فصل ده
با ترس بردشتم سمت صدا....کنار شومینه یک در حدودا یک متری بود....هن و هن نفگ هام رو می شنیدم....یکدفعه کله ی سگ سیاه اومد بیرون....پریدم عق ....چشمای سخیدش فقش معلوم بود....صدای نفگ هاش و پارس های کوتاهش به دوش میر سید....اده ترس از توبیخم نهود همون لحظه جیغ میزدمتا راه نفسههم باز بشهههه..... کاش از اون دخترا بودم که غش کنم و را حت شم....غش تو برنامه ام نهود....
پریس ان که از تخت اومده بود پایین بهم نگاهی انداخت و دفت:تو چرا انقدر رنگت پریده؟
صدای پارس سگ باعث شد چ شمام رو بهندم و د ستم رو بزارم جلو دهنم و یک جیغ کوتاه و آروم بکشم....
صدای خنده ی زن سکوت اتاق رو شکست....اما من فقش نگاهم به سگ بود که هنوز همونطوری تو جاش بای مونده بود....
زن ساکت شد و دفت:تو از سگ میترسی؟
بدون ا ینکه منتظر جوابم باشه رو به سگ دفت:کیدو بدو بیا پیش مامان....
سگ یکدفعه اومد بیرون و دوید سمت پریسان و من دویدم سمت اتاق....
سگ رفت زیر د ست پری سان و خودش رو به پاهای پری سان مالوند....و من داشتم نفرت انگیز ترین صحنه ی زنددیم رو نگاه میکردم....
پری سان برد شت سمت و دفت:کیدو پ سر خوبیه.....کیدو شهرزاد دو ست ماست....بهش سلام کن....
س گ دو قدم اومد جلو و من بیش تر چس هیدم به دیوار....س گ ش روع کرد به تکون دادن دمش....
پریسان دست کشید پشتش و دفت:پسر من چه با ادبه....آفرین.....کیدو فقش اونایی که بدن رو اذیت میکنه....
رو به من باهمون لحن جدیش دفت:از کیدو نترس....اده بهینه کسههی باهاش دوسهههت نشهههه خیلی میره طرفش....هیسههتیریکش نکن.... با هاش خوب باش....کاری به کارت نداره....حالا هم راه بیفت باید بریم....وقت نهارم دارهمیگذره....
سعی کردم آروم باشم....سگ رفت طرف در و آروم رفت داخل....پاهام جون درفتن و راه افتادم....
یک جلوه ی دیگر!
کاور قرص رو پرت کردم رو ع سلی و سیم کارت جدید رو از تو کاور درآوردم و انداختم تو دوشی....سریع و بدون مکث شماره درفتم...
-بفرمائید...
-سلام سرهنگ....تیرداد هستم...
-سلام خسته نهاشید سردرد تیرداد....کارها چطور پیش میره؟
شقیقه هام رو با انگشت و اشاره و شصتم فشردم و دفتم:فردین دفت تا دو سه ماه دیگه می خوان برن سفر...دبی احتمالا شایدم ریاض....
سرهنگ:خوب؟
ادامه دادم:سخت بود...خیلی...اما بعد از حدودا دو هفته به در و دیوار کوبیدن تونستم نظرش رو جل کنم....فهمید خیلی کار از دستم برمیاد و پیشنهاد داد همراهیشون کنم....
س رهنگ خوش حال دفت:عالیه س ردرد....این خیلی خوبه....در ض من منم براتون خهر دارم....
ساکت منتظر شدم که دفت:یکی از بانوان سروان هم تون ستن اولین قدم روبرای نفوذ به این دروه بردارن...
با تعج دفتم:میشناسمشون؟ دفت:سروان کردانی....
هر چی به ذهنم فشهههار آوردم غیر از یک علا مت سههوال هیچی نصههیهم نشد....دفتم:چون فقش چهار روز توی ستاد شما بودم به یاد ندارمشون....
سههرهنگ:درسههته...دفتم بهتون اطلاع بدم شههاید با هم برخورد کردید....از مشخصات بارزشون چشم های سهزشونه...
دفتم:بله متوجه ام....ممنون....
سههره نگ ادا مه داد:سههردرد یک کاری دارم براتون.... به ب چه های سهه تاد سههپردم،حدود چهار نفر رو در اختیار شههما میزارم...شههما فقش باید نظارت دورادور داشههته باشههید بهشههون....از نزدیک سههروان شههایان بهشههون نظارت دارن....
دفتم:در چه رابطه ای؟
سرهنگ:عرض میکنم خدمتتون....منزل سروان کردانی باید تعویض بشه....
با تعج دفتم:مگه عوض نشده؟
با لحنی که کمی شههماتت توش بود دفت:سههردرد....ادر از اول تغییر مکان میدادن اونا به راحتی با یک تحقیق از همس ایه ها میفهمیدن تازه به محلش ون اومدن و شک میکردن و با یک پیگیری ساده متوجه میشدن اما حالا به بهانه ی عق افتادن اجاره چند ماهه و ندادن اجاره ی این ماه این عمل کاملا عاقلانه تره....راحتی کار اینجاسههت که اولین حقوق خانم کردانی صههرف لهاس شههد برای ایشههون....کار این دروه اینه که به صههورت کاملا مخفیانه و تحت نظر از هم سایه های محله ی قهلی ای شون سوالی بکنید که بهینید میدونن شغل خانم کردانی چیه؟اده نمیدونن که هیچی ادر میدونن تاکید کنید به کسههی چیزیبروز ندن....حواستون باشه جناب تیرداد....این قضیه به هیچ عنوان لو نره....
تو دلم به هوش سههرهنگ آفرین دفتم و دفتم:بله درس هت میگید....مطمئن باشید....کاری ندارید؟ سرهنگ:موفق باشید....
قطع کردم و سیم کارت رو درآوردم و دو نیمش کردم و دذا شتم تو جیهم که تو خیابون یک سههطل زباله دیدم بندازش دور....بلند شههدم و ربدوشههامهرم رو برداشههتم و رفتم سههمت حمام....کلم بعد از اون همه سههر و کله زدن با یک مشت خلافکار نیاز به استراحت داشت....سر درد امونم رو بریده بود...قرصم اثر نکرده بود....
آب سههرد یک لح ظه نفگ کشهه یدن رو از یادم برد....اما خیلی زود عادی شههد.....همینطور زیر دوش داشههتم فکر میکردم....وجود یک زن تو این دروه برای خودش ریس ک بالایی بود....هر چی فکر کردم اص لا ش خص ی به نام کردانی یادم نمیومد...چرا متوجه اش ن شده بودم؟ الهته انتظار بیجایی بود توی چهار روز که منتقل شده بودم به این ستاد و شهر و بعدشم رفتم ماموریت تمام اشخاص رو بشناسم....
دوباره ذهنم پر کشههید سههمت فردین....تو این پونزده شههونزده روز همه جوره امتحان پگ داده بودم بهش....از دوش دادن تمامی دستورات ریز و درشتش و رفتن باهاش به مهمونی هایی که توش هیچ خهری از دروه و باند حرفه ای نهود و فقش یک پارتی بود و یک مش ت آدم علاف و الکی خوش...یاد دخترایی می افتادم که با تمام تلاششون موفق نشده بودن بیان سمتم برای پیشنهاد ر*ق*ص و هزار تا کوفت دیگه....دسهتی توی موهای خیسهم کشهیدم و درجه ی آب رو بردم بالا.....چقدر فردین بهم خندیده بود و دفته بود دوش هت تلخ....اما بد نهود هیچ خوبم بود....بیشههتر ازم خوشههش اومده بود....تا اینکه بدون چک و چونه مواد روبرده بودم به آدر سی که داده بود بدون هیچ درد سری!بدش میومد یک جای کار میلنگید!والا....
شههامپو زدم به موهام و صههورتمم شههیش تیغ کردم و زود زدم بیرون....موهام رومرت سشوار کشیدم و فشن به صورت کج ریختم تو صورتم....چقدر فرق داشتم با همیشه....اونی که همیشه موهاش رو به عق سشوار میزد حالا شده بود یک پا فشن....اونی که همیشه یک ته ریش داشت حالا صورتش از حریر صاف تر بود.... شلوار کتان م شکیم و کت ا سپرت سفیدم رو پو شیدم و زدم بیرون....
سوار کمری سفیدم شدم و آهنگ همیشگی رو پلی کردم و راه افتادم.....صدای طلاییش سکوت ماشین رو پر کرد:
ای واژه ی بی معنی...
رویائی بی تعهیر....
آغاز ترین پایان....
آزاد ترین تقدیر...
از قل تو می روید....
نهض غزلی تازه.....
پنهان شده ای در من....
دمنام پرآوازه....
تو سایه ی خورشیدی....
تو ب*و*سه ی در بحران...
تو دلهره ای آرام....
مهتابه تر از باران....
ارامش طوفانی...
میسازی و ویرانم...
رسوایی رازآلود...
میپوشی و عریانم....
من حادثه بر دوشم...
من عشق نمیدانم...
در هیچ تمامم کن...
تا زنده شود جانم...
ای واژه ی بی معنی...
رویائی بی تعهیر....
آغاز ترین پایان....
آزاد ترین تقدیر...
من را تو به خود خواندی...
معشوقه ی ناخوانده...
دل را به ازل بسپار...
یک دم به ابد مانده....
هسایه آفتاب علیرضا قربانی(
دوباره تکرار رو زدم....صدبارم میشد خسته نمیشدم....نزدیک قرار که رسیدم مجهوری فلش رو درآوردم و دذا شتم تو جیهم...د ستم به سیم کارت خورد و سریع زدم کنار و پیاده شدم و تویی یکی از سطل زباله ها انداختمش....CDرو فرستادم تو ضهش و صداش رو تا ته زیاد کردم....خودم داشتم کر میشدم....
ابیرام الن حالا بیا....
تا که همه با هم بره دستا بالا....
آها...
شیطونی نکن با این دلم....
آره دوست دارم ناز دلم....
یک کاری کن تا آروم شه دلم....
خودت میدونی که عاشقتم....
بیا این دلمو بازی نده....
فاصله ی دلم تا تو کمه.....
اده لجهازی کنی باز یک نمه....
بدون میرم میدم دلم رو به همه!!!!
واق عا معنی اون ک جا این ک جا....اون چ قدر خوش معنی بود... به قول خود قربانی رازآلود....
قامت بلند فردین پیدا شد...با اون شلوار قهوه ای و پیراهن خردلی مثل همیشه خوش پوش و آن تایم جلوی در کافی شاپ ایستاده بود....
جلوی پاش زدم رو ترمز که سههرش رو آورد پایین و با اون صههدای مردونه اش دفت:چطوری داداش؟
دفتم:سلامتی...بپر بالا بریم بهینم چکارم داری انقدر سریع احظار شدم....
خندید و سوار شد و همونجور که کمربندش رو می بست دفت:کار مهم تر از این که آخر هفته بازم مهمونی می خوایم بریم؟
تو دلم عزا درفتم اما به ظاهر خوشحال بردشتم سمتش و دفتم:جون داداش؟ یکی زد پشت کمرم و دفت:به جون تو....
ماشین رو به حرکت انداختم و دفتم:خوب الان باید کجا بریم؟
همونطور که حوا سش به دو شیش بود دفت:بریم از یکی از دو ستام دو د ست لهاس برداریم....برو پاساژ تندیگ....
سری تکون دادم و دفتم:اوکی تندیگ سنتر....
چیزی نگفت و من سرعتم رو بردم بالا....
تو پارکینگ پاساژ پارک کردم و پیاده شدیم....
فردین راه افتاد و منم شههونه به شههونه اش حرکت کردم....از لحاظ قد و هیکل کپ هم بودیم....هر دوتامون قد بلند و هیکل ورز شکاری....هر چی با شه به قول داریوش یک پا باشگاهی باز بودیم!
فردین بدون توجه به تمام بوتیک های لهاس راه خودش رو پیش میرفت...نمی دفت هم هر کسی می فهمید جای خاصی مد نطرشه....
دوشیش رو در اورد و شماره درفت:الو سامیار... سلام خوبی؟...با شه بابا تو هم....برو پیش شاهرخ منم دارم میام اونجا....
فردین جلوی یک بوتیک بزرگ که ویترینش مخلوط رنگ طوسههی و وس هایلچوبی بود ایستاد و یک نگاه سرسری به لهاس ها انداخت و دفت:بریم تو....
همونجور که د ستش پ شت کمرم بود به سمت درب مغاره هدایتم کرد و با هم وارد شدیم....
رو به دو تا پسر اونجا دفت:فرش قرمزتون کو؟ دو تا پسرا خندون بردشتن سمت ما و اومدن طرفمون....
یکی از پسههرا که چشههمای عسههلی و موهای قهوه ای تیره داشههت دفت:به آق فردین...باد آمد و بوی عنهر آورد....
اونیکی که چشم و مو مشکی بود دفت:خوبی داداش؟خوش اومدید....
فردین دفت:صد در صد....
هممون زدیم زیر خنده...با اینکه به نظرم اصلا چیز خنده داری نهود!
فردین ادامه داد:معرفی میکنم دوستم ارسیما....
دسههتش رو به سههمت پسههر مو قهوه ایه دراز کرد و دفت:سههامیار و ایشههونم شاهرخ....
با دوتاشون دست دادم و مردونه اظهار خوشهختی کردم...
سامیار دفت:به جمع ماها خوش اومدی....
فردین دفت:معلومه که اومده....وقتم رو نگیر کلی کار ریخته تو سههرم....یک دو دست لهاس شیک و مجلسی میخوام برای خودم و این داداشمون....
شاهرخ رفت سمت پیشخوانش و دفت:الساعه....
فردین رو به سامیار دفت:تو هم هستی؟ سامیار دفت:شک داشتی؟
فردین دفت:نه بابا توی کنه نهاشی که اصلا مهمونی تشکیل نمیشه....
سامیار پشت چشمی نازک کرد و دفت:شک نکن...
بعد رو به من دفت:تو همیشه انقدر ساکتی؟
خندیدم و دفتم:نه بابا....یکمی بیش تر آش نا ش یم از دس ت من س ر به بیابون میزارید....الان چون مثلا اوله آشناییمونه بزار یکمی آقا وار رفتار کنم....
خندید و دفت:نه بابا بزن قدش...
زدم قدش که صدای شاهرخ دفت:اینا چطورن فردین؟
فردین به سمت شاهرخ برد شت و منم خیره شدم به دو تا کت و شلوار براق مشکی و دو تا پیراهن سفید که شهیه هم بودن....
شاهرخ ادامه داد:بنظرم شهیه هم بپوشید چیز جالهی میشه...
فردین به سمت من نگاهی انداخت و دفت:نظرت چیه؟ دفتم:بد فکری نیست...جالهه...
فردین رو به شاهرخ دفت:خوبه...بده پرو کنیم که کلی کار دارم....
لهاس ها رو درفتیم و رفتیم سمت اتاق پرو....کت و شلوار رو پوشیدم و خیره شدم به ارسیمای توی آینه که خودم نهودم!
پسری با چشمای سهز آبی که تو اون کت و شلوار مثل همیشه می درخشید....