فصل بیست و سه
کامیار-منم خوشدال میشم!یعنی خوشدال که میشم هیچی کلی م ذوق می کنم!
شقایق زدزیر خنده که دست کامیار رو گرفتم وکشیدم طرف ماشین وهمونجور یه خداحافظی ازشقایق کردم وکامیاررو به زور نشوندم پشت فرمون وخودمم ازاون طرف سوار شدم کامیارهنوز حواسش به شقایق بود که سرش داد زدم وگفتم:
-کامیار!
کامیار-ای مرض وکامیار! ای دردبی دوادرمون وکامیار!دلم ریخت پائین!چرادادمی زنی؟
-حواست کجاس؟
کامیار-دارم دنبال ماشین می گردم دیگه!
-کدوم ماشین؟
هنوز داشت به شقایق نگاه می کرد وهمونجوری بامن حرف می زد!
کامیار-همونکه باهاش اومدیم اینجادیگه!
-ماکه الان تو،ماشین نشستیم!
یه مرتبه حواسش جمع شد وباتعجب گفت:
-کی اومدیم توماشین ما؟
-اصلا لازم نکرده بریم دنبال گندم!برگرد خونه!
کامیار-مگه من دلم طاقت می آره این دختررو تواین شهر به این گل گشادی تنها ولش کنم؟
-توکه اصلا یه کلمه م درمورد گندم حرف نزدی؟
کامیار-وا!چه حرفا!من همه ش درمورد این طفل معصوم صدبت کردم!
-خجالت بکش کامیار!
کامیار-من که دیگه چیزی ننوشتم که خجالت بکشم؟
-حرکن کن بریم خونه!
کامیار-سی سال برنمی گردم خونه!اون دختره الان به مااحتیاج داره!
-کدوم دختر؟گندم یااونای دیگه؟
کامیار-چه فرقی می کنه؟تونیکی می کن ودردجله انداز که ایزد درشمیرانت دهد بازآدرس بعدی روبخون ببینم!
-گرسنه مه بابا!
کامیار-دادنزن شقایق خانم هنوز دم در واستاده!
-خب حرکت کن بریم دیگه!
کامیار-می خوام حرکت کنم اما پاهام ازم فرمون نمی برن!
-پس پاشو من بشینم!
کامیار-می خوای من همینجا واستم تاتوبری وبرگردی؟
-حرکت می کنی یانه؟
کامیار-پس توماشین روروشن کن منکه دل اینکارو ندارم!
-واقعا که کامیار!
کامیار-حدقل دنده روتوعوض کن!چقدر سنگدل شدی امروز!
دررو واکردم وبه شقایق گفتم:
-خواهش می کنم شمابفرمائین تو!خجالت مون ندین!
شقایق-اختیاردارین!
-ماشین گرم کرده باید کمی خنک بشه یه خرده طول می کشه!
شقایق-پس بفرمائین تو یه چایی میل کنین تااشین خنک بشه!
تااینو گفت دست کامیار رفت برای دستگیره درکه من زود سوئیچ روپیچوندم وماشین روشن شد کامیاریه فدش زیر لب بهم داد که مدل ش نذاشتم وبه شقایق گفتم:
-خب روشن شد شمادیگه بفرمائین خدانگهدار.
اینو که گفتم شقایق مجبوری یه خداحافظی کرد ورفت توکه کامیارگفت:
-الهی پسر دست توطلا وجواهرکنی خاکستردربیاری!آخه این چه کاری بودکردی؟به توچه مربوطه آخه؟دختره می خواد یه دقیقه دم در واسته هوا بخوره!
-بخداکامیار پیاده می شم آ!
کامیار-خب به درک!پیاده شو!
-آدرس آرو هم پاره می کنم میریزم دورآ!
یه نگاهی به ورق کاغذی که دستم بود کردوبعدخندیدوگفت:
-شوخی می کنم بابا!من اصلا بدون تو جایی نمی رم که!من وتو یه روحیم تودوتا بدن!مگه می شه ماهارو ازهم سواکرد!
-اگه آدرس آدستم نبود اینارو می گفتی؟
کامیار-صدتا ازاین آدرس آ فدای یه تارموت!بخون نشونی بعدی روبریم برسیم به کاراین دختره طفل معصوم بابا!چیه هی نشستیم باهمدیگه کل کل می کنیم!
-خداحافظ ترومی شناسه وبس!فعلا گرسنه مه!
کامیار-غذابهت می دم!چشمم کور!دنده مم نرم!چی می خوری عزیزم؟استیک می خوری؟شنیسل می خوری؟چلوکباب می خوری؟چی می خوری بگو!
-همینجا یه ساندویچی چیزی بگیر بخوریم به کارمون برسیم!
کامیار-چشم چشم آن!آن!
اینو گفت وحرکت کرد منم حواسم به کاغذ آدرس آبودکه ازم قاپ نزنه!وگرنه این کاغذ دستش می افتاد تاشب دیگه پیداش نمی کردم!
بالاخره جلو یه ساندویچ فروشی واستادیم ودوتا ساندویچ گرفتیم وخوردیم ورفتیم سراغ بقیه دوستای گندم!
اون روز تونستیم به سه تادیگه شون سربزنیم وبرگردیم خونه یعنی کامیار روبه زور برگردوندم خونه!
خلاصه دست ازپادراز تر رسیدیم خونه ودیگه رومون نشد بریم پیش آقابزرگ!دوتایی یه راست رفتیم خونه هامون وکه یه استراحتی بکنیم وشب بریم سراغ پسره که احتمالا برادر گندم بود.
تاپام روگذاشتم توخونه که دادوفریاد مادرم وبابام بلندشد!مادرم تند تند شروع کرد به عوض کردن پانسمان بازوم وبابام هی غرمی زد که چرانرفتم کارخونه!
هیچی جواب شونو ندادم وتا پانسمان دستم کارش تموم شد رفتم تواتاقم وخودمو انداختم روتخت وبلافاصله خوابم برد! انقدر خسته بودم که اصلا نفهمیدم چقدر خوابیدم!فقط یه موقع باصدای مادرم بیدارشدم که ساعت حدود
0بعدازظهر بود !تندوتند یه دوش گرفتم ولباسامو عوض کردم وازخونه اومدم بیرون ورفتم دنبال کامیار که مادرش بهم گفت تو گاراژه رفتم طرف گاراژدیدم اونم حاضر شده وداره به ماشین ش ورمیره تامنو دیدگفت:
-می خواستم دیگه بیام دنبالت!
-خوابم برد!خیلی خسته بودم!
کامیار-بامدافظت اومدی؟
-باچی م؟
کامیار-بادی گاردت!
-چی می گی؟
باچشمش گوشه باغ روبهم نشون دادوگفت:
-عاشق دل خسته ت درکمین ته!
برگشتم طرف جایی روکه نشون می داد نگاه کردم راست می گفت!دلارام پشت یه درخت به فاصله سی متری واستاده بود وداشت نگاهمون می کرد!
-کامیار-ازاین دختره حذرکن که خطرناکه!
-چرا؟
کامیار-عشاق برچند دسته ن.یه دسته شون بی بخارن وهر کاری شون بکنی صداشون درنمی آد!مثل مجنون خدابیامر ز!یه دسته شونم که خودآزارن!مثل فرهاد رحمت اله!یه دسته شونم خطرناکن ومردم آزار!مثل این دلارام!عشقش ازدستش بره وتبدیل می شه به یه انتقام!
-نه بابا اونطوری هام نیس!
کامیار-اگه دلارام همین شبا نیومد تواتاقت وسرتو باچاقو نبرید!
-فیلم جنایی زیاد دیدی تو!
کامیار-سوار شو بریم که دیر میشه!
دوتایی سوار ماشین شدیم ورفتیم سراغ برادر احتمالی گندم همینجورکه می رفتیم به کامیار گفتم:
--کامیار،اگه نتونیم گندم روپیداکنیم چی؟
کامیار-هیچی!مگه ما باعث این اتفاق بودیم؟
-نه،ازنظر چیز دیگه می گم!
کامیار-ازنظر اینکه دوستش داری؟
-آره
کامیار-تومطمئنی که دوستش داری؟
-آره
کامیار-من فکر نکنم!
-چرا؟
کامیار-ببین!اگه این اتفاق پیش نیومده بود اونوقت تومی تونستی باقاطعیت بگی که دوستش داری یانه!
-چه ربطی داره؟
کامیار-الان دوست داشتن رو دلسوزی و حرص باهم قاطی شده!یه خرده ای دوستش داری!یه خرده دلت براش می سوزه!بقیه ش میشه حرص!
-یعنی چی؟
کامیار-چون پیشت نبوده!آدمیزاد اینطوریه!وقتی چیزی روازجلوش ورمیدارن یاازش می گیرن یاممنوعش می کنن حرص ورش میداره!اگه گندم الآن پیشت بود شاید باهمون نگاه کردن بهش وباهاش حرف زدن وگفتن وخندیدن ارضا می شدی!جلوی دوتا جنس مخالف رو وقتی گرفتی رابطه شون به مدض به هم رسیدن تبدیل می شه به زیاده روی! حرص !ولع!یعنی آدمی که همیشه آب دم دستشه فقط تشنگی ش رورفع می کنه اما آدمی که چند وقتی آب ندیده انقدر می خوره که می رسه به مرز ترکیدن!حالام شاید احساس توتنها عشق نباشه!
-بالاخره برای اینکه این احساس روبفهمم احتیاجه که پیداش کنم!
کامیار-بگو به امیدخدا
-ببینم پسره روکه دیدیم می خوای بهش چی بگی؟
کامیار-توهیچی نگو که کارا روخراب می کنی!من خودم یه کاریش می کنم!
نیم ساعت بعدرسیدیم بالای...واونجا کامیار ازچندنفرآدرس روپرسید ورفتیم پائین ورسیدیم به همون تئاتری که انگار پسره توش کار می کرد
مشین رویه جا پارک کردیم ورفتیم دوتابلیط گرفتیم ورفتیم تو،نمایش هنوز شروع نشده بود کامیار ازیه نفر که بلیط ها رومی گرفت سراغ پسره روگرفت فهمیدیم که پسره همونه والانم پشت صدنه داره برای نمایش آماده میشه راهی م که می رفت برای پشت صدنه بسته بود ونمیذاشتن کسی بره پیش هنر پیشه ها!
باکامیار واستاده بودیم ومونده بودیم که چیکارکنیم که یه مرتبه کامیاریه کلکی زد!
دوتا پسر بچه بغل ما واستاده بودن اونی که کوچیکتر بود دستشویی ش گرفته بود وبزرگتره هی بهش می گفت باید صبر کنه تاباباشون بیاد.کامیارکه اینو شنید به پسر بزرگه گفت:
-عمو می خواین برین دستشویی؟
پسره یه نگاهی به کامیار کرد وگفت:
-بعله اما نمی دونیم کجاس!
کامیار-بیاین من بهتون نشون می دم!
بعد خودش دست بچه کوچیکه روگرفت وبه منم اشاره کرد که دست پسر بزرگه روبگیرم وچهارتایی راه افتادیم طرف جایی که هم می خورد به دستشویی وهم راه پشت صدنه بود!تارسیدیم به دریه نفر جلومونو گرفت وگفت تا نمایش شروع نشه نمی شه کسی بره دستشویی!کامیارآروم بهش گفت:
-آقا این بچه ها هله هوله خوردن وخلاف ادب اسهال شدن!اگه نذاری همین الان ببرمشون دستشویی باید یه سطل ویه خاک انداز ویه جارو ویه نیم کیلو خاکستربیاری که کف سالن انتظار ازنجاست طاهر بشه!حالا خودت می دونی!
یارو خندید ودررو واکرد ورفتیم تو.کامیاراول بچه هارو برد دستشویی ووقتی کارشون تموم شد آوردشون بالا وفرستا دشون طرف سالن انتظارو دست من روگرفت وبرد طرف اتاق گریم.
تاازچندتاپله رفتیم بالا ورسیدیم به یه راهروی کوچیک که دیدیم یه پسر بالباس هنرپیشگی درحالیکه صورتش روسیاه کرده واستاده وداره بادوتا مرد دیگه حرف می زنه!حرف که چه عرض کنم!اون دوتا داشتن تهدیدش می کردن واونم هی بهشون التماس می کرد که آبروریزی نکنن ماهاجامون طوری بود که پشت پسره بودیم ومارونمی دید!
کامیاریه خرده واستاد وگوش کرد وبعد رفت جلو که دوتا مردا ساکت شدن ویه اشاره به پسره کردن وگفتن:
-ایناباتوان؟
پسره برگشت طرف ما که کامیاربهش گفت:
-آقانصرت شمائین؟
پسره یه نگاهی به ماکردوگفت:
-بله بفرمائین!
کامیار-مارو منصورخان فرستاده!
پسره-منصورخان کیه؟
کامیار-شمانمی شناسیدشون؟
پسره-نخیر
کامیار-گفته بهتون بگم نشون به اون نشونی که ده هزار تومن بهتون بدهکار بوده!
کامیاراینوگفت اون دوتا مردکه خیلی م گردن کلفت بودن گفتن:
-پس داداش زودتر بدهی ت روبده که رفیق ت الان سخت بهش نیازمنده!
بعدهردوزدن زیر خنده کامیاردست کرد توجیبش وده تاهزاری درآورد که یکی ازمردا اومد جلوکه ازکامیار بگیره تادستش رودراز کرد کامیارپول هارو کشید عقب وگفت:
-من این طلب روباید بدم به آقانصرت!دیگه خودش می دونه!
بعدرفت جلو اون پسره ده تا اسکناس هزار تومنی گذاشت کف دستش که بلافاصله اونا ازش گرفتن وبایه لدن بد بهش گفت:
-بقیه ش!
پسره باالتماس گفت:
-به مولا اگه الان یه قرون داشته باشم!تاآخرنمایش صبرکنین یه خرده ش روبهتون میدم وتاآخرهفته بقیه ش روصاف می کنیم!
تااینوگفت یکی ازمردایقه ش روگرفت ویه چک زد توگوشش وگفت:
-نانجیب،بهت می گم وقت نداری دیگه یاهمین الآن جنس روبده یاپولش رو!
پسره-به جون هرسه تامون الآن پول ندارم!
یارو یه چک دیگه زد توصورتش وگفت:
-پول ت می کنم الآن!جنساروبه کی فروختی؟
پسره-واله دادم به چندنفر امروز فردام پولش رومی گیرم!
دست یارو رفت بالا که یکی دیگه بزنه که پسره دستاشو گرفت جلوصورتش وباحالت گریه گفت:
-نزن تروخداآقاسید!می دونم گردن کلفتی وپهلوون!منم که دیگه زدن ندارم!سروصورتم زخمی می شه نمی تونم برم روصدنه اون وقت این چندر غازم نمی تونم بهتون بدم!
من یه مرتبه حالم بد شد وبه یارو گفتم:
-واسه چی می زنی ش؟مگه مملکت قانون نداره؟
تااینوگفتم یارو یه صدایی ازدهنش درآورد وگفت:
-به توچه جوجو؟
-اگه یه بار دیگه بزنی ش بامن طرفی!
دوباره همونجور که می اومد طرف من گفت:
-اول خودتو می زنم که دیگه بلبل زبونی یادت بره!
تادوقدم ورداشت که کامیاربهش گفت:
-اگه دستت رواین بلند بشه به بابا ننه ت سفارش کن که یه بچه دیگه واسه خودشون درست کنن که عصای پیری شون باشه!
اینوکه کامیارگفت یارو واستاد ویه لدظه به کامیار نگاه کرد وبعد برگشت طرف پسره وگفت:
-یاهمین الان بقیه حسابت رومیدی یایه آبروریزی ازت بکنم که ازاین جابندازنت بیرون!
پسره فقط نگاهش کرد که یاروگفت:
-میدی یانه؟
پسره-من که پول ندارم آخرش م اینه که ازاینجابیرونم کنن!اما می خوام ببینم به اینم می گن مردونگی؟
یاروگفت:
-زرزرنکن!پول نداری،بروازرفقات قرض بگیر!
پسره-اونام وضع شون ازمن خرابتره!
کامیار-حسابش چه قدره؟
یارو برگشت طرف کامیار وگفت:
-تومی خوای جورش رو بکشی؟
کامیار-شاید!
یارو-ده دادی پنج چوق دیگه م روش!
کامیاردست کرد توجیب ش وکیفش رودرآورد وپنج هزار تومن شمرد وداد به یارو یاروام یه خنده ای کرد وبرگشت طرف پسره وگفت:
-دیدی گفتم پول ت می کنم؟
بعد دوباره یه خنده ای کرد وبارفیق ش گذاشت رفت موندیم من وکامیاروپسره.
پسره یه خرده صبر کرد تااون دوتا رفتن وبعدش به ماگفت:
-دست تون دردنکنه!ایناخیلی آشغالن!اگه شماها نبودین واقعا پول م می کردن!
کامیار-ازلبت داره خون می آد!
باآستین ش خون رولبش روپاک کرد وگفت:
-من منصورخان نمی شناسم!کیه اینی که میگین؟
کامیارخندید پسره م خندیدوگفت:
-رکب بود؟
کامیار-ای همچین!
پسره دستش رودراز کرد طرف کامیاروگفت:
-هرچی که بود به موقع به دادم رسیدین!
باکامیاردست داد وبعدش بامنم دست دادوگفت:
-حتمایه کاری بامن دارین هنر پیشه معروفی نیستم که خواسته باشین ازم امضا ممضائی چیزی بگیرین حتما کار دیگه باهام دارین!
کامیار-تقریبا
پسره-فعلا نمایش داره شروع میشه وهنر پیشه زن مونم بایه سیاهی لشکر نیومده!بیاین بریم صورتخونه تاشمایه چایی بخورین ماهام یه خاکی توسرمون بریزیم!
من برگشتم به کامیارنگاه کردم که گفت:
-اتاق گریم رومیگه!
پسره-ماها بهش می گیم صورتخونه اسم قدیمی یه فعلا بیاین تابعدا باهم حرف بزنیم