فصل هشت
شادی رو عین جونم دوست داشتم....سعی کردم رائیکای همیشگی باشیم اما هیچ جوری ن شد....دوییدم سمت خونه....یک دفعه صدای بلند و پر هیجان شادی تو سالن پیچید:عمه....
با خنده دفتم:جون عمه....
اومد تو راهرو و همزمان دوتامون دویدیم سههمت هم....با هم که رسههیدیمبلندش کردم و دور خودم چرخوندمش...دستاش رو سفت دور دردنم پیچیده بود و سرش رو تو دودی دردنم فرو کرده بود...
ای ستادم و اونم صورتش رو بلند کرد....زود لپش رو ب*و* سیدم....اونم لپم رو ب*و*سهه ید....اونیکی لپش....هر کاریش میکردم اونم همون کار رو میکرد....
-انقدر برای عمت نمک نریز پدر صلواتی....
صههدای رادمهر بود...شههادی رو روی دسههت چپم دذاشههتم و دفتم:سههلام داداش...چه عج ؟خوش اومدید...
آروم رفتم سههمتش و توی ب*غ*لش پنهون ش هدم....بردشههتم س هال های دذشته....سال هایی که زیاد دور نهود....
یک دختر با موهای طلایی خردوشههی با یک پیرهن سههفید که توپ توپی های قرمز دا شت دا شت لی لی بازی میکرد....مامانش روی تخت چوبی ن ش سته بود و دخترش رو نگاه میکرد و با تسهیحش ور میرفت....
صههدای زنگ در باعث شههد دختر هجوم بهره سههمت در....انقدر تند رفت که پاش به سنگ بزرگ لی لیش دیر کرد و نقش زمین شد....اما با قرار درفتن توی آ*غ*و*شی دریه کردن یادش رفت....
آ*غ*و*ش رادمهر همون آ*غ*و*ش بود....
صدای مردونش پیچید تو دوشم:خواهرم خوبه؟
آروم دونش رو ب*و*س ه یدم و از آ*غ*و*ش هش دراو مدم و دفتم:خو بمممنون....من برم پیش شیما...بسه دیگه هرچی پیش شما بودم....
خندیدم و خندید....بلند دفتم:زن داداش کجایی؟
با خنده دفت:طهق معمول در حال شههیر درس هت کردن برای برادر زاده ی درامیتونم سروان....
رفتم سمت آشپزخونه....با اون جین آبی و سرافون طوسی مثل همیشه ناز و تو دلهرو بود...پیش دستی کرد و دف:سلام عزیزم....
لهخند به لهم اومد و دفتم:سلام...خسته نهاشید....
آروم همدیگه رو ب*غ*ل کردیم و ب*و*سههیدیم....به شههوخی دفتم:میگم شادی اذیتتون میکنه عمش دربست خواهانشه ها....
شادی ناز صورتم رو ب*و*سید...با اون سن کوچیکش دقیقا میفهمید بعد از چه حرف هایی باید تشکر کنه یا خودش رو لوس کنه....
-هی هی نو که رسهه ید به بازار که نه میشهههه دل آزار....راسهههت میگن داداش....دوری و دوستی....
چرخیدم سمت روژان که با چشمایی که کپی مامان بود و سعی میکرد ناراحت نشون بده و دفتم:هر دلی بوی خودش رو داره....
با حرص دفت:حتما منم کاکتوسم که نه ب*غ*لم میکنی نه بو دارم....
همه خندیدیم و رادمهر دفت:رائیکا به اینم محهت کن یکم فردا پگ فردا رفت خونه شوهر،نگن این کمهود محهت داشت....
دوباره همه خندیدیم و روژان پرید سمت رادمهر و دستش و دور دردنش فشار داد و بعد یک ب*و*سه ی محکم روی دونش دذاشت و پرید سمت من.... آروم ب*غ*لش کردم و روی سرش یک ب*و*سه نشوندم...سرش رو آورد بالاو دفت:خیلی دوستت دارم خواهری....
یک لهخند زدم و به مامان که با ذوق داشههت خانوادش رو نگاه میکرد چشههم دوختم....
روژان از ب*غ*لم اومد بیرون...رو به جمع دفتم:اجازه بدید برم لهاس هام رو عوض کنم...
شادی چسهید به پام و دفت:عمه منم میام....
همه خندیدیم و روژان دفت:ب یا دیگه اینم از اثرات بارز ماهواره در تربیت فرزندان....
مهرداد با خنده یک سی برداشت و در حالی که به سمت روژان نشانه میرفت دفت:چرا بهتون میزنی...ماهواره مون کجا بود؟ بعد سی رو پرت کرد....
روژان سی رو درفت و شیطون به رادمهر و شیما خیره شد و دفت:پگ حتما پخش زنده دیده....
اینهار رادمهر بلند شد و روژان سریع پرید تو اتاق....
شیما سرخ شد بود از خنده و مامانم زیر ل خدا رو شکر میکرد....
-خدایا شکرت بابت خانواده ی مهربون و خوبم....
داشهتم ظرفا رو می شهسهتم و توی فکرام غوطه ور بودم که با صهدای شهیما به خودم اومدم:چی شده رائیکا؟
به ص ورت مهربونش خیره ش دم....دختری که اول همکارم بود و بعد از اینکهشد زن داداشم کارش رو ترک کرد...
سههعی کردم لهخ ند بزنم ا ما نم یدونم تا چه حد موفق بودم....د فت: بازم ماموریت مگه نه؟
به بشقاب تو دستم خیره شدم و شروع کردم آبکشی....
دفت:درکت میکنم...دفتن به مامان ها سخته....
بشقاب رو دذاشتم تو سینک و بردشتم سمتش و آروم دفتم:سخت کمه برای حسش شیما....داغون میشم نگرانیش رو میهینم....
دستش رو دذاشت رو شونم و دفت:خطرناکه؟
فقش چشم رو هم دذاشتم و سریع بهش اضافه کردم:اما برمیگردم...به خاطر مامانم شده سالم برمیگردم....
دفت:میخوای با هم بهش بگیم؟
-خجالت بکش ید...عروس و خواهر ش وهری دفتن چیزی دفتن...عین دو تا جونور عاشق با هم دل میدن و قلوه میگیرن....
دفتم:روژااااان...
شیما خندید و دفت:همین تو یکی کافی ه ستی دیگه....دو تا می شدید که من جونم درمیومد....
همیشه با هم شوخی داشتن....هیچکدوممون ناراحت نمیشدیم....
روژان دسهههت به کمرش زد و د فت:ااا ن گاه کن....زبو نت رو کو تاه کن عروس....بدو ظرفا رو خشک کن تا لکه نگرفتن....
شیما یکی از پرتغالای روی میز رو برداشت و سمتش نشونه درفت که زود دررفت....
خندید و دفت:خیلی دوسش دارم رائیکا...
تو دلم دفتم منم اما به ظاهر فقش لهخند زدم....
دفت:بریم با هم و کم کم بگیم؟
دوباره یادش افتادم و دفتم:آره اینهار تنهایی از پسش برنمیام....
آخرین بشقاب رو هم خشک کرد و دذاشت سرجاش و دفت:بیا بریم....خدا بزرده....
رفتیم و نشههسههتیم روی مهل دو نفره نزدیک اون مهل تک نفره ای که جای همی شگی مامان بود....به دونه های درشت ت سهیح فیروزه اش خیره شدم...به چشمای شاد و مهربونش که با ل*ذ*ت خیره شده بود به سرکول زدن رادمهر و روژان و شادی با هم...به د ست چپی که از جاش جم نمیخورد به ارادش...به شیما نگاه کردم که سرش تو دوشیش بود....چند دقیقه بعد رادمهر دوشیش رو از جیهش اورد بیرون....فهمیدم اس داده به رادمهر....
رادمهر بلند شد و دفت:بیاید بریم تو حیاط بچه ها....
اون دو تا هم از خدا خواسته بلند شدن و رفتن....
تا خارج ش هدن مامان نگاه مهربونش رو بهمون دوخت و لهخند زد...یک لهخندی که مادرانه بودنش از هزاران فرسههخی معلوم بود...رو به من و شههیما دفت:شما نمی خواید برید تو حیاط؟
من سرم رو انداختم پایین و شیما با انگشتاش خودش رو مشغول کرد.... صدای لرزون مامان پیچید تو اتاق پذیرایی:اتفاقی افتاده دخترا؟
س رم رو آوردم بالا که از س و تفاهم دورش کنم...خیره نگاهش کردم....همین کافی بود...همیشهههه تا ته ن گاهم رو می خو ند....ن گاهی که هیچ آدمی نمیتونست بهش نفوذ کنه و عمقش رو بهینه....
دفت:بالاخره؟
چش م دذاش تم رو هم...ص دای چیک چیک افتادن دونه های تس هیح بود که سکوت فضا رو میشکست و دیگه هیچی....
شیما دفت:مامان مثل همیشه است....
سرش رو مهربون و آروم بردردوند سمتش و دفت:میدونید که نیست....شیما تو دیگه چرا؟تو یک مادری...میهینی وقتی شههادی دروغ بگه چقدر زود متوجه میشی؟منم مادرم....دروغ برای من کارساز نیست....
رو کرد به من و خیره نگاهم کرد....ا شک از چ شمای کوه ستانیش افتاد روی دونه ی بلوریش....
میخوا ستم برم سمتش که د ست را ستش رو آورد بالا و دفت:به سرهنگ بگو دخترم رو به د ستش سپردم بعد از خدا....بهش بگو مادرم میگه بعد از خدا از تو س هالم می خوامش....بهش بگو مامانم میگه دس هت اول تحویلت دادم همینطوری هم باید پ سش بدی....بهش بگو مامانم دیگه تحمل نداره....بهش بگو بگ بود هر چی که تو زنددیش کشههیده...بهش بگو مامانم میگه بعد از خدا تو با ید مواظهش باشههی...بهش بگو ا ما نت جلال رو بزاره رو تخم چشماش....بهش بگو مادر....
اشک دونه دونه از دونه هاش سرخوردن پایین...شیما از اتاق رفت بیرون....و
چه خوب م یدونسهههت با ید بره.... با ید بره تا بتونم رائی کای همیشههگی نهاشم....باید بره تا دختری کنم برای مادرم....
رفتم سمتش و کشیدمش تو آ*غ*و*شم....شهیه یک بچه ی بی پناه دم شد تو ب*غ*لم....عطرش رو بلع یدم....میخواسههتم یادم بمو نه یکی چشههم به راهمه....یادم بمونه باید سالم بردردم....یادم بمونه که یکی تو یادش همیشه به یادمه....
میون هق هقش دفت:رائیکا جان مامان مواظ خودت باش....
دلخور دفتم:جونتون سلامت باشه....مامان چشم به هم بزنی بردشتم....
لهخند زد....یا ش هایدم یک پوزخند مادرانه....که مسههخردیش توی نگرانی زیادش حل شده بود و به چشم نمیومد....
دفت:کی میای؟
دفتم:آخر هفته ها شههها برمیگردم خونه....هنوز معلوم نیس هت....هق هقش شدید تر شد و سریع از ب*غ*لم اومد بیرون...
به سههختی و با تکیه به دس هت راسههتش سههعی کرد بلند ش هه....کمکش کردم....رفت سمت اتاقش....دم درش ای ستاد....د ستش رو از زندونی د ستم کشههید بیرون....قفل در رو جایگزین دسههتام کرد و سههفت فشههرد....لهخند غمگینی زد و در رو روم بست....
جشمام رو بستم....بستم و دشتم تو وجودم دنهال رائیکای همیشگی....چقدر س خت بود تو اون دالان پر از چند راهی دنهال یک چیز دش تن....اما جوینده یابنده اس هت....و من یافتم....ش هدم رائیکای همیشههگی....سههروان رائیکاکردانی....
چمدونم رو دذا شتم زمین و به صورت خیگ از ا شکش خیره شدم....د ست کشیدم رو صورت که چروک شده بود و دفتم:برام دعا کنی ها....
فقش چشههماش رو روی هم دذاش هت....رو کردم به روژان و دفتم:جون تو و جون مامان....خیلی مراق خودتون باشههید...به رادمهرم سههفارشههتون رو کردم....میاد بهتون سر میزنه....
روژان دفت:چشم....تروخدا مواظ خودت باش رائیکا....
یک لهخند آروم زدم و ب*غ*لش کردم...روی موهاش یک ب*و*س هه آروم ن شوندم و رفتم طرف مامان....د ست را ستش اومد بالا....قربون د ست چپت برم که حرکت نمیکنه....رفتم تو ب*غ*لش...اینهار طولانی...ب*و*س یدمش و فقش دفتم:برام دعا کن....
آروم از ب*غ*لش اومدم بیرون و چمدونم رو برداشتم....
مامان قرآن رو درفت بالا و من سه بار از زیرش رد شدم....د ستم رو به ن شونه ی خداحافظی درفتم بالا و دفتم:خدافظ...
جوابم رو دادن....دیگه تحمل دیدن اشک های مامان رو نداشتم....عق درد کردم و از خونه زدم بیرون....نگار و سودند منتظرم بودن....
سوار شدم و دفتم:سلام....
جوابم رو دادن...سودند دفت:سخت بود نه؟ همونجور رو به پنجره دفتم:خیلی.... با پوزخند دفت:روزی که مامانم متوجه شههد می خوام به عنوان م*س*تخدمکار کنم خونمون رو کرد میدون جنگ....
تو دلم دفتم:کاش فقش م*س*تخدمی بود....
دیگه تا رسههیدن به خونه هیچی نگفتیم....نگار دم در پیادمون کرد و رو به من دفت:از این به بعد خودت میری و میای....
سودند بی توجه در رو بست و من آروم دفتم:باشه....
درب خونه با صدای تیکی باز شد....
کنار سودند قرار درفتم و به جاده ی طولانی جلوی روم خیره شدم....
دفتم:اوه چقدر راه....
سودند دفت:طول خونه ی ما کمتر از این جاده هست....
یک ضربه ی آروم زدم پشت کمرش و دفتم:بیخیالش...بیا بریم....مگرنه...
صدام رو مثل زن کردم و دفت:اخراج....
دوتامون با هم خندیدیم و راه افتادیم....
سههودند دفت:آره دیدی؟اینکار کنی اخراج....اونکار کنی اخراج...بالا بری پایین بیای نفگ بکشی اخراج...
خندیدم و دفتم:از قیافت معلوم بود سخت داری خودت رو کنترل میکنی...
سودند خندون بردشت سمتم و دفت:خدایی؟ با صدای مسخره ای دفتم:آره به جون شوما....
دوتامون خندیدیم....
برام جال بود شخصیتم با پا دذاشتن تو این خونه میمرد و شهرزادی میشدمکه خودم نمی شناختمش....
رسیدیم به در....سودند در رو باز کرد و دفت:برو تو....