نفوذ ناپذیر

فصل شش

جلوی پاسههاژ تندیگ نگه داشههت...به نمایی بیرونی پاسههاز نگاه کردم...نگام افتاد به نوشته ی tandis center

c قرمز رنگ بهش نما داده بود...تو این پاساژ رفته بودم اما خرید نکردم...

نگار دستی به شونه ام زد و دفت:بزن بریم دختر...

رفتیم داخل... شی شه های مغازه ها از تمیزی برق میزد...لهاس ها و جواهرات و وسههائل تزئینی توی دو طهقه پاسههاژ غوغا میکرد...تجملات از سههر و روی پاسههاژ میری خت...ن گار بدون توجه به اون ه مه ل هاس داش هت راهش رو میرفت...من بینشون ایستاده بودم...سودند با پوزخند دفت:میهینیشون؟ منتظر نگاش کردم که دفت:انقدر پول از سههر و روشههون میریزه که نمیدونن چطور خرجش کنن...پول پول میاره شده حکایت اینا...من و تو چیمون از اینا کمتره؟

پوزخندی زد و دفت:چه سوال م سخره ای...معلومه شانگ...اده منم شانگ داشتم میشدم دختر یکی از این مادر و پدرا...میشدم سرور خودم...روز به روز ماشههین عوض کنم و اتاقم رو پر از تجهیزات کنم...چرا کسههی به آرزوهامون توجه نمیکنه؟یکی از س رویگ های برلیان اینا زنددی کوفتی امثال من و تو رو نجات میده...نجاتم نده حداقل از این لجن زار بیرون میاره...

با تعج دفتم:از سودند کم حرف بعیده...

لهخند غامگینی زد و دفت:تو دلم تلنهار شده بود...

خندیدم و دفتم:بیخیال همه چی...

با کینه دفت:اونایی که این پولا حقشههونه که هیچی اما جوابم رو از اونایی کهاین پولا حقشههون نیسهههت میگیرم... به هر قیمتی...این جا نتونم تو اون دن یامیگیرم...جتی اده نتونم مگه خدا نیست؟همون خدا ازشون میگیره...

آروم دفتم:مواظ باش این کینه خودت رو آتیش نزنه...

پوزخند زد و دفت:من دارم میسوزم...

خواستم چیزی بگم که نگار دفت:بیاید اینجا بچه ها...

سودند قدم هاش رو سریع کرد و من هم شونه به شونه اش شدم...

تا رفتیم نگار سریع دفت:سلام...

مرد جوونی از پشههت پیشههخوان اومد بیرون و دفت:به به باد آمد و بوی عنهر آورد...نگار خانم؟سودند؟چه عج ؟

سودند اما فقش با نفرت مشهودی نگاهش میکرد...

هنوز حواسش به من نهود...بیشتر رفتم داخل و آروم دفتم:سلام...

مرد نگاهی به من انداخت و یکی از ابروهاش رفت بالا و کم کم لهخند زد ..

م*ر*ت*ی*ک*ه ی هیز عوضههی...چشههمای عسههلیش داش هت از کاس هه درمیومد...موهای قهوه ایش رو به صورت فشن ریخته بود تو صورتش...

نگار دفت:شهرزاد خانم...دوست جدید ما...

مرد اومد جلو و دستش رو جلوم دراز کرد و دفت:سامیارم...از اشنایی باهات خوشحالم خانم خوشگله...

با نفرت نگاهی بهش انداختم و همونجور که دستام رو پشت کمرم درفته بودمسرسری دفتم:خوشهختم...

آره جون عمم...اده دست خودم بود همین الان خفه اش میکردم...

مرد قه قه ی زد و دفت:اوهو...بعد رو به نگار دفت:نه بابا...

نگار با عشوه دفت:ما اینیم دیگه...

واقعا که...

نگار دفت:سامیار لهاس میخوام برای این شهرزاد خانم...

سامیار دفت:اده بشه شهرزاد قصه دوی ما چرا که نه؟

نگار و خودش به حرف بیمزش خندیدن...ترجیح دادم ساکت بشم چون بعید میدونستم اده دهنم رو باز کنم دیگه بتونم بهندمش...سامیار از یک دری رفت توی جایی مثل انهاری....نگاهی به سههودند انداختم که با نفرت راه رفته ی سامیار رو نگاه میکرد...اومد سمتم و دفت:از هر حیوونی پ ست تره...حیف حیوونا...

زیر ل دفتم:عوضی...

دو س ه دقیقه بعد س امیار با یک مانتوی یش می از اون اتاقک اومد بیرون...به نگار نگاهی انداخت که نگار با چشههم به هم زدن تائید کرد...اومد جلوم و با لهخند حال بهم زنش دفت:این به پوست برفی و چشمای زمردیت میاد...

با نفرت مانتو رو از دس تش چنگ زدم و رفتم تو اتاق پرو...کل اتاق رو زیر ذره بین دذاشههتم و وقتی مطمئن ش هدم دوربینی درکار نیس هت شههروع کردم به پوشیدن...صدای خنده ی نگار و سامیار میومد...

به خودم تو آی نه ن گاهی ا نداختم... مانتو واق عا تو تنم عالی بود ا ما به بدنمچسهههیده بود و تا نصههف رونم هم نمیرسههید...انقدر قشههنگ کار شههده بود ودوخت خرده بود که نگاه هر بیننده ای رو به خودش جذب میکرد...نگار روصدا زدم که بیاد نگاهش کنه...

دفت:عزیزم بیا بیرون...

رفتم بیرون که با سه تا نگاه تحسین آمیز رو به رو شدم...

یکی نگاهی از جنگ ابرهای س ورمه ای ش ...یکی یک نگاهی که تحس ین ازش میهارید و معلوم بود داره به خودش آفرین میگه به این انتخابش و نگاه عسههلی دریده ای که داشههت مانتو رو توی تنم پاره میکرد...حگ میکردم این عسلی چشماش داره کل لهاس های توی تنم رو به آتیش میکشه...

اولین نفر نگار بود که به حرف اومد:وای شهههرزاد هنوز تیپت رو کامل نکردی چقدر مامان شدی...

سودند لهخند قشنگی به روم زد و سامیار هم لهخند زد...اما لهخند سودند کجا لهخند سامیار کجا؟

نگار رو به سامیار دفت:خوب کاملش کن...

سامیار جواب داد:ای به چشم...یک شلوار چسهون ذغالی و یک شال مدل ابر و باد با ترکی های سهههزهای مختلف و مشههکی و خاکسههتری که به ذغالی میخورد رو پیشخوان دذاشت...

بازم رفتم برای پرو...به هر جون کندنی بود شلوار رو پوشیدم...وای خدا جونم دراومد...آخه مگه مجهوریم از اینا بپوشیم؟این همش عذابه که.... وقتی با تموم لهاس های نو اومدم بیرون،س هامیار دفت:دسههتم طلا..خداییعج چیزی شدی تو با اینا...

بدون توجه بهش به نگار خیره ش هدم که دفت:اون لهاس هات رو دیگه بنداز آشغالی...شماره پات چنده؟ دفتم:سی و نه...

دفت:با سودند همینجا باشید الان میام...سامیار با کامی هماهنگ کن...

سامیار دفت:باشه برو...

سودند اومد طرفم و دفت:حواست باشه..این همیجوری پررو هست...حرفی نزنی که و*ح*ش*ی بشه...

سری تکون دادم و با سودند مشغول نگاه کردن به اجناس دیگه شدیم...

سامیار دفت:قشنگن مگه نه؟

وقتی دید جواب ندادیم دفت:هاپو دازتون درفته؟

تمام لهم پوسههتش کنده ش هده بود از بگ داز درفته بودمش تا چیزی به این نگم...سودند خیلی ریلکگ داشت اجناس رو نگاه میکرد...

سههودند روی یکی از بلوز ها دسههت کشههید و رو به من دفت:فکر کنم بهت بیاد...

سامیار اومد نزدیک دفت:برش دارین...جنسش عالیه،رنگ لیمویی هم بهتون میاد...به شما سفیدا همه چیز میاد...

با چشمک دفت:پولشم برای رفتگانم خرما بگیر....

بعدش هم شروع کرد به خندیدن...

جدی دفتم:میشه بپرسم کی ازتون نظر خواست؟

سودند رو به من دفت:حرص نخور شهرزاد جون...ای شون به نخود توی آشمعروفن...

سامیار با تعج به ما نگاه میکرد و من رو به سودند دفتم:به خاطر این حرصبخورم؟مگه عددیه؟

سههودند زد زیر خنده و س هام یار از زیر دندونایی که بهم میس هایدشههون دفت:خوشههمزه تر از اون چیزی هسههتی که بنظر میاد...بدم نمیاد مزه ات رو بچشم...

کپ کردم...سودند هم ساکت شد و با قدرت تمام رفت جلوش و کشیدش رو خوابوند تو صورت پستش و داد زد:داله ات رو هر دوری باز نکن...جلوی هر کسههی هم باز نکن...از چهره ی کریهت معلومه چه نحسههی هسههتی...نیاز به اثهات نیست...فهمیدی؟

سامیار د ستش رو از رو دونش بردا شت و دفت:و*ح*ش*ی دریتون رو ثابت کردید...بازم اینورا میاید...مواظ خودتون باشید...

بعدش هم رفت سمت پیشخوانش و با ابروهای دره خورده پشتت نشست....

تو تمام عمرم بیشههترین فحشههی که داده بودم به این مردک بود....عوضههی روانی....

پنج دقیقه در سکوت سپری شد که نگار با یک بسته بزرگ تو دستش اومد:چی شده اینجا؟کتابخونه است؟

بعد بیخیال اومد سمتم و دفت:این کیف و کفش...

با حرص کفش رو پو شیدم و کیف رو انداختم رو شونم و نگاهی به سر تا پامکردم...عالی شده بودم...حرف نداشت...

نگار که معلوم بود کیلو کیلو تو دلش قند آب میش ه دفت:حقوق اولت ص رف اینا شد...

با عصهانیت رو کردم بهش و دفتم:چیههههههههههههههی؟ نگار من به پولام نیاز دارم...

با عصهانیت دفت:اونجوری راهت نمیدادن...داد نزن...پگ فکر کردی عاشق چشم و ابروی یک م*س*تخدمن که از پاساژ تندیگ براش خرید کنن...

س امیار پوزخند ص دا داری زد...س ودند هم غمگین نگاهم کرد....نگار ادامه داد:اونجا مرت بودن براشون شرطه...

غمگین دفتم:با لهاس های ارزونتر هم میشه مرت بود...

نگار عصهههی دفت:بحث نکن انقد...هر چی به چشههم بیای حقوقت میره بالاتر...فهمیدی؟حالا هم ساکت شو و راه بیافت...

لهاس های قدیمیم رو با عصهههانیت انداختم تو یک پلاسههتیک و زود از مغازه خارج شدم...سودند و نگار هم کمی بعد اومدن بیرون...

این تازه آغاز حرص خوردن های من بود...

تا رفتیم بیرون نگار دفت:اون تو من نهودم خهری بوده؟

چیزی نگفتیم که دفت:اده بفهمم کار خطایی کردین خودتون میدونید...

من چیزی نگفتم و سودند پوزخند زد...زدم به پهلوش و آروم دفتم:اون سیلی زیاده روی بود...نهود؟

سههود ندم آروم جواب داد:ب عد ها برات تعریف میکنم...م گه ندیدی چیزینگفت؟عین سگ ازم میترسه...

با تعج بهش نگاه کردم و دفتم:چی میگی؟

سههودند زود هیگ دفت و نگار بردش هت و نگاهمون کرد...رو به سههودند دفت:سودند حواست که هست؟ سودند بی حوصله دفت:مطمئن باش...

نگار سرش رو کمی تکون داد و راهش رو ادامه داد...

من و س ودند خیلی تو چش م بودیم...لهاس های مارک دار و قش نگمون که با رنگ چ شمامون ست شده بود تو تنمون خود نمایی میکرد اما سودند ا صلا براش مهم نهود و خیلی راحت داشههت راه میرفت...منم خیلی جدی و محکم قدم هام رو برداشتم...

-عروسک ها رو نگاه حسام..کدومتون باربی من میشه؟

سودند آروم بردشت و جوری که نگار متوجه نشه دفت:تا ننه ات تو ب*غ*لته ما رو میخوای چه کار؟

پسههره که از جواب دادن سههودند خرکیف شههده بود دفت:اون و بخاطر تو از ب*غ*لم بیرون میکنم...نترس عزیزم جا هست...

حسام رو به من دفت:این چه هلوییه...احیانا شما ها مانکن نیستین؟

اون نگاه های برق آس ام رو به چش ماش دوختم که کپ کرد و لهخندش محو شد... سودند خوا ست چیزی بگه که د ستش رو درفتم و قدم هام رو سرعت دادم...اونم پشت سرم اومد...بهم دفت:چرا نزاشتی جوابش رو بدم؟

جدی و با کمی چاشنی خشونت دفتم:سودند دهن به دهن اینا نشو...اده نگارمیفهمید میخواس تی چی کار کنی؟میهینی که ش وخی نداره باهامون...ش انگ آوردیم جلوتر از ما بود...

سودند با انزجار دفت:حالم ازشون بهم میخوره...

دفتم:چرا نگار حواسش به ما نیگ؟

سههودند با پوزخند دفت:میدونه علاف کارشههی و عین جوجه ها دنهالش میکنی...

دفتم:پگ تو چی؟

پوزخندی زد و دفت:کاری باهام کردن که از ترس باید هر کاری میگن بی برو بردرد بگم چشم.....

کنجکاو دفتم:چه کاری؟

خودش رو زد به بیخیالی و دفت:بیخیالش بابا.....

صدایی از پشت سرمون که میگفت خانم خانم باعث شد بایستیم...اما عق درد نکردیم...یکدفعه ح سام پرید جلوم و یک کارت رو به سمتم درفت:خانم خواهش میکنم بهم زنگ بزن...

یک نگاه به سههودند انداختم...کارت رو از دسههت حسههام درفت و به چهار قسمت تقسیمش کرد...

یکدفعه صدای نگار اومد:اینجا چه خهره؟

من یک نگاه بی تفاوت و سههودند یک نگاه همراه با پوزخند به نگار انداخت و بعدش هم کاغذ های پاره رو پرت کرد تو صههورت حسههام...حسههام یک نگاه مظلوم به صورتم انداخت...نگار دفت:دمشو تا ندادم جمعت کنن...

حسام رو به سودند و نگار دفت:خیلی عوضی اید...

نگار کیفش رو کوبوند به بازوی حسههام که حسههام از شههونه هاش درفتش و چ سهوندش به دیوار... سودند رفت طرف شو با با لگد م شغول زدنش شد...اده میتونسههتم همشههون رو می نداختم هل فدونی...مردم دورمون جمع شهههده بودن...نگار و سههودند در برابر حس هام و دوسههتش...رفتم طرفشههون و داد زدم:تمومش میکنید یا نه؟

چون صدام نظامی بود همشون ایستادن...رفتم طرف نگار و سودند و دستشون رو کشههیدم و چند قدم دورشههون کردم و بعد بردشههتم طرف اون دوتا و بلند دفتم:حواستون به خودتون باشه...حالا هم برید دمشید...