چشم‌ها

فصل هفده

عاصی شده نگاش کردم و تهدیدی نگام کرد و اشاره کرد به در » گفتم: باشه سردار باشه زنجیرم میزنم به در.

سردار - مسخره کن آفرین!« به حاج آقا نگاه کردم دیدم داره متوقع نگام میکنه» گفتم:

به خدا به جدتون قسم دررو می بندم ،الان می رم می بندم خیالتون راحت بشه ، خدا ..حااافظ.

رفتم درم محکم بستم و گفتم : یعنی قشنگ مغزا یکی فقط یه قسمت مغز سردار سوخته ، احمق شد.

شب سردار اومد خونه از جلوی در داد زد:

-آلا ! «یاد حاجی افتادم می گفت :تا میرم خونه از جلوی در میگم شهین» آخه شهین خانوم گفتن حاجی که ماست مایه نمی گیره کجا این آلا گفتن سردار کجا!

رفتم جلوی در شاکی نگام کرد و گفتم : باز چیکار کردم !

سردار - کلیدو پشت در گذاشتی !

-عه ! اونور در بود !!! نچ وای سردار هول کردم بیام تو سریع شام...

سردار شاکی گفت : سرکار خانوم توجیه نکن ، میان تو خونه می فهمی ؟ باید بیان بلا سرت بیارن اینجا هم که درو پیکر نداره کف کردم یه آیفون تصویری نذاشتن ، میگم دور بین مدیر ساختمون هر هر میخنده ...

«سردار رو باز زدن به برق... میز شامو چیدم گوشیش روی میز بود ، خودش تو دستشویی بود ، گوشیش سایلنت بود زنگ خورد ، اسم پانته آ بود «miss» حس کردم نفسم توی سینه ام جا مونده یادم رفته نفس بکشم زل زدم به اون اسمه ، دلم می خواد جیغ بزنم بگم:

«برو دنبال زندگیت ، این مرد سهم منه در ازای زندگیم گرفتمش بذار به خونه اش گرم بشه ... نفسم بالا نمیاد که جیغ بزنم ، پانته آ بسه زنگ نزن ، برو ..» توروخدا ... قسم میدی ؟! آره ، ده سال عمرشو گذاشته میدونم ... اما اون فرصت هارو داره من ندارم ...

قطع کن ، فکر کن که سر سردار به من گرمه دل سرد شو ... خدایا دلشو سرد کن ...

میدونم خود خواهم اما ... اون .. سهم منه ...روی صندلی نشستم و تماس

قطع شد و گفتم : آخیش ! قطع کرد ... نفس کشیدم ... دستمو رو قلبم گذاشتم می زد ...

می زد ... قلب بیچاره یه عمر غرورم نذاشت بتپه حالا یه... یه زن دیگه نمی ذاره...

دوباره گوشیش زنگ خورد ... سینه ام می سوخت... شونه هامو از سوزش بالا دادم: زنگ نزن لعنتی. الان حداقل واسه من ... الان...

از دستشویی صدا کرد ؛ آلا در شونه هام پرید ، گوشیشو قایم کردم نبینه ، شبیه بچه ها شده بودم. نمی خوام بابا بره سراغ اون یکی بچه اش ، بامن بازی کنه به من توجه کنه...

از جا بلند شدم و سردار گفت : یادت رفته حوله بذاری تو دست شویی...

الان میارم .

سردار - می خوای بگو من بیارم سختته ؟ کمرت خوبه ... «حالمو می پرسه ینی خوشم میاد حواسش بهم هست ... توجیه و تفسیر نکن ... میکنم .. لذت بخش ترین تفسیرات عالمه ...»

نه تو می ریزی بهم کمدو تازه پیدا هم نمی کنی ...

سردار - کی اومدی خونه؟

شش.

سردار- با چی اومدی ؟

سلاله رسوند.

سردار - آهان خوبه ، تاریک میشه باهم برگردید حتما.

خب سلاله که تنها میشه ، باید کلی راهو تنها بره.

سردار - سلاله تنش اولا سالمه دوما مجرده ها ، یکم تفکیک سازی کن ... «آره تفکیک می کنم من متأهلم ... من یه شوهر دارم که ...»باید بیای خونه شام درست کنی «با حرص فکرمو ادامه دادم ، که مرگ شکمشو داره».

معلومه که مرگ شکمشو داره از صبح یکی هست که تموم نیازای دیگه شو پر کنه ، باید بکشونیش سمت خودت اون شب نگاهت می کرد ، خیره و زل زده ... باید چیزایی بپوشی که بازم نگات کنه ... به واسطه ی این رو بند تو خونه پیش سردار همیشه لباسای پوشیده تنته خوب معلومه که فقط باید به شکمش فکر کنه...

حوله رو دستش دادم و گفتم : شام یخ کرد بدو...

سردار دنبالم راه افتادو گفت: دیگه کاراتو توضیح بده - چی ؟!!

سردار - وقتی از کارات بی خبرم یه اتفاقی مثل امروز می افته و حاجی هی سوال می کنه و من نمی دونم پیشش خار میشم کوچیکم میکنی ، تحقیر می شم...

«نگام کرد و با اخمی از درگیری فکری گفت»:

-اصلا باید بگی، بگی کجا میری چیکار می کنی کی میای.

-فقط چون می ترسی حاجی سوال کنه و بی جواب بمونی ؟

«سردار نگام کرد و نفسی غمگین کشیدم و گفتم»: روی کاغذ جدول زمان بندی میدم حفظ کن جواب داشته باشی.

سردار-شد یه بار بگی "چشم " - از ته دلت نبود "چشم "نمی گم.

سردار - یعنی چی از ته دلت نبود.

- از ته دلت بگی ، نگرانم باشی، چون مهم باشم بگی ...«با بغض گفتم»: نه برای حاجی که وقتی بگه زنت کو سریع به ساعتت نگاه کنی و بگی شیش شیش عصر ، شیش عصر یعنی offکاری و حرکت به سمت خونه ، حاجی کارش داره تموم می شه بره خونه... سردار یکه خورده نگام کرد و گفتم : شبیه ، شبیه خانومیت که گاهی نصف شب زنگ می زنی و شاکی بهش می گی کجایی؟ بهت میگم کجایی؟ همین الان میری خونه ... از خونه بهم زنگ می زنی ...

«سردار غمگین و وا رفته نگام کرد و گفتم» : فکر می کنی نمی شنوم ؟! بعد راه میری هی تو اتاقت راه می ری حتی صدای پاتو از تو اتاقم می شنوم که نگرانشی بعد یه ربع زنگ میگی ؟ پانی رسیدی ؟ بهت میگم رسیدی ؟ از اونجا تا خونه ده دقیقه راهه .چرا هنوز نرسیدی ؟ داری چیکار می کنی ؟...

«اشکم از چشام ریخت ، خاک توسرت آلا داری جلوی سردار گریه میکنی ؟! آره چون اون کارش بیشتر غرورمو میشکنه ...»

حفظ شدم ... حفظ شدم خاک توسرم اومدم بلند شم سخت و محکم گفت :بشین .

«بی اختیار باز نشستم و آروم به گوشه کنار سقف بی هدف نگاه کردم و گفتم»: بعد که اون زنگ میزنه هی میگی ببخشید عشقم ... ببخشید خانومم ... «وااای ! واااای من بندو آب میدم با اشکام با دست محکم رو چشمم کشیدم با صدای گرفته گفت:

نکن چشات.درد گرفت!

-چشمای خودمه بی خود می کنند جلوی تو خیس میشن .

سردار با ترحم نگام کرد جیغ زدم :با دلسوزی نگام نکن.

سردار جاشو عوض کرد اومد رو صندلی کنارم دستمو گرفت ، دستمو از تو دستش کشیدم و گفتم : بهم دست نزن

سردار - نمیشه همیشه نقش بازی کرد ، هی آدم تو خودش بریزه ، اشکال نداره ، حداقل با خودت حرف نزن تو خودت نریز مثل من خود خوری نکن.

مشتمو روی زانو هام جمع کرده بودم محکم ، شونه هام از اصطکاک مشتم رو زانوم بالا رفته بود ، داشتم خودمو کنترل میکردم که نترکم ، مثل یه سونامی ! مثل یه ابر سیاهه پر از بارون...

سردار - من همیشه حرفامو اینجا می زنم «بهش نگاه کردم به سرش اشاره کرد و گفت»:

گاهی انقد حرف می زنم و چرا و اما و شاید می گم که مث اون شب عروسی نیاز دارم برم داد بزنم ؛ اما پای رفتن ندارم ... گاهی سیگار دود میکنم تا حرفام دود بشن برن..

«مشتم خلاص شد ؛بهش غمگین تر نگاه کردم و گفت»: مثل من نباش ، میخوام همه چیو رو کنم اما همیشه یه جا زلزله میاد و نمیدونم چطوری آبادش کنم،مثل الان ، تا کی میگم تقصیر توئه سردار حواست نبوده آلا صداتو شنیده ...

«یعنی اشکال نداره به اون این حرفا رو میزنی ، چون من شنیدم عذاب وجدان داری ؟!

حس حقارت کردم ، شبیه جوجه اردک زشت شدم ، بغضم ترکید ،تا دستشو دراز کرد یه صندلی به عقب رفتم و گفت»:آلا؟ - هیسسس-....هییسسس...آخ... آخ...

سردار - ببخشید ...

جیغ زدم : ازم عذر خواهی نکن ... از جام بلند شدم و گفت : کجا میری؟ - میخوام برم خونه ی بابام.

سردار یکه خورده گفت : یعنی چی ؟!!!

میخوام برم اونجا، می خوام برم بابامو بغل کنم ، برم مامانمو بغل کنم....

سردار وا رفته گفت : چی میگی ؟!

دارم حس بی کسی می کنم می خوام برم ... می خوام برم ...«رفتم به طرف اتاقم ، عصبی که میشدم کمرم بدتر می شد ؛ دم در اتاقم کمرم تیر کشید، چار چوبو محکم گرفتم ... از پشت گرفتتم و گفت : گرفتم...

ول ... ولم کن... خودم باید از پس خودم بر بیام ... زیر زانوم خالی شد ، از درد نمی تونستم خودمو نگه دارم با هق هق با حرص جیغ زدم...

«برم گردوند به سمت خودش دهنمو به سینش چسبوند صدام کم شه ، تو بغلش گرفت ، دستام کنار پام مشت شده بود رو تختم گذاشتم و با هق هق گفتم :بر ... برو ... گوشیمو...

گوشیمو بیار ...

سردار - براچی ؟ چی کار داری ؟

-به ... به ... بابا...بابا زنگ... بزنم ... بیاد دنبالم...

سردار - با این حال بری اونجا ؟!

میگم ... به حاجی ... به حاجی نگن ... نت ... نترس.

سردار- حاجی چیه؟ الان فکر می کنند من کاری کردم...

جیغ زدم : گوشیو بده.

سردار - خودم می برمت ، جیغ نزن ، اول آروم شو...

با سکسکه ای که از گریه بود نگاش کردم و گفت:

بشین برم یه لیوان آب بیارم... هر شب یه فیلم داریم یه شب تو یه شب اون ؛خدا مرگ منو از دست شما دوتا برسونه...

-خدا ... خدا منو بکشه ... تو راحت بشی ، بری پیش عشقت.

«عصبی از دم در اتاق برگشت و گفت»:

سردار - نوچ ! شعر نگو آلا !شعر نگو، اه

آب داد ،دارو هامو داد ؛لباسمم عوض نکردم لباس بیرونمو برداشتم ؛چادر سر کردم ، راهی شدیم تا برسیم خونه بابا اینا از درون، صحرای کربلا بودم ... تا زنگ خونه رو زدیم ،بابا بیچاره سراسیمه اومد جلوی در خودمو انداختم تو بغل بابا...

بابا با وحشت و نگرانی به سردار گفت:

چی شده ؟!!!!

سردار - والله منم نمیدونم یهو گریه کرد ؛ عصبی شد ! گفت برم خونه ی بابام منم آوردم

!

بابا- خیله خوب ، دست شما درد نکنه،بفرمایید داخل.

برگشتم با گریه به سردار نگاه کردم و گفتم:

-نه تو برو ... برو...

بابا- خیله خوب بابا جان ! به این بنده خدا چی کار داری؟!زشته آلا!

نه ... نه ... برو ... تا نگفتم هم نیا ... اصلا نیا خودم میام ...

«سردار فقط با سکوت نگام میکرد،شبیه بچه ها نفسم از گریه بریده بریده شده بود ، مامان نگران اومد جلوی در"خونه ی ما جنوبی بود و ویلایی ولی نه زیاد بزرگ! " کل مساحتش صد متر بود ؛ از در ورودی تا خود ساختمون با شیش هفتا پله بهم وصل میشد ،مامان پله هارو اومد پایین و بابا رو صدا کرد»:

آقا ارسطو ؟چی شده ؟!آلا!

سردار - من برم ، با اجازه ... آلا خداحافظ

«دستمو به معنی برو تکون دادم و بابا گفت»:آلا خانم...

اصلا ... اصلا نصیحتم نکنید ... اصلا نمیخوام توجیه بشم نمیخوام فکر کنم ... خودم

؛خودم همه چیو می دونم.

مامان - خیله خوب ، آقا ارسطو بیاید بالا...

«صدای زنگ اومد ،هنوز بالا نرفته بودیم ، مامان منو در بر گرفته بودو بابا در رو باز کرد سردار بود گفت»:

ببخشید دارو هاش جا مونده،میگم ... چیزه شام نخورده ها...

بابا - دستت درد نکنه آقا سردار

سردار-خواستید ، زنگ بزنید بیام دنبالش.

بابا- حالا چند وقت باشه . ببینیم چی شده ، من بهت خبر میدم ...

سردار -باشه خدافظ.

مامان - بنده خدا ! نگرانه ... «با حرص گفتم»:

-آره ارواح عمه اش.

بابا- عه !آلا!

همه فکرو ذکرش اون زنه است، مرده شور اقبال کورو شورو سیاهه منو ببرن.

بابا- پروین جان ببرش بالا ... «صدای کلید انداختن اومد،برگشتم دیدم سلاله است یکه خورده گفت»:

سلام !!! عه !!! مهمون بودید؟!

بابا- سلام باباجان بیا تو.

با حرص باز گفتم:

آدم خونه ی باباش مهمون میشه ؟

سلاله - وا!!! من که چیزی نگفتم ! چرا می پری به آدم ؛ سردار کو؟!

توجیب منه،تاش کردم جا نگیره .

مامان - وا!!! زده به سرت انگار!

بابا خندیدو گفت : از دست شما ها! برید بالا ببینم چرا آلا خانم شمشیرو از رو بسته.

من حرف نمی زنما.

بابا خندیدو گفت: باشه حرف نزن بریم در جوارت لذت ببریم.

صاف رفتم تو اتاقم بهونه گر تا صبح گریه کردم ، هیچ کسم تو اتاقم راه ندادم ، دلم از سردار پر بود ،حرفای تکراری رو با خودم تکرار می کردم ، نشخوار فکری گرفته بودم.

انقد تا صبح فکر کردم که اذان زد ، رفتم نماز خوندم و از خود خدا خواستم که زندگیمو سامان بده ... می خواستم واقعا زندگی کنم ؛ سردار رو می خواستم که باهاش زندگی کنم،اون تنها مردی بود که می خواستم باهاش زندگی کنم ، نه تنها چون فقط شوهرمه چون یه حسی بهش دارم یا پیدا کردم.

حتما یه حسی پیدا کردم که الان اومدم خونه ی بابام ... معلومه که پیدا میکنم چون فقط می تونم این مرد رو داشته باشم ، سردار با تموم بی توجهیاش با تموم دوست نداشتناش ولی همیشه مهربونه ... معلومه که نون و نمکو زیر یه سقف بودن محبت میاره

...