چشم‌ها

فصل چهار

شاکی نگاش کردم و گفتم:

کی به فنا داده؟ هان؟ کی به فنا داده؟! با کی هستی با خودت داری بلند بلند حرف میزنی؟

سردار شاکی گفت :آره با خودمم با خود احمقمم که گیر تو افتادم.

تکیه دادم به دیوار فقط نگاش کردم ،سر هر جریانی میرسونه بحثو به همین نقطه ، از جا با عصبانیت بلند شد ،پوزخند تلخ زدم و گفتم:

تویک روان شناسی یک مقوله ای هست که میگه «ایستاد اما برنگشت طرفم فقط تو جاش ایستاد»آدما با صفت هایی که به هم توهین میکنند دقیقا صفت هایی که خودشون در ضمیر ناخودآگاهشون درگیرشن یا میترسن یا دوست دارن که باشن یا هر چیز دیگه

....

اون که به فنا داد جفتمونو تویی ، اون که گیر تو افتاده منم،من . تو که به قول خودت با هر کی بخوای میری میای میمونی ، منم که سوختم من...

ازجا که بلند شدم و محکم پسش زدم از سر راه بره کنار ، رفتم توی اتاقم

دارم زور میزنم ،زور میزنم که گذشته رو به یاد نیارم،یادم نیاد که چه موقعیت هایی داشتم و دیگه ندارم ، چه کسایی میشد کنارم باشن دیگه نیستن و این اومده و برای من شده شاخ،اون به من میگه ناقص العقل ، اگر تو بابای عقلایی که من به خود کلمه و فهم عقل شک میکنم ...

نشستم تو اتاق خودم و طراحیامو کردم . برای یک طرح کشیدن ، قریب به چهار بار از جا بلند شدم راه رفتم ، دراز کشیدم و دوباره نشستم...

بالاخره از اتاق اومدم بیرون ، دیدم نیس رفته بود ، ظرفای توی یخچال هم بیرون بود . از داخلش غذا برداشته بود برده بود .خوبه انقدر میخوره از فرم خارج نشده!

ظرفارو جمع کردم و گذاشتم تو ظرفشویی. چطوری به این کمال زاده زنگ بزنم ؟ باید بالاخره زنگ بزنم دیگه... پس بزنم دیگه انقدر دست دست نکنم شمارش گرفتم تا بوق نخورد قطع کردم و گفتم:

وااای نمیتونم حرف بزنم...

سرمو رو میز گذاشتم و گفتم : آلا جون کاری نداره حرف بزن آدم خوار که نیست...

کــاش آدم خوار بووووود.... من جا میخوام، جا... جا... بگیر بگیر....

سر بلند کردم و دوباره شماره گرفتم تا بوق نخورد دوباره قطع کردم و با زاری گفتم:

-وای مردک هیز، بابا الان شماره ام بیفته منو خفه میکنه... سریع بذارم بلک لیست؟ نه ضایع است... زنگ بزن دیگه اه...

سه باره گرفتم شماره رو بوق خورد، انسان باش مثل آدم حرف بزن.

-الو؟

الو سلام آقای کمالزاده، من همتی هستم.

خندیدو گفت:آلا جان سلام!

چشمامو گرد کردم و بی صدا گفتم :شروع شد! مصرتر گفتم:

-چه زود فهمیدین من کدوم خانوم همتی هستم. نه که فامیلیم مشابه زیاد داره... از این جهت گفتم.

کمال زاده - عه! مگه میشه من شما رو نشناسم! چه خبرا؟ خوبی؟ - ممنون شما خوبی هستید؟ خانواده خوب هستند؟

کمال زاده - خوبم خوبم. الان که بهتر هم شدم صدات رو شنیدم. دختر تو کجایی، خیلی وقته ندیدمت، یه قرار بذار ببینمت. امروز چطوره؟ ساعت پنج...

آقا... آقای کمال زاده، اجازه بدید، من یه درخواستی داشتم.

کمال زاده - جانم؟ جااانم؟ شما امر بفرمایید سرکار علیه!

-خواهش میکنم. من برای شو یه جا میخوام برای ده روز، شما جا سراغ دارید؟ که بشه کت والک هم گذاشت؟ منظورم اینه یه راهروی بلند داشته باشه کمال زاده خندید و گفت :ای شیطون کارت گیر افتاده زنگ زدی؟

نه... میدونید فکر کردم شما که خیلی سرشناس و زرنگید و ماشالله آدم دورو برتون زیاده حتما میتونید کمکم کنید.

کمال زاده - آره، تو عزیزم شک نکن که من از زیر سنگم شده برات جور میکنم...

عه دست...

کمال زاده بلندتر گفت:تو جووون بخواه... اما... اما آلا جون...

وا رفته به یه طرف نگاه کردم. گفت:یه شرط داره خوشکل خانوم، اونم این که دعوت منو بپذیری و بیای شام.

-آقای کمال زاده من سرم الان خیلی شلوغه.

کمال زاده :ااا ! آلا جون این نشدا!

شما جا به من معرفی کنید من کل بچه های سیستم شما رو شام میدم.

کمال زاده - دختر جون من میخوام شام با تو بخورم، به سیستم من چیکار داری؟ یه شام دو نفره ی رومانتیک.

چشامو رو هم گذاشتم تا آرامشم حفظ بشه و گفتم:حالا جدی جا سراغ دارید؟ کمال زاده - جا سراغ دارم، چه جااایی!

برای ده شب چقدر میگیرن ؟

کمال زاده - عه! آلا! حرف پولو نزنااا! خیلی ناراحت میشم!

-نه نه ، منو شما داریم یعنی از این حرفا داریم حساب حساب کا کا برادر ، بفرمایید چقدره.

کمالزاده -من خودم طرف حسابم.

-آلمان برای شماست ؟

کمالزاده - برای من نیست برای یک بنده خدایی ولی من و اون نداره.

ای بابا «با خنده گفتم»:شما انگار باهم ندارید !

کمالزاده خندیدو گفت: ای شیطون تیکه میندازی.

نه ، من جسارت نمیکنم شما جای برادر بزرگ من هستید ، احترامتون واجب.

کمالزاده -من داداش هیچ کس نیستم علی الخصوص آلا.

«از بس که هیزی به همه چشم داری دیگه!»

-چه بد !باشه جای پدر منید، میخواستم سنتونو فاکتور بگیرم .

کمالزاده- آلا جون داری شوخی شوخی ناراحتم میکنی ها!بابا من همش چهلو چهار سالمه!

-ا!

کمالزاده - آره بابا جوونم ؛ کسی باورش نمیشه من اولین بار دارم به تو میگم .

دستتون درد نکنه منم به کسی نمیگم حالاآدرسو می دید.

کمالزاده - اره رستوران هزارو...

نه نه ، آدرسه اون جائه رو میخوام کمالزاده- بعد شام میریم میبینیم

نه من امشب جایی دعوتم

کمالزاده - ای بابا! خیلی خوب فرداشب...

حالا بعدشو میریم دیگه ؛ الان من خیلی سرم شلوغه.

کمالزاده -آلا تو چرا انقد بد قلقی ؟! خوشگل هم انقد بد قلق میشه ؟ - من منتظرم آدرسو بنویسما .

کمالزاده -آخ آخ آلا جون من یک پشت خطی دارم باهات تماس میگیرم عزیزم فعلا .«قطع کرد ، کله ی اون کله ی کچلتو من ... استغفرالله... ورررررر ،ورررررر وااای!» تلفن خونه به صدا در اومد گوشی رو برداشتم و بدون اینکه شماره رو ببینم گفتم:

-بله بفرمایید ؟

-عروس خانوم .«مادر سردار بود اینا چرا اسممو نمیگن؟!»

-جانم ، سلام حاج خانوم.

-اوا مادر حاج خانوم چیه میگی ؟!بگو مادر توهم بچه ی منی .

-چشم.

-منو زود شوهر دادن بچه بزرگ دارم وگرنه حاج خانومی مونده به من،این حاجی ده بار رفت مکه گفت بیا زن گفتم به من میگن حاج خانوم خوشم نمیاد بیام ... «زنگ زده داره چی تعریف. میکنه !حاجی نمیبردت! اینو بگو خنده ام گرفت و گفتم»: بله مادر.

شهین خانوم «مادر سردار خندیدو گفت»: مادر چی کار میکردی ؟ - داشتم ..داشتم طراحی میکردم .

شهین خانوم-مادر یک لباس راحتیم برا من بدوز...«دلم میخواست سرمو بکوبم به دیوار من طراح لباس شب و لباس عروس... ام میگه لباس راحتی بدوز !!! خدایا اینا کین دیگه ؟!»

-چشم مادر!

شهین خانوم - ببین گشاد باش ها... حاجی تنگ دوس نداره.

-عه! تنگ دوست ندارن؟

شهین خانوم - نه مادر، نه که من چاق شدم، میگه چیه طبقه طبقه میزنه بیرون.

خندیدو گفت:راست میگه، جوون بودم عین توبود هیکلم، مادلی.

-مادلی!؟؟ لبامو روهم فشردم خندم نگیره... مادلی رو از کجا آورد!؟ شهین خانوم - اون زمان که عمل نبود، مادرزادی بود.

مادر زادی!؟ فابریک بودید! البته منم عمل نکردم مادرجان، از عمل میترسیدم که البته از هرچی میترسیدم سرم اومد دیگه.

شهین خانوم - الهی من بمیرم برات.

-خدانکنه.

شهین خانوم - دیشب رب پختم، برات دوتا دبه گذاشتم.

شما پختین! ؟«بیچاره سلیمه، بیچاره!» اخه مادر توی این دوره زمونه کی همچین کاری میکنه! خسته میشید.

شهین خانوم - حاجی فقط تو غذا رب دست ساز منو دوست داره.

وای که این شهین خانوم شبیه ساعت خوش بود فقط حرف بزنه و من بخندم، کلا زن ساده و بی شیله پیله ای بود، طفلک از یه بچه راحت تر گول میخورد. یادمه اولین باری که حرف ازدواج پیش اومد و اومده بودن بیمارستان برگشت یواش به شهلا گفت :حالا مدلینگ یعنی چی؟ چیکار میکنه؟

شهلا - هیچی اینجا و اونجاشو عمل میکنه از خودش سلفی میگیره میگه من مدلم.

این بنده خدا هم تا کی فکر می کرد من اینطوریم. بعدا که آلبوم کارامو دید و یکی دوتا از شو ها رو دید ژورنال لباس های اسلامی رو که بالای شصت درصدش لباسای من بودو نشونش دادم تازه فهمید من فقط یکی از حیطه های کاریم مدلینگ بود که لباسام تو تن خودم پرو میشد و عکس میگرفتن و عرضه میشده!

شهین خانوم - عروس خانوم، حاج آقا گفتن امشب شام بیاین خونه ی ما - اوا! دستتون درد نکنه

شهین خانوم - مادر زودتر بیای ها

-سردار بیاد چشم

شهین خانوم - زنگ میزنم حاجی میگم آقا سید رو سریع تر ترخیص کنه.

-آقا سید کیه؟

شهین خانوم - وااا! سردار دیگه.

- آهان. به سردار میگید! نشنیده بودم.

شهین خانوم - آره دیگه سردار بچم از دو طرف جدش محمدیه! اللهم صل علی محمد وآل محمد عجل فرجهم.

-بله! ام.. خوش بحالش... خوش به سعادتش

شهین خانوم - و خوش به سعادت تو... تو عزیزم زن سید طباطبایی هستی.

-بله خداروشکر.

شهین خانوم - خب پس مادر شب میبینمت. خداحافظ.

-خداحافظ مادر جون

به بالاسرم نگاه کردم و گفتم:منو وارد چه دنیایی کردی که خودمو بزنم به علی چپ، بیام وارد قید و بندهای ظاهری و مذهبی بشم .یه خونواده ی اینطوری هم مقابلم ...

داری چیکار میکنی!؟ من بلد نیستم، کمکم کن! کمکم کن!

میدونید نقطه ی صفر وقتی توی زندگی یکی اتفاق میفته به دو راه میرسه. یا کافر میشه یا خدا

رو میاره ، من ترسیدم ... کم آورده بودم به انرژی نیاز داشتم برای زنده موندنم و... به خدا رو اوردم ، تا ازش انرژی و کمک و امید دریافت کنم.

حاضر شدم ، قبلا حاضر شدنم یعنی یک لگ با جین تنگ با یک مانتوی جلو باز و موهای بازو شال حالا یعنی ؛ همون شلوار ولی یک چادر لبنانی و شالو پوشیه که تنها چشمام معلومند دلم میخواست بازم آرایش کنم ؛

مثل اون موقع ها همیشه با آرایش بودم اما الان به خاطر چادری بودنم و به قول سردار برای حفظ آبروی حاجی نباید هیچ آرایشی می داشتم.

اما گاهی فقط یک کم مداد توی چشمام میکشیدم انگار یکم راضیم میکرد ، خیلی چیزا این وسط در موردم تغییر کرد.

حالا جای کفشای پاشنه بلند باید کفش طبی بپوشم که به کمرم فشار نیاد که بتونم راه برم.

راه افتادم به سر کوچه که رسیدم، ماشین حاجی رو دیدم که سر کوچه ی خودشون و نگه داشت ، منو دیده بود انگار حالا تو چشمم کشیدم حاجی این وقت روز از کجا اومده ؟!

سری توی چشممو با لبه شالم پاک کردم و گفتم : آلا تو شانس داشتی که الان زن همون شاهزاده ی عرب بودی نه این قماش...

-عروس خانوم...

-اوا ! سلام حاج آقا.

-سلام کجا میری ؟

باید برم مزونی که باهام قرار داد داشت برم ببینم لباسا حاضر برم بگیرم .

حاجی سری تکون داد و گفت : بشین من می رسونمت.

نه خودم میرم ،شما حتما کار دارید.

حاجی- من کارم مهم نیست،تو با اون کمرت نمیتونی هی سوار تاکسی های زپرتی شهر بشی .

آخر مزاحم...

حاجی منو شاکی یک جوری نگاه کرد که سریع نشستم ، البته سریع تر از ظن خودم نه سرعت العمل به معنی واقعی .

توی اون ماشین لوکس رادیو روشن بود خوبه پوشیه دارم حاجی لبخندی که از خنده رو صورتمه رو نمیبینه ، این ماشین الان موزیک Dark horse- katy perry. رو میخواد که کل موزیک .بیس داره.

حاجی- این ماشین یعنی مبلمان داخلیش و راحتیش ، نمیشه که من سوار باشم و عروسم تاکسی سوار بشه.

به حاجی نگاه کردمو گفتم :دست شما دردنکنه.

حاجی -سردار خوب رفتار میکنه؟

یکه خورده اول نگاش کردن و بعد سرمو به زیر انداختم و گفتم : بله.

حاجی -من نمیذارم آسیب بیشتری ببینی ، همیشه وجدانم درگیرت میمونه .

«آهان پس یک کاری برای پرونده ی پسرت کردی که معلوم نشه چرا اون مدلی صاف اومد تو ماشین من ! حال وجدان درد گرفته ! سخته به این نتیجه برسی ولی من رسیدم

.

پدر و مادر تنها موجوداتین که برای بچه از همه چی میگذرند! یک جا خوندم اصلا قضیه عید قربان و حضرت ابراهیم )ع( و حضرت اسماعیل )ع( این بوده که حضرت ابراهیم علاقه هاشو ، وابستگی هاشو ، قربانی کنه و وقتی تسلیم شد خدا از قربانی شدن اسماعیل گذشت ... اما حاج آقا که حضرت ابراهیم نبود...

با این همه اعتقاد آخرم خلاف عقایدش رفته که حتی یک شب پسر ناز دونه اش تو بازداشت نباشه...

نفسی کشیدم و به بیرون نگاه کردم ،کی میفهمه آلا چی کشید ؟! به خودم از آینه بغل طرف خودم نگاه کردم ، چشمام تنها دارایی زیبایی من بودن... به خودم که نگاه میکردم شبیه یک معما بودم ، شاید همه فکر میکردند اگر چشماش اینه ببین زیر اون پوشیه چیه ؟! اما زیر اون پوشیه. پوستی داغون ، بینی تخریب شده بود..