ارباب سالار

فصل دو

زن دایی الهام:پروین جان تو باید محکم باشی هنوز که اتفاقی نیوفتاده مرده رو هم که بردن اتاق عمل

.انشاالله به سلامت از اتاق عمل درمیاد و اقا حمیدم همین امروز فرداست که از بازداشتگاه در میاد

مامان:اگه خدایی نکرده زبونم لال در از اتاق عمل نیومد چی؟؟ اونوقت چه خاکی به سرم بریزم!؟؟

.خاله:پروین ببین بچه هارم نگران کردی اینام به تو نگا میکنن تو باید بخاطر بچه ها محکم باشی

اون شب مامانو هر کاری که کردن اروم نشد. نزدیکای هشت صبح بود که تقریبا همه خوابیدیم. یه ساعتی نشده بود خوابیده بودم که با صدای جیغ و داد مامان با ترس از خواب پریدم. صحنه رو که میدیدم

.باور نمیکردم, مامان جیغ میزد و خودشو چنگ مینداخت

مامان:ای خدا بدبخت شدم ,ای خدا بیچاره شدم, واااای, وااااای مرد. داداش علی بیچاره شدم, داداش

.علی شوهرم

دایی:پروین به خودت بیا خدا بزرگه رضایت میگیریم خواهرم, ازعمد که به مرده نزده, تصادف بوده , یه تصادف... اروم باش

اینا چی میگفتن؟؟!!!!! مرده مرد!!! یعنی الان بابا به عنوان قاتل تو زندانه؟!!!! بدنم لمس شده بود رو

.زمین نشستم

سه روز از اون ماجرا گذشته, راستی راستی یارو مرده بود. مامان اینا همون روز افتادن دنباله کارای بابا. بعد از اینکه برگشتن خونه مامان داغون بود . دایی به سوگند میگفت

دایی:چند نفر شهادت دادن که حمید از عمد به اون مرده زده و پلیس هم بعد از تحقیق و پرس وجو فهمیدن که حمید و اون مرده یه خصومتی از قبل با هم داشتن و این قضیه رو بد تر میکنه. بازپرس میگفت حمید انکار میکنه و زیر بار نمیره

سوگند:دایی کاریو که نکرده چرا باید گردن بگیره

بابا اهل این نبود که کسی رو از قصد زیر کنه اونم تا حد مرگ!!!! داشتم دیوونه میشدم , دلم برای بابا تنگ شده بود. درسته همیشه از دور بابام بود، ولی حالا چی حالا که نیست و امکان داره دیگه نباشه ...

.خدانکنه, زبونم لال, بابا بر میگرده

امروز عمو محمود)شوهر خالم( وقت گرفته بود تا مامان و بابا با هم حرف بزنن. مامان از صبح بی قرار بود و هی اینور و اونور میرفت تا بالاخره با دایی رفتن. تو این سه روز خونه حتی یه لحظه هم خالی نشده بود دایی, خاله, دوستا و اشناها هر کی که شنیده بود اومده بود. همه اومده بودن برای دلداری اما چیزی که ما میخواستیم دلداری نبود برگشتن بابا بود فقط همین. بعد رفتن مامان و دایی منتظرشون بودیم:یه ساعت , دوساعت, پنج ساعت... مامان و دایی و عمو محمود برگشتن. مامان تا رسید رفت اتاقشون .همه به دایی سوالی نگاه میکردیم

دایی:نگام نکنین که جیگرم اتیش میگیره

دایی خواهش میکنم حد اقل شما یه چیزی بگین_

دایی:لال بشم بهتره تا بخوام چیزی بگم

سحر:دایی خبرت بده مگه نه

دایی سرشو پایین انداخت و چیزی نگفت

.سوگند:سکوت نکنین، برای سکوت کردن وقت خوبی نیست

.عمو محمود:علی باید بهشون بگیم اینام حق دارن که بدونن

دایی:تو بگو محمود که دیگه نای حرف زدن ندارم

بعدم روی اولین مبل نزدیکش نشست

عمو محمود:بچه ها بشنین

همگی روی مبل نشستیم

عمو محمود:خب....چجوری

بگم

بعد نگاهش روی سحر ثابت موند. سحر از همه ی ما کوچیک تر بود شاید دونستنش کار خوبی نبود .

سحر با شنیدنش نابود میشد. نمیشد؟؟

سحر:اونجوری نگاهم نکنین که اصلا از جام تکون نمیخورم

.سوگند:عمو محمود هر چیز فهمیدنیی باشه سحرم اولو اخرش میفهمه پس لطفا زودتر بگین

عمو محمود:ما با بابات صحبت کردیم قسم میخوره که این کارو از عمد نکرده اما شواهد... به هر حال ما همه به بابات و حرفاش اعتماد داریم اما پلیسا اعتماد نمیکنن و مهم اینه که پلیسا اعتماد کنن و برای اعتماد کردن نیاز به مدرک دارن که .... همه شواهد علیه باباتونه. ما همه زورمونو تو این سه روز

.زدیم کاری از دستمون برنمیاد. باید صبر کنیم تا روز دادگاه تا ببینیم چی پیش میاد

سوگند:روزه دادگاه کیه؟؟

عمو محمود:۱۰ روزه دیگهس

سوگند بغض کرد و من ارام اشک میریختم. بابا زندان بود و ما هیچ کاری نمیتونستیم بکنیم. تنها کاری که از دستمون برمیومد این بود که تا روز دادگاه صبر کنیم. خدایا کمکمون کن که جز تو کسی رو

.نداریم

سحر بلند بلند زد زیر گریه

سحر:بابای من این کارو نکرده بابا اصلا اهل این حرفا نیست اون ازارش حتی به یه مورچه ام

.نمیرسه چه برسه به این که یه ادمو زیر کنه

دایی از جاش بلند شد و کنار سحر نشست

دایی:میدونم سحرم میدونم

.و بعد سحرو بغل کرد

.ده روز با همه بدیاش گذشت. تو این ده روز هممون نابود شدیم

.نبود بابا یه طرف, استرس و اضطراب دادگاهم یه طرف

هر چی فکر میکردیم به جایی نمیرسیدیم بابا اصلا با کسی دشمنی نداشت که بخواد از رو قصد کسی رو

!!!زیر کنه

دایی و عمو محمود به هر جایی که فکرشون میرسید برا کمک دست دراز کرده بودن اما به جایی

. نمرسیدن. مامان تو این ده روز, روز به روز شکسته تر شده بود. روزبه روز رنگ پریده تر شده بود

.....همگی گرفته بودیم. بد گرفته بودیم

روز دادگاه همگی رفته بودیم اما سحررو تو راه نداده بودن که با زندایی الهام تو ماشین منتظر موندن .

.داخله راهرو منتظر موندیم تا فامیلیمون رو صدا بزنن تا بریم تو

داشتم دیوونه میشدم انقدر پوست لبم رو کنده بودم که داشت از لبم خون میومد . فرزاد دستمال کاغذی جلوم گرفت

فرزاد:ول کن دیگه کندی لباتو

.فرزاد دلو جیگرم داره میاد تو دهنم خیییلی حالم خرابه اصلا نمیفهمم دارم چی کار میکنم_

فرزاد:نمیتونم بگم درکت میکنم اما به جز صبر چاره ی دیگه ای نداریم . با کندن لباتم چیزی نمیشه

.فقط خودتو ناقص میکنی

.خواستم جواب فرزاد رو بدم که با شنیدن فامیلیمون تو رفتیم

.چند دقیقه ای نگذشته بود که خانواده اون مرده هم که فوت شده بود اومدن

یه زن تقریبا جوونی که هی اشک میریخت و گریه میکرد اولین نفری بود که اومد تو, پشت سرش هم یه زن میانسال با کلی غرور اومد, و بعد از اون هم یه پسره تقریبا سی ساله اومد. اول که سرش پایین بود

. چیزی ندیدم اما بعد که سرش رو گرفت بالا و به ما نگاه کرد قلبم جابجا شد

.با حرص و عصبانیت ما رو نگاه میکرد و کینه تو چشماش بیداد میکرد

فرزاد:سوگل کجایی یه ساعته دارم صدات میکنم؟

!!!!ببخشید نفهمیدم. فرزاد خونواده این مرده چقدر ترسناکن_

فرزاد دستش رو رو دستم گذاشت

فرزاد:ترسناک چیه دختره خوب اینا فقط داغ دارن داغ دارررر

.......بعد چند دقیقه بابا هم وارد شد

.این بابای من بود!! بابای من!؟!؟چقدر عوض شده بود

.تو این ده روز زیر چشماش گود افتاده بود, ریشاش در اومده بود

....تو یه کلمه داغون بود

.به خودم که اومدم همه داشتن سالنو ترک میکردن

پس درست شنیده بودم بابا اعدام میشد. بابای من عزیز ترین کسم،کسی که هیچ وقت برام پدری نکرد

.داره اعدام میشه

اول اروم میزدم تو سرم

وای.... وای.... بابا.... وای بابا_

بعد بلند، بلندتر و بلندتر تا جایی که کل سالن صدامو گرفته بود

دایی دستامو گرفت و بغلم کرد

دایی :سوگل دایی اروم باش دخترم صبر کن به خودت بیا

دایی دارم اتیش میگیرم نشنیدی قاضی چی گفت?? نشنیدی گفت اعدام!! نشنیدی_

دایی :شنیدم ،شنیدم قشنگم اما مثل اینکه تو درست نشنیدی ما یا میتونیم دیه بدیم یا رضایت بگیریم. حالا اروم باش دایی اون خدایی که بالا سره خیلی مهروبونه یه جوری کمک میکنه، انشاالله بابات ازاد میشه .

. نا امید نشو دایی

.با حرفای دایی اروم تر شدم بیچاره دایی و خاله نمیدونستن ما رو اروم کنن یا مامانو

خونه که رسیدیم مثل این اواره ها هر کدوم به طرفی رفتیم. سحر هم که تازه از قضیه سر در اورده بود

.شروع کرد به گریه کردن و اه و ناله

.نمیدونم چقدر گذشت تا همگی اروم شدیم. اما فقط اروم شدیم چیزی از مصیبتمون کم نشد هیچی

.سکوت خونه با صدای تلفن عمو محمود شکست

.عمو محمود از جمع خارج شد و بعد از ده دقیقه برگشت

عمو محمود : به یکی از بچه ها سپرده بودم که جا و ادرس دقیق خانواده این مرده رو پیدا کنن الانم پیدا کردن ایشالا فردا میریم برای رضایت، به امید خدا رضایت میگیریم حمید از زندان میاد بیرون شما هم

.اصلا نگران نباشید. حالا دخترا مادرتونو ببرین تو اتاقش تا یکمی استراحت کنه پاشید

همگی از جا بلند شدیم و مامانو به اتاقش بردیم

وسطای راه به بچهها گفتم: من میرم یه اب قندی چیزی برا مامان بیارم حالش خوب نیست

سوگند :سوگل ...مرسی .لبخندی زدمو برگشتم

.همین که خواستم وارد اشپزخانه بشم صدای عمو محمود اومد

عمو محمود : متاسفانه خانواده ی سپهر تاج)همین اقایی که بابا باهاش تصادف کرده بود( از خانواده های خیلی مرفهین فکر نکنم با دیه بشه راضیشون کرد ما تنها کاری که میتونیم بکنیم اینه که رضایت بگیریم

.همین

.دایی : حالا تا فردا خدا بزرگه. خدا رو چه دیدی شاید راضی شدن دیه بگیرن

.عمو : خدا کنه

. با گیجی اب قندی درست کردم و برای مامان بردم

صبح شده بود و من هنوز خوابم نبرده بود

بچه ها هر کدوم رفته بودن تو اتاقشون و من کنار مامان مونده بودم به عکس بابا خیره بودم و به حرفای

.عمو محمود فکر می کردم:از خانواده مرفهین, دیه قبول نمیکنن, باید رضایت بگیریم

انقدر فکر کرده بودم که سردرد گرفته بودم

مامان:سوگل تو هنوز اینجایی؟؟؟

اره مامان پیشتم بخواب

مامان یکمی رو تخت جابه جا شد

.مامان:بیا کنارم بخواب

نه خوابم نمیاد مامان _

.مامان:باشه بیا کنارم دراز بکش

کنارش دراز کشیدم که بغلم کرد و از پیشونیم ب*و*سید

مامان:سوگلم مامان میدونم بابات باهات بد رفتاری کرده. از دستش ناراحتی؟؟؟؟

نه مامان این چه حرفیه که میزنین خب بابا حق داره یه جاهایی از دستم عصبانی شه یه جاهایی دعوام _

.کنه

مامان:بعضی موقع ها که بابات بد میاورد فکر میکردم بخاطر بد رفتاریاییه که با تو داشته،

.........الانم

نه مامان نزن این حرفو من اصلا از دست بابا ناراحت نیستم بابا حمید بابای منه, من جونمم براش _

.میدم

مامان محکم تر بغلم کرد

.مامان:یدونمی دختره دل نازک مامان

صبح که از جام بلند شدم مامان کنارم نبود از رو تخت خواب بلند شدم و شالم رو سر کردم و از اتاق

.رفتم بیرون

.خاله:سلام سوگل جان بیدار شدی خاله بیا صبحونه بخور

سلام خاله صبح بخیر مامان کجاست؟؟؟؟؟_

خاله با من من:حالا...... بیا....صبحونتو بخور

و بعد با خنده گفت:بزرگ شدی شیر که نمی خوای از مامانت صبح اول صبحی

خاله رفتن پیش خانواده اون مرده؟_

خاله:اون خدا بیامرزم اسم داره دیگه اسمش هم هست شهرام سپهر تاج

خاله حالا شما هم حوصله داریا چه فرقی میکنه_

.خاله:خیله خب گلم حالا بیا اوقات تلخی نکن بشین سر میز تا من برم ابجیاتم بیدار کنم

و بعد به سمت اتاق بچه ها رفت کاملا معلوم بود داشت منو میپیچوند. با پوزخند به میزی که حاضر

.کرده بود نگاه کردم

!!!الان ما کدوممون حوصله ی صبحونه خوردن نداشتیم اخه؟

با بی حوصلگی نشستم سر میز که پشت من سوگند و سحرم با چشمای سرخ از بی خوابی دیشب نشستن

. سر میز

سوگند:خاله پس بقه کجان؟؟

خاله با کلافگی

خاله:ای بابا شماام که همتون از دنده چپ بلند شدین ، چه کار به بقیه دارین؟ حتما یه کاری داشتن که خونه نیستن دیگه

سوگند:خاله جان چرا حقیقتو نمیگی خب بگو هم خودتو هم ما رو خلاص کن دیگه

خاله:تا نگم دست از سر کچلم بر نمیدارین نه؟؟؟

.هممون یه صدا باهم گفتیم: نه

خاله:مامانتونو بقیه رفتن خونه سپهر تاج برای دیه

سحر:انشاالله که راضی میشن دیه رو بگیرن

سوگند:انشاالله

سحر و سوگند دلشون خوش بود چون حرفای دیشب عمو محمود و نشنیده بودن. نشنیده بودن که عمو محمود میگفت چقدر این خونواده مرفهن و امکان نداره پولو بگیرن

خاله:سوگل جان مادر چرا انقدر میری تو فکر؟ خب صبحونتو بخور دیگه

میل ندارم خاله_

خاله:میل ندارم یعنی چی؟ بخور ببینم. فردا بابات که از زندان در بیاد به جون ما غر میزنه که بچه

.های عین دسته گلمو دادم و جاش ۴ تا استخون تحویل گرفتم بخور ببینم

.فرانک که تازه از خواب بیدار شده بود با خنده سر میز نشست

.