نفوذ ناپذیر

فصل هفت

زود عق درد کردم و رفتم طرف بچه ها...تا بهشون رسیدم باهام همقدم شدن و از پا ساژ زدیم بیرون...تا رفتیم بیرون سودند پوفی کرد و دفت:نچ س های عوضی...

ک سی چیزی نگفت و به سمت ما شین رفتیم...تا سوار شدیم نگار برد شت سمتمون و داد زد:این چه وضعیه ها؟

من با تعج داشههتم نگاهش میکردم اما سههودند چرخید سههمت پنجره و دفت:چیزی که عوض داره دله نداره...میمون هم این لهاس ها رو بپوش هه تو چشم میره...

منم دفتم:بهت که دفتم اینا رو بعدا بپوشیم شما قهول نکردید...

نگار جدی دفت:لوند بازی رو بزارید کنار...دیگه از این موردا نهینم...

سودند تقریها داد زد:ل ه ه ه ه ه هوند؟ک ه ه ه ه هی؟من و شهرزاد؟نگار بفهم چیمیگی...منم اهل این کارا باشم که نیستم مطمئنا شهرزاد نیست...

نگار دفت:صدات رو برای من نهر بالا...

سودند عصهی دفت:مگه چکاره ای؟

کار داشهههت به جا های بار یک میکشهه ید برای همین زود دفتم:تمومش کنید...تقصیر شخص خاصی نهود...حرکت کنید که بریم...

دوتاشون ساکت شدن...نگار ماشین رو به حرکت انداخت...یکم از راه رو که رفتیم سودند دفت:معذرت میخوام...اعصابم خرد بود زیاده روی کردم...

نگار دفت:منم...اما تکرار نکن...

سودند پوزخندی زد و چیزی نگفت...

صدای سرهنگ تو دوشی پیچید:بله؟ من-سلام سرهنگ...

سرهنگ-سلام سروان...خوبی؟چه خهرا؟ من-متشکرم...خهر که زیاده...

سرهنگ ساکت منتظر بود و من ادامه دادم:راسیتش نگار بالاخره پیشنهاد رو به من داد...

باز هم سکوت و من در ادامه دفتم:به عنوان پرستار قراره از یک پیرزنی مراقهت کنم...طرز لهاس پوشههیدن براشههون مهمه ...دیروز رو فقش بازار بودیم...از حقوق اولم لهاس برام خریدن...دلیلش رو نمیدونم...از شخص خاصی خرید میکنن به نام س هامیار...الهته فکر نمیکنم اسههم اصههلیش باش هه...همه ی خر یداشههون از جا های معینی...کیف و کفش هم اطلاعی ندارم از کی خریداری میکنن...الهته زیاد مهم نیس ت...امروز هم بالاخره قراره بریم به اونخونه...

سرهنگ اوهومی کرد و دفت:بسیار خوب...تا اینجا خوب پیش رفته...مواظ باش...تمام حرکاتتون کنترل ش ده باش ه..اونا ش ش دنگ حواس ش ون به تازه واردها هست...همه جا رو زیر نظر داشته باش و...

تمام کارها بازم بهم دوش زد ش هد...بعد از خداحافظی بلند ش هدم تا آماده ب شم...لهاس هام رو پو شیدم... شالم رو سرم کردم...یکمی از موهای طلاییم رو کج روی صههورتم ریختم...چشههمای زمردیم توی حص هار خش چشههم و*ح*ش*ی ش ده بود و خودنمایی میکرد...لهای قلوه ایم با برق ل ص ورتی مات بدجور خودنمایی میکرد...پوست سفیدم بدون هیچ آرایشی بازم صاف و یک دست بود...

ویهره ی دوش یم توجه ام رو بهش جل کرد و اس م نگار باعث ش د که کفش هام رو بپوشم و برم بیرون...

نگار با یک من آرایش و لهاس های فاخری که هیچوقت توی تنش ندیده بودم اومده بود و سههودند با همون لهاس هایی که خریده بود...زیهاییش واقعا نفگ دیر بود...

کمی از راه رو که رفتیم،دفتم:خیلی استرس دارم....

نگار دفت:اشکال نداره عادیه...

سودند دفت:وقتی بردشتی ترست کامل ریخته...

دیگه چیزی نگفتم تا به خونه رسیدیم...

درب مشههکی و با نمای حنایی رنگ خونه ابهت خاص خونه رو به نمایشمیذاشت...پرده های حریر آلهالویی در حال تکون خوردن بودن و اولین چیزی که با دیدن خونه یادم افتاد خونه ی ارمنستانییه فیلم آل بود...

سودند زد روی شونه ام و دفت:میهینی؟توی قصر زنددی میکنن...

بردشتم سمتش که دفت:همین جماعتین که حق من و تو رو خوردن...

نگار بعد از قفل کردن ماشینش اومد سمتمون و دفت:بریم...

خودش حرکت کرد و ما هم پشت سرش...زنگ رو که زد و دو دقیقه بعدش در بدون هیچ حرفی باز شد...

حیاط خونه بدون هیچ درختی مثل خونه ی مرده ها بود...اسههتخر خالی که از برگ چر شده بود ترسناکی خونه رو چند برابر میکرد...

دم در دو تا مرد با یونیفورم قرمز ایستاده بودن....

بهشههون که رسههیدیم نگار سههلام کرد و اونا هم بدون جواب در خونه رو از از چوب دردو بود رو باز کرد...سودند وارد شد...نگار دستی به کمرم زد و تقریها هلم داد و بعد از من وارد خونه شههد...بر عکگ حیاط کل خونه با پارکت های قهوه ای سوخته پوشیده شده بود و فرش های کرم و فیلی رنگ چند جای سالن بزرگ خونه رو پوشونده بود...قاب های فرش با طرح اس و لوستر های عظیم با مهل های استیل قهوه ای سوخته نمای قشنگی به خونه داده بود و نور پردازی سقف عالی بود.... صدای ع صا از طرف پله های مارپتچ سالن سوکت مههم سالن رو شکست...

خیلی مشتاق بودم بهینم که این صدای عصا مال کیه.....ولی چون که به پله هادید نداشههتم باید منتظر میشههدم...شههروع کردم دوشههه و کنار خونه رو دید زدن.....فکر نمیکنم هیچ موزه ای رو اینقدر قشنگ ساخته باشن!....

حواسم کاملا پرت خونه شده بود...با سقلمه ای که نگار به پهلوم زد به خودم اومدم و چشمم به یه خانوم فوق العاده خوش تیپ افتاد...با وجود سن زیادش خیلی به خودش رسههیده بود.....کت و دامت طوسههی پوشههیده بود که انگار رنگش رو از روی رنگ چشماش کپی کرده بودن...چشماش عجی سرد بود و آدم رو افسون میکرد.....حالا درک میکردم چرا نگار اصرار داشت که خوب به نظر بیایم....

بهش س هلام کردم و فقش س هرش هو تکون داد... خدا یا این تازه یکی از هزارتاشونه...خودت به خیر بگذرون....

با سر اشاره کرد به مهل های استیل کنار سالن ..... نمیدونم چرا بعضی از آدم ها برای نشههون دادن قدرتشههون سههرشههون رو تکون میدن ولی زبونشههون رو نه........

با قدم های کوتاه و آروم دنهال نگار و سههودند راه افتادم و روی یه مهل دونفره کنار سودند نشستم.

دوست نداشتم باهاش چشم تو چشم بشم چون حگ بدی بهم میداد به خاطر همین سرمو پایین انداختم و به پارکت ها خیره شدم!....

یه دفعه صداشو شنیدم که به نگار دفت:

خوب انگار برای من نرس آوردی .....!

قوانین خونه رو براش توضیح دادی یا نهههههه؟

ابهت تو صداش مثل وقتی بود که داشتم از مجرم ها اعتراف میگرفتم و لرزه به بدن می انداخت...

نگار با تته پته شروع به حرف زدن کرد...چقدر عجی ...نگار و ترس؟

_بله خانوم....امیدوارم این بار هم ازم راضی باشین.

_زن سری تکون داد و رو به من دفت:خوب دختر اسمت چیه؟ بدون اینکه جلوی لرزش صدامو بگیرم بهش جواب دادم...

_ شهرزاد هستم!.....

_خوب شهرزاد وظیفه تو همراهی من تو این خونگ و الهته داهی اوقات بیرون از خونه.من از بی انضهههاطی نفرت دارم و اولین اشههتهاهت باعث اخراجت میشه،برام فرقی نمیکنه که چقدر این اشتهاه کوچیکه...این اولین چیزیه که باید یادت بمونه.فهمیدی شهرزاد؟ _بله متوجه شد خانوم.....

چرا نگار به جای من جواب میده؟؟!انگار من نمیتونم.اه!

_خوبه!کارهایی که باید انجام بدی ساده هستن.داروهای منو یاد آوری کنی؛تو ل هاس پوشهه یدن بهم ک مک کنی ؛ برام ک تاب بخونی و به قوانین من احترام بذاری.

آن تایم بودن خیلی برام مهمه و دیر کردنت میتونه باعث عصهههانیت من و اخراجت بشه.

وای خدا!فکر کرده چه خهره!همش اخراج اخراج!حیف که مجهورم!....

بعد به سرتاپای سودند نگاهی انداخت و دفت:

خوب تو هم که قراره مدیریت مهمونی ها و س رپرس تی م*س*تخدم ها رو بهعهده داشته باشی.درسته؟ نگار باز جواب داد بله خانوم.

نگاهی به صورت سودند انداختم که از عصهانیت در حال فوران بود!وای خدا کنه زیپ دهنشو بهنده و بذاره مشغول به کار بشیم....

-خوب دخترها...

با شنیدن صداش سرمو بالا آوردم و منتظر ادامه ی صحهتاش شدم...

-وظایفتون که مشههخص ش هد یکی از م*س*تخدم ها اتاق هاتون رو بهتون نشون میده.کسایی که اینجا کار میکنن تو یه عمارت دیگه ته باغ زنددی میکنن اما تمام روز کارتون اینجاست و فقش ش ها برای استراحت میرید اونجا...

سرم رو تکون دادم،یکدفعه صدای دادش سالن رو پر کرد:متوجه نشدم؟وقتی باهات حرف میزنم جواب میخوام نه حرکت پانتومیم...

خیلی آروم دفتم بله متوجه شدم...

زن با غرور رو شو به اون سمت کرد و زنگ کناره د ست شو بردا شت و اونو چند بار فشار داد...به دقیقه نکشیده یک زن فربه اومد و دفت:

-بله خانوم.چه امری دارین؟

-مهتاج اتافش رو بهش نشون بده....

مهتاج-چشم خانم....

زن بلند شد و همینطور که به سمت پله ها میرفت دفت:می تونید برید....

نگار و سودند بلند شدن و منم به تهعیت از اونا ایستادم....

نگار رو به ما دفت:خوب دیگه...کار من تمومه...کار شههما از فردا شههروعمیشه....من رفتم....

فرصت جواب بهمون نداد و به سمت در خروجی راه افتاد....

مهتاج دفت:دنهال من بیاید....

فکر میکردم الان باید از در خارج بشههیم اما دیدم که مهتاج رفت به سههمت راست سالن....داشتم کل نقشه ی خونه رو تو ذهنم ثهت می کردم....

با حدودا ده تا پله سالن به طهقه ی پایین و صل می شد...از پله ها پایین رفتیم و روبه روم یک سالن دیدم مجلل و مدرن و ساده....یک دست مهل چرم مشکی و ال سی دی و سینمای خانواده...با چند تا دلدون و یک قاب منظره....

رو به روی پله ها اونور س هالن یک در بود که یک نمای کوچیکی از حیاط از شیشه هاش مشخص بود...

مهتاج رفت سمتش و وارد حیاط شدیم....حیاط که چه عرض کنم باغ...حدود صد متر که جلو رفتیم کم کم ساختمون کوچیکی مشخص شد که به احتمال زیاد همون به اصطلاح خوابگاهمون بود...

حدسم درست بود...مهتاج در رو باز کرد و وارد شد....ما هم پشت سرش....

اطرافم رو قشههنگ زیر نظر درفتم....یک خونه ی معمولی که سههمت چپ آشپزخونه بود و رو به روش سالن و دور تا دور هم در اتاق و سرویگ بهداشتی بود....

مهتاج-خوب سودند تو که میدونی...اما تو دختر...

آروم دفتم:شهرزادم...

مهتاج-من مهتاجم...خیلی س هاله که اینجا کار میکنم و ثابت بودم چونهمیشههه پیرو قوانین بودم...پگ تو هم حواسههت باشههه...اینجا اسههتراحتگاه شههماسههت...هر سههوالی داشههتی درباره ی کارت از سههودند یا من یا بقیه ی خدمتکارها بپرس....

روبه سودند دفت:اون اتاق خالیه رو نشونش بشه...اونجا میشه اتاقش....

و رفت....

سودند دفت:بیا بریم...

دنهال سههودند راه افتادم...سههودند اولین اتاق از سههمت راسههت رو باز کرد و دفت:این اتاق توه...یک نگاه بنداز بعد بیا بیرون....دیر نکن باید بریم خونه هامون تا وسایلمون رو جمع کنیم....

با پوزخند ادامه داد:الاه ش میرسیم....

چشم روی هم دذاشتم و رفتم تو اتاق....سودندم در رو بست و رفت...

من مونده بودم و یک اتاق حدودا دوازده متری که یک پنجره ی بلندی رو به حیاط داشههت...پرده ها تمام از مخمل بودن ...مخمل سهههز....یاد فیلم برباد رفته و اسههکارلت افتادم!همون اتاق در ابعاد کوچیک... شههامل تخت و کمد دیواری بود و یک عسلی ب*غ*ل تخت و ساعت و آیینه....و دیگر هیچ....

یک نگاه دقیق به کل اتاق انداختم تا بهینم کجاها امکان نص ه دوربین و میکروفون هسهههت....دقیق و بدون ج ل تو جه....م ثل یک کنج کاوی س هاده....جای خاصههی به نظر نمی اومد....مطمئن بودم بالاخره یک جایی هست....بالاخره اینجا برای آزمایش ما بود دیگه....اما کجاش الله و اعلم... آب دهنم رو قورت دادم....به در فیلی خونه خیره ش هدم....میدونسههتم اونوردیوار یکی هسههت که همیشههه ی خدا نگران بچه هاشههه....به سههاعت نگاه کردم....ده دقیقه به هشت....

خدایا به خودت توکل میکنم.....

کلیدم رو از تو کیفم درآوردم....مثل همیش هه یک زنگ،ایس هت،دوباره یک زنگ.....

کلیدم رو دذاشتم تو قفل و در رو باز کردم....

مامان اومد دم در....با چشههمای ناز قهوه ایش،با نگاه قشههنگش اسههتقهالم میکرد....

با یک لهخند کوچولو دفتم:سلام بانو...

لهخند زد و دفت:سلام به روی ماهت عزیز دلم....خسته نهاشید...خوبی؟ دفتم:بله چه جورم...مگه میشه مامان عزیزم رو بهینم و خوب نهاشم؟ لهخند زد و دفت:رادمهر اینا اومدن....

هیجان زده دفتم:واقعا؟

خندید و دفت:بدو که شادی رو به مهل بستیم تا نیاد سراغت....