فصل هفت
داشته باشن، اما اینا زندگی ارباب و رعیتی رو انتخاب کرده بودن
اخر طبقه اول تقریبا یه سالن ۲۴ متری بود که زهرا میگفت اینجا اشپزخونس. اشپزخونه خیلی بزرگی بود از هر چی که فکر میکردم و اطلاع داشتم تو آشپزخونه بود، حتی چیزایی بود که نه حتی دیده
.بودمشون نه اسمشونو شنیده بودم
بی بی: چه عجیب بالاخره اومدین
با شرمندگی سرم رو پایین انداختم شرمنده _
بی بی: تو چرا؟؟ زهرا باید شرمنده باشه که میدونه چقدر کار داریم اما حواسش رفته پی بازی و صحبت کردن
زهرا: اوووو..... بی بی خیله خب شما هم.... خب بجز من چند نفر دیگه هم هستن دیگه
.....بی بی: زهرا
زهرا: چشم بی بی،چشم، دیگه دیر نمیکنم. تا یه ببخشید نگم شما ول نمیکنی
رو به بی بی کردم و گفتم
بی بی جون شما خودتو ناراحت نکن هر کاری داری بگو من خودم انجام میدم _
!!!زهرا: اهای.....سوگل خانم خود شیرینی بی خود شیرینی ها
تا خواستم حرفی بزنم زنی گفت
زن: زهرای ساده حالا کجاشو دیدی صبر کن بیشتر میبینی، معلوم نیس با چه ترفندی اربابو راضی کرده
......که بشه خدمتکار و بعدشم
زهرا: وا!!!! کبری خانم این چه حرفیه میزنی؟ من داشتم شوخی میکردم
کبری: ولی من جدی و بدون شوخی گفتم
بی بی: تموم کنین این بحث و هر کس بره سر کارش
زهرا: پروووو
بعد رو به من کرد
زهرا: با این کبری اصلا حرف نزن هم حسوده هم خبرچین خانم بزرگه
بی بی: زهرا برو سر کارت
با عصبانیت صورتش رو برگردوند و از اشپزخونه رفت بیرون
بی بی اروم گفت
بی بی: سوگل تا میتونی از کبری و مهین دوری کن هر چقدر دور باشی بهتره چرا _
بی بی: برای هر حرفی که میگم دنبال جواب نباش فقط بگو چشم
چشم فقط من مهین و نمیشناسم _
.بی بی با چشم به زنی که داشت سبزی پاک میکرد اشاره کرد
زنی تقریبا ۳۰ ساله با پوستی سبزه و لاغر. بی بی حتما یه چیزی میدونه که میگه دوری کن دیگه، این کبری هم که یه ساعت نشده خودشو نشون داد
مردم دیونه ان اصلا من با کبری چی کار دارم؟؟؟
بی بی: خب سوگل چی بلدی؟ بله؟؟ _
بی بی: منظورم اینکه چه کاری بلدی مثل آشپزی،ظرف شستن،لباس شستن کدومش؟
خب اشپزی که اصلا بلد نیستم، ظرف شستن هم که ظرف شویی هست،برای لباسم که لباس شویی _ هست
بی بی: بله تکنولوژی هست اما خانم بزرگ اصلا خوشش نمیاد از ماشین ظرف شویی و حتی لباس شویی استفاده کنیم
به حق چیزای نشنیده!!! میگن طرف از پشت کوه اومده به این میگن _
بی بی: خیله خب اول از ظرف شستن شروع میکنیم. امروز هر ظرفی کثیف شد تو میشوری چشم _
و بعد رفتم سمت ظرف شویی و شروع به شستن ظرف کردم تا خود شب انقدر ظرف شسته بودم که دیگه کمرم صاف نمیشد
تازه ساعت هفت شب بود که ظرف شستن تموم شده بود و نشسته بودم تا استراحت کنم که بی بی رو به یکی از خدمتکار را گفت
بی بی : مریم،مریم
مریم که یه زنی تپل و بامزه بود
مریم: بله بی بی
بی بی: برو میزو بچین
مریم: چشم بی بی
همین که خواست ظرف رو ببره تا میز و بچینه
ملوک السلطنه گفت
ملوک السلطنه: میخوام از این به بعد این دختر«به من اشاره کرد» میزو بچینه و کنار میز تا آخر غذا خوردن وایسه تا ما غذا خوردنمون تموم بشه
بی بی: چشم خانم
و بعد رو به من کرد و گفت
بی بی: سوگل میز و از این به بعد تو بچین
چیزی بود که قبول کرده بودم و نمیتونستم زیرش بزنم
با اینکه خسته بودم از جام بلند شدم و ظرفا رو بردم سمت نهار خوری کوچیکی که زهرا نشونم داده بود که برای غذا خوردن های چند نفرشون بود
بعد از تموم شدن چیدمان و اوردن غذا تقریبا ساعت ۸ بود که ملوک السلطنه نشست سر میز
میخواستم براش غدا بکشم «الکی که منو سر میز نیاورده بود، میخواست بشم پیش خدمت» که دستش و
.اورد بالا
.ملوک السلطنه: صبر کن ارباب بیاد. قبل اومده ارباب کسی حق نداره شروع کنه
.دوباره بیصدا کنار وایستادم تا ارباب بیادالهی هیچ وقت نیاد
.ارباب بعد از چند دقیقه اومد و پر غرور پشت میز نشست
ملوک اسلطنه:شروع کن
.خواستم اول سوپ رو بریزم تو بشقاب ملوک السلطنه که مانع شد
ملوک السلطنه:اول ارباب
خواستم برا ارباب بریزم که باز صدای مسخرش اومد
.ملوک السلطنه:ارباب همیشه قبل از غذا یه لیوان اب میخورن اینو بخاطر داشته باش چشم _
یه لیوان اب ریختم و گذاشتم جلو ارباب. خوده اربابم که انگار لال بود اصلا حرف نمیزد. بعد از خوردن
.اب شروع کردم به غذا کشیدن. البته اول برای ارباب
بعد از غذا خوردن تازه ارباب سرش رو بالا اورد. با دیدنم اخماش رفت توهم
ارباب:لباسات کو؟؟؟
!!!با تعجب به خودم نگا کردم, لباسام؟!!! خب لباسام که تنمه
متوجه نمیشم ارباب _
ارباب:همه ی خدمتکارا لباس مخصوص دارن تو چرا هنوز نداری؟؟؟
بدون اینکه به من اجازه حرف زدن بده با عصبانیت بی بی بیچاره رو صدا زد. صدا هم که نگو مثله شیر نعره میکشید. بی بی خودشو با عجله به ناهار خوری رسوند
بی بی:جانم ارباب
ارباب:خاتون پیر شدی امار اشتباهاتت رفته بابا. چرا این دختره هنوز لباس معمولی تنشه؟!! چرا لباسه خدمه تنش نیس؟؟
بی بی:ارباب, شرمنده, فراموش کرده بودم, دیگه تکرار نمیشه
ارباب با عصبانیت از جاش بلند شد و با داد
ارباب:فراموش کردی؟!!! خاتون من حوصله ی این همه اشتباهاتتو ندارم. اگر فقط یه باره دیگه تکرار بشه اخراجی
بی بی:چشم ارباب
ارباب از غذا خوری رفت بیرون. حالا نوبته ملوک السلطنه بود که شروع کنه
ملوک السلطنه:خاتون, ارباب خیلی مشغله فکری داره و اصلا وقت این اشتباهات مسخره رو نداره، اگر یه اشتباهه کوچیک دیگه ازت سر بزنه قبل از این که ارباب بفهمه خودم اخراجت میکنم
بی بی:دیگه تکرار نمیشه خانم بزرگ
ملوک السطنه هم از جاش بلند شد و رفت
!!!یعنی لباسه یه خدمتکار انقدر مهمه؟ _
بی بی: اینجا همه چی باید با دقت و مطابق میل ارباب پیش بره
!!!اخه برای لباس که کسی رو اخراج نمیکنن بی بی _
بی بی:کم کم با ارباب اشنا میشی عزیزم حالا هم بیا بریم که لباس بهت بدم
یه هفته ای بود که از اومدنم به عمارت میگذشت. تو این یه هفته کارم ظرف شستن و اماده کردن میز و پیش خدمتی بود. اما با این حال انقد خسته میشدم که شبا سرم به بالش نرسیده خوابم میبرد و وقت فکر کردن نداشتم. با زهرا تو این یه هفته بیشتر صمیمی شده بودم. دختر شوخ و بامزه ای بود. رفتار بدی با
.کسی نداشت بجز مهین و کبری که حقشونم بود
تو این مدت فهمیده بودم که ارباب دشمنای زیادی داره و خونه بشدت محافظت میشد. اما نمیدونستم چرا انقدر دشمن داره!!! تنها کسی که بدونه اجازه وارد عمارت میشد کیان بود. در غیر این صورت باید کسی
.که میومد تو عمارت اجازه میگرفت
.صبح ساعت ۶ بود که زهرا بیدارم کرد
.زهرا الهی لال بشی که دیگه با صدای خروسیت صبح از خواب ناز بیدارم نکنی _
زهرا:خدا نکنه. میمون خانم ,خودت لال بشی, اگه من بیدارت نکنم که بی بی میاد و با یه زبون دیگه
.بیدارت میکنه
.از جام بلند شدم و لباسامو برداشتم که بپوشم
اه چه کار مسخره ایه ها! همه میدونن ما خدمتکاریم دیگه پوشیدن این لباسا من نمیفهمم چه معنی _
.میده!!! ادم با اینا احساسه حقارت میکنه
زهرا:چرت نگو سوگل لباس به این قشنگی
!!کجاش قشنگه؟؟ _
زهرا:شلوار سرمه ای جذب, یه تونیک سورمه ای و یه پیشبند سفید و یه روسری سفید. این کجاش
!!زشته؟؟
زهرا همین جوری که داشت لباساشو میپوشید توضیحم میداد
.نوچ… نوچ خجالتم خوب چیزیه _
.زهرا لباساشو پوشیده بود یه برو بابایی گفت و رفت
لباسامو پوشیدم و رفتم که تو سالن مهری رو دیدم
مهری:راحتی نه؟؟
خییییلی_
مهری:درست صحبت کردن بلد نیستی؟
.بلدم اما نه برا کسایی که باهام دست حرف نمیزنن. حالا هم برو کنار میخوام برم_
از جلوم کنار رفت
مهری:یاد میگیری باید چجوری با من حرف بزنی
داشتم زیر لب بهش بد و بیراه میگفتم که دیدم زهرا داره بهم نگاه میکنه
زهرا:چی گف؟؟
هیچی بابا, چرت و پرت, باید به من احترام بذاری و از این حرفا_
زهرا:غلط کرده
بی بی:باز دوباره دارین چی میگین؟؟بیاین دیگه
.رفتیم تو اشپز خونه و شروع کردیم کار کردن
داشتم میز اشپزخونه رو دستمال میکشیدم که ملوک السلطنه اومد تو اشپزخونه, بی بی که رو صندلی
.نشسته بود فوری از جاش بلند شد
بی بی:روز بخیر خانم بزرگ, امری داشتین؟؟
ملوک السطنه:اینجا چند تا خدمتکار هست؟؟
بی بی:۱۳ نفر که۴ تاشون مردن ۹ تا زن
ملوک السلطنه:خیله خب, اونایی رو که کارایی بیشتری دارن رو نگه دار, با مردا کاری ندارم اما ۴ تا زن انتخاب کن ارباب میخواد بفرستشون عمارت سرخ
.بعد حرفش خواست از اشپز خونه بره بیرون که با دیدنه مهین فوری برگشت
ملوک السلطنه:نمیخواد تو انتخاب کنی، خودت و زهرا و مهین و کبری میمونین، بقیه رو بفرست پیش
.ارباب تا تاییدشون کنه. البته تو یه وقتهپ مناسب
بی بی:چشم خانم بزرگ
ملوک السلطنه رو کرد به من
ملوک السلطنه:از امروز بجز بقیه کارایی که انجام میدی گرد گیریه خونه هم پای تو
.و بعد از اشپز خونه رفت بیرون
وا رفتم…مگه میرسیدم؟؟ هم گرد گیری, هم ظرف شستن, هم پیش خدمتی!!! اخه چجوری از پس این همه کار برمیومدم ؟؟؟!! اونم گرد گیری عمارت به این بزرگی
بی بی:قیافتو اونجوری نکن میدونم کارات سخته, اما تا منو داری غم نداشته باش. زهرا رو میفرستم کمکت
خدا رو شکر که هستی بی بی اگه نبودی چی کار میکردم _
اون روز با همه ی سختیاش تموم شد. شب از خستگی خوابم نمیبرد. از جام بلند شدم و زهرا رو نگاه کردم
نوچ اینم که خوابه _
.به سرم زد برم تو حیاط عمارت یه دوری بزنم
.ازجام بلند شدم و رفتم سمت حیاط جلوی ورودی که رسیدم دو تا محافظ جلوم رو گرفتن
محافظ:کجا؟؟
میخوام برم تو حیاط یه هوایی عوض کنم _
محافظ:نمیشه
چراااا؟؟ از ارباب اجازه دارم_
محافظ:اگه از ارباب اجازه داری پس برو. اما پشت عمارت نرو میدونم _
این محافظام عجب ادمای احمقی بودنا. خب ادم هر حرفی که میزنه که راست نیس. فقط هیکلاشون گنده بود
رو چمنا دراز کشیدم. فکرم ناخوداگاه رفت سمت خونه و ادماش. خیییلی دل تنگ بودم. حتما خیلی از
……دستم ناراحت و عصبانین؛ شایدم تا الان فراموش کردن سوگلی هم بوده
.انقد فکر کردم که خسته شدم و از جام بلند شدم و شروع کردم به قدم زدن
همین که به خودم اومدم دیدم پشته عمارتم و تو فاصله ۵۰۰ متریم یه عمارت قدیمی هست. همین که
!!!یکمی دیگه رفتم جلو چشمم به یه محافظ خورد. اه اینجا چقد محافظ داره
!!!!رفتم جلو که دیدم ای دل غافل محافظه خوابه. چشم ارباب روشن اگه بفهمه چه محافظای احمقی داره
.ازکنار محافظه اروم رد شدمو رفتم سمت عمارت
عمارت بزرگی بود اما نه به بزرگی عمارت جلو... چرا اومدن به این منطقه ممنوعه بود؟؟؟
مگه اینجا چی هست؟؟؟
.رفتم جلو خواستم برم داخل عمارت که ترسیدم و برگشتم
.اما اگه نمیرفتم تو عمارته از فضولی خوابم نمیبرد
.دلمو زدم به دریا و رفتم جلو درو هول دادم تا باز بشه اما نشد
دو دستی زدم به پیشونیم
اخ که تو چقدر خنگی سوگل, احمق انقدر خنگ نیستن که در عمارت به این بزرگی رو باز بذارن تا _ هر کس و ناکسی بره تو
.با حسرت به عمارتی که نتونسته بودم برم توش نگاه کردم و راه اومد رو برگشتم و رفتم تو اتاق
داخل اتاق که شدم ساعت ۳ صبح رو نشون میداد. اوه اوه صبح از خواب بیدار نشم بی بی منو زنده زنده
.میکشه
صبح اون ۴ تا خدمتکاری که باید میرفتن به عمارت سرخ رفتن پیشه ارباب و بعد از تایید شدنشون
.فرستاده شدن عمارت سرخ
البته بماند که چقدر گریه کردن و اشک منو زهرا و بی بی رو در اوردن, بقیه اهالی خونه که دل
.نداشتن
میز ناهار رو چیده بودم و منتظر بودم ملوک السلطنه و ارباب بیان سر میز. اول ملوک السلطنه اومد و
.بعدشم ارباب. شروع کردم به غذا کشیدن