قرار نبود

فصل یک

ترسا : يك پرستنده آتش

صداي آهنگ آنشرلي بلند شد. سرم داشت منفجر مي شد. دستم رو از زير پتو بيرون آوردم و روي عسلي كنار تخت كشيدم .صدا لحظه به

لحظه داشت بلند تر مي شد و من لحظه به لحظه عصبي تر مي شدم. بالاخره دستم خورد به گوشيم. چنگش زدم وكشيدمش زير پتو. يكي از

چشمامو به زور باز كردم و دكمه قطع صدا رو زدم. صدا خفه شد. نمي دونم چرا آهنگي رو كه اينقدر دوست داشتم گذاشته بودم براي آلارم

گوشيم. ديگه داشتم از اين آهنگ متنفر مي شد .ساعت چند بود؟ هفت صبح. لعنتي! خوابم مي يومد ديشب تا صبح داشتم چت مي كردم و تازه

دو سه ساعت بود كه خوابيده بودم. اين چه قرار كوفتي بود كه من با دوستام گذاشته بودم؟ انگار مرض داشتم! با غر غر از جا بلند شدم و كش و

قوسي به بدنم دادم. نگاهم به در و ديوار بنفش اتاق افتاد. همه ديوارها با كاغذ ديواري بنفش پوشيده شده بود و بهم آرامش مي داد. در حالي

كه لي لي مي كردم تا خورده چيپس هايي كه از ديشب كف اتاق پخش شده بود و حالا چسبيده بود به پايم جدا شود كنار پنجره رفتم و با ضرب

گشودمش. باد سرد توي صورتم خورد و لرزم گرفت. با خشم خم شدم و چيپس ها را از پايم جدا كردم و غر غر كردم:

لعنتي!

/

ملايمي از

كريس

صداي زنگ گوشيم بلند شد. اينبار آهنگ دي برگ بود. لب تخت نشستم و گوشي رو كه زير بالش چپونده بودم در آوردم.

صورت دلقكي بلنفشه روي صفحه چشمك مي زد گوشي را در گوشم گذاشتم و گفتم:

بنال ...

اه باز تو صبح زود پاشدي اعصابت مثل چلغوز شد؟

هر چي باشم بهتر از توام كه ...

من كه چي هان؟

خنديدم و گفتم:

قيافه ات شبيه چلغوزه!

صداي جيغ جيغويش بلند شد:

بيشعووووووووووور! تو هنوز اون عكس روي گوشي نكبتتو عوض نكردي؟ خيلي خرييييييي من مي دونستم اين عكس اتو مي شه تو دستاي توي خرچسونه.

خوابيدم روي تخت و گفتم:

بنفشه جون سگ بابات حال ندارم از خونه بيام بيرون. تازه حالا از اتاق كه برم بيرون اعصابمم چيز مرغي مي شه چون با بدختي بايد ماشين دودر كنم.

ترسا خيلي خري! هيجانش به روزنامه اشه!

آخه كثافت ...

صداي بوق پشت خطي مانع از ادامه حرفم شد. بنفشه گفت:

صدات قطع شد.

خف بابا پشت خطي دارم.

بنفشه رو گذاشتم تو ليست انتظارو و جواب شبنمو دادم:

هان؟

هان و درد تو گور خواهر جوون مرگت!

وا خاك تو سرت كنم الهي با خواهر من چي كار داري؟

بسكه تو بي شعوري! اول صبحي گوشيو بر مي داري بگو جوووووونم ... تا منم يه حال اساسي بكنم با اون صداي ناناز تو ...

خيلي عوضي شدي شبنمااااا ... برو با صداي بابات ... استغفراﷲ!

غش غش خنديد و گفت:

چي كاره اي؟

اووه اون وقت ديگه لاشه روزنامه هم بهمون نمي رسه.

نرسه به درك! انگار دارن تو عهد ميرزا كوچك خانوم سيبيلو زندگي مي كنن. لا گور كنم شما رو الهي. خفه مرگ بگير برو كاراتو بكن بذار

منم به كارام برسم.

خيلي خب بدو كه دل تو دلم نيست.

زير لب گفتم:

تو كه غمي نداري...

چي؟

هيچي ... باي.

باي.

دوباره صداي بنفشه بلند شد:

اووووووووووووي چه خري بود؟

همزادت بود.

درد !

ولم كن تو رو خدا صبح اول صبحي فحشي نبود كه تو بار من نكني.

خنديدم و گفتم:

ببخشيد عشخ من ... مودوني كه من صپا اخلاخ ندالم ...

كي بود؟

دردو كي بود؟ ببين فقط بايد فحشت بدم لياقت نداري باهات عين ادم حرف بزنم! فضولي تو؟ به تو چه ربطي داره كه كي بود؟

اينقدر فك زدي خو يه كلمه مي گفتي چه خري بود؟

شبنم بود ...

چي مي گفت؟

عين تو نشسته منتظر سرويس

خب پس عزيزم زود باش اينقدر مردومو معطل نذار زشته.

جيغ كشيدم:

بنفشههههههههههههه ....

كي مي تونه با تو طرف شه؟

خنديدم و گفتم:

گمشو كاراتو بكن الان مي يام.

منتظرم عشق من باي.

باي.

گوشيو قطع كردم و از جا بلند شدم. شلوارك كوتاه آديداسم رفته بود لاي پام. نق نقي كردم و با دست كشيدمش بيرون. جلوي آينه ميز آرايشم

ايستادم و خودمو ديد زدم. شده بودم عين ميت! بعضي وقتا از قيافه خودم مي ترسيدم .گوستم زياد از حد سفيد و بي رنگ بود. چشمامم يه رنگ

خاصي بود. سبز خيلي خيلي روشن كه به سفيدي مي زد .براي همينم بنفشه و شبنم چشم سفيد صدام مي كردن. موهام بي رنگ و بي حال ريخته

بودن كنار صورتم. عين خون آشام شده بودم. كش مومو برداشتم و موهاي بلندمو كه تا وسط وسط كمرم بود با كش بستم. دمپايي ابري هامو

پام كردم و با غر غر رفتم بيرون. اتاق من توي طبقه دوم ساختمون بود و خوبيش اين بود كه دستشويي و حمام مجزا داشت. رفتم تو دستشويي

و درو بستم. بدجور ذهنم مشغول بود. اگه قبول نمي شدم چي؟ اگه ... اي خدا مي دوني كه تنها اميدم به همينه كه قبول شده باشم. ولي خودمم

مي دونستم كه اميدم الكي بود با رتبه 3000 مگه مي شد پزشكي قبول شده باشم؟ مسواك زدم و آبي هم توص صورتم پاشيدم و رفتم بيرون.

بالاي پله ها كه رسيدم نشستم روي نرده و ليز خوردم تا پايين:

هورااااااااااااااااا...

عزيز جون پايين پله ها بود و داشت با چشماي گشاد نگام مي كرد. با ديدن نگاهش خنده ام گرفت و در حالي كه لپاي باد كرده و پر چينش رو

مي بوسيدم گفتم:

صبح عزيز جونم بخير!

نه نه حالت خوبه؟

آره نه نه جونم از اين بهتر نمي شم؟

نشست لب پله و در حالي كه خودشو به چپ و راست تكان مي داد گفت:

من از دست تو چي كار كنم؟ اي مادر نمي گي مي افتي من خاك به سرم مي شه؟ فكر كردي عين اين يارو عنكبوتيه ايه؟ نخيرم هيچم

عنكبوت نيستي. مي افتي ضربه مغزي مي شي و خودت خلاص مي شي ما رو در به در مي كني! اي خدا منو بكش از دست اين راحت شم. اين

دختره تو آفريدي؟ من مطمئنم تو قرار بوده پسر بشي خدا وسط راه پشيمون شده.

از حرف عزيز غش غش خنديدم و گفتم:

عزيز جونم چرا اينقدر جوش مي زني الهي من پيش مرگت بشم؟ من كلاس اين كاراو رفتم. هيچيم نمي شه .بلدم چي كار كنم.

آره ديگه اينا كلكه پوله مادر! دلت خوشه كه بلدي وقتي مي افتي يه كاري كني ضربه مغزي نشي. آخه مگه ممكنه نه نه؟ مي افتي و تا مي ياي

به خودت بياي زرتي زبونم لال مي ميري. آدمي ... نعوذباﷲ فرشته نيستي بال دربياري كه ... بچه هاي مردمو با اين چيزا گول مي زنن جفنگ

بازي يادتون مي دن بعد مي گين برين شما شدين عنكبوتي.

با عشق بغلش كردم و گفتم:

الهي دور عزيز شيرين زبون خودم برم. چشم ديگه سر نمي خورم شما اينقدر حرص نخور برات خوب نيست.

وا مگه چمه؟ ماشاﷲ هزار ماشاﷲ بزنم به تخته از هزار تا جووناي حالا هم سرحال ترم. مي خواي از همين نرده سر بخورم بيام پايين؟

از خنده دل درد گرفته بودم. دست عزيزو كه داشت مي رفت سمت نرده ها گرفتم و در حالي كه چلپ چلپ ماچش مي كردم گفتم:

نه عزيزم مي دونم شما هزار بار بهتر از مني هر چي باشه دود از كنده بلند مي شه ..

خوبه مي دوني.

از جا بلند شدم و در حالي كه سمت آشپزخونه مي رفتم گفتم:

صبحونه تو بساطت هست عزيز يا بايد گشنه برم؟

كجا مي خواي بري نه نه؟ اصلا چي شده كه تو كله سحر پاشدي؟

امروز جواب انتخاب رشته مي ياد عزيز...

جواب چي؟

جواب كنكورم عزيزم .جوابش مي ياد كه ببينم مي تونم برم دانشگاه يا بايد شوور كنم؟

اينو گفتم و خودم غش غش خنديدم .عزيز در حالي كه تر و فرز صبحانه مرا آماده مي كرد گفت:

ايشاﷲ كه قبول شدي مادر ... قبولم كه نشده باشي طوري نيست ... شوهر كه چيز بدي نيست ... تا وقتي شوهر نكردي فكر مي كني ترسناكه

ولي وقتي شوهر كردي تازه مي فهمي چي بوده و تو خبر نداشتي!

ميان خنده گفتم:

عزيز اين دوره زمونه برعكس شده. دخترا فكر مي كنن شوهر چي هست! ولي تا مي كنن تازه مي فهمم چي هست!

اينو گفتم و خودم زدم زير خنده. عزيز كه متوجه منظور من نشده بود سري تكان داد و گفت:

آره عزيز دختراي اين دوره زمونه آبرو رو سر كشيدن حيا رو قي كردن ... اون دوره تا مي گفتي شوهر ...

پريدم وسط حرفشو و گفتم:

دخترا رنگ لبو مي شدن و از خجالت خودشونو تو هفت تا سوراخ قايم مي كردن ... ولي اين دوره ...

آره مادر اين دوره تا ميگي شوهر ورنپريده ها نيششون تا بناگوش كه چه عرض كنم تا ناقولوسيشون گشاد مي شه.

اي الهي دور عزيزم بگردم كه اينقدر باعث شادي من مي شد .بعضي وقتا مثل امروز اينقدر از دستش مي خنديدم كه همه غم هام يادم مي رفت.

در ميان خنده صبحانه مو خوردم و پاشدم. عزيز هنوز هم غر مي زد و ظرف و ظروف رو توي سر هم مي كوبيد .از آشپزخونه اومدم بيرون و بدو

بدو از پله ها رفتم بالا و شيرجه زدم توي اتاقم. سر سري موهامو برس كشيدم و دوباره با كش بستم. جلوي در كمدم ايستادم و با دعا و ثنا در

كمد را باز كردم. باز كردن همانا و غرق شدن زير يك من لباس همانا! من آدم بشو نبودم! لباس ها را تند تند كنار زدم و يك مانتوي سرمه اي

بلند با يك شلوار جين يخي و يك روسري آبي روشن جدا كردم. اتو را به برق زدم و تند تند اتو كشيدم .كم كم داشت دير مي شد. لباس را

پوشيدم و موهاي روشنم را يك وري توي صورتم ريختم. حال آرايش كردن نداشتم. بدون آرايش هم به اندازه كافي اعتماد به نفس داشتم. كفش هاي پاشنه 5 سانتي سورمه ايم را هم به پا كردم و از در بيرون رفتم. بالاي پله ها دوباره خواستم نرده سواري كنم كه چشمم به عزيز

/

افتاد كه پايين پله ها ايستاده بود. طوري به چشمانم زل زده بود كه ياد گربه توي تام و جري افتادم وقتي كه چشمش به جري مي افتاد. از فكر

يكي يكي پايين رفتم. حسرت

/

/

گفت: /

قوة الا باﷲ

علي العظيم!

خودم خنده ام گرفت و با متانت پله ها را نرده سواري به دلم ماند. عزيز جون زير لب چيزي شبيه ورد را تند تند

مي خواند. وقتي جلوي پايش ايستادم بلند- چشم حسود كور بشه ايشاﷲ! لا حول ولا

اوووه كي مي ره اين همه راهو! عزيز داري براي من خرچسونه قزميت اينا رو مي خوني؟ كي مياد منو چشم كنه؟

واي نه نه ماشاﷲ عين سرو مي موني! تا داشتي مي يومدي پايين ياد مادر خدابيامرزت افتادم ...

بغض گلوي عزيزو گرفت و نتونست حرفشو ادامه بده. آهي كشيدم و لبم را جويدم تا اشكم سرازير نشود. مامان كجايي كه وايسي پايين اين

پله ها و براي دخترت دعا بخوني كه قبول شده باشه. كجايي كه حض دخترت رو ببري؟ مامانم زود رفتي خيلي زود رفتي ... چند نفس عميق

كشيدم و كنارش لب پله نشستم. دستمو سر شونه اش انداختم و گفتم:

ا عزيز يعني چي گريه مي كني؟ نمي گي صبح اول صبحي منو اينجوري راهي كني من كلي موج منفي مي گيرم بعد اين موج منفيا روي روزنامه

اثر مي ذاره و به جاي پزشكي و دارو سازي و دندون پزشكي رشته كون شوري بچه ...

به اينجا كه رسيد عزيز سرشو بالا آورد و گفت:

اه مادر! تو به كي رفتي اينقدر بي تربيت شدي؟ خجالت نمي كشي؟

غش غش خنديدم و گفتم:

پاشو عزيز جونم ... پاشو قربونت برم مسافرو كه اينجوري بدرقه نمي كنن!

توي صورتش كوبيد و گفت:

خدا مرگم بده! مگه داري مي ري مسافرت؟

ميون خنده دستشو كشيدم و گفتم:

نه جيگر من! دارم مي رم پاي دكه روزنومه فروشي سر خيابون. زودم بر مي گردم البته اگه اين آتيش به جون گرفته ها بذارن. دارم بهت مي

گم كه يعني ديگه گريه نكني.

اشكاشو پاك كرد و گفت:

باشه مادر بدو پس تا ديرت نشده ... برو و زود برگرد مي خوام براي ناهارت بادمجون درست كنم.

خودمو زدم به غش و گفتم:

جونم بادمجون ...

برو دختر خودتو لوس نكن

دست عزيزو چسبيدم و گفتم:

عزيز جونم ... بابا خوابه!