاها مهمون ما هستی _
بی بی: عمر دست خداست مادر جون
ای بابا بی بی ببین اول صبحی چه حرفایی داری میزنی _
زهرا: راست میگه بی بی بلد نیستی خوش حرف بزنی؟؟؟
بی: چشم،چشم،چشم،خوشم حرف میزنم حالا که خبر خوش میخواین بذار بگم ارباب فردا میاد
زهرا: بی بی این خبر خوشه؟؟؟
تازه داشتیم زندگی میکردیما از فردا دوباره بر میگرده _
بی بی: آهای دوباره شروع کردین جای شادی تونه
زهرا: داریم شادی میکنم دیگه معلوم نیست
بی بی: از دست شما دو تا. بیاید صبحونتونو بخورید پاشید که میخوایم عمارت و تمیز کنیم میدونین که ارباب اصلا از کثیفی خوشش نمیاد
بله میدونیم _
بعد از خوردن صبحونه شروع کردیم به تمیز کردن عمارت که بعد از چند ساعت کار عمارت تموم شد مونده بود که اتاق ارباب که اونم بی بی گفته بود به جز مهین کسی حق نداره بره داخل اتاق
عصر بود که مهین و کبری هم اومدن کبری که خوش بحالش کاری برای انجام دادن نداشت اما مهین از زمان اومدنش رفت اتاق ارباب تا اونجا رو تمیز کنه ای که دلم خنک شد هیچ وقت حتی موقع بیکاریش هیچ کاری رو انجام نمیداد مگر اینکه دیگه بی بی انقدر بهش چشم غره میرفت تا یکمی سبزی چیزی پاک میکرد وگرنه اصلا دست به سیاه و سفید نمیزد
اما حالا تنها داشت اتاق ارباب و تمیز میکرد و حرص میخورد مخصوصا که ما بیکار بودیم داشتیم تو آشپزخونه چایی میخوردیم
زهرا: چیه چرا کبکت خروس میخونه از صبح تا حالا مثل سگ پاچه همه رو میگرفتی
از حرص خوردن مهین خوشحالم _
زهرا: خاک توسر عقده ایت کنم برای این انقدر خوشحالی؟ اوهوم _
طرفای ظهر بود که ارباب سالار اومد. همه جلو در ردیف شده بودیم،مثله اولین روزی که اومده بودم
.عمارت
بی بی میگفت این یه رسمه هر وقت ارباب، مسافرت میره موقع برگشتن باید همه خدمه جلو در برن
.استقبالش
!!!!همه چیز زوری، استقبال رفتنم زوری
.زهرا کنارم بود
.زهرا:چرا اونجوری وایسادی خالت نمیادا ارباب داره میاد. راست وایسا تا بی بی گیر نداده
!!!ای مرده شور اربابم بردم خو خوابم میاد ۱۰ صبحم موقع اومدنه؟!! دو ساعت دیگه میومد میمرد؟؟ _زهرا:چشم، ارباب که اومد حتما بهش میگم شما فرمودین از این به بعد ساعت ۱۲ بیاین عمارت تا
.مزاحم خواب سوگل خانم،ملکه عمارت نشین
حتما بگو. اینم بگو که این ملکه چقد ازش متنفره _
زهرا:چشششششم
داشتم به زهرا میخندیدم که ارباب اومد تو. داشتم به ارباب با اون همه عظمت نگاه میکردم که پشتش یه
!!!!دختره هم اومد تو
.دختره خیلی افاده ای بود و خیلیم بااااز
.مثل اینکه همه میشناختن
.دوباره همه با هم به ارباب خوشامد گفتن و منم همراهیشون کردم
بی بی رو به همون دختره:خوش امدید مهشید خانم
.مهشید با کلی ناز و ادا اول یه نگاهی به ارباب کرد و تابی به سر و گردنش داد
.مهشید:ممنون خاتون
.ارباب:اتاق مهمونو برای مهشید اماده کنین
مهشید قبل از اینکه کسی چیزی بگه با نارضایتی و البته با هزار جور ناز
.مهشید:عزیزم به اتاقه مهمون نیازی نیس
.ارباب اخم پررنگی کرد و به مهشید نگاه کرد
.ارباب:اتاق مهمونو حاضر کنین
.خاتون:چشم ارباب.… جسارتا سرما خوردین؟ یکمی صداتون گرفته
.مهشید:یکمی صداش گرفته خاتون احتمالا سرما خورده براش سوپ درست کنین
.بی بی:چشم
ارباب داشت میرفت سمت پله ها که مهشید فوری رفت سمتش و اویزون بازوش شد
مهشید:سالار… عزیزم… کی بریم روستا؟
ارباب بازوشو از دست مهشید کشید بیرون
ارباب:مهشید حدتو بدون من اربابم…مواظب حرف زدنت باش
.مهشید:چشم… ارباب
.ارباب از پله ها رفت بالا و مهشید با عصبانیت پشتش رفت
.همه رفتن سر کارشون. ما هم رفتیم تو اشپزخونه
!تو اشپز خونه از زهرا پرسیدم که این مهشید کیه؟
زهرا… مهشید کیه؟؟ _
زهرا: دافه ارباب !!هااااا!!! واقعا؟ _
زهرا:اوهوم
بی بی:داف چیه زهرا؟
زهرا سرشو خورد و گفت چجوری بگم بفهمی بی بی؟
بی بی به دوست دختر کارای خاک بر سری میگن داااف _
.بی بی اول یکمی فک کرد و بعد مثل اینکه فهمید
'!بی بی:اینا رو شما از کجا یاد میگیرین؟ این حرفا مناسبه سنه شما نیس. اصلا شما از کجا میدونین؟؟
زهرا:دروغ میگم بی بی؟
بی بی زیر لب استغفرا… گفت و رفت سمت گاز
.بی بی:جای اینکه این حرفا رو بزنین بیاین کمک برای ناهار
بی بی داشت ناهار رو درست میکرد و کبری هم داشت سبزی برای سوپ خورد میکرد منو زهرا هم
.داشتیم سالاد درست میکردیم و مهینم رفته بود اتاق ارباب
.مهین که از اتاق ارباب برگشت پکر بود
مهین:این دختره چقدر پررو و بی شخصیته
کبری:چرا؟؟
مهین:نمیدونی چیکار میکرد تو اتاق ارباب اولا که یه لباس پوشیده بود که اگه نپوشیده بود خیلی بهتر
…بود، بعدشم نمیدونی چقد ناز برای اربابم میومد رفتم تو نمیدونی با چه صحنه ای روبرو
بی بی:بسه دیگه،تو خدمتکار مخصوص اربابی باید امین ارباب باشی نباید راجع به ارباب به کسی
.چیزی بگی
…مهین:اینا رو میدونم اما این دختره
بی بی:بسه مهین
.مهین با عصبانیت رفت رو صندلی نشست و زیر لبش غر غر کرد
اروم رو به زهرا
زهرا این مهین چرا انقد داره حرص میخوره؟؟ _
تو چرا انقد گیجی؟ هنوز نفهمیدی چشمش رو اربابه؟ _
یعنی چی؟؟؟ _
.زهرا:یعنی اینکه خیلی سعی میکنه با ارباب رو هم بریزه اما نمیشه نهههه _
زهرا:اررررره
.ظهر برای ناهار میزو چیده بودم که مهشید اومد سر میز
مهشید:ارباب هنوز نیومدن؟؟ خیر _
!!!انگار کوره خو نمیبینی نیست سر میز؟؟
مهشید:تو جدیدی؟؟ بله _
.یکمی براندازم کرد
مهشید:کی استخدامت کرده؟؟ تو خیلی بچه ای! ارباب اصلا این اجازه رو نمیده که یه بچه تو سن تو
!!که هیچیم بلد نیست،اینجا استخدام بشه ، مگه این عمارت بچه بازیه؟؟
.وا دختره روانیه!! بذار یه حالی ازت بگیرم
.شاید شما درست میگین،ولی خود ارباب استخدامم کردن _
.مهشید با تعجب نگام کرد
مهشید:ارباب استخدامت کرده؟!!! منو مسخره کردی دختره بیشعور!؟!؟
!بابا این دختره یه تختش کمه
.نه خانم _
تو همین حین ارباب اومد تو سالن و نشست سر میز. مهشید دیگه چیزی نگفت و من شروع کردم به غذا
.کشیدن
مهشید:عزیزم… یعنی ارباب تا اونجایی که به یاد دارم گفته بودین بچه ای رو تو عمارت برای
.خدمتکاری نمیارین
.ارباب سرش رو تکون داد. مهشید با اخم نگام کرد
مهشید:پس این دختره ی خیره چی میگه که ارباب خودش استخدامم کرده؟
.ارباب سرش رو بالا اورد و یه نگاهی به من کرد و بعد برگشت سمت مهشید
ارباب:تو به یاد داری که من بچه استخدام نمیکنم، اما به یاد نداری هیچ کس حق نداره تو کارای من دخالت کنه؟؟ به یاد نداری من چقدر بدم میاد یکی سر میز غذا صحبت کنه؟؟
.مهشید لبخند مسخره ای زد
.مهشید:میدونم عشقم فقط میخواستم دروغ این دختر رو در بیارم
.اووووق… عشقم!!!! حالمو بهم زدی نکبت
ارباب:کسی اینجا جرئته دروغ گفتن به ارباب و نزدیکای ارباب و نداره. اینم دروغ نگفته من
.استخدامش کردم
.مهشید:اها ببیخشید
.خوبت شد؟ همینو میخواستی؟حالا کنف شدی؟ دختره ی میمون با اون صداش
بعد از ناهار دختره انقدر اویزونه ارباب شد و عزیزم و عشقم راه انداخت تا ارباب و خر کرد تا برن تو
.روستا بچرخن
وقتی برگشتن دیگه موقع شام بود. ارباب اصلا چیزی سر میز نخورد، مثل اینکه حالش بد بود. اما دختره
!!!!عین گاو داشت میخورد
. بعد شام جفتشونم رفتن تو اتاقاشون
.بی بی داشت مربای سیب درست میکرد و من و زهرا هم داشتیم مثلا کمکش میکردیم
.