فصل چهارده
روش رو اونور کرد و در رو بس هت و نفگ حهگ ش هده ی من راهش رو پیدا کرد....صداش رو شنیدم که دفت:همین رو میهریم....
....تیرداد/ارسیما
با دیدن اسم فردین روی دوشی پوفی کشیدم و جواب دادم:باز چیه؟ فردین-میگم ماشینت رو نیار با ماشین من میریم....
امر دیگه ای باشه؟ همینم مونده....ردیاب تو ماشینمم بوق....
با لحن خونسردی دفتم:ااا.....نخیر جناب این ماشین رو برای همچین وقتایی خریدم دیگه....
شیطون ادامه دادم:لازم میشه....
فردین-خوبه خوبه....هر کی میگه ماس ت تو یکی بماس لطفا....چقدر که با جنگ مونث لطیف رفتار میکنی!
خندیدم ...خدایی راس هت میگفت ولی باید جوابش رو میدادم:خدا رو چه دیدی شاید تو این مهمونی بخت منم باز شد....
فردین-خو به خو به....کم حرف بزن....سههها عت نه ب یا دم کافی شهههاپ همیشگی....
حرصههی دفتم:صههد بار دفتی اینم صههدمین یک بار.....خر نیسههتم خدا رو شکر....میام....
خندید و دفت:باشه...برو دورتو دم کن....
منم زورکی خندیدم،مثل خودش جواب دادم:مرض....خدافظ....
بدون اینکه منتظر جواب باشم قطع کردم....خدا آخر و عاقهت ما رو با این قوم یأجوج و ماجوج به خیر کنه.....
به ساعت نگاه کردم.... شیش و بی ست و نه....یک دقیقه تا شیش و نیم!چیزی که زیاد داشتم وقت بود....
سریع به نت و صل شدم و رفتم سراغ جی میلم.... سه تا پیام دا شتم.....از سرهنگ و داریوش و ماندانا!
ما ندا نا؟ب عد از این ه مه و قت؟پوزخ ند زدم....اول پ یام سههره نگ رو باز کردم:سلام....چه خهرا؟به سلامتی برای تحقیق رفتید؟
جواب دادم:س لام...خهر خاص ی نیس ت....مامان اینا در حال پیگیری ان من هیچ کارم!
داریوش:س هلام....اس ه هاب کش هی کردیم رفیق.... به دوس هتمون اطلاع بده....کمکی نیاز نیست....
منظورش سروان کردانی بود!
ج واب دادم:سهههلام...خسهههت ه ن ه اشهههی د....ه ر وق دی دم ش بهههش میگم...چشم....کاری بود در خدمتم....
ماندانا....یک لحظه موس رو بدون حرکت رو اسههمش نگه داشههتم....کاش میشد ساده از کنارش بگذرم....
تو جدال عقل و دلم،دلم برنده شد و ایمیلش رو باز کردم....
ماندانا:سلام دوست من!خوبی؟
دلتنگت بودم بی وفا....بد نیست یک یادی هم از این دختر عموت بکنی!
فقش میخواسههتی بیای تا....بقیش رو میدونی...ص هد بار دفتم....خیلی بیمعرفتی پسههر عمو....گ*ن*ا*ه شههخص دیگه رو به پای من ننویگ که هیچ کارم.....
من دیوونه ص هد بار خواسههتم این ایمیل رو نفرسههتم و نش هد....نش هد که نگم.....نشد که نگم دلتنگ این پسر عمو ام....پسر عمویی که با جون و دل به همه میگم یک رده اش عربه....
تروخدا یک سههر بزن....یک زنگ بزن....انقدر سههنگدل نهاش.....انقدر بی معرفت نهاش....
باید جواب تک تک این اش کایی که میریزم رو پگ بدی پس ر عمو....مطمئن باش....
به امید دیدار....
اعصاب بهم ریخته ام رو بهم ریخته تر کرده بود....
در لهتاپ رو بهم کوبیدم و عصهههی فنجونم رو از رو میز برداشههتم و کوبیدم به سرامیک های کف زمین....صدای تیکه تیکه شدنش اعصابم رو آروم میکرد!
یه باریکه ی آب خنک از روی قلهم رد شد و حیف که سریع بخار شد... دوباره طوفان شدم، داد زدم:خدا لعنتت کنه مانداناااااااااااااا.....
دویدم طرف اتاقم و با ضربه های محکمم افتادم به جون کیسه بوکگ....صدای نازک ماندانا پیچید تو حلزونی دوشههم، یه ص هدای پر انعکاس:به من ربطی نداااااااره.....نمی بخش مت.....نمیییییییییی بخش مت....به همون خدایی که میرستی نمییییی بخشمت.....
چهره ی دریونش که از شههدت زاری با زانو رو زمین افتاد و هق هقش رفت تواسمون شده بود پرده و از جلو چشمام کنار نمی رفت.....
وقتی با همون هق هق ادا مه داد:خیلی بی رحمی و من ع ق درد کردم و رفتم.....وقتی داد زد نرو و من نشههنیدم و رفتم.....وقتی با زاری التماس کرد پسر عمو و من رسم پسر عمویی رو اجرا نکردم و رفتم....همه و همه به ضربه هام قدرت چند برابر داده بود.....
انقدر زدم که خسههته به دیوار تکیه دادم و نشههسههتم و داد زدم:خدا لعنتت نکنه باااااااااااااابااااااااا ااا....همش تقصیر توئه....همش....
***
با صدای آلارم دوشیم سرم که از شدت درد سنگین شده بود رو حرکت دادم و به ساعت نگاه کردم....هفت و نیم بود و باید آماده می شدم....
رفتم حمام و زیر دوش ایس تادم و چش مام رو بس تم و س عی کردم خالی کنم ذهنم رو از اون همه یادداریه قدیمی....د ستام و م شت کردم و کوبیدم به دیوار رو به روم... چرا فراموش نمیشههن، چرا خالی نمیش هه این ذهنم... چرا؟؟؟ میخوام فراموش کنم،خدا خودت کمکم کن
بعد از اینکه نیم ساعت زیر دوش موندم اعصابم یکمی آروم تر شد و خودم رو نسهههتا دربه شههور کردم و توی حوله ی سههردم پیچیدم و زدم بیرون.....اینهار موهام رو مثل همیشههه بالا سههشههوار زدم.....حوصههله نداشههتم تو صههورتم بریزمشههون.....ل هاس هام رو پوشهه یدم و به مرد آ ماده ی توی آی نه خیره شدم....مردی که چشمای سهز آبیش خالی از هر چیزی بود غیر از نفرت!
یه نفرت عمیق که مثل انهار باروت هر آن منتظر انفجار بود....
هوفی نفسم رو بیرون دادم و نگاه از آینه درفتم...دوشی اپل آیفون سفیدم رو تود ستم ف شار دادم و با بردا شتن سوییچ ما شینم از خونه زدم بیرون....من آماده بودم....
رائیکا/شهرزاد
ش هرزاد ترس یده بود....از اینهمه تو چش م بودن ترس یده بود....از چش مای سهههزش که فوق العاده شههده بودن ترسههیده بود.....از موهای طلاییش که فر درش ت ش ده بودن ترس یده بود.....رائیکای وجودم اما نترس یده بود از ترس شهرزاد....میدون ست شهرزاد فرق داره با خودش....رائیکا این دختر توی آینه با اون لهاس آبی آسمونی نازش نیست....
به شهههرزاد خیره شههدم....به رژ یاسههی ماتش....به سههایه ی ابی آسههمونی و بنفشش....به ابروهای باریک و کشیدش....به شهرزادی با قیافه ی رائیکا!
ویهره ی دوشی ای که محمدی بهم داده بود توجه ام رو از آینه به خودش جل کرد....اس هم عس هلم پوزخ ند رو مهمون ل هام کرد....عس هلم؟!اونم کی محمدی؟!واقعا مسخره بود....
ریلکگ و معمولی دفتم:بله؟ محمدی-من دم درم شهرزاد....
همونطوری ادامه دادم:الان میام....
پالتوی بنفشی که خریده بودیم رو روی لهاسم پوشیدم و شال حریر لهاسم رو انداختم رو سر و صورتم...
از پنجره آرایشههگاه به تاریکی اسههمون خیره شههدم....تاریک تاریک....بدونارفاق....ماه هم نهود....پشههت ابر ها قایم شههده بود....قایم شههده بود تا این تاریکی بیشتر فرو بره تو تاریکی!میشد داستان زنددی من!
از آرایشگر تشکر کردم و اومدم بیرون....لهاسم رو جمع کردم و از پله ها پایین رفتم...
در آرایش گاه که باز ش د موج س رما هجوم آورد به تنم....س رد بودم س رد تر شدم....
سفید کت و شلوار محمدی تنها روشنیه اون محیش بود....
من بی حرکت موندم و اون حرکت کرد....اومد جلوم....خیره شدم به صورت ش یش تیغه اش....س رش رو چرخوند و دو طرف کوچه رو نگاه کرد....منم به تهعیت ازش همین کار رو کردم.....
هیچ کسههی نهود....ماشههین های پارک شههده این طرف و اون طرف کوچه بهم دهن کجی میکردن....محمدی بازم خیره شد تو صورتم....منم بی مهابا خیره شدم تو خیردی چشماش....
دس تاش اومد بالا....حرکت نکردم....دو طرف ش الم رو که کمی رو ص ورتم افتاده بود بلند کرد و آروم عق تر روی موهام دذاشت.....
صدای ع صهی سودند رو می شنیدم:این دیوونه ا ست.... شهرزاد بهش اعتماد نکن.....نزار غر قت ک نه تو لجن زار وجودش....موا ظ خودت باش شهرزاد....
موهایی که کج رو صههورتم ریخته بود رو با پش هت دسههتای درمش عق زد....دستاش دور کمرم حلقه شد....
رفتم عق ....قراره ما فیلم بازی کردن بود نه عشق و حال کردن اون....نه اینکهشهرزاد رو بکنه عروسک و باهاش بازی کنه و ل*ذ*ت بهره....
کمرم رو محکم تر چسهههید....محکم تر عق کشههیدم و از آ*غ*و*شههش در اومدم....از قدرت سروان کردانی استفاده کردم نه شهرزاد!
بی توجه بهش رفتم طرف ماشین که دستش رو شونه ام قرار درفت و دفت:برای چی فرار میکنی؟
عص هی و با حرص و اخم بردش تم س متش و دفتم:یادتون باش ه قرارمون فیلم بازی کردن بود....فقش همین نه بیشتر....
لهخند زد و دفت:آماددیش رو داری؟غش نکنی بیوفتی رو دسههتمون....یک تستی بکن حالا ضرر نداره....
با حرص دفتم:بله چرا که نه...
صورتش پر از تعج شد....تیر رو با ادامه ی حرفم زدم:در اینکه برای شما بد نیست که شکی نیست اما میترسم سردیتون کنه....
تعجهش فرو ری خت و چ ند لح ظه ب عد قه قه اش س هکوت کو چه رو شکست:خیلی با مزه و پر دل و جرئتی.....خوبه....
حرصی سوار شدم و روم رو به پنجره کردم....محمدی هم سوار شد....بدون حرف راه افتاد....صههدای کر کننده ی on the floor جنیفر لوپز روی مخم یورتمه میرفت....اما هیچی نگفتم....فعلا وقت جولان دادن محمدی بود نه من....
با توقف ما شین از فکر مامان و روژان دراومدم.....آروم پیاده شدم.... سرم روانداختم پایین تا شالم رو درست کنم که با دیدن کفش های محمدی سرم رو بلند کردم....
-خراب کنی من میدونم و تو....دفته باشم....
.
بی حوصله دفتم:منم هربار دفتم از پسش برمیام...خداکنه تموم شه زودتر این مهمونی....اصلا حوصله ی بازیگری ندارم....
م یدونسههتم چیزی نمیشهههه.... با این حرفم ماموریتم صهههد مه ای نمی خورد....هیراد به من نیاز داشت الان....
اونم با داد جواب داد:برو بابا هزار تا دختر برای من فرش قرمز پهن میکنن این واسه من کلاس میزاره...کلفت....
عص هی داد زدم:برو به همونا بگو نقش معش وقه ات رو بازی کنن....کلفتم که هستم.....به تو ربطی نداره....کلفت مادرتونم نه تو....
اومد سمتم و یقه ی پالتوم رو چسهید و چسوندم به ماشین....صورتش رو اورد چند سانتی صورتم و از لای دندون های بهم چ سهیده اش زمزمه کرد:یک بار دیگه انقدر بی پروا حرف بزنی دهنت رو با خونت ش ست و شو میدم.... شیر فهمه؟
خیره شدم تو چشماش که تکونم داد و دفت:نشنیدم؟شیر فهمه؟
دیگه دا شتم میرفتم تودهن شیر....آروم سر تکون دادم که تو همون موقعیتش دفت:دیگه هم تکرار نمی کنی....دخترک بی شعور....حیف که بهت نیاز دارم مگه نه میدونستم چکارت کنم....
یقه ام رو ول کرد و دفت:راه بیفت بریم....حوا ستم به کارات با شه....ام ش رو خراب کنی هیچ امیدی نداشته باش که کارت رو داشته باشی....پگ خوب رو کارت دقت کن....
راه افتاد و منم هم قدمش شدم....داشتم ریسک میکردم....دهن به دهن شدن با این دییونگی محض بود!
دم در دستم رو درفت تو دستش و فشار داد....دستم داشت له میشد....عوضی از قصد داشت اینکار رو میکرد....از پوزخندش مشخص بود....نمی تونستم چیزی بگم....منتظر بود یک آتو دستش بدم دیگه....
رفتیم داخل....محمدی با ک سایی که نمی شناختم شون سلام و احوالپر سی میکرد و من رو دوست عزیزش معرفی میکرد!
ق هل از این که وارد ح یاط پشههتی بشههیم د فت:برو تو این ا تاق پالتوت رو دربیار...عجله کن حوصله ندارم....
رفتم تو اتاقو در رو پش ت س رم بس تم:حوص له نداری که نداش ته باش....به جهنم....سرت رو بکوب به دیوار مردک عوضی هیز ک*ث*ا*ف*ت....
پالتو و ش هالم رو درآوردم و لهاسههم رو مرت کردم....با این لهاس واقعا رفتن میون اون همه به اصطلاح مرد حماقت بود!
س عی کردم بهش فکر نکنم و خارج بش م....در رو که باز کردم نگاه محمدی کشیده شد سمتم...
بی توجه به نگاه خیرش دفتم:بریم؟
سرش رو تکون داد و دفت:هر چی عقل نداری قیافه و هیکلت بیسته....
عصهی دفت:نفهمیدید بیرون چی دفتم نه؟ بردشت سمت در و خندید و دفت:بیا بریم بابا....
دستش رو حلقه کرد و دفت:فیلم شروع شد...شروع کن....