فصل پنج
بازم *ب*و*س*ی*دمش دیگه نمیذارم طعم بی پناهی ب شی رحیم نمیذارم پدرم ازت س واس تفاده کنه کاش قدرت داش تم کاری میکردم که همه اونایی که رنجوندنت بیانو از عذر خواهی کنن
رحیم اگه تو منو دو ست دا شته با شی من خو شبخت می شم چون مردم تو کل دنیا فقج فقج منو دوست داره
اونقد باهاش حرف زدم که خوابم برد کنار خشن ترین مرد دوست داشتنیم صبح که بیدار شدم تموم تنم درد میکردکل د ستم کبود شدخوا ستم موهامو جمع کنم که با لمس صورتم دردم بیشتر شد
میترسم صورتمو نگاه کنم تموم خوشی گرمای وجود رحیم برام زهر شد
عین یتیما یه گوشــه اتاق کز کرده بودم با این صــورت چطوری برم بیرون کنارلب برجسته ام کبود و متورم شده گونه مهتابی من بنفش شده چشمای درشتسبزم بی فروغ شده
رحیم.اره این دوروز رحیم از شـــاه کارش حســـابی لذت برده که ک نارم مونده.کاش نباشــم خدایا منو بکش من نمیخوام میون اینا باشــم ببین این صورتی که ساختیو چجوری داغون کردن خدایا کاش نبا شم کاش هیچ وقت نباشم
_:وای خاک به سرم یسنا چی شده یسنا کدوم شیر ناپاک خورده ای این بلا رو سرت اورده خدا دردت بده رحیم خدا تقاص ازت بگیره رحیم بی همه چیز _:چی میگی ملیحه جونم کار رحیم نبوده کار اقاجانم بوده .چکار اون بی اره داری
_:ی اره؟نمیخواد گ*ن*ا*هشــو لاپوشــونی کنی.اکرم همه چیو گفت الهی عذاتو ببینم رحیم
_:نگو ملیحه من خودم مقص ر بودم بعدش م بعد این همه مدت اومدی به جا اینکه ب*غ*لم کنی سوغاتی بدی اینو اونو نفرین میکنی
_:مادر من خودم بزرگت کردم تو پاره جگر منی .بعد میگی نفرین رحیم نکنم
_:من سوغاتی میخوام
برام کلی سوغاتی اوردیه پیرهن شب قشنگ یه چادر یه کفش تق تقی دلم گرفت خانم جان حتی نیومد ببینه من مردم یا زنده ملیحه با اون مهربونیشگفت که خودم باید برم به دیدنش ملیحه هنوز نیومده داش ـت اتاقمو تمیزمیکردبا
جارو میزد رو پشتی تا خاکاش گرفته شه صندوق لباسامو مرتب کردمنم براش تعریف کردمهمه چیزو از کتک خوردنم از حمایت رحیم.نمیدونم چرا اص رار داشتم ملیحه
بدونه رحیم اونقد هم بی رحم نیســت داشــتم در مورد چیزی حرف میزدم که بهش اعتقاد نداشتم
رفتم پیش خانم جانم داشــت قلیون میکشــیدو طبق معمول اجیل میخورد.یه پیراهن پرچین کرم با گل قهوهای تنش بودوقتی منو دید اونقد عادی باهام حرف زد که وقتی
برگشتم اولین کاری که کردم رفتم سراغ اینه خودمو توش وارسی کردم چی شد که مادرم کســی که به دنیا اورده منو زخم صــورتمو ندیدزخم دلمو ندیدچرا غصه دار
دختر ارباب باید خدمتکارش باشــه میگن رحیم بی رحمه. خب اون حق داره از کی محبت دیده که یاد بگیره .ازکی محیت دیده که محبت کنه.مردم همین روستا هر چی بلا بود سرش اوردن اما پدر مادر من چی مگه از خونواده اصیل نبودن
رحیم بود داشت ناله میکرد.داشتن میزدنش خدایا چکار کنم نکشنش رحیم تا حالا اینجوری ندیده بودمش اینا کی بودن معلوم بود از شــهر اومدن کاش میتونســتم کمکش کنم به جهنم اگه بفهمه تعقیبش کردم خدایا کمکش کن.یاا مامزاده کمکش کن چ کار کنم رفتن بالاخره کو تاه او مدن میخواســتم نرمطرفش میخوا ستم بی تفاوت با شم.اما ن شدرحیم ک سیو ندا شت نگرانش ب شه کسی نبود رو زخماش مرهم بذاره.
_:رحیم ،رحیم حالت چطوره یه جوری نگام کرد انگار من زدمش
_:اینجا چکار میکنی ؟
_:اینا کی بودن رحیم وای کل لباست پاره شده
نمیخواستم چشمم به چشاش بیفته..سکوت کرده بود هی ی نمیگفت بغضم گرفته بوداز اینکه حتی اه و اوه راه ننداخته بوددلم گرفت.بالاخره نگاش کردم نگاش
بازم ســرد بودصــورتش کبود و خونی بود با دیدن صــورتش زدم زیر گریه هر کاری میکردم خودمو جمع و جور کنم نمیشددلم فشرده شد.اینجا میون اینهمه خاک رحیم
که یک ابادی ازش میترسیدن با این سر و وضع تنها کاری که تونستم بکنم این بود که گوشه روسریو بذارم تو اب رودخونه اومدم کنارش نشستم نمیدونم چرا روزه سکوت گرفته بوداخماش هنوزم تو هم بود _:بازم از پشت طویله اومدی؟
-...
،:چرا نمیفهمی عقل تو اون کله ات نیست دفعه قبل مگه نبودبست نبود روسریمو فشار دادم رو صورتش
بلند ش دس عی میکرد نلنگه اما نمیتونس ت میدونس تم درد داره خودمو بهشرســوندم دســتشــو گرفتم با خشــونت برگشــت طرفم یک چیزی بارم کنه امانتونست کم اورد
در برابر چشــمای اشــکیم کم اورددســتش گرم بود.میدونم گ*ن*ا*هه خدا میدونم
باهاش رفتم تو اتاقش
_:برو بیرون
_:مگه چکار کردم
_:رو بیرون نکنه میخوای جلو تو لباس عوک کنم
از اتاقش اومدم بیرون میدونســتم دوســت نداره جلو چشــش باشــم به خاطر همینم رفتم تو اتاقم خواهرم کوچیکم با ب ش اومده بود خونه امون دخترش خیلی ناز بود خواهرم ا سم شو گذا شته بود باران عا شق باران بودم مخ صو صا وقتی صدام میکرد.همش به جای خاله بهم میگفت عاله کاش همه ما مثل این ب ه ها پاک بودیم
شب موقع خوابیدن دلم همش شور رحیمو میزد میترسیدم حالش بد شه دلم ارومو قرار نداش ت بالاخره رفتم داش ت س رفه میکردآب ریختم تو لیوانو دادم د ستش دیواراتاقش چون کاه گلی بود خیلی سرد بودپتوشو ک شیدم رو تنش قد بلندش باعث میشد کل تنش زیر پتو قرار نگیره
_: تو اینجا چکار میکنی؟
_:رحیم تب داری چکارت کنم ؟!
_:گریه نکن اگه میخوای گریه کنی برو بیرون
یک تش ت اب اوردم پاهاش و گذاش تم تو اب لرز داش ت نمیدونم چکار کنماروم نمی شدچند بار خوا ستم برم ملیحه رو بیارم حالش خیلی بد بودمدام ناله میکرد
تا نزدیکای صــبح بیدار بودم تا بالاخره تبش اومد پایین میدونســتم به محض اینکه خوب شه دوباره همون رحیم می شه اما من بهش دل ب ستم میخوام مردم رحیم باشه مثل یک کوه می دونم از من خوشش نمیاد اما _:هنوز بیداری برو اتاقت بخواب
_:میخوام همینجا بخوابم
_:برو بهت میگم خوب نیست اینجا بخوابی
فقج بغ کرده نگاش کردم دیگه هی ی نگفت همونجا نشسته خوابم برد حس کردم حرکت نوازش گونه د ست شو حس کردم بلند کردنم و جای خودش خوابوندچه لذتی داره با گرما تنش
چه لذتی داره با گرما تنش خوابیدن انگار ادم مسخ میشه تموم تنش داغ میشه خوابم میاد هنوزم اما یکی داره تکونم میده دوست ندارم بیدار شم میت
رسم چشمامو باز کنم خواب از چشمام بپره _:پاشو پاشو لعنتی پاشو الان میریزن اینجا
یهو جفت چ شمام باز شدرحیم با چ شمای به خون ن ش سته دا شت یک ریز حرف میزد
_:این دختر عموهات دیشب اومدن تو اتاقت نبودی همه جا گشتن
فهمیدن اینجایی رفتن اربابو بیارن پاشوارباب زنده ات نمیذاره
داشتم به نگرانیش فکر میکردم.به حرصی که موقع حرف زدن میخوردنمیدونم چرا دوست داشتم به عمق فاجعه فکر نکنم
_:اشو دختره بی عقل پاشو باید زود بری برو پیش ساره بدو نه اصلا برو پشت طویله قایم شوبرو
وقتی از عکس العملم ناامید شد بازومو گرفت تو دستش
اما دیر شــده بودخیلی پدرم نگاهش دختر عموهام با لبخندشــون نگاه ناباور ملیحه بازوی من تو دست رحیم
اومد جلوارباب اومدو اولین س یلی با همون اولی پرتاب ش دم زیر لگداش له شدم خاتون گریه میکرد جیغ میک شیدپدرمو به روب پدرش ق سم میدادارباب سنگ بودمثل همیشه
_:با یک بی همه چیز با یک شــیطان ریختی رو هم با یک بی پدر و مادر خوابیدی تا ابروی منو جلو برادرم ببری تا برادرزاده امو خورد کنی اره اون موقع حتی یادم میرفت باید درد بکشــم چرا رحیم از من دفاع نمیکرد من کی با اون هم خواب شده بودم من خدا
ملیحه انگار از ارباب از رحم ارباب نا امید شــد که رفتو به پای رحیم بی پدر ومادرافتادالتماسش میکرد نجاتم بده
رحیم انگار روب تو تنش نبودمن داشــتم رو موکت های نخ نمای خونه اش که بوی نم و نا میداد جون میدادم
چی ش ـد رحیم تو که نگرانم بودی تو که میخواســتی فراریم بدی الان مهم نیس ـت دارم میمیرم رحیم نکنه تو اصــلا قلب نداری نکنه انقد از من بدت میادرحیم خوشحالی ببین
اون صورتی که کسی نمیتونست نگاش کنه و تحسین نکنه زیر پای ارباب داره له میشــه دلت به رحم نمیاد رحیم نجاتم نمیدی راســتی کی این اســمو برات گذاشته رحیم، حیم..ارزو
دارم بازم گر مای وجودتو حس کنم درد دارم رحیم کاش بمیرم خانم جانم حتی برا کنجکاوی هم نیومددلم برا ملیحه میس وزه کاش میتونس تم بهش بگم انقد گریه نمیمیرم سخت جونم ملیحه من نمیمیرم _:ارباب اشتباه از من بودمن به زور با خانم خوابیدم
چی گفتی رحیم تو که بدترش کردی !من کی با تو خوابیدم اخه؟!
_:تو به چه حقی اینکارو کردی بد کردم از تو بیابونو جنگل جمعت کردم نمک نشناس رفتی با دخترم خوابیدی
خاتون اص لا حرف نمیزد گریه هم نمیکرد انگار با چش مای باز بیهوش ش ده بود .
حالا نو بت رحیم بوداشـــد م جازات کمرب ند مهتری ار باب شــب یه همون کمربندی که رحیم به تن خسته مردم میزدرحیم حتی ناله نمیکرد
_:اید پای غلطی که کردی وا ستی فهمیدی ؟باید باهاش ازدواک کنی و از ایندهات ببریش نمی خوام دیگه چشــمم به این بی همه چیز بیفته این دختر مننیست با خودته باهاش چکار میکنی همین
میخواســتی به کجا برســی رحیم منکه میدونســتم اهمیت ندارم براشــون میدونستمو تو باز خواستی بهم طعنه بزنی
حتی نکرد فکر کنه نذاشــت دو ســاعت بگذره چه زود معامله رو جوش دادی ارباب یک ذره زود نبود برای راحت شدن از دست ته تغاریت
خانم جان کجاســت اون عطوفت مادرانت کجاســت ؟چی شــد چکار کردم اینجوری ازم بریدی
خاتون تو چرا چیزی نمیگی من نجس نیســتم خاتون تموم گ*ن*ا*ه*م یک خوابه اونم نه با رحیم تو خونه رحیم مگه نگفتی هی کس از من پاکتر نیست ********
روز عقدم با رحیم هی وقت یادم نمیره روزی که پدر منو برای همیشه به رحیم بخشید مثل برده زرخریدبازم خانم جان نبودملیحه هم نبوداما اومدبدون اینکه بهم نگاه کنه به رحیم گفت که خوشــحاله شــیطان از دهات دور میشــه من نفهمیدم از اینکه منم از این دهات دور میشم خوشحاله یا نه
از رحیم میتر سم از بی پناهیم میتر سم خدیا من فقج تو رو دارم از بی تو بودن میترس م وقتی کنار رحیم راه میومدم اهالی همونایی که بارها به خاطرش ون از رحیم ســیلی خورده بودم با صــدای بلند بهم فحش میدادن بعضــیا میگفتن میدونستن من دختر خوبی نیستم حتی بعضیا دلشون برای اربابشون میسوخت نگفتم حتی به خودمم نگفتم
که چقد اضافیم به پدرم گفتم من بی گ*ن*ا*ه*م* برام قابله بیاره تا ببینه حکم بی گ*ن*ا*ه*ی*م*و اما ارباب گفت که قابله زن دهن لقیه این طوری خوب شد پدر؟منو با همون لبا سای تنم لبا سای خونی تنم به عقد مردی در اوردین که قلب نداره
خودم خواستم آره این کفاره رویاهامه با رحیم نخواستم بهش تحمیل شم .
نخواستم غرورم و اعتبارم از بین بره من میخواستم رحیم با قدرت بدست بیارم با قلبم عاشقش کنم نه ایجوری برده واربا کلی انگ رو پیشونی
اشک تو چشمام جوشیدزار زار مردم تموم شدم از ده از زادگاهم.از ملک پدری وقتی اومدم بیرون.یسنا بیخیال و رویایی مرد
_:بسه دیگه خستم کردی
اشــکامم باهام لج کرده بودن هر کاری میکردم قایمشــون کنم نمیشــدبیشــتر خودش ونو نش ون میدادن میترس یدم از لبریز ش دن ص بر رحیم.باید مواظب میبودم.اگه تنهام بذاره
من چکار کنم..خنده داره از کتکاش نمیترسم.از این بی پناهی میترسم کنارش بی صدا راه میومدم نمیدونم چقد راه اومدیم فقج میدونم دیگه چشمام جاییو نمیدیدس رم گیج میرفت قبل از اینکه بتونم دس تمو جایی بند کنم افتادم رو زمین
رحیم جلو تر از من راه میرفت با کلی عجله برگشت به طرفم نپرسید چی شدهحالمو نپر سید من خ سته رو به تن ک شیدنگاش کردم بدون ا شک تو چ شمامنگاه کردچشماش ترسیده بودتنم تو دستاش میلرزید