اشرافی شیطون بلا

فصل سی

آرسین:مرسی آتاناز!

من:تلافی بود!

آرسین:برای اولین بار خوب تلافی کردی!

من:بـــ ــــعله دیگه!اینجوریاس!

آرسین بدون حرف رفت پیش پسرا!

وقتی داشتیم برمیگشتیم پیش بچه ها اصلا کل کل نکردیم!برای اولین بار با صلح کنار هم قدم برداشتیم!

آرسین نمیخواست کسی بفهمه که گریه کرده!خب مرده دیگه!منم اون جوری خشایارو پیچوندم!خدایی خیلی تیزه ناکــس!!

نوشین اومد سمتم!

غمگین و شرمنده گفت:آتانازی ببخشید!من به جای رزی معذرت میخوام!

لبخند مهربونی زدم و گفتم:تو چرا نوشمکی؟!آرسین برام تعریف کرد که چرا رزیتا از من متنفره!یه جورایی حق داره!شاید اگه منم بودم همین جوری رفتار میکردم!

نوشین:نه!مطمئنم تو با این قلب مهربونت هیچوقت این طوری رفتار نمیکردی!

من:هندونه های بزرگیه!

نوشین:چی؟!

من:نابغه هندونه هایی که داری زیر بغلم میزاری!

نوشین:بمیر!

من:اوه اوه!فحشای منم بهت سرایت کرده ها!

کیان داد زد:به همه سرایت کرده!صبح به الهام میگم اون مربا رو بده!میگه بیا خودت بردار سیرابی!!!

پقی زدم زیر خنده!!

همون جوری که میخندیدم رو به الهام گفتم:لایک لایک!!لایک با شصت پا!

کیان:وایسا ببینم!من سی و سه سالمه!جناب عالی بیست و دو سالته!یازده سال ازت بزرگترما!یازده سال!

احترام حالیت نیس!؟

من:والا ما شما رو دو ساله بیشتر نمی بینیم!در ضمن بزرگی به عقله نه به سن!!

اینو که گفتم کیان لنگه کفش سعید رو پرت کرد طرفم که جا خالی دادم!

داد سعید دراومد!

سعید:کیـــ ــــان!اون کفش چهار صد تومن پولشه!توپ نیست که اون جوری پرتش میکنی!!

کیان:نترس بابا!یه دونه بهترشو برات میخرم!

آرسین:کیان جان قپی نیا دیگه داداش!تو اول اون شامی که سه سال پیش قرار بود بدی رو بده،کفش چهار صد تومنی پیشکش!

شلیک خنده ها به هوا رفت!!

بلند پرسیدم:بچه ها رزی کجاست؟ امین:رفت ویلا!آرمین رسوندش!

من:آها!خب خانومای محترم وقت نهاره!چی داریم؟!

دلسا:املــ ـــت!

من:اوپس!

سپیده:درد!بیا سفره رو بنداز!

با بچه ها سفره ی یه بار مصرف صورتی رنگ رو انداختیم و بچه ها شروع کردن به خوردن!

منم مایتابه رو گذاشتم جلوم و افتادم به جون املت توش!!

تند تند لقمه میگرفتم و میخوردم!!

یه هو به خودم اومدم دیدم صدای قاشق و حرف زدن بچه ها نمیاد!!

سرمو بالا آوردم!همه به جز سپیده و دلسا و امیر و آرسین داشتن با چشمای گرد شده و دهن باز نگام میکردن!

من:ها؟

خشایار:ماشاالله!نوش جونت!بخور بخور!

با پر رویی گفتم:بعله که میخورم!زیادم حرف بزنی مال تو رو هم میام میخورم!

با خنده گفت:دیگه چاخان نگو!کل اون مایتابه رو خالی کردی!بعید میدونم جایی واسه غذای من داشته باشی!

با یه حرکت بلند شدم و ظرف خشایار رو از جلوش برداشتم و اومدم نشستم سر جام!

خشایار با تمسخر بگفت:بخور!دهنیه ها!ببینم میتونی بخوری!

آرسین:خشایار!گرسنه که نیستی؟!

خشایار با تعجب رو به آرسین گفت:اتفاقا خیلی گرسنمه!غذامو نصفه خوردم!

آرسین قهقهه ای زد و گفت:با غذات خداحافظی کن!!

خشایار:چی؟!

تو نیم ثانیه غذای خشایارم خوردم!!

خشایار آب دهنشو قورت داد و با من و من گفت:چیز...!میگم حالا نیای منو بخوری!این جوری که پیداس معدت پر نمیشه!میترسم بیای منم بخوری!

با بیخیالی گفتم:مگه خوردنی هستی؟!

با غرور گفت:آره پس چی!

من:بعید میدونم!

خشایار:چرا اونوقت؟!

من:اگه خوردنی بودی کنار دستشویی نمی خشکیدی!!

آرسین که داشت آب میخورد با این حرفم منفجر شد از خنده و تمام آبی که تو دهنش بود خالی شد رو صورت باران!!

خشایار با بهت گفت:ینی چی؟؟!

آرسین همچنان داشت میخندید!!

تو همون حال گفت:نفهمیدین؟؟!

بچه ها سرشون رو به نشونه ی نه تکون دادن!

خنده ی آرسین شدید تر شد!!

آرسین:بابا ینی پی پی!!

یه دفـــ ــــــعـــ ــــه بچه ها ترکیــــ ـــــــدن!!قهقهه هاشون پرنده ها رو از رو درختا پر داد!!

خشایار:بیشـــ ــــعـــ ــــور!

با خونسردی گفتم:هستی!

خود خشایارم خندش گرفته بود!

رو کرد به آسمون و دستاشو بالا گرفت و گفت:پروردگارا من چه گناهی به درگاهت کردم که این عجوبه رو انداختی وسط زندگیم؟!

تو همین لحظه....

تـــلــپ!

یه پرنده رو پیشونی خشایار شکوفه زد!!

مثه بمب اتمی منفجر شدیم!!هر کی یه طرف دراز کشیده بود و میخندید!!خنده ها قطع نمیشد!قهقهه ها رفته بود آسمون!

دیگه زمینی نموند!از بس گاز زدیم!

خشی با یه حالت چندش دستمالو رو پیشونیش کشید و گفت:اوس کریم!دمت گرم!اینم جایزمون بود!

خنده ها شدت گرفت!!!

فصل چهل و نهم

دیروز تا عصر جنگل بودیم!هنوزم که هنوزه تااسم جنگل میاد همه میزنیم زیر خنده!!

امروز قراره کلا خونه باشیم!البته هوا ناجور بارونیه!!

رزیتا اصلا کاری به کارم نداره!بهتر!حوصله ی دعوا ندارم!

سپیده میگفت بعد از رفتن من نوشین و بقیه کلی دعواش کردن!اونم گفته اصلا دیگه کاری به من نداره!

زنگ خور گوشی آرسین باز رفته بالا!معلوم نیس کیه!بد فرم مشکوک میزنه!البته همش درباره ی کار و مهندس و پروژه حرف میزنه!!

دیگه برم پایین پیش بچه ها!

از نرده ها ســـ ــــر خوردم و اومدم پایین!

آرسین:میمون خونه ای، اون جوری سر نخور!باید سالم تحویل عمه هانیه بدمت!

من:تو حرف نزن!گوریـل!

آرسین:فحش جدیده؟؟!

شلیک خنده ها به هوا رفت و من با اعتماد به اورست گفتم:یس!!

آرمین:خب بچه ها امروز قراره تو خونه چیکار کنیم؟!

با ذوق گفتم:میاین قایم موشک بازی کنیم؟؟ رزیتا پوزخندی زد!

سعید:بچه شدی آتا؟!

آتاناز:آقای بزرگ بد نیست یه سری به بچگیات بزنی و یه روز بچه شی!

کیان:موافقم!

امین:منم همین طور!

امیر:فکر خوبیه!

دلسا:به یاد گذشته هامون!

من:خب خب!بزرگ ترین فرد باید چشم بزاره!!

کیان:چـــ ــــی؟!عمرا!

الهام:کیان!جر نزن!

کیان:چشم!

خندیدیم و کیان چشم گذاشت!

من:تا سی بشمار!

هر کی یه جا قایم شد!منم رفتم تو کابینت قایم شدم!!یکی از کابینت ها خالی بود و بزرگ!منم اون تو قایم شدم!!

کیان:بیست و نه،سی!اومدم!

یکی یکی همه رو پیدا کرد!اینو از صدا هایی که میومد فهمیدم!

کیان:فقط این آتاناز زلزله مونده؟!آره؟!

سعید که دیده بود من من کجا قایم شدم گفت:یه جایی قایم شده که عمرا بتونی پیداش کنی!!

کیان:پیداش میکنم!حالا ببین!

لای در کابینت رو باز کردم و یه نگاهی به بیرون انداختم!با یه حرکت خودم انداختم زیر اپن!!

کیان داشت میرفت طرف اتاقا!!

سریع دوییدم بیرون و سک سک کردم!!

من:سک سک!!

کیان:ای بابا!تو کجا قایم شده بودی؟!من همه جا رو گشتم!

من:تو کابینت!

خلاصه بازی هیجان گرفت و همه با ذوق و شوق بچگیاشون داشتن بازی میکردن!حتی رزیتا!!

فصل پنجاه

الهام:بچه ها بیاید نهار!

بعد از اینکه کلی قایم موشک بازی کردیم گشنمون شد ناجور!الهام و دلسا و نوشین رفتن تا غذا درست کنن! با این حرف الهام که گفت نهار حاضره همه مثه این قحطی زده های سومالی حمله ور شدیم به سمت سفره!

من:آخ جــ ـــون!ماکارانی!!

همه لبخندی به این ابراز احساسات من زدن!

سعید:بچه ها روح پاک و شاد بچه ها توی آتاناز وجود داره!خوش به حالش!مثه ماها درگیر دنیای بزرگترا نمیشه و همیشه راحت زندگی خودشو میکنه!راحت میخنده،راحت شیطونی میکنه!

کیان:واقعا خوش به حالش!