نفوذ ناپذیر

فصل یازده

صهدای سهامیار از بیرون به دوش رسهید:شهازده پسهرا نمیخوان مشهرف بشهن بیرون، چشممون به جمالشون منور شه؟

کتم رو درست کردم و زدم بیرون که همزمان شد با بیرون اومدن فردین....بهم خیره ش دیم....فردین جذاب ش ده بود....س هزه ی ص ورتش جذابیش رو بالا برده بود و حا لت قش ه نگ ابرو هاش....بینی رو به بالایی داشهههت وکوچیک،....چشماش هم مشکی بود....

بهش دفتم:بابا خوشتیپ...

محکم زد روی شونه ام و با اون صدای مردونش دفت:بابا دختر کش...

شاهرخ دفت: قراره چقدر تلفات بدین؟

سههامیارم اظهار نظر کرد...مشههخص بود از کت شههلوارا خوشههش اومده:آقا تقلهه...شاهرخ یک دستم از این کت و شلوارا به من بده با اینا ست بشم...

شاهرخ پوزخندی تحویلش داد ودفت:آخه اینا کجا تو کجا...برو بابا...

ما سه تا خندیدیم و سامیار یک پگ دردنی نثار شاهرخ کرد...

بعد از حساب کردن لهاس ها اومدیم بیرون که فردین دفت:پنجشنهه ساعت نه بیا میدون تجریش...

من-طهق معمول دیر وقت...باشه...تا کی طول میکشه؟

شونه ای بالا انداخت و همینجور که از در پاساژ خارج می شد دفت:رفتنمون رو میدونم بردشت رو شرمنده....

منم بیخیال دفتم:مهم نی ست...فقش جوری بیایم بتونم یک دو ساعتی کپم رو بزارم....بابا فردا تو شرکت کارم داره....

زد پشت کمرم و دفت:باشه مهندس...

عصهههی از ضههربه ای که خورده بودم خواسههتم یه چشههم غره نثارش کنم که پشیمون شدم، بذار به وقتش...

به جاش خونسرد به سمت ماشین رفتم

سوار ماشین شدیم و فردین رو جلوی همون کافی شاپ پیاده کردم و راه افتادمسمت خونه....

با باز کردن در موج درما سرازیر شد به سمتم....غرق شدم تو سکوت خونه....

کتم رو دراوردم و پرت کردم رو کا نا په و با یک حرکت تیشههرت جذبم رو دراوردم و از شرش خلاص شدم....

رفتم سمت آشپزخونه و درب کابینت ب*غ*ل دیوار رو باز کردم و از در مخفی توش که تو دیوار کار ش ده بود دفترچه ام رو درآوردم و ش روع کردم به نوش تن دزارش....

غرق تو نوشتنم بودم که با اح ساس سرما بلند شدم و به خودم بد و بیراه دفتم بابت این طور نشستنم تو خونه....اینم وضعه من دارم؟

قهوه جوش رو رو شن کردم و یک پتو رو بدن برهنه ام انداختم... صدای مامان پیچید تو دوشم،صدای قشنگش با اون لهجه ی شیرین....

همی شه تو زم*س*تونای ا ستخون سوز اونجا با این و ضع که میدیدم صداش در می اومد:این چه و ضع شه آخه....خوب مگه مری ضی پ سر....یک چیزی تنت کن....وای این چه وضعه اتاقه....تو کی زن میگیری من از دست تو و این شل*خ*تگی هات راحت بشم؟

لهخند به لهم اومد....چقدر دلم برای اون زن خونگرم و مهربون جنوبی تنگ ش ده بود....زنی که مادر بود اما بهتر از ص د تا پدر برام پدری کرد....وقتی تواون درما توی اون حیاط خلوت ماهی سههرخ میکرد و میگفت:بخور دوشههتبشه بچسهه به تنت....

وقتی بهش دفتم: مادر من ب یا بهترین جا ها برات خو نه بگیرم....تو ل ترکن....اونم خیره به قاب وان یکاد د ست سازش می دفت:اینجا رو با هیچ جا عوض نمیکنم....

وقتی از پولایی که بابا هر ماه به حس ابمون می ریخت می خواس تم خرج کنم می دفت:اینا مال خودته....دوس هت ندارم پول پدرت تو خونه ی من خرج بشه....

وقتی میگ فت:ا ده دلش برای من س هوخ ته بود من و ز نددیش رو ول نمیکرد....ش هک نمیکرد....فکر نمیکرد چشههمم به پولاش هه....خام حرفای خوانوادش نمیشهههد....من فقش یک دختر شهههرسهه تانی بودم....بی کگ و کار....که اومده بود و خواسته بود بشه همه ی کسم....وقتی دید شده زنددیم رفت و زنددی و دودمانم رو به باد داد....

یاد شهایی افتادم که از عصهانیت انقدری ضربه میزدم به کیسه بوکسم که تا سه روز دسههتم سههرخ بودم....یاد اینکه پدری دارم نامرد....که فقش با پولاش برام پدری کرد....که فقش محهتش رو اینجوری نشون میداد....حالم از هرچی پدره بهم میخوره، همون پدری که رفته بود....که مادر شهرستانیم رو سپرده به امان خدا و رفته بود و با زنی زنددی میکرد که مورد تائید خوانوادش بود....پس ر دار شده بود....دختر دار شده بود....زنددی میکرد و یادش رفته بود که زنددی دو نفر رو سوزونده، اول زنی که بهش دل بسته بود، بعدم پسری که با نفرت بزرگ شد، با یه تلخی دزنده تو قلهش.... همون ک سیکه زن خوز ستانی و عربش رو که خودش خواسته بودش ول کرد چون کسر شأنه بود براش....جون وقتی عین هاش رو غلیظ تلفظ میکرد آبروش میر فت....چون وقتی جای ما مان به پسههرشههون میگفت یوما زش هت بود....چون وقتی به جای حرف نزن بهشمیگفت اسکت اب میشد میرفت زمین...

چرا نمیدونسههت پسههرش با افتخار میگه مادر من عربه....که کسههر شههأنش نمیشهههه..... با افت خار عربی ب لده ولی وطنش ایرا نه.... مادر من یک ایرانی بود....یک ایرانی که عرب بود....یک ایرانی که خونگرمیش نشههون میداد اون یک ایرانیه....اون یک خوزسههتانیه.....پدرم نمیدونسههت پسههرش به مادرش افتخار میکنه و همون پدر به اص طلاح متمدنش نفرت انگیز ترین موجود توی زنددیش ه....چرا نمیدونس ت خیلی از فارس ها برای من پدری کردن اما پدرم که فارس بود هیچ چیزی از پدری ازش ندیدم....چرا نمیدونس هت اده پولش نهود پسههرش حتی نیم نگاهی بهش نمی ا نداخت.....مادر من مرد تحو یل جام عه داد....خودش میگ فت و اون به اصههطلاح پدر میگ فت و ه مه میگفتن....من مرد شهده بودم تا انتقام هر مرد و زنی رو که مرد صهفت بودن از نامردا بگیرم....

نامردایی مثل اون به اصههطلاح پدر، اونی که اینقدر حقیر بود که بزردی و منزلت رو تو فارس بودن دید، لعنت به هرچی خود برتر بینه، لعنت به نامردی، دروغ ، دو رنگی... لعنت به هرچی پدر نامرده!

صههدای بوق اتمام کار قهوه جوش و تلفن خونه با هم قاطی شههد....زود بلند شهههدم و دک مه ی اسهه تپ قهوه جوش رو زدم و به صههف حه ی تلفن خیرهش دم....مامان بود....چقدر حلال زاده اس ت این فرش ته....انگاری تازه یادماومد چقدر دلتنگشم،

لهخند ن ش ست کنج لهم،تلفن رو تو د ستم محکم ف شار دادم و با صدایی کهسعی میکردم سرخوش باشه دفتم-الو...

-الو مامان کیف حالیک؟هالو مامان حالت چطوره؟(

وای که چقدر دلتنگ این شیرین زبون عرب بودم-سلام مادر من....من خوبم شما خوبید؟

-الحمدالله....شنی سویین؟هخدا رو شکر چه کار میکنی؟(

-کارای همیشگی....کار خاصی نیست....

-متأکد یوما؟همطمئنی مادر؟(

-ای یوما...ماذا کذب؟هآره مادر...برای چی دروغ؟(

-وأود أن الملحهدلم شور میزد(

- مادر من خودت رو ناراحت نکن....چیزی نیست که....

-تعتنی بنفسکهمراق خودت باش(

-حتما تو هم همین طور.....

-فی امان اللههدر پناه خدا(

-مراق خودتون باشید مامان....خداحافظ....

قطع کردم و با لهخند به دوشی خیره شدم....

همیشهههه همینطوری بود....تو تلفن ناخودا داه عربی حرف میزد....تو خونه اینطور نهود اما عادت کرده بود تو تلفن عربی حرف بزنه....

لهخندم محو ش هد....یادم اومد که خیلی وقته هر آدمی دورش بوده عربی هم بلد بوده....یادم اومد کسی نهوده تا تو تلفن باهاش فارسی حرف بزنه.....چون با هر کی که حرف میزد غیر از فارسی عربی هم بلد بود و عربی شده بود زبوناصلیشون....

دلم برای مادر تنهام سوخت....خاکسترش رفت و نشست رو اونهمه خاکستر نفرت چند ساله و بازم تلهار شد....

فنجونم رو پر کردم ....روی کاناپه نشستم و قهوه ام رو مز مزه کردم....

یاد مهمونی آخر هفته افتادم...

یاد اینکه باید تو ارس یما غرق بش م تا یادم بره ش خص دیگه ای هس تم....یاد اینکه ارس یما با من زمین تا آس مون تفاوت داره....یاد اینکه ارس یما فقش یک نقطه ی م شترک با من دا شت و اونم سر سختیش دربرابر جنگ مخالف بود و دیگر هیچ...

یاد مهمونی خونه ی پری سان افتادم....مهمونی ای که امکان ندا شت یک هفته بردزار نشه....

یکدفعه د ستورات سرهنگ اومد تو ذهنم و جلدی پریدم تو اتاق و ل تاپم رو از تو کمد درآوردم....روی پام دذا شتم و سریع به اینترنت و صل شدم ...جی میلمهgmail(رو باز کردم....

یک میل فرستادم برای داریوش: سلام داریوش خوبی؟چه خهر؟ا سهاب ک شی کردید؟کمک نیاز داشههتید در خدمتم....دسههتم تند روی دکمه های مشههکی کیهرد ک شیده می شد،تایپ کردن که تموم شد یه بار زیر ل خوندمش- سلامداریوش. خوبی؟ چه خهر؟اسهه هاب کشههی کرد ید؟ک مک ن یاز داشههت ید درخدمتم...

روی دزی نه ی سهه ندهsend(کل یک کردم ....یه ایم یل کمی تا قسههمتیسری....مفهومی در عین حال ساده....

پاکش کردم و دیگ کانکتهdisconnect(شههدم...ل تاپ رو دذاشههتم توکمد و رفتم تو تخت خوابم....فرص ت نش د به چیزی فکر کنم چون نرمی پتو دلهافت روی بدن برهنه ام خواب رو به راحتی مهمون چشمام کرد...

رائیکا/شهرزاد

ص دای مهرتاج باعث ش د حواس م رو از در و دیوار خونه برای پیدا کردن یک دوربینی چیزی بگیرم و به سمتش بردردم....

مهرتاج:شهههرزاد من و لیلی داریم میریم خرید برای مهمونی فردا....مهتاب و سودندم حواسشون به کاراشونه تو ساختمون پشتین....شیش دونگ حواست رو میدی پیش خانم پریسان....فهمیدی؟خطایی ازت نهینم....باشه؟ دفتم:باشه حواسم هست....

همینجور که از آشپزخونه خارج میشد زمزمه کرد:امیدوارم....

این بهترین وقت بود برای یک سرکشی درست و حسابی تو خونه....

پرده ی آشههپزخونه رو کنار زدم و همینجور که خودم رو سههردرم آماده کردن داروهای پریسان کردم حواسم رو جمع کردم تا با بیرون رفتن ماشین جمشید برم سراغ کارم....

ص دای تک بوق ماش ین و بس ته ش دن در مهر تائید زد به رفتنش ون....س ینی داروها رو بردا شتم و رفتم سمت اتاق پری سان.... صدای مو سیقی لایت کل طهقه ی بالا رو پر کرده بود....

با انگشت اشاره و شصتم دو ضربه به اتاقش زدم....صدای موسیقی قطع شد وبعد صدای پریسان بود که فضا رو پر کرد:تویی شهرزاد؟ دفتم:بله خانم....

پریسان:بیا داخل...

با عجله وارد شدم تا سریع بعد از دادن داروهاش برم و به سرکشیم برسم.....

روی تختش نشسته بود و یک کتاب تو دستش بود....

من-خانم وقت داروهاتونه....

بردشت و خیره شد بهم و دستش رو به سمت سینی دارو ها دراز کرد....رفتم س متش و س ینی رو دذاش تم رو عس لی و قرص اش رو از کاور درآوردم و به دستش دادم....

وقتی خوردن داروهاش تموم شد سریع بلند شدم تا برم و به کارام بر سم...تا خوا ستم دهن باز کنم که ازش اجازه بگیرم.دفت: شهرزاد من چ شمام خ سته شده دیگه....بیا بقیه این کتاب رو برام بخون تا وقتی که خوابم بهره....

چون پشههتم بهش بود چشههمام رو بهم فشههردم و به ش هانگ دندم بد و بیراه دفتم....افتض اح تر از این نمی ش د....بهترین وقت رو داش تم از دس ت می دادم.... چاره ای نهود....رفتم طرفش و ک تاب رو ازش درفتم ولی تو دلم هی دعا میکردم زودتر خوابش بهره....

کتاب صد سال تنهایی دابریل دارسیا مارکز بود....قهلا خونده بودمش....کتاب جالهی بود اما الان اصههلا....نزدیک یک ربع بعد چشههمای پریسههان بسههته ش د....کتاب رو دمر رو تخت دذاش تم و چند بار دس تم رو جلوی ص ورتش تکون دادم....خواب خواب بود....خوشههحال کتاب رو بسههتم و دذاشههتم روعسلی و آروم از اتاق خارج شدم....

بدو رفتم طرف سالن و شروع کردم به زیر نظر درفتن...مطمئن بودم حتی ادهدوربینی ن ص بود و ک سی می دید فکر میکرد یک کنجکاوی ساده ست،در صورتی که مثل عقاب همه چیز رو زیر نظر درفته بودم....

سی ستم امنیتی خونه فوق العاده بالا بود....چند نوع از پی شرفته ترین قفل های مرکزی نصههه شهههده بود که به خاطر این که آموزش د یده بودم تونسههتم شنا سایی شون کنم...دوربین های مدارب سته سرتا سر خونه کار شده بود و من مطمئن بودم دوربین های مخفی هم تو این خونه فراوونه....

-میشه بپرسم داری چکار میکنی؟