ارباب زاده مغرور من

فصل دوازده

تا تو بدت نیاد کنارمی...اخه منکه تحمل اشــکاتو ندارم چطوری میتونســتم باهات اینکارو بکنم

نکنه هم ین حســی داره اره وگرنه ازم دفاع میکردمثل تموم اون موقع ها که از زیر دستام دفاع میکرد ...

حتی اون موقع هم دلم میخواست از من حمایت کنه.دلم میخواست چشماشبه خاطر من طوفانی بشه..اون موقع حق با من نبود درست ولی حالا چی؟ _:رحیم یه ذره ارومتر برو.رحیم ..

جوابشو ندادم دلم حسابی شکسته بود.اونقد زیاد که حس میکردم درد میکنه _:رحیم ...چرا جوابمو نمیدی ...رحیم

با خشم برگشتم طرفش دلم میخواست حرصمو یک جوری خالی کنم _:حرف نزن بیا شب شدخبر مرگم فردا صبح زود باید برم مغازه ...

از دواخونه نسخه اش گرفتم تو راه خونه هی ی نمیگفت.ساکت بودقصد کوتاه اومدن ندارم.وقتی منو دوســت نداره.وقتی به من افتخار نمیکنه.دلم میشــکنه خوب

من مردم دلم میخواد زنم به وجودم بنازه از اینکه باهام هس ـت احس ـاس خوشبختی کنه نه اینکه از وجودم خجالت بکشه

اره امروز حس کردم از وجود من خجالت کشــیداز قد بلند و هیکل گنده ام خجالت کشــید.از زخم روی گونه ام از جای ســوختگی رو دســتام شــرمنده شددلش میخوا ست دکتربفهمه من انتخابش نی ستم. وگرنه گریش چه معنایی میتونست داشته باشه .

از وقتی رسیدیم خونه رفته تو اشپزخونه صدای هق هق خفش رو مخمه.کاش اینهمه بهش وابسته نبودم.کاش اینهمه زندگیم نمیشدکاش منم خونواده داشتم اون موقع ارزشمم بیشتر بود ...

عصبانی نیستم ازش حق داره...خودمو که میذارم جاش ..میبینم حق داره منونخوادبه خاطر دل مهربونش زندگیش خراب ش د.من ش دم زالو و چس بیدم بهزندگیش اون داشت زندگیشو میکرد..حقش این رحیم نبودخوشگل ترین دختردنیا

حقش یک زندگی خوب بود ..

نه زندگی با رحیم که جز ابرو بری براش هی ی نداشت

لب به شام نزد..میدون ست چه جوری دیونه ام کنه..میخوا ست بازم چ شم رو نخواســتنش بب ندم.میخواســـت بازم رحیم دلشــو خوش ک نه به این ناز کردنا.میخواست رحیم یادش بره

عزیز ترین ادم ز ندگیش نخواســتش. فک میک نه من نمیفهمم..رحیم ا گه خواستنی بود مادرش نمیذاشتش سر راه در بره یک جوریم در بره که هیچ رد و نشونی ازش نمونه

نکنه میخوای غذا تو حلقت کنم ..اره

دوباره بغض فرو خورده اش سر باز کردو صدا من رفت بالاتر ...

_:ه مگه نمیفهمی میگم گریه نکن چرا با اعصــابم بازی میکنی اه..یک روز تو این خونه ارامش ندارم من بس کن و عین ادم غذاتو بخور

بی انص اف ش دمو تلخ اونقد عص بانی..اونقد خش مگین که گریه های دختر کوچولوم بیشتر عصبانیم کرد

پا شــدم از در اتاق بیام بیرون که یک هوایی چیزی به ســرو کله ام بخوره...تو ســرم یک صــدا های جور واجور میومد....کله ام باد کرده بود ..حس میکردم شده اندازه تریلی که پا شد و با گریه از پشت ب*غ*لم کرد...اونقد محکم بهمچسبیده بود که نمیتونستم از خودم جداش کنم

_:-من چی کار کردم ا خه...خودت گفتی بریم دکتر...من که نخواســتم برم دکتر....چرا دیگه دوستم نداری اصلا ازم خسته شدی. من میدونم ...

یک جوری گریه میکرد که انگار من جلوش در حال جون دادن بودم خودخواهم اما این گریه هاش یک ذره جراحت قلبمو کاهش داد...اما درمون نشدم ،بین حصاردستام اسیرش کردم

_:-تو منو دوس ت نداری مگه نه.راس ت میگه ننه حس ن..من هیچ کاری بلد نیستم.هنوزم برات ب ه نیاوردم تو از من خسته شدی

اون موقع واق عا انگیزه اینو داشــتم که خودمو از بالا پشـــت بوم پرت کنم پایین.اخه الان این موضوع چه ربطی به حرفای ننه حسن داشت

_:-چرا حرف نمیزنی.یعنی ا صلا دیگه دو ست نداری با من حرف بزنی ازمن بدت اومده اره؟

اونم مثل من بود.هر دردی که من میکشــیدم یســنا به زبون میاورد...دختر کوچولوی من نمیدون ست ساکت شدنم به خاطر نا مهربونی امروزش بود.که اونم با چند تا جمله اون خر شدم..اروم شدم من گرگ بیرونمو بره تو خونه .هی وقت

حتی برا یک شانیه انداز یک نفس کشــیدن زنی جز اون توجهمو جلب نکرده هی وقت نتون ستم به این فکر کنم که ک سی جز ی سنا رودو ست دا شته با شم کاش انقد ب ه نبودکاش درد غرور زخمیمو میفهمیدکاش یک ذره محبتشبیشتر بود تا رحیم خیالش راحت باشه تا همش به بزرگ شدن خانم کوچولوشفکر نکنه.فکر نکنه اگه خانم کوچولوش بزرگ شه از بودن باهاش خسته میشه _:ببخشید دیگه

بی طاقت شــدم از این همه مظلومیتش.از اینهمه ظرافتش..بی مقدمه...بدون لحظه ای مکث مهرسکوت روبه لباش دوختم

وجودش از حس کردنش اونم دستاشو رو موهام حرکت میداد

_:حس کردم دوستم نداری یسنا ...

دوباره مهرسکوت ومهرسکوت....هم میخواستم حرف بزنم...هم نمیتونستم از ش دل بکنم ...

_:حس کردم از وجود من خجالت کشــیدی.البته حق داریااما خیلی غص ـه خوردم

با چشــ ماش ذل زد تو چشــ مام ن گاهش با عث ش ـد یه چیز تو قلبم فرو بریزه.دوباره بغض کرده بود.بمیرم برای دل نازکت...همه وجود من.رحیم برای اشکات بمیره که نمیتونم باهات دردل کنم

خواستم دوباره مهرسکوت رو بدوزم به لباش که نذاشت ...

_:تو مال منی رحیم کی گفته من از وجودت خجالت میک شم..مگه می شه ادم به ع شقش افتخار نکنه چکار کردم که اینطوری گفتی.مگه یادت رفته نف سم به وجودت بســتس.مگه نمیدونی پناه منی...مرد قدرتمند منی...چی شــد رحیم اینطوری فکر کردی

خوا ستم حرف بزنم که د ست شو گذا شت رو لبم...د ستاش دو طرف صورتمبود...اشکاش رو گوه هاش مونده بود...با بغض حرف میزد...مثل ب ه ها _:-مگه نمدیونی من با وجود تو اروم میش م.تو مرد منی.حتی اون موقع ها که هنوز زنت نبودمم بازم مردم بودی.ازم حمایت میکردی..اون موقعم من مال تو بودم من دوســتت ندارم؟...چطوری میتونی اینو بگی وقتی اخم رو صــورتت میاد من بند دلم پاره میشــه وقتی ادما حرفای بد بهت میزدن منم با تو غصــه میخوردم.من از اون مردم دهات از مادرت که باعث ش ـد مرد من.زندگی من انقد تنها باشه بدم میاد

نذاشتم ادامه بده....من شدم شکارچیو لبهای اون شکار.....خیلی زود خودمو کنترل کردم...تا دو ماه ممنوع بود همه چی ...

ســرش رو ســینه ام بود و من فقج به اون.به حرفاش فکر میکردم..غرق لذت بودم..از اینکه عزیزترین کســم منودوســت داره...اگه این نعمتو خدا به جای ندا شته ام بهم داده با شه د ستش درد نکنه...به نظرم بی شتر از حقم داده. من با ی سنا خو شبختم.با ک سی که با یه قطره ا شکش منو تو م شتش گرفته.ک سی که وقتی جلوم راه میره قربوت قد و بالاش میره.دلم اب میشـــه برای با تو بودنحریصم به نفس کشیدن تو عطر تنش ...

یسنا ...

همین که رحیم رفت مغازه منم مثل همیشه رفتم سراغ ننه حسن...یک جوراییجای ملیحه رو برام پر میکرد به خاطر همینم دو سش دا شتم..پیش اون بود کهیک ذره از مشکلاتم تموم میشد ...

به رحیم شک دارم..اخه خیلی نسبت به من سرد رفتار میکنه...دیگه براش مهم نی ست من پی شش بخوابم یا نه...باهاش حرف بزنم یا نه...بعد از اینکه از سر کار میاد شام میخوره و میخوابه

دلم برای خودم میســوزه بد جوری باختم انگار.دیگه حتی رحیم هم از من خسته شده.احساس بیخاصیت بودنم میکنم.ننه حسن میگه تموم این دلتنگیا واسه بی خداییه واسه

اینکه رو به قبلش رو رکعت نماز نمیخونیم

_:سلام ننه حسن قشنگ خودم...قربون اون چشای نازت برم طبق معمول بهم چش غره میره _:یک ماچ میدی

_:بی حیا و گیس بریده.خدایا اخر زمون شده..ادم به زنا دیگه نمیتونه اطمینون کنه

با قهه قهه خندیدم بازم غر غر کرد که ادم اینجوری نمیخنده و این قهه قهه زدنا کار خانمای تو کا..باره اس

رحیم اعص ـابمو حس ـابی خورد کرده بود..حس میکنم دیگه باهاش غربیهشدم.مغرور شده ....

تو همین فکرا بودم که ننه حسن یه پس گردنی زد که از ترس قلبم واستاد _:دختر مگه کری ..چند بار صدات کنم اخه...پیاز داغارو سوزوندی که تا به خودم اومدم دیدم د ستمم سوزوندم با کلی شرمندگی نگاهش کردم یک لبخند نادر زدیک لبخند مهربون که گریه امو بیشتر کرد ....

خودمو ا نداختم تو ب*غ*لش...ب*غ*لم کرد...خیلی اروم مو هامو ناز کرد...مادرانه....چقد اغوشش حس امنیت داشت

_:منو دوســت نداره دیگه اصــلا منو نمیبینه دیشــب گریه کردم اصــلا به رو خودش نیاورددیگه از ا شکام بی تاب نمی شه ننه.من بدون اون میمیرم.فکر کنم زن گرفته شایدم سرش یک جا دیگه گرمه دارم دیونه میشم ننه

دماغمو کشیدم بالا و یک نفس گرفتمو دوباره عین بمب ساعتی منفجر شدم _:دیگه تو چشــاش عشــق نیســت.ســرده.نه حســن من نه دیگه بابا دارم نه مامان.هیچ کس ندارم.ارباب اگه دوباره منو ببینه میک شتم ننه من به خاطر اون قید همه

رو زدم اما اون منو نمیخواد باورت میش ه ننه.دیگه نمیتونم برگردم به ش هرمون ارباب منو میک شه..اگه رحیم منو بیرون کنه من خودمو میک شم ننه اگه یک زن دیگه بگیره

ننه حسن با لبخند نگام کرد

_:اوو...دختره ناز نازی پاشو خودتو جمع کن..مگه تو قنداقه ای عین ای دخترب ه های نق نقی گر یه میکنی..حی فه او چشـــات نیس....تو دختراربابی....اصلا ولک تو کجانی)کجایی هستی(

کل زندگیمو براش تعریف کردمهمشو بی کمو کاست _:نگفتی کجانی؟؟

_:دهات گلشن...دختر ارباب شاهرخم

چهرهاش رفت تو هم...فکر کنم از شنیدن زندگیم حسابی غصه دار شدخیلی مهربون بود.خیلی خیلی ...

تا بعد از ظهر پیش ش موندم.اص لا حوص له حرف زدن نداش ت باهام حرف نمیزد.حتی دیگه گیر هم نمیداد ناراحت شدمو کلی خودمو نفرین کردم که پیر زن بی اره رو اینجوری ناراحتش کردم

فکر کنم با گریه هام یاد حسن و حامد پسراش و عزیز اقا شوهرش افتادتو یک تصادف همشونو از دست داده بود.بی اره ننه حسن خیلی تنها بود دیگه نزدیک اومدن رحیمه باید برم تو اتاقمون که دوباره دستک دستش ندم س اعت یازده ش ب بود که ش ازده تش ریف اورداص لا کلی دو کلمه هم با من حرف نزدبی شام با همون لباسایی کارش رفت تو رختخواب ...

اشک تو چشمام جوشیدفکر کنم دیگه کور شم انقد که این روزا گریه کردم.

صدای تلق تلوق از خونه ننه حسن میومددوباره وحشت اومد سراغم نکنه دزد اومده پیر زن بیاره رو بکشه

پاورچین پاورچین رفتم پایین.رحیمو بیدار نکردم..حو صله غر غرا شو ندا شتماصــلا.ســرک کشــیدم هی ی معلوم نبود به خاطر همینم رفتم تو خونه چراغ گردسوز هنوز روشن بود.چشممو دور اتاق چرخوند

دیدمش..انگار میخوا ست به همون جالباس ا سیتاده کنار اتاق تکیه کنه که هر دوشــون باهم واژگون شـــدن...جرات ن گاه کردن بهشــو نداشــتم ا ما دیدم...چشماش بسته بودن..ل*ب*ا*ش به کبودی میزد.موهای حناییش وز شده بود.ترسیدم

انگار تازه از خواب بیدار شــدم.انگار تازه یادم افتاد میتونم جیغ بکشــم.فریاد بکشم بی امان جیغ کشیدمبا تموم وجودم...یه نفس جیغ کشیدم.

****

رحیم

صدای جیغشو که شنیدم قلبم فرو ریخت...خشم جاشو به اضطراب دادفکر کرد من نفهمیدم از تو ب*غ*لم اومد بیرونو از اتاق رفت

چند بار نزدیک بود از پله ها کله پاشــم...نفهمیدم چه جوری خودمو به خونه ن نه حســن رســو ندمو رفتم تو ا تاق...خودشــو جمع کرده بود نفس نفس میزد..ب*غ*لش کردم...نمیتونستم

ارومش کنم..دیونه شــدم...چشــمم افتاد به ننه حســن که بی هوش افتاده بود گوشه اتاقو کلی لباس تو ب*غ*لش بود

ی سنا از تو ب*غ*لم جدا نمی شددخترکم میتر سید...میلرزیدو از لرز دندوناشبهم میخورد .

_:یســنا...از ب*غ*لم پاشــو چیزی نیس ـت...بذار کمکش کنیم ببریمش بیمارستان....عزیزم...خانمم ...

انگار داشتم با دیوار حرف میزدم

خودشو بیشتر بهم می سبوندمجبور شدم به زور ازش جداشم ...

بیفکر با حالت دو از خونه زدم بیرون..اون موقع ش ب نمیدونس تم چه جوری ماشین گیر بیارم

اخرشم رفتم خونه مرتضی همسایمون...خیلی وضع توپی داشت اون موقع یه اریای زرد رنگ داشت با قدرت کوبیدم به در تا بهم نگاه کرد هوشیار شد

_: