فصل بیست و پنج
چه روز باشکوهیست امروز!دخترمان شاه دخت کجایند؟
نصرت که صداشو عوض کرده بود ومثل کسایی حرف می زد که مثلا لکنت زبون داره گفت:
-دخترتون بیرانن قربان!
پادشاه-بیران کجاست؟
نصرت-بیران پشت در!
پادشاه-آهان!می خواهی بگویی بیرون هستند؟
نصرت-بعره قربان
پادشاه-بعره نه بعله بگو داخل شوند
تااینو گفت نصرت بلند داد زد:
-بانوی بانوان تخم چشم پادشاه!تاج سرهمه مملکت!شاهدخت وارد می شوند!
ماها همه ش چشم مون به اونجا بود ودل تودل مون نبود که کامیار بدبخت چه جوری می آد روصدنه اماهر چی صبر کردیم ازکامیار خبری نبود رنگ نصرت ورجب خان پرید من که گفتم یاکامیارفرار کرده یاهمونجا غش
کرده!دوباره نصرت همونا رو باصدای بلند گفت که دیدیم یه دقیقه بعد درواشد و کامیاردرحالیکه داره باموبایلش حرف می زنه وتوری که قرار بود روسرش باشه تودست شه ویه آدامس م گوشه لبش بااون کفشای پاشنه بلند تلق وتلق اومد وصدنه!
نصرت ورجب خان واونای دیگه فقط مات بهش نگاه می کردن که ازهمون جای یه بای بای باپادشاه کرد وبعددستش روگرفت جلو موبایل که مثلا صدانره توتلفن وبه پادشاه گفت:
-های ددی!
تااینو گفت وصدای خنده مردم بلندشد!ماها فقط به کامیار نگاه می کردیم!
صداشو عین زن ها نازک کرده بود وباعشوه حرف می زد وبااون کفشای پاشنه بلند هی می رفت این وروبرمی گشت اون ور ویه نازی توراه رفتن می کرد که مردم مرده بودن ازخنده!
دوباره دستش روگذاشت روتلفن وبه پادشاه که همون رجب خان بود وبیچاره زبونش بند اومده بود گفت:
--ازخارج ازکشوره دد!الان تموم میشه!
بعد شروع کر د باتلفن حرف زدن!
-الو!بگو دیگه جونت دربیاد!می گم نمی تونم بیام!
-عجب خریه ها می تونستم که یه بلیط هواپیما می گرفتم وخودمو می رسوندم بهت!
-بارعام می دونی یعنی چی؟بابام بارعام داده!
مردم زدن زیر خنده آروم اومد جلو صدنه ویه مرتبه پاش روگذاشت رودسته صندلی ودامنش روزد بالا وشروع کرد به پای لخت وپشمالوش روخاروندن که دیگه سالن مثل توپ ترکید زن ومرد وبچه داشتن ازخنده می مردن کامیار یه نگاه بهشون کرد وگفت:
-ساق پاندیدین؟خوبه حالا وقت نکردم مومک بندازم!
دوباره صدای خنده رفت هوا !چرخید اومد این طرف وتوتلفن گفت:
-گم شو کنه!چه سمجی!می گم بابام سرازتنت جداکنه ها!برو دیگه خسته م کردی!خداحافظ بای بای
تلفن روقطع کرد وتلق تلق اومد جلو پادشاه وگفت:
-امروز چه خبره دد؟
نصرت دوئید جلووگفت:
-بانوی بزرگ!تور ازسرمبارکتان فرود آمده است!
کامیاریه نیگاه بهش کرد وباصدای زنونه وعشوه گفت:
-خودمان فرودش آوردیم دختر پادشاه فرنگ که حجاب نداره داهاتی!خودتم انقدر به من نمال رنگ می گیرم!
مردم زدن زیر خنده که به پادشاه گفت:
-دد!حواست کجاس؟می گم امروز چه خبره؟
تازه رجب خان متوجه شد وگفت:
-دخترم امروز چه قدر شادی!
کامیاریه عشوه دیگه اومدوگفت:
-دوست پسرمو عوض کردم!یعنی رنگ موهامو عوض کردم پدر جون!
دوباره مردم زدن زیر خنده که برگشت طرف شونو گفت:
-ای زهر ماروهر هر هرهر!چه خبرتونه نقشم یادم رفت!بلند شین برین بیرون بذارین کارمو بکنم!
دوباره مردم زدن زیر خنده بعضی ها که ازخنده دل شونو گرفته بودن
رجب خان ونصرت بدبخت انقدر هول شده بودن که نمی دونستن چی باید بگن!رجب خان اب دهانش روقورت دادوگفت:
-دخترم امروز ازسرزمینی بیگانه شاهزاده ای والا به قصد خواستگاری تو بدینجا خواهد امد
کامیارتااینو رجب خان گفت یه خرده خودشو لوس کرد ومثلا خجالت کشید وآروم اومد جلومن که پشت پادشاه استاده بودم وگفت:
-راست میگی پاپا؟
پادشاه-آری
کامیار-خواستگارم به خوشگلی این بادی گاردت هس؟
رجب خان دیگه نفهمید چی باید بگه وفقط نگاهش کرد که کامیار دستی به ریش من کشید وگفت:
-وای چه ریش پرشتی!باچه شامپوای می شوریشون عزیزم که انقدر براقه؟
دوباره مردم زدن زیر خنده که نصرت آروم به کامیار گفت:
-بابا قرار بود توساکت باشی ومن نمایش رواجرا کنم توکه امون به من نمی دی!
کامیاربلند گفت:
-ساکت شو!انقدردرگوش دختر پادشاه وزوز نکن سیاه!
بعد به پادشاه گفت:
-باباجون منفعلا قصد ازدواج ندارم!اگرم بخوام ازدواج کنم باید با اون کسی که دوستش دارم بکنم!
پادشاه یه مرتبه باتدکم گفت:
-چه بکنی؟
کامیار-همون کاری که همه می کنن!
دوباره مردم زدن زیر خنده این دفعه رجب خانم شروع کرد به خندیدن که زود نصرت برای اینکه نمایش خراب نشه گفت:
-بانوی من خواستگار شما مردیست از خاندان سلطنتی!
کامیاریه ناز دیگر کردوگفت:
-سلطان کجا هس حالا این اکبیری؟
نصرت دستش روبلند کرد ویه طرف رونشون داد ومدکم گفت:
-سلطان عرب ازکشور همسایه بانوی من!
کامیاریه نگاه به دستش کرد وگفت:
-توچرارنگ دستات سفیده وصورتت سیاه؟دورگه ای؟مال کدوم قبیله ای؟
دیگه مردم غش وریسه می رفتن نصرت بدبخت تازه یادش افتاد که دستاشو سیاه نکرده
کامیار-عیبی نداره بلاکی!من ازنژاد ابلق خوشم می اد گفتی خواستگاره کجائیه؟
نصرت دوباره دستش روبلند کرد ویه طرف رونشون دادو گفت:
-سلطان عرب ازکشور همسایه!
کامیار-پدرسوخته این طرفی روکه تونشون می دی روسیه س!ولادیمیر پوتین می خواد بیاد خواستگاریم؟ دیگه این مردم سرجاشون هی بلند می شدن وهی مینشستن می خندیدن نصرت بدبخت زود جهت دستش روعوض کرد وگفت:
-سلطان عرب ازکشورهمسایه!
کامیار-همونکه تاچندوقت چیش جوونامونو می کشت وسر مردم بمب می ریخت؟نمیره الهی اسلده روزمین نذاشته داره می اد خواستگاری؟
یه مرتبه مردم ازجاشون بلند شدن وهمونجور که می خندیدن شروع کردن به کف زدن که کامیار با همون صدای زنونه وعشوه گفت:
-الهی بمیرم براتون که چه دل پر خونی دارین!
مردم مدکمتر براش کف زدن که یه تعظیم جلوشون کرد وگفت:
-خب بسه دیگه لوسم نکنین بشینین بقیه شو براتون بگم!
توهمین موقع رجب خان که ازحرف کامیارترسیده بود آروم به کامیارگفت:
-اینا چیه می گی؟می آن می گیرن مونا!
کامیارباهمون صدای زنونه بلند گفت:
-شما مگه تواین مملکت زندگی نمی کنین رجب خان ببخشین سلطان بزرگ؟اینا مکالمات روزمره مردمه!تازه کلی چیزای دیگه م قاطی ش داره که خوب نیس اینجا بگم!
دوباره مردم ازجاشون بلند شدن وهمونجور که می خندیدن براش کف زدن!نصرت که دید داره گند کاردرمی اد بلند گفت:
-وزیر اعظم تشریف فرما می شوند
اینو که گفت یه هنرپیشه که نقش وزیر رو بازی می کرد اومد روصدنه وچند تاتعظیم به پادشاه ودخترش که کامیار باشه کرد واومد جلووگفت:
-قبله عالم به سلامت!
پادشاه-هان وزیر اعظم ازکشور چه خبر؟
تااومد وزیر حرف بزنه که کامیاربهش گفت:
-تووزیری؟
وزیر-آری بانوی من!
کامیار-الان که دیگه وزیر نداریم گوگولی مگولی!
اینو گفت ولپ وزیر روگرفت وکشید وگفت:
-توحتما معاون اول بابامی!
وزیر بیچاره خودشو جمع وجور کرد که پادشاه دوباره گفت:
-ازاوضاع مملکت چه خبر؟
وزیر-قربانت گردم مردم درکوی وبرزن مجلس کرده اند وشعار سر داده اند!
کامیارباهمون صدای زنونه زود گفت:
-خیلی غلط کردن!پس تواینجا چیکاره ای؟
وزیر که این چیزا تونقشش نبود بیچاره هول شد وگفت:
-چه باید کرد بانوی بزرگ؟
کامیار-هیچی!فعلا برو دوتا جارو افتتداح کن وسه تانمایشگاه بذار سرشون گرم میشه دیگه!
مردم زدن زیر خنده که وزیر تندوتند گفت:
-قربان می ترسم بلوایی برپاشود!
کامیار-نترس!دوتاشونو که بگیری وبندازی زندون آدم می شن!
وزیر-مجلس شان را چه کنیم؟
کامیار-مجلس بی خطره!غصه اونو نخور!
تااینو گفت وصدای خنده تو سالن بلند شد که کامیارگفت:
-ببین وزیر!تااسم مجلس اومد مردم به خنده افتادن!
این دفعه مردم بلند شدن وشروع کردن به کف زدن وسوت کشیدن!رجب خان تند اومد بغل کامیار واروم بهش گفت:
-ترو خدابرو سر یه موضوع دیگه!پدرمون رو درمی آری آ!
من همونجور که نیزه وسپر دستم بود داشتم ازخنده می مردم که کامیار تلق وتلق اومد جلومن وگفت:
-سرباز!آدامسP.K داری؟
سرمو انداختم پائین که مردم خنده م رونبینن!
کامیار-سرباز باتوام!می گم آدامس داری؟
جلوخودمو به زور گرفتم وگفتم:
-خیر بانوی بزرگ!
کامیارباهمون صدای زنونه گفت:
-خیر نبینی اگه دروغ بگی!همین یه ساعت پیش دم دردوتا بسته خریدیم همه شو لمبوندی؟بده من یه دونه شو!
دوباره مردم زدن زیر خنده منم باخجالت نیزه رودادم اون دستم وازتوجیب شلوارم دوتا بسته آدامس رو درآوردم دادم به کامیار حالا مردم فقط می خندن جریان طوری شده بودکه دیگه رجب خان ونصرت واون یارو وزیر اعظمم فقط می خندیدن کامیاریه بسته رو واکرد ویه دونه گذاشت دهن خودشو ویه دونه آورد جلو وگذاشت دهن من وگفت:
-آفرین برتوسرباز!فقط این نیزه هه رو مدکم تر بگیر که داره نمایش روتومی چرخه!وبعد برگشت طرف رجب خان گفت:
-پاپا P.Kمی خوری؟
رجب خان بیچاره اصلا نمی دونست چی باید بگه تموم نقشش یادش رفته بود که نصرت اومد جلووگفت:
-بانوی بزرگ اجازه ی شرفیابی به سلطان عرب راصادر می فرمایند!؟
کامیارم یه دستی تکون دادوگفت:
-بگو خاک برسر وارد شود!
تااینو گفت ویکی دیگه ازهنر پیشه ها ازدر وارد صدنه شد ودوتا تعظیم کردواومد جلوکامیار ویه تعظیم دیگه کرد و گفت:
-انا امیرالعرب!انا مشتاق الزیارتک!
تااینو گفت کامیار دستش روگرفت جلودماغش وگفت:
-مرده شور اون بوگند دهن ت روببرن!آخه آدم می خواد بره خواستگاری سیر می خوره؟برواون ور خفه م کردی!
دیگه این مردم داشتن ازخنده می مردن!یارو بدبخت نمی دونست چیکارباید بکنه که کامیار هولش دادعقب وهمونجور با صدای زنونه وعشوه گفت:
-ازهمون عقب تکلم کن!
یارو بدبخت دوقدم رفت عقب ودوباره شروع کرد مثلا نقشش روگفتن:
-اناامیرالعرب...
کامیار-خب فهمیدم عربی!حالا مال کدوم کشور هستی؟
-من سلطان سلاطین عرب هستم!
کامیار-یعنی پادشاه دبی م هستی؟
یارونگاه به رجب خان کردوبعد بلند ومدکم گفت:
-نعم
کامیار-اوا زهرمار!چرادا دمیزنی بند دلم پاره شد؟مثل آدم بگو نعم!
دوباره مردم خندیدن که یارو آروم گفت:
-نعم
کامیار-ببینم اومدی خواستگاری من؟
-نعم
کامیار-اگه من زنت بشم منو می بری دبی کنسرت این خواننده ها؟
یه مرتبه مردم بلند شدن وشروع کردن به کف زدن یارو بیچاره که نمی دونست چی باید بگه گفت:
-نعم!
کامیاریه عشوه دیگه اومد وگفت:
-ببینم توکه بااین دخترا سر وسری نداری؟
یارو بیچاره اصلا این چیزا تونقشش نبود!داشت بدبخت ازخودش دیگه می گفت یه نگاه به رجب خان می کرد ویه چیزی به کامیار می گفت:
-کدام دختران بانوی زیبا؟
کامیار-همونا که ازاینجا میفروشن به دبی دیگه!
-چنین چیزی نیست بانوی من!
کامیار-غلط کردی!همین چند وقت پیش گندش دراومد!
مرد زدن زیر خنده !نصرت که دید اوضاع داره ناجور میشه اومد جلووگفت:
-بانوی من آیا اراده بازار وابتیاع زروزیور دارید؟
-کامیار-کدوم بازار؟
نصرت-بازار مکاره شهر!
کامیار-ازاینجا بکوبم تواین ترافیک برم سبزه میدون؟توچه خری هستی دیگه!حالا اگه پاساژ گلستان روبگی یه چیزی!
نصرت-هم اکنون دستور می دهم کجاوه ها را حاضرکنند!
کامیار-می خوای منو باشتر وکجاوه ببری پاساژ گلستان؟
نصرت-بااسب نیز می توان رفت!
کامیار-باالاغ چطور؟
مردم زدن زیر خنده!
کامیار-حتما شتراتونم همه هاچ بک وکولر دارن؟
مردم می خندیدن واین هنر پیشه های بیچاره نمی دونستن چی باید بگن!
کامیار-حداقل بدبخت حالا که تودربار یه ماشین پیدانمی شه زنگ بزن به یه آژانس یه ماشین بفرسته!سلطان به این بیچارگی و گدایی نوبره والا!
اینو گفت ویه نگاه به دور وورش کردگفت:
-چقدر گرمه اینجا!کولر توبارگاه ندارین!هلاک شدم سیاه سوخته!
اینوگفت وشروع کردکه شنل ش رودربیاره که رجب خان اشاره کرد وپرده تئاتر افتاد پائین!
مردم بلند شدن وشروع کردن به کف زدن ویه نفر توبلند گو اعلام کرد که ))پایان پرده اول((
ماهام راه افتادیم بریم پشت صدنه وتارسیدیم کامیارخودشوانداخت رویه صندلی ویه بادبزن ازرومیز ورداشت وهمونجور که خودشو باد می زد گفت:
-هیچ نقش هاتونو هنری بازی نمی کنین!اصلا خوشم نیومد!
رجب خان ونصرت ووزیر اعظم که نمی دونم اسمش چی بود،مات واستاده بودن وکامیاررونگاه می کردن که گفت:
-خدامرگم بده!دیدی بالاخره نتونستم اون چیزایی روکه باید می گفتم بگم!چی باید می گفتم؟بلایت به جانم وچی چی؟
رجب خان یه نگاه بهش کردوگفت:
-اما تومادرزادهنرپیشه ای آ!
تاکامیاراومد یه چیزی بگه که درواشد ویه دختر وپسر اومدن توکه رجب خان ونصرت شروع کردن باهاشون دعوا کردن که چرادیر اومدین واین حرفا فهمیدیم که اینا همونایی هستن که ماهاداریم جاشون بازی می کنیم!تاکامیارفهمید بلند شد وکلاه گیس روازسرش ورداشت وداد به دختره وگفت:
-بگیر خانم جون!بااین دیر اومدنت پدر مارو دراوردی!نصف گوشت تن مون آب شد جلوی مردم تاآبروی شما روبخریم!
دختره یه نگاه به کامیار کردو خندید وگفت:
-واقعا آفرین!این چیزا روازکجا می گفتین شما؟
کامیار-یه جوری گفتم دیگه!بگیر خانم جون آماده شو واسه پرده بعدی.
رجب خان-مگه می شه؟
کامیار-چی مگه می شه؟
رجب خان-الان که نمی شه جاتونو عوض کنین مرد صداشون در می اد
کامیار-به من چه مربوطه؟ماقرار بود یه چند دقیقه بیائیم روصدنه تااینا برسن حالا که دیگه اومدن!