عابر بی‌سایه

فصل سه

به محض ورودمان فقط خدمتكارشان براى استقبال جلوى در آمد سوشا مدام اين پا و آن پا ميكرد.ديزاين خانه فوق العاده سرد و بى روح بود انرژى در خانه نبود

روح زندگى در اين خانه دميده نشده بود

لبخند سوشا بى نهايت غم زده بود،

با ديدن مادرش واقعا از نظر روحى به هم ريختم زنى كه آنقدر شكسته بودكه گويى ٠٨ ساله است

با موهاى به هم ريخته كه تكه هاى بزرگى از طاسى روى سرش مشخص بود گردنش كاملا كج بود و سرش را روى شانه چپش نگه داشته بود دستان و پاهايش را حتى روى صندلى چرخدار به سختى نگه ميداشت از جايم برخواستم و نزديكش شدم

/

/

سوشا از خدمتكار خواست صندلى مادرش را رها كند و جمع را ترك كند جواب سلامم را با چشم هاى پر از نفرت داد بايد اعتراف كنم ترسيده بودم

دلم براى سوشا كه خجالت ميكشيد ميسوخت!

دست مادرش را گرفتم:

_ خانوم حشمت از آشنايى با شما خيلى خوشحالم با نفرت دستش را كشيد و غريد _ حشمت نام خانوادگى سوشا است

تازه يادم افتاد كه از همسرش جدا شده است و نبايد به اين نام صدايش ميكردم سوشا مداخله كرد و گفت:

_ ما همه مادر رو آدا صدا ميكنيم

_ چه اسم قشنگى معنيش چى ميشه مادر سوشا سرش را تكان داد و پاسخ داد _ معنيش بدبخته

سوشا لبش را گاز گرفت و گفت:

_ مادر مامان اصالتا ايرانى نبودن و ترك بودن اين اسم هم معنيش فرشته توانگر ميشه

_ خيلى خيلى قشنگه

آدا خانوم نيشخندى زد و هر دوى ما ساكت شديم

شاينا خواهر سوشا بى نهايت عجيب بود شبيه اعضاى گروه هوى متال

رفتار و پوشش خاصى داشت تقريبا هم سن من بود و مشخص بود با اجبار سوشا اين ميهمانى را پذيرفته است

/

/

در كل ساعات خوبى را سپرى نكرديم سوشا با رفتارهاى مادرش شرم زده ميشد و من مدام سعى ميكردم وانمود كنم ناراحت نشدم، پدرم روى مراسم خواستگارى حساس بود و واى از فاميل حرف مفت زن!!!

چه طور با وجود خانواده سوشا اين مراسمات انجام ميشد؟!

ذهنم بى نهايت در گير شده بود...

سوشا قرار روز خواستگارى را تايين كرد

از صبح آن روز دقيقا مثل اسفند روى آتش بودن

مخصوصا با وجود عمه فروغ بزرگ خانواده كه براى پدرم حكم مادر داشت ميدانستم پير زن حساس و ريز بينى است خودم را به خدا سپرده بودم سوشا آن روز كمتر تماس ميگرفت

پيراهن بلند صورتى ساده اى با شال همرنگش انتخاب كرده بودم موهايم را ببراى خوشحالى سوشا روى شانه هايم پريشان كرده بودم ساعت از ٩ گذشته بود و خبرى نبود حتى سوشا جواب تلفن را نميداد متلك هاى عمه فروغ و مسخره بازى هاى دلسا شروع شده بود پدرم سكوت كرده و در فكر فرو رفته بود

مادرم مثل هميشه آرام بخش همه اعضاى خانواده بودم،هزار بار كاسه چشمم از اشك پر و خالى ميشد، غرور يك دختر در اين موقعيت بالاترين سرمايه اش ميشود و من در حال ريز به ريز باختن اين سرمايه بودم...

با حرص شالم را در آوردم و گل سر هديه سوشا را از سرم باز كردم و روى زمين انداختم

/

/

مادرم لا اله الله گفت و پدر پوف عميق كشيد براى باز شدن بغضم بايد به اتاقم پناه ميبردم

اما صداى زنگ در خانه مرهمى شد براى غرور زخمى ام سوشا با يك دسته گل بزرگ با خروارها غم !

تنها بود!

سر پايين و شرمنده!

چشمانش حكايت باران داشت ...

معذرت خواست

با تمام صداقتش از پدرم تقاضاى عفو توام با درك داشت پدر سعى ميكرد نگاهش نكند معصومانه گفت:

١١ ساله پدر نداشتم جناب فروغى براى اين بى پدر امشب پدرى كن و كمكم كن به تنها عشق زندگيم برسم

پدرم ٦٠ سال با عشق مادرم پرورش پيدا كرده بود اصلا با عشق مخالفت كردن كا ر اين مرد نبود!

مردانه پشت سوشا زد و با جمله:

خوشبخت باشين

بالاخره شكوفه لبخند را بر لبان مرد بارانى آن شب كاشت...

مادرم و عمه فروغ كف زدند

/

/

دلسا سوت زد،پدرم ميخنديد، سوشا را دوست داشتم،اما چرا تا اين حد مشوش بودم؟!

ترسيده بودم؟

اين يك حس مشترك بين همه دختران زمين است؟! يا شايد من هنوز از انتخابم مطمئن نبودم...

نميدانم با اينكه همه چيز به سرعت اتفاق مى افتاد زمان براى من كند ميگذشت؟!

دنياى من شبيه ماهى داخل آكواريوم خانه مان شده بود با دنياى بيرون آكواريم اگرچه شاهدش بودم غريب بودم هياهوى اعضاى خانواده ام برايم گنگ بود...

سوشا با جشن نامزدى على رغم اينكه مخالف بود ولى به خواست پدرم پذيرفت تنها مدعوين از طرف او دوستانش و اساتيدش بودند و بس...

برايم در خريد همه چيز سنگ تمام گذاشت روز خريد حلقه

با هم در يك جواهر فروشى قرار گذاشتيم، كارم در بيمارستان طول كشيد با دو ساعت تاخير رسيدم

روى كاناپه جواهر فروشى لم داده بود و با ديدنم سريع به ساعت چشم دوخت كه متوجهم كند !!

معذرت خواستم و سعى كردم از او دل جويى كنم

عصبى بود،كي ت حلقه انتخابى اش را محكم در مقابلم روى ميز كوبيد يك لحظه لرزيدم

/

/

و از شرم در مقابل فروشنده دلم ميخواست بميرم با اخم تندى نگاهش كردم!!

به شدت سرخ شده بود،حلقه را پس زدم و رو به فروشنده گفتم:

_ معذرت ميخوام جناب يك روز ديگه مزاحم ميشيم

بعد از اتمام جمله ام حالش وخيم تر شد و با صداى خيلى بلند تر گفت:

_ كى؟؟! وقتى كه تو كارت رو توى اون بيمارستان لعنتى به من ترجيح ندى كى ميشه دل آرام؟؟

وقتى دلى صدايم نميكرد يعنى واقعا متشنج بود!!!

سعى كردم آرام باشم با متانت گفتم:

_ سوشا زشته اينجا جاى مناسبى واسه اين حرفها نيست

توقعش را نداشتم

كيفش را برداشت و از مغازه با عصبانيت خارج شد

فروشنده ها با حيرت به ما خيره شده بودند با شرم معذرت خواستم و دنبالش دويدم!!!

باورش محال تر شد!!!

پايش را روى گاز گذاشت و بى من رفت...

تا رسيدن به خانه هزار باز از خودم پرسيدم:

زود نبود؟!

سوشا زود رنج بود و گاهى عصبى با همه مهربانى و آرامشش طاقت مخالفت شنيدن نداشت و اين مرا نگران ميكرد!!

/

/

به خانه كه رسيدم

دلسا و مامان منتظر ديدن حلقه ام بودند، امان از اين آبرو دارى هاى دخترانه!

جنس زن محكوم است به نگفتن!

و من نگفتم كه چه قدر امروز تحقير شده ام و چه قدر غم دارم!

حتى به خودم اجازه و جرات گريه نميدادم عجيب آن روزها قوى بودم و اين روزها...

مثل هر دعوايى اين بار هم تنها چند ساعت تحمل قهر را داشت و تماس را آغاز كرد، رد تماس دادم و تلفنم را خاموش كردم

نيم ساعت بعد مامان به اتاقم آمد و گفت سوشا پشت خط است خودم را به خواب زدم و با لحن خواب آلودى گفتم؛ بگو خوابه بيدار شه زنگ ميزنه

اين قدر خسته بودم كه غم هايم موفق به بى خوابى ام نشدند و واقعا خوابيدم...

با نوازش دستى چشمانم را به آرامى گشودم!

با ديدن سوشا از جايم پريدم و نشستم، محال بود مامان سوشا را به اتاق خواب من دعوت كرده باشد!!

ولى هميشه محال ها محال باقى نميمانند

مادرم عاشق اين داماد آينده شده بود و برايش از هيچ كارى دريغ نميكرد!

دسته گلش و ب*و*سيدن دستم و معذرت خواهى اش هيچكدام دلم را قرص نكرد!!

جايى از دلم عجيب نسبت به او نا مطمئن بود...

/

/

قهر و آشتى هاى ما همچنان ادامه داشت كمتر از يك هفته تا جشن نامزدى باقى مانده بود سوشا مدام بهانه ميگرفت

و بى كسى اش اذيتش ميكرد و در تمام مدت پرهام و صنم در كنارمان باعث قوت قلب بودند

خيلى صميمى شده بوديم

و در دل آرزو داشتم صنم و پرهام در آينده به فكر زوج شدن با هم باشند

شيفت شب بودم و تصميم داشتم كمى بخوابم كه تلفنم زنگ خورد با ديدن اسم پرهام ساعت ٦ بامداد دلم لرزيد و گواه بد داد!!!

و حق با اين دل بيچاره بود...

پدر سوشا

عصر آن روز فوت كرده بود

تنها ٣ روز به جشن باقى مانده بود و اين بدترين اتفاق ممكن بود، سريع خودم را به خانه سوشا رساندم و با او تماس گرفتم، برخلاف تصورم آشفته نبود و از پرهام دلخور بود كه چرا به من خبر داده است!

چشمانش غم داشت حتى متوجه سرخى و تورمش شدم ولى شبيه يك داغدار مرگ پدر نبود

و جمله اش مهر تاييدى بود بر تصورم

_ دلى من خيلى ساله واسه مردن پدر و نداشتنش عزادارى كردم مرگش واسم تازگى نداره...

دست تقدير گاه چنان حرفه اى سرنوشت ها را چنان كلاف هاى در هم گوريده به هم مي تند كه باز كردن گره هاى كورش ناممكن ترين ميشود

/

/

قسمت سوم

تا به حال در سكوت نيمه شب با سوشا در پارك هم قدم نشده بودم بايد اعتراف كنم كه در كنارش حتى وحشت تاريكى پارك بى اهميت شده بود،

روى نيمكت نشست و سيگار پشت سيگار دود كرد؛ اينبار اعتراض نكردم ، شايد براى تسكين داغ پدرش آتش اين سيگار مرهم بود، ولى حس و حال سوشا شبيه عزادارها نبود

بيشتر شبيه تاجرى بود كه سالها پيش تمام سرمايه اش در دريا غرق شده و است و حال در ساحل به دريا چشم دوخته است به دريايى كه...

كنارش نشستم دستم را محكم گرفت:

_ تو ناجى بدترين روزهاى زندگيمى تنهام نزار قول بده

اين ديالوگ هرچند تكرارى بود ولى دلم را لرزاند

_ براى چى تنهات بزارم؟ ما تازه داريم از تنهايى در ميايم هميشه با حرف هايم سريع آرام ميشد

دستم را بالا آورد و ب*و*سيد و روى چشمش گذاشت:

_ باورت ميشه جز تو كسى رو ندارم؟

عشقش از سر بى كسى بود؟!

_ الان مهمه كه هميشه كنار هميم

/

/

_ قول بده غصه نخورى باور كن نميزارم اين جريان تو مراسم نامزدى تاثير بزا ره فردا براى خاكسپارى ميرم و بلافاصله بعدش بر ميگردم و مراسم سر روزش انجام ميشه

_ سوشا جان فكر ميكنى واقعا در مقابل ناراحتى و فوت پدرت اين مسائل ارزشى داره؟

_ شاينا اصرار داره واسه تدفين بره نميتونم اجازه بدم تنها بره واگرنه نميرفتم

_ بايد برى هرچى باشه پدرته!! اين آخرين باريه كه ميتونى صورتشو ببينى ، بعدا پشيمون ميشى نرى تو تنها پسرشى تلخ خنديد:

_ يك غريبه رو به تنها پسرش ترجيح داد از اون شهر و آدم هاش متنفرم

_ قرار شد ديدمون رو مثبت كنيم ديگه، منم باهات ميام

_ نه حرفشم نزن

دستش را فشردم:

_ ميخوام تو روزهاى سخت هم عشقت باشم

_ تو هميشه عشق منى و جاى عشق من اونجا نيست، گل من گل مرداب نيست

_ اگه نپذيرى ناراحتم ميكنى

كلافه سيگار ديگرى آتش زد و نگاهش را از من برگرفت:

_ دلى من خانواده خوبى ندارى يعنى نميخوام قبل نامزدى پشيمون شى

_ چى ميگى؟؟ من به خود تو بله دادم ، اين چيزها چه اهميت داره؟ تو قرار تنها مرد خونه ام باشى پدر بچه ام باشى حقم نيست كنارت باشم و همه چى رو بدونم؟!

تسليم شد ، اصلا حكم اول عشق تسليم است ...

/

/

با وجود مخالفت هاى مامان، پدر به ما حق داد كه به مراسم خاكسپارى پدر سوشا برويم

همراه صنم و پرهام و شاينا راهى اين سفر شديم

از فرودگاه شهر تا شهر مقصد كه در مرز ايران واقع شده بود با ماشين ١ ساعتى در جاده سپرى كرديم

شاينا از هدفونش حتى قبل از مراسم پدرش هم نميتوانست بگذرد

انگار مغزش بدون آهنگ از كار مى افتاد ،در حد يك سلام فقط با من حرف زده بود با من مشكل خاصى نداشت كلا با دنياى آدم هاى عادى بيگانه بود؛

به شهر پدرى سوشا كه رسيديم طبيعت زيبا و بكر شهر كه بيشتر شبيه يك دهكده بزرگ بود مرا مجذوب كرد،

لباس هاى كردى زن هاى دهكده به نظرم فوق العاده زيبا بود سوشا در سكوت كامل به سر ميبرد

_ سوشا چه قدر اينجا قشنگه

صنم هم با من همراه شد

_ فوق العاده است

راننده توقف كرد و سوشا عميق اطرافش را نگريست _ اين جا شبيه همون گرگ تو لباس ميشه مواظب باشيد

پياده شديم و تا رسيدن پرهام كه در ماشين بعدى بود منتظر ايستاديم كنارش رفتم و دستش را گرفتم:

_ خوبى عزيزم؟

سرش را به علامت مثبت تكان داد و گفت:

/

/

_ ٧ سال بود اينجا نيومده بودم دلم نميخواست ديگه بيام فكر نميكردم پدر به اين زودى از اين دنيا و حرص و ولعش دست بكشه

_ پشت سر كسى كه دستش از دنيا كوتاه شده اين طور حرف نزن عزيزم