خوابگاه

فصل دو

بعدشم خندید. فهمیدم که از شوخی اینا رو گفته. از خوشحالی نمیدونستم چیکار کنم ...همونجا از خوشحالی شروع کردم به گریه کردن. واقعا فکر نمیکردم راضی کردن بابا اینقدر راحت انجام بگیره. اون بابایی که میگفت الا و بلاً اهواز... از خوشحالی چند بار دور خودمچرخیدم. بابا و مامانو ب.و*سیدم و دوییدم تو اتاقم تا به مرضیه و هستی زنگبزنم.

" هانی "

با حس لزج خیس شدن چشمم رو باز کردم و با دیدن جسیکا که رو صورتم نشسته بود یه نعره بلند زدم از دادم ترسید و از روم پرید پایین و رفت زیر تخت. از اون طرف هم هانا و مامان پریدن تو اتاقم...

هانی چی شده قیافه ترسیده اشون خنده دار بود

این سگت رو جمع کن کله صبحی گند زد به سر و صورتم

اینجاست مگه؟

مامان وقتی فهمید چی شده یه سر تاسفی به حال من و هانا تکون داد و از اتاق رفت بیرون

زیر تخته... یه بار دیگه بیاد تو اتاقم من میدونم و تو

ااا هانـــی

هانی و استغفرالله میبریش یا ببرم سرش رو لب باغچه ببرم

هانا جسیکا رو زد زیر بغلش رو ظرف چند ثانیه از جلوی چشمم محو شد. از یادآوری اینکه صورتم رو جسی لیس زده بدم اومد، با همون شلوارکی که باهاش خوابیده بودم رفتم تو حموم و شیرآب یخ رو باز کردم. یه دوش گرفتم و صورتم رو هم اصلاح کردم ،حس میکردم ته ریشم بو سگ میده...

حوله رو به کمرم بستم و از حموم اومدم بیرون. صورتم رو با افترشیو منور کردم و وقتی حسابیبه خودم رسیدم تی شرت سفید یقه گردم رو با یه جین کثیف که مخصوص خونه بود پوشیدم، صندل های لا انگشتی هم از زیر تخت یافتم و پام کردم و خوشحال وسرخوش پله ها رو دوتا یکی کردم برم پایین...

هانا گوشه حال با جسی سنگر گرفته بود و جم نمیخورد و مامان هم مثل همیشه چسبیده بود به تلفن. واسه بانوی اعظم سر تعظیمی فرود آوردم و چپیدم تو آشپزخونه و شکم سرا!!

یه لیوان شیر برای خودم ریختم و با بیسکوییت هایی که روی اپن بود مشغول شدم .حداقل خیالم راحت بود جسی پاشو اینجا نمیذاره و با نفسش این محوطه رو منور نمیکنه...

مامان گوشی رو که دیگه شارژش تموم شده بود رو روی دستگاه گذاشت و به آشپزخونه اومد و با گفتن مهمون داریم سعی کرد طبیعی اش کنه...

چی؟ مهمون؟ کی هست؟

کی میخوای باشه؟ نیوشا جوونت...

حرف هانا رو نشنیده گرفتم و به مامان چشم دوختم

راست میگه خب بچه ام. خانواده داییت

اصلا حوصله اون نیوشای دماغو رو نداشتم مخصوصا که با صدای تو دماغیش میخواست سوالات فیزیک و شیمی اش رو هم جواب بدم.

سر تاسفی به حال خودم تکون دادم صدای پارس جسی هانا رو به اون سمت سالن کشوند ،فرصت خوبی بود تا با مامان حرف بزنم - میشه من نباشم؟ کفگیر به دست به طرفم برگشت و با حالت تهاجمی گفت:

هی هرچی من نمیگم، میگم بذار خودش بفهمه انگار بدتر میشی نه؟

چطور؟

زشته نباشی واسه دیدن تو میان

هانا درحالیکه جسی تو بغلش بود به طرفمون اومد و نگاه التماسیش رو بهم دوخت که میخواست... یه طوری این مهمونی رو بهم بزنم...

کاری از دستم برنمیومد. سرم رو چرخوندم و سعی کردم یه نقشه درست بکشم تا با این دختره روبرو نشم...

" یاسمین "

توی خواب و بیداری بودم... چشمام روی هم بود و هر از گاهی خواب هم میدیدم...

یه هو ضربه ی بدی به شکمم خورد... از خواب پریدم و یه لحظه نفسم ایستاد...

دقیقا احساس کردم یه جسم 20 کیلویی افتاد روی شکمم. جیغم رفت تا آسمون هفتم سریع نشستم روی تخت و نیکی رو دیدم که دراز شده روی شکمم و پاهاش از اونور تخت آویزونه. با دیدن نیکی انرژی گرفتم. با ذوق بغلش کردم و گفتم:

تو کی میخوای بزرگ شی ؟ بچه گونه خندید و گفت:

فلدا.

خندیدم و سفت به خودم فشارش دادم و گفتم:

اولا فلدا نه و فردا صد بار گفتم درست بگو... دوما تو که دیروز بود گفتی فردا

اه؟؟ شوخی کردم...

لپشو محکم کشیدم...

شیطوووون

از تخت پرید پایین... دست کرد توی کیف باربی شکل صورتی رنگش و یه دفتر دارا و سارا از توش دراورد و گفت:

خاله یادی اینو ببین...

با اخم نگاهش کردم و گفتم:

خاله کی؟؟ اخم کرد و گفت:

اوومم... خاله خاله... یا... یادی

یاسی...

پاشو کوبوند روی زمین و من بلند خندیدم. به خاطر اینکه چند روز پیش موقع دوچرخه سواریش افتاده بود روی زمین و یکی از دندوناش افتاه بود. کلمات و رو نمیتونه درست بگه. با لبخند دفترو ازش گرفتم و بازش کردم. دو خط به انگلیسی اسم خودشو نوشته بود.

اوووووم نیکی... خیلی قشنگه گلم... افریـــن با شوق دستاشو بهم کوبید و گفت:

میدوندتم خوب شدن

میدونستم...

بدون توجه به حرف من گفت:

بابام برام یه جایزه گلفت

گرفت

این دفعه جیغ زد و سریع از اتاق دویید بیرون. عادت داشتم اذیت کنم... اینم به خاطر علاقه ی شدیدم بهش بود. با همون سر و وضع از اتاق رفتم بیرون.

رفتم توی پذیرایی مهزیار شوهِرِ نازنین نشسته بود جلوی تلوزیون و داشت فیلم نگاه میکرد رفتم جلو و گفتم:

سلام... نگام کرد و گفت:

به به خاله یادی...

دستامو زدم به کمرم و گفتم:

مهزیار خواهشا تو دیگه شروع نکن بلند بلند خندید و گفت:

چیکار کنم خیلی خوشم میاد خوب.

خوشت بیاد خوب

چرخیدم و رفتم سمت آشپزخونه. نازنین نشسته بود روی کابینت و داشت با مامان حرف میزد داد زدم:

آهای آهای خانوم خوشگله؟ اونی که روش نشستی کابینته. نزنی بشکنیش... با صد کیلو وزن نشسته رو کابینت...

تو نیومده شروع کردی ؟؟

فقط با تو اینطوریمااااا... حالا اگه بابک اینو گفته بود پرید وسط حرفم

میزنی توی دهنش

ابرو بالا انداختم براش و گفتم:

دقیقا از کابینت پرید پایین و گفت:

خیلی پررویی یاسمین رفتم طرف یخچال و گفتم:

این بچه تم یکمی ادم کنی بد نیست... تازه ثوابم داره

واااا بمیری یاسی چشه بچه ام ؟؟

چش نیست ؟ نمیفهمه من خوابم عینِ یوزپلنگ میپره روی شکمم...

نیکی که تازه دوییده بود تو اشپزخونه از پشت سرم گفت:

کی یوز پلنگش شکم داله ؟؟ با خنده برگشتم سمتش و گفتم:

کسی یوز پلنگش شکم نداله فضول خانم...

خودت همین الان گفتی.

تو اشتباه شنیدی... میخوای بریم گوشیمو بدم بازی کنی ؟؟ سرشو به علامت نه تکون داد و از اشپزخونه دویید بیرون...

خندیدم و نگاهش کردمیه دختر 4 ساله با موهای فِرِ مشکی. چشای درشت مشکی پوست سفید و نرم کلا هلویی بود برای خودش.

نازنین خواهرم بیست و چهار ساله بود و بیست سالگیش ازدواج کرد... به قول خودش کاملا ناخواسته بچه دار شده بودن و نیکی رو نمیخواست وقتی یادم میوفته که برای از بین بردن این بچه چه کارا که نکرد واقعا به عقل داشتنش شک میکنم...

" هانی "

هرچقدر فکر کردم دیدم هیچ راهی برای فرار ندارم و مجبورم همینجا بمونم و شبی رو درکنار خانواده داییم بگذرونم...

با خود دایی و زن دایی هیچ مشکلی نداشتم اگر فقط نیوشا نبود از بودن کنارشون خیلی هم لذت میبردم...

هانا با جسیکا توی باغچه مشغول بودن... به طرفشون رفتم و گفتم:

چیکار میکنی...

انگار از حضورم ترسید که سریع نگاهم کرد... یه هو نفس راحتی کشید و گفت:

تویی؟؟ فک کردم یکی دیگه اس...

نه منم... چیکار میکنی تو.

خندید...

هیچی میخوام خودمو جسی رو برای پذیرایی از نیوشا خانم آماده کنم...

نیمچه لبخندی نشست گوشه لبم...

تو فکرت چی میگذره؟...!

عطری که نیوشا تو اتاقت جا گذاشته بود هنوز اونجاس؟

ابرویی برام بالا داد و باز هم خندید... به جسی نگاه کردم... تا تهش رو گرفتم. گاهی واقعا از بعضی فکراش خوشم میومد. الحق که خواهر خودم بود...

اره تو اتاقمه بهش بده ببرش...

صدای ماشین دایی از بیرون اومد و سریع رفتم تا در رو براشون باز کنم هانا هم زد به جسیکا و دویید توی خونه...

ماشین دایی از جلوم رد شد و از روی احترام دستی براشون تکون دادم...

در رو بستم و رفتم پیششون... دایی ظاهرا شدیدا دلتنگم بود و محکم بغلم کرده بود زن دایی هم سلام علیکی کرد و در اخر نیوشا خانم از ماشین پیاده شدن...

سلام کردم و با کلی ناز و عشوه جوابمو داد...

دعوتشون کردم داخل مامان و بابا هم به استقبال دایی و خانواده اش اومدن و همه کنار هم روی مبل های پذیرایی نشستیم...

دایی نگاهم کرد و گفت:

خب پسر چه عجب... چشم ما به جمالتون روشن شد کجا بودی چقدر دیر میای.

سری تکون دادم و مصلحتی خنده ای کردم...

والا زیر سایتونیم درسای دانشگاه خیلی سنگینن...

نیوشا نگاهم کرد و گفت:

منم اولویت هامو زدم دانشگاه تهران... خوبه اگر دربیام هم تو اونجا هستی باهام...

ابرویی بالا دادم و خیلی رک گفتم:

یعنی اینقدر مطمئن هستی که دانشگاه ما درمیای؟ پذیرشش زیاد بالا نیستا.

صاف نشست اروم گفت:

حالا نشدم سال بعد.

لبخندی زدم.

بله فعلا وقت هست...

زن دایی گردن دراز کرد و بلند گفت:

پس هانا کجاس هانا خانمم... نمیای پیش ما؟

صدای هانا از بالا اومد و همه نگاهش کردیم پیراهنش رو عوض کرده بود و جسی هم توی بغلش بود...

سلام کرد و کنارم نشست... همه مشغول شربت خوردن بودن و این وسط جسی آروم و قرار نداشت تا بره توی بغل نیوشا و هانا به زور گرفته بودش دایی با خنده گفت:

امروز چش شده این...

هانا همونجور که جسیکا رو محکم بین دستاش گرفته بود گفت:

انگار میخواد بره پیش نیوشا...

نیوشا لیوانش رو پایین گذاشت و دستاشو سمت هانا دراز کرد.

ای جان خب بدش بهم.

هانا سریع جسی رو ول کرد و اونم با سرعت پرید روی پای نیوشا و اون هم با اون دستاش اروم مشغول ناز و نوازش جسی شد...

هانا سرش رو زیر انداخته بود و ریز ریز میخندید، با ارنج زدم بش تا فقط تابلو بازی درنیاره...

هنوز ده دقیقه نگذشته بود که نیوشا جسی رو پایین گذاشت و با دستاش افتاد به جون خودش محکم پشت دستش رو میخاروند که دایی گفت: چت شده نیوشا جان...

نمیدونم خارش گرفته دستم... خوب بودم تا الان...

نیوشا نمیتونست بشینه و مدام به خودش میپیچید...

دایی بلند شد تا نیوشا رو ببره دکتر. مامان اصرار کرد حداقل بعده دکتر دوباره برگردن که دایی قبول نکرد و گفت بهتره دخترش استراحت بکنه. در خونه که بسته شد مامان به ما نگاه کرد و هردو در کمترین زمان به سمت اتاقامون دوییدیم...

" یاسمین "

هندزفری هامو مثل همیشه تا ته چپونده بودم تو گوشم و مسیر همیشگی تا خونه خاله ام رو طی میکردیم. کلا اونجا برامون حکم مسافرخونه رو داشت. اگر بهمون اجازه میدادن حاضر بودیم خونه خودمونو ول کنیم کلا بریم اونجا زندگی کنیم. چشمامو بستم و سرمو به شیشه تکیه دادم به لطف هوای فوق العاده بد و شرجی اهواز کولر ماشین کار میکرد و شیشه ها یخ شده بودن... صدای شیرین گوگوش توی گوشم داشت برام میخوند و توی یه حال و هوای عجیبی بودم که ماشین ایستاد و چشمام باز شد. سرمو که بلند کردم دیدم مامان زل زده بهم با یه اخم عجیب...

- اخه دختر تو چرا نمیفهمی چندین بار گفتم بهت اینا رو نذار تو گوشت هزار تا مرضمیگیرتت خدایی نکرده عزیزم...

اهنگو استپ کردم و هندزفری رو از توی گوشم بیرون کشیدم. همه پیاده شدیم و وارد حیاط خوشگل خونه ی خاله شدیم. معلوم بود امشب هم از اون شباس که جمع همه جمعه .شخصیت عجیبی داشتم که فقط خودم ازش راضی بودم ادم گوشه گیر و تنهایی نبودم اما از نشستن توی جمع شلوغ خوشم نمیومد. از فامیل زیاد و از مهمونی رفتن بیش از حد که کار همیشه ی فامیل بود بدم میومد و سخت میتونستم با کسی گرم بگیرم. برای همین دختر عموهام زیاد باهام جور نبودن و من هم خیلی دنبالشون نبودم. دوری رو به دوستی باهاشون ترجیح میدادم... دخترایی نبودن که من یکی بتونم باهاشون بسازم...

وارد خونه شدیم همه به استقبالمون اومدن تک تک از اول سالن سلام علیک کردیم و رفتیم تا ته خاله شربت برامون اورد و کنار شوهرش نشست. بابک که انگار تازه از حموم اومده بود و موهای خیسش اینو داد میزدن توی پذیرایی ظاهر شد و سلام کرد. رومو ازش گرفتم و نمایشی عق زدم جوری که کسی نفهمه درسته که با چشمای آبیش جذابیت زیادی بهم زده بود اما برای همین پشیزی ارزش نداشت. یه پسر عقده ای لوس و بی شخصیت که فکر میکرد با برداشتن ابرو و دماغ عمل کرده اش میتونه خودشو جذاب و شاخ جلوه بده.

ساده بهش سلام کردم و سعی کردم از میمیک صورتم بفهمه چقدر از دیدنش خوشحالم همه قبولیمو تبریک میگفتن. خبر قبولیم توی اون دانشگاه و اون رشته مثل بمب تو فامیل ترکیده بود و پسردایی ام فرید تنها کسی بود که از این رشته ناراضی یود و قطعا حسودیش میشد. یکی دیگه از حسن های این فامیل داشتن دختر و پسرای جوون و زیاد بود که در همه حال به فکراین بودن که از دیگری جلوتر بزنن...

صدای زنگ اومد و مهمونای جدید اومدن تو. با دیدن نازی و نیکی و مهزیار صدای همه بالا رفت و همه از نیکی میخواست بدوئه توی بغلشون و نیکی من رو که بین همه ی اونها ساکت ترین فرد بودم رو انتخاب کرد و با سرعت پرید تو بغلم...

ب.و*سیدمش...

سلام هلوی من چطوری؟ نمیگی دیر میای دل من برات تنگ میشه؟ با این حرفم سریع به مهزیار نگاه کرد...

خو هی به بابا میگم منو ببره هی میگه زوده زوده هی ژل میزنه به موهاش... لفتش میده...

همه زدیم زیر خنده و مهزیار اخمی به نیکی کرد...

زشته نیکی...

بابا با خنده گفت:

چیکاره بچه داری بذار بگه...

داییم که خودش منبع شادی تو جمع بود گفت:

خب بگو ببینم بابات چرا لفتش داد؟ نیکی چرخید سمتشون

یک ساعتم داشت لباس انتخاب میکرد... هی میگفت این خوبه... اون خوبه...

این بار خودم اول از همه خندیدم...

جمع با اومدن نیکی از خشکی قبل دراومد با اومدن فرنوش دختر داییم نیکی کلا منو یادشرفت و پرید سمت اون...

طبق معمول گوشی فرنوش تو دستش بود و سراغ انگری بردز رو که انگار فرنوش از گوشیش پاک کرده بود رو میگرفت...

فرنوش کلافه نیکی رو روی پاش نشونده بود و موفق نمیشد گوشیشو از نیکی بگیره .

یکی از بدی های نیکی هم همین بود...

وقتی به چیزی گیر میداد دیگه ول نمیکرد...

مهمونی اون شب جذاب بود و بهم خوش گذشت. اخر شب نیکی از من جدا نشد و به قدری گریه کرد که مامان و بابا به زور نازی رو راضی کردن تا نیکی رو بفرسته پیش ما و فردا بیاد دنبالش...

توی راه برگشت از خونه خاله بودیم که نیکی پیشه من روی صندلی عقب خوابش برد... *********

با مامان سوار هواپیما شدیم و کمربندم رو بستم...

لبخند از روی لبم برداشته نمیشد... کارهای ثبت نام دانشگاه به خوبی انجام شده بود و من از اول ترم میتونستم به عنوان دانشجوی پزشکی دانشگاه تهران شروع به درس خوندن کنم. به قدری خوشحال بودم که چشمامو بسته بودم و تا خود اهواز یه ریز خداروشکر میکردم.

" هانی "

هانا یه پیراهن ساده سفید هم برام انتخاب کرد که از طرحش و دوختش خوشم اومد، یه تی شرت مشکی هم برداشتم به اضافه یه دست کاپشن شلوار اسپرت برای نرمش صبحگاهی!

حس و حال خرید مجدد نداشتم یه سوئی شرت هم گرفتم تا اگه یه وقتی هوا سرد شد تا شروع زمستون و اومدن کت و کاپشن ازش استفاده کنم.

هانا هم هرچی تاپ و تی شرت و سوئی شرت انگری بردز بود برداشت درو کرد ریخت تو ساک.

بالاخره از بازار دل کندیم و برگشتیم خونه. بابا تا ساک های خرید رو دید سرش رو چرخوند و گفت:

من میرم بخوابم تا فردا شب که هانی رفت بیدارم نکنید از حرفش خندیدم و گفتم:

بخوای نخوای فاکتوراش بیخ ریشت هست پدرم...

مامان خندید و با ذوق نگاهم کرد چشمکی بهش زدم و رو به هانا گفتم:

پاشو بردار اینا رو دیگه ببر تو اتاقت...

هانا ازم تشکر کرد و با، بار و بندیلش خزید تو اتاقش. منم رفتم چمدون ببندم که صبح عزیمت کنم به سمت تهران و برای شروع ترم جدید حاضر بشم...

******

دلم برای خونه ام تنگ شده بود، برای تنهایی یه نفره خودم

به محض رسیدن خودمو روی تختم انداختم تا قشنگ صداش در بیاد، بعد از به هم ریختگی خونه ام نهایت لذت رو بردم و رفتم تا چایی درست کنم

باید یه تمیزکاری اساسی میکردم و این نیازمند همت والایی بود که در من یافت نمیشد...

گوشیم از قهقرای کوله ام زنگ میخورد

با دیدن اسم پژمان یه لبخند ژکوند زدم و گفتم: کور از خدا چی میخواد؟ - سلام دادا - به سلام هانی عسل

هانی عسل و زهر چطوری آویزون؟

به مرحمت شما... کجایی؟

تازه رسیدم تهران. شمال بودم

خوش گذشت؟

آره جات خالی. چی شده زنگ زدی؟

میخوام ببینمت کارت دارم

بنال

زهر مار. خونه ای بیام پیشت؟

آره

مهمون، پهمون که نداری؟

من کی داشتم این دومین بارم باشه، خبرت اومدی یه چی بگیر بخوریم باشه یه ساعت دیگه اونجام، شامم میگیرم

به محض قطع کردن فهمیدم خبرایی شده... پژی و دست و دلبازی؟!! تو خوابم شوخیش زشت بود.

تی شرتم رو در آوردم و با رکابی و شلوار جین تو خونه ریخته و پاشیده دور دور میکردم که پژی اومد. دوتا جعبه پیتزا دستش بود با مخلفات...

داشتم اشهدم رو قرائت میکردم که وسط آشفته بازار یه جا واسه خودش پیدا کرد و نشست و گفت:

بیا داداش بزن به بدن تا از دهن نیفتاده

پیشش نشستم، یه جعبه رو گذاشت جلوم و گفت: نوش جان سس رو با دندون باز کردم و داشتم رو پیتزاها میچلوندم و گفتم:

چی شده ولخرج شدی

قراره یه کاری برام بکنی

لقمه ام رو قورت دادم و با اشاره پرسیدم چیکار؟

میخوام دوست دخترم رو دک کنم، باهاش بریز رو هم لقمه پرید ته حلقم...

یه شیرجه زد طرفم و گفت:

چی شد تو گلوت گیر کرد؟

باهاش چیکار کنم؟

با مشت دو سه تا کوبید ته کمرم... مثلا کمک حالم بشه زد بدتر ترکوند منو مخش رو بزن بعدش مثلا من بفهمم به هم بزنیم

چرا راحت تر دکش نمیکنی؟

اخه باهاش برنامه داشتم، سیریش شده میخوام مقصر خودش باشه دوزاری کجم افتاد و گرفتم ته حرفش چیه...

همونی که تو دانشگاهه؟

آره

بعدا برام شر نشه، حوصله حراست بازی رو ندارما

نه بابا. این ترم رو هواست موندنش

باشه شماره اش رو بده

امشب شروع میکنی؟

امشب؟ زود نیس؟

نه تو مخ بزن منم هستم کمکت میکنم

باشه بذار شام بخوریم بعد