قرار نبود

فصل سیزده

به خدا حالا قلبم وايميسه! چرا اين بشر اينقدر خوش تيپ و نازه؟ شبنم گفت:

ازش پيداست مث سگ مي مونه ...

بنفشه گفت:

منم كه سگ پسند!

الان وقتش بود. از جا بلند شدم و گفتم:

يه لحظه با اجازه ...

شبنم از نگاه من كه صاف به آرتان دوخته شده بود ترسيد و گفت:

مي خواي چي كار كني؟!

با خنده گفتم:

مي خوام ازش خواستگاري كنم! به هم ميايم نه؟

صداي داد بنفشه و شبنم در اومد. بي توجه به اونا به سمت ميز پسرها راه افتادم نبايد اعتماد به نفسم رو از دست مي دادم. نفس عميقي كشيدم و

جلوي ميزشان توقف كردم هر چهار نفر مشغول شوخي و خنده بودند همين كه حضورم را حس كردند نگاه هر چهار نفر به رويم ثابت شد. آب

دهانم را قورت دادم و گفتم:

ببخشيد چند لحظه باهاتون كار دارم ...

بهراد زودتر از بقيه دست و پايش را جمع كرد و سريع از جا برخاست و گفت:

بفرماييد خواهش مي كنم ... قدم رو چشم ما مي ذاريد...

با خشم به او نگاه كردم و گفتم:

با شما هيچ كاري ندارم ...

بيچاره بهرادد و نشست. اينبار فربد خواست دهان باز كند و حرفي بزند كه آرتان غريد:

ساكت باش فربد ...

سپس با يك تا ابروي بالا پريده نگاهي به من كرد و گفت:

امرتونو بفرماييد خانم؟

سعي كردم مثل خودش با غرور نگاهش كنم و گفتم:

مي تونم چند لحظه با شما تنها صحبت كنم؟

آرتان پوزخندي زد و گفت:

نخير.

كم مانده بود با مشت بكوبم تو صورت خوشگلش و بي ريختش كنم. مرتيكه نكبت! تو فكر كردي چه خري هستي كه داري براي من كه خودم

خداي كلاس گذاشتنم كلاس مي ذاري؟ سعي كردم از در قدرت وارد بشم و از همين رو گفتم:

شازده پسر ... نمي خوام بخورمت فقط مي خوام باهات يه معامله بكنم حالا هم چند لحظه بيا بشين سر اون ميز و به حرف هاي من گوش كن.

سپس با تمسخر اضافه كردم:

فكر ميكردم شجاع تر از اين حرف ها باشي!

حسابي به او برخورد چون بدون لحظه اي مكث از جا برخاست و بدون نگاه كردن به سمت من و حتي بدون توجه به جايي كه نشان داده بودم در

گوشه اي ترين نقطه سالن سر ميزي دو نفره نشست. به ناچار من هم كنارش نشستم و يك لحظه نگاهم به بنفشه و شبنم افتاد كه با دهان باز و

چشماني گشاد شده اندازه نعلبكي به من نگاه مي كردند. آرتان كه متوجه نگاه من شده بود پوزخندي زد و گفت:

فكر كنم شرطو بردين! حالا شام امشب مهمون كدوم دوستتون هستين؟ سرم را كج كردم و گفتم:

اين مسخره بازيا مخصوص پسراست! اين كارا در شان ما دخترا نيست بعدشم انگار شما خيلي خودتو دست بالا گرفتي!

همان پوزخنده مسخره كنار لبش نشست و زمزمه كرد:

الان معلوم مي شه!

با آمدن گارسون آرتان نيم نگاهي به من كرد و گفت:

كارتون خيلي طول مي كشه؟

تقريبا...

پس من شاممو سفارش مي دم.

به تبعيت از او من هم شامم را سفارش دادم و هر دو در سكوت به رو ميزي خيره شديم. آخر آرتان طاقت نياورد و گفت:

خانوم كوچولو ... وقت براي من طلاست! اگه حرفي براي گفتن نداري بهتره كه من برم پيش دوستام.

نفس عميقي كشيدم و گفتم:

ببين آقا بزرگ ... دوستام منو خوب مي شناسن! من حاضر بودم سرم بره ولي با هيچ پسري در اين روابط هم كلام نشم. حرفايي كه مي خوام

بزنم شايد از نظر شما خنده دار باشه ولي اينو بدون كه من چاره اي جز اين نداشتم ...

دستشو به نشانه سكوت بالا آورد و گفت:

حوصله صغري كبري چيدناي دخترونه رو ندارم ... برو سر اصل مطلب ...

با حرص گفتم:

ولي بايد بشنوي چون به اصل ماجرا كمك مي كنه ...

وقتي سكوتش را ديدم ادامه دادم:

من اسمم ترساست ... دومين دختر يه خونواده متمول هستم ... تا حالا هر چي كه خواستم به دست آوردم. خواهر بزرگم ازدواج كرده و رفته

... مادرمم يك سال بيشتره كه فوت كرده ... بابام خيلي خيلي دوستم داره و روم حساسه ... فعلا هم من توي خونه تنها با عزيزم كه مادر پدرم

هست زندگي مي كنم. از اينا بگذريم ... قصد من اينه كه از شما براي انجام يه كاري كمك بگيرم ... خيلي هاي ديگه هستن كه با كمال ميل

حاضرن اين كارو براي من انجام بدن ولي من تمايلي به اونا ندارم چون اونا دنبال منافع خودشون هستن ... من دنبال يه آدم بي طرف مي گشتم. من الان بيست سالمه دو ساله كه دارم پشت كنكور در جا مي زنمو امسال كه قبول نشدم از بابام خواستم كه منو براي تحصيلات بفرسته كانادا

ولي بابام بنا به يه سري دلايل بهم اين اجازه رو نمي ده ... اين آخري به خاطر اصرار بيش از اندازه من آب پاكي رو ريخت روي دست من و

گفت فقط در صورتي كه ازدواج كنم مي ذاره كه برم ...

حرفم كه به اينجا رسيد سكوت كردم. آرتان كه تا آن لحظه ساكت به حرف هاي من گوش مي كرد به حرف آمد و گفت:

خب! حالا من بايد چي كار كنم؟

سرم را بالا آوردم و به ني ني چشمان عسلي اش خيره شدم نمي دانم چقدر طول كشيد ولي آرتان به آرامي نگاهش را از من گرفت و به غذاها كه گارسون روي ميز مي چيد خيره شد .بعد از رفتن گارسون فرصت را غنميت شمردم ... نفسم را آزاد كردم و گفتم:

با من ازدواج كن!

ناگهان آرتان منفجر شد. زد زير خنده و چنان مي خنديد كه همه نگاه ها به سمتمان برگشته بود. تا به حال خنده صدادار آرتان را نديده بود و براي همين هم از تعجب خشك شده بودم و به او زل زده بودم. بعد از چند لحظه كه خوب خنديد از جا بلند شد و گفت:

دختره ديوونه!

قبل از اينكه فرصت كند از ميز فاصله بگيرد صدايش كردم:

آرتان ... لطفا بگير بشين و بذار حرفم تموم بشه ...

دستش را به نشانه اينكه برو بابا! تكان داد و خواست برود كه پريدم جلويش و گفتم:

هنوز حرف من تموم نشده ...

كمي به سمتم خم شد كه ترسيدم و يك قدم عقب رفتم. همه نگاه ها به سمت ما بود. آرتان كه از اين وضع كلافه شده بود گفت:

بشينم بازم به چرت و پرت هاي تو گوش كنم؟ همه جور ابراز علاقه اي ديده بودم جز اين مدلي ... توهم زدي خانوم كوچولو!

اعصابم خورد شده بود. تا به حال آنقدر تحقير نشده بودم. دلم مي خواست چنان دادي سرش بكشم كه ديگه جرئت نكنه با من ايينطور حرف

/

بزنه. همون لحظه با خودم عهد بستم كه اگه تونستم خرش كنم وقتي خرم از پل جست يك دل سير بزنمش به تلافي حرف هايي كه بهم زد.

م توي گوشت فرو رفت. سعي

/

ازت /كم بشه! بعدش

/

نكنم چزي/ . با نگاهي

به چشمام به حال

چنان دستامو مشت كرد كه ناخن هايي دست كردم به خودم مسلط بشم. گفتم:

تا آخر حرفام بمون و هيچي نگو... فكر هر چي كه گفتي قبوله!

هر كاري كردم نتونستم ازش خواهش كنم گندم پي برد. شايدم دلش برام سوخت كه دوباره برگشت و نشست سر

جاش. منم نشستم و چند نفس عميق كشيدم .عرق سرد روي بدنم سرسره بازي مي كرد. وقتي نگاه منتظرش را ديدم گفتم:

ببين! من خودم شخصا از ازدواج بيزارم اونم در حد مرگ! ولي چون رفتن به كانادا بزرگترين آرزومه مجبورم يه مدت اسم يه مرد رو توي

شناسنامه ام تحمل كنم. فقط يك سال با هم دوستانه زندگي مي كنيم من توي اين يك سال مي رم دنبال كاراي هر دومون ... بعد از اينكه ويزا

درست شد با هم مي ريم كانادا ... اونجا از هم جدا مي شيم ... تو مي توني بموني مي توني هم برگردي ديگه ميل خودته. به خاطر اينكه يه اسم

قراره وارد شناسنامه ات بشه من حاضرم هر جريمه اي رو تقبل كنم البته خودم يه پيشنهادي دارم ... ولي اگه تو نظر ديگه اي داري من قبول مي

كنم. من تو رشت يه ويلاي هزار متري دارم رو به دريا بعد از اينكه كارام درست شد و خواستم برم اونو مي زنم به نام تو ... در ضمن مهريه هم

چيزي نمي خوام كه فكر نكني كاسه اي زير نيم كاسه است. توي اون يك سال هم تو مي توني هر كاري كه دلت خواست بكني و هر جا كه

خواستي بري تو هيچ تعهدي نسبت به من نداري حتي من خرجي هم ازت نمي خوام. حتي مي توني اين قضيه رو از همه پنهان كني ... خب حالا

نظرت چيه؟ بازم حاضر نيستي به من كمك كني؟

سرش را زير انداخته بود و با غذايش بازي مي كرد. معلوم بود كه حرفام روش اثر گذاشته بعد از چند دقيقه سرش را بالا آورد و گفت:

از كجا مطمئن باشم كه بعد از يك سال طلاق مي گيري؟

اولا كه قانون اينجا اينجوريه كه مرد هر وقت بخواد مي تونه زنشو طلاق بده دوما من بهت تعهد مي دم ... حتي شده تعهد محضري! ديگه چي مي گي؟!

چند لحظه خيره خيره نگام كرد. اول چشمو ابرومو بعد گونه ها و دماغمو ... روي لبام كمي بيشتر مكث كرد و سپس اومد روي هيكلم ... داشتم

يه جوري مي شدم! چرا اينجوري نگام مي كرد. لجم گرفت و گفتم:

اومدي بنگاه ماشين بخري حالا داري نگاه مي كني زدگي نداشته باشه؟!

خنده اش گرفت ولي لبخندش را فرو داد و با اخم گفت:

فكرامو مي كنم بعدا خبرشو بهت مي دم

وقتي از سر ميز برخاست هول شدم وگفتم:

كي؟!

هفته ديگه پنج شنبه ...

با خوشحالي از جا برخاستم و گفتم:

باشه پس پنج شنبه ديگه همين جا منتظرتم ...

سري تكان دادم و پيش دوستانش برگشت. قبل از اينكه دوستانش فرصت كنند روي سرش بريزند چيزي به آنها گفت كه هر سه ساكت

نشستند. عين معلم هاي بداخلاق مي مانست! بوي عطر تلخش هنوز هم توي دماغم بود. توي فكر و حال خودم بودم كه ناگهان بنفشه و شبنم

هوار شدند روي سرم:

خنديدم و گفتم:

معلومه كه مخالفت مي كرديم. آخه من گفتم خوشگل وخوش تپ و پولدار ولي ديگه نگفتم برو سراغ آلن دلون! همون جاني دپ هم راضي بوديم!

شبنم گفت:

به خدا هر آن منتظر بودم بزنه تو گوشت با اون اخمي كه اون كرده بود من جاي تو بودم خودمو خيس مي كردم.

بله منم اگه يه ذره جلوش خودمو ول مي دادم پدرمو در مي آورد. همچين پاچه اشو گرفتم كه جرئت نكرد حرف بزنه! خودش توش مونده بود ...

بهش چي گفتي؟ اون چي گفت؟

همه شرايط خودمو و شرايط اين ازدواج مسخره رو براش گفتم اونم گفت بايد فكر كنم ...

حتما ويلا رو گفتي كه كوتاه اومده ...

ويلا رو هم گفتم ولي دليلش اين نبود ... از اون بچه خر پولاست اگه تا الانم شك داشتم الان ديگه مطمئن شدم. بنفشه مي دوني ساعتش چه

ماركي بود؟ - هان؟

رولكس!

بنفشه چشماش گشاد شد و گفت:

كم كمش هشت ميليون تومن پول ساعته!

آره و فكر نمي كنم اصلا دنبال پول باشه ...

هه ساده اي ها! اين پولدارا بيشتر حرص مال دارن.

نمي دونم در هر صورت رفته كه فكر كنه.

واي خدا جون من از هيجان دارم مي ميرم .بلا گرفته قبلش يه ندا بده كه اينجوري آدم سكته نزنه!

خنديدم و از جا برخاستم . بايد مي رفتم خونه و روي اين نقشه حسابي كار مي كردم بدون نگاه كردن به آرتان و دوستاش پول ميزو حساب

كردم و با بچه ها از رستوران خارج شديم. هر چند كه به قول بنفشه و شبنم نگاه آرتان تا لحظه آخر رو من ميخكوب بوده ...

خيلي استرس داشتم. تازه دوشنبه بود معلوم نبود تا پنج شنبه چه اتفاقايي قراره بيفته! با صداي زنگ گوشيم پريدم بالا و گفتم:

مرگ! اونوقت وقتي سايلنتت مي كنم مي گي چرا!

بچاره گوشي انگار شعور داشت. عكس ماني روي صفحه بود. اولين بار بود كه ماني با من تماس مي گرفت. با تعجب گوشي را برداشتم و جواب دادم:

الو ...

سلام خواهر زن عزيز!

به سلام داماد گلمون ... پارسال دوست امسال آشنا ... شماره گم كردين!

خنديد و گفت:

زلزله ! زبون به دهن بگير بذار حالتو بپرسم ...

خوبم مرسي...

همينطور كه مي خنديد گفت:

كاملا معلومه كه خيلي خوبي ... خانوم بيكاري يا كار داري؟

چطور؟

مي خوام يه توك پا بياي شركت ...

خبري شده؟ باز چك بايد حمل كنم؟ اي بابا شما منو حمال كردين رفت ...

نخير قرار نيست چك بهت بدم با خودت كار دارم.

اوضع مشكوكه ها! چي كارم داري؟