عابر بی‌سایه

فصل هشت

بهم قول بده مواظب خودت هستى تو بايد زن آراز شى

دلى من عاشقتم نميخوام خار كف پات بره،عاشقتم فقط باور كن عاشقتم

باور كردم و سوشا دوباره به خواب رفت....

قسمت ششم

سكوت خوفناكى خانه را فراگرفته بود از در اتاق ماندن كلافه شده بودم

اين روزها مدام حس ميكردم ريه هايم خالى از اكسيژن است

حس خفقان هم پايان ناپذيرنبود

گوشه ايوان نشستم و زانوهايم را بغل كردم چند دقيقه بعد هم شاينا به من پيوست او هم حال خوشى نداشت ، به ديوار تكيه زد سيگارى روشن كرد كه بوى عجيبى داشت

مدام بينى اش را بالا ميكشيد همين طور كه به رو به رو خيره شده بود گفت:

_ سوشا خيلى دوستت داره

زهر خندى زدم

/

/

_ اين دوست داشتن چي واسم داشت؟!

شانه بالا انداخت و پك عميقى به سيگارش زد و انگار با تمام وجود دود را بلعيد _ هيچ كس تا حالا منو دوست نداشته

دلم برايش قدرى سوخت

_ چى تو سيگارته؟

خيلى راحت گفت

_ علف

با تعجب گفتم:

_ حشيش؟

خنديد و بعد بغض كرد

_ درد ميكنه

_ كجات؟

_ زندگيم، هميشه درد ميكرد ، اين طورى دردش آروم ميشه

اين خواهر و برادر نابود شده بودند هر كدام به نوعى...

_ شاينا اين راهش نيست

/

/

انگار حرف هايم را نميشنيد و تنها حرف خودش را ميزد _ سوشا رو ميكشن ميدونى چه طورى؟

_ خواهش ميكنم اينو نگو

_ سوشا رو با نابود كردن تو ميكشن، اول به قول خودشون بى ناموست ميكنن بعد ميكشنت،

الان شنيدم جاسوس هاى داييم خبر آوردن نقششون اينه !

اصلا دنبال سوشا نيستن

ميخوان كارى كنن كه خود كشى كنه

وحشت در جاى جاى وجودم رسوخ كرد

حس ميكردم در جزيره آدم خوارها گرفتار شده ام!

بدون هيچ حرفى از جايم بلند شدم و سمت سالن اصلى خانه كه جلسه بر پا بود دويدم

بدون در زدن در را گشودم نفس نفس ميزدم

مردها با حيرت به من خيره شده بودند

آراز با حركت سر و چشم علت حضورم را پرسيد؛ بغضم اجازه نميداد درست حرف بزنم

_ چرا به پليس خبر نميدين؟

چرا منتظر اولين حركت از سمت اونايين؟ اونا قاتلن يك دختر رو كشتن قانون محكومشون ميكنه

/

/

سردار خان سر تاسف تكان داد پيرمرد اين روزها از پا در آمده بود آراز حكم خالى كردن اتاق را به مردهاى ديگر داد و آن ها هم اطاعت كردند دست بر شانه پدر بزرگ گذاشت و جواب سوال مرا داد:

_ خانوم دكتر قانون اينجا با جايى كه تو ازش اومدى فرقش از زمين تا آسمونه، اين جا يك امپراطورى داره سواى همه جا ! حكم و اجراى حكم پاى خودشونه نه قانون مملكت در ثانى اگه پاى قانون و شكايت وسط باشه جرم نومزد تو از قتل بالاتره تجاوز! تجاوز به عنف ميدونى يعنى چى؟

_ سوشا مريضه،مهجوره اون شبم مست بوده

_ قانون به دل رحمى وبا گذشتى تو نيست دختر جان بغضم هواى غرورم را نداشت!

تركيد!

هاى هاى گريه ام نمايانگر همه وحشتم بود دلش به رحم آمده بود

نزديكم شد،به آرامى به شانه ام زد صدايش قرص و تسلى بخش بود _ من نميزارم اتفاقى واست بيوفته

/

/

_ مامانم؟ بابام؟ من همه اميدشونم

قرار بود جشن نامزدى بگيريم عروس شم قرار نبود سياه پوشم شن

كاش پام ميشكست و نميومدم اينجا

سوشا !سوشا نابود شده ذره ذره داره ميميره يك كارى كن تو رو خدا يك كارى كن

آنقدر درمانده و مستاصل بودم كه به كسى كه نميشناختمش از صميم قلب تمنا ميكردم

شانه ام را محكم فشرد

_ قوى باش

خودتو نباز

تو اين دنيا بازنده كسيه كه حريف ترسش نشه

_ من قوى نيستم من اونقدر قوى نيستم ميترسم من نميخوام بميرم من نميخوام اينجا آخر زندگى من باشه من زندگيمو دوست دارم

همه اين سالها با بدبختى درس خوندم ميدونى چيه؟

/

/

من تازه استخدام شدم، پرستارم! اونم تو بخش كودكان خيلى نازن من كارمو دوست دارم من آرزوهامو دوست...

فقط تا همين جاى حرفهايم را به خاطر دارم توان ايستادن را نداشتم جهانم تار شد

دنياى رنگى ام ميرفت كه خاكسترى شود...

***

چشمانم را كه گشودم اولين حسى كه در وجودم هوشيار شد، بويايى ام بود عطر چوب سوخته تلخ وانيلى!!!!

سرم را قدرى چرخاندم لبه تخت نشسته بود و سرش در موبايلش بود از ياد آورى بيهوش شدنم خجالت كشيدم، نميدانم چرا

ولى براى لحظاتى به زواياى صورتش خيره شدم هنر چهره اين مرد خيلى قدر بود چرا كه با وجود عدم اجزا صورت زيبا

در عين معمولى بودن تركيب جذابى ساخته بود

از آن دسته از چهره ها كه انگار هميشه كنجكاوى با دقت به آن بنگرى ،كشش خاصى داشت

/

/

فقط تنها چيزى كه كمى تو ذوق ميزد سبيل بود با اين كه كم رنگ بود

ولى از كودكى از خشونتى كه سبيل به صورت مردانه ميبخشيد خوشم نمى آمد!

به خودم آمدم تازه به ياد آوردم در چه مخمصه اى گير افتاده ام ،الان چه وقت تجزيه تحليل چهره رئيس باند خلاف بود؟؟!

كلت طلايى كه پشت كمرش بود توجهم را جلب كرد اسلحه!!

لعنت به مخترع اسلحه

اصلا با چه هدفى وسيله اى كه مرگ و كشتن را سريع تر ميسازد اختراع كرده بود؟ آن زمان به چه مى انديشيد؟ به اين كه آدم ها راحت تر و سريع تر هم نوع كشى كنند؟

در آن لحظات چه افكارى كه گريبانم را نميگرفت!!

صدايش مرا از افكارم بيرون كشيد

_ بهترى خانوم؟ هول شدم

سريع بلند شدم و سر جايم نشستم تازه برگشت و نگاهم كرد لبخند زد

/

/

واى اولين بار بود طرح لبخند روى اين چهره ريلكس

مايل به خشن را ميديدم _ ماشالله هر دو شجاع!

يكى در ميون غش ميكنيد سرم را پايين انداختم

_ سوشا بيدار شده؟

_ نه چى بهش زدى چند ساعته صداى آه و ناله اش در نمياد نكنه آمپول هوا بوده؟ شوخى ميكرد؟! بر عكس تصورم، لبخند و شوخى به چهره اش خيلى هم مى آمد ميدانستم ميخواهد از ترسم بكاهد و حال و هوايم را عوض كند؛

با ياد آورى بلايى كه در انتظارم بود بغض كردم باز چانه ام لرزيد و فورى دو قطره اشك از روى گونه هايم سر خورد روى دامنم ريخت

_ من رو ميكشن؟

_ فقط يك زمان ميتونن اين كار رو بكنن

هول شدم و سريع پرسيدم

_ ك ى؟

/

/

_ وقتى من مرده باشم

جوابش را دوست داشتم، حمايتش طور خاصى بود طورى كه مطمئن ميشدى اين مرد بلوف نيست!

تصميم كه گرفت از جايش بلند شود واكنش غير ارادى انجام دادم،سريع بازويش را گرفتم

_ نرو من ميترسم

و فقط خدا ميداند چه قدر بعد اين حركت و جمله ام احساس شرم كردم!

يك ابرويش را با سبك خاصى بالا انداخت و گفت:

_ همينجام فقط ميخوام از پنجره بيرون رو نگاه كنم نترس !اين خونه پر آدمه براى محافظت از تو و سوشا

شرمزده سكوت كردم

كنار پنجره ايستاده بود و پشتش به من بود چه قدر از اسلحه اش ميترسيدم

تا به حال يك اسلحه را از نزديك نديده بودم سكوت بين من و او بزرگترين وجه مشترك شده بود

/

/

كه با باز شدن ناگهانى و محكم در جيغ زدم و سرم را بين دستانم گرفتم

صداى سوشا از ترسم كاست

_ نترس دلى منم

سرم را بالا آوردم

آراز معترض شد

_ اين چه وضعشه؟ سر آوردى اين مدلى در رو باز ميكنى؟

سوشا عجيب مظلوم شده بود

دست من را گرفت و شروع به ب*و*سيدن كرد

_ خوشگلم ، عروسكم بميرم برات نترس از هيچى نترس

با همان حال وخيمم متوجه شدم آراز سر به زير انداخت و قصد خروج از اتاق را داشت

وجودش تمام امنيت بود دوست نداشتم برود

با نگاهم تا لحظه آخر خروجش را دنبالش كردم...

/

/

سوشا در آغوشم كشيد سرم رو قلبش بود گروپ گروپ

آنقدر تند ميزد كه هر لحظه ممكن بود از جايش كنده شود قدرت تلكم از هر دويمان سلب شده بود فقط مظلومانه به هم خيره ميشديم تمام بدنم را عرق سرد فرا گرفته بود حالم خوب نبود

دلم ميخواست يك دوش آب گرم بگيرم و كمى سبك شوم قدرت آب براى تسكين درد روح و جسم نوعى اعجاز است،

به حمام رفتم هميشه عادت داشتم موقع ناراحتى زير دوش آب گريه كنم و بخوانم

ولى غم و نگرانى هاى آن روزها كجا و درد امروزم كجا؟!

شعر كودكى هايم را خواندم و هاى هاى گريستم دلم براى مادرم و نگرانى هايش نگاه اخم آلود پدر

حتى ديوانه بازى هاى دلسا عجيب تنگ بود چرا قدر آرامش و امنيتم را نميدانستم؟!

/

/

خانواده بهترين و بزرگترين موهبت الهى است كاش ميتوانستم از آن ها كمك بگيرم ولى محال بود مادرم قطعا دق ميكرد پدرم نابود ميشد بايد شجاع تر ميشدم

شير آب را بستم و حوله ام را تن كردم مشغول

بستن موهايم با حوله كوچكم بودم كه كسى در زد نگران پرسيدم

_ بله

صدا متعلق به يك زن بود

_خانوم سريعتر بيايد آراز خان كار واجب دارن

متوجه شدم كه يكى از خدمه ها است در را باز كردم

هييت دهشتناك مردى زبانم را لال كرد

چاقو را به راحتى روى حلقوم زن بيچاره كشيد و جسم بى جانش را داخل حمام كشيد و در را از پشت قفل كرد

چاقو را جلوى صورتم گرفت

_ صدات در بياد تيكه بزرگت گوشته

/

/

لهجه و صدايش وحشتناك بود همه بدنم به رعشه افتاده بود عقب عقب رفتم

نفهميدم چه شد كه پايم سر خورد و كف زمين افتادم خنده كريحى و چندشى كرد

و مشغول در آورن شلوار كردى اش شد خدايا !

خدايا به فرياد بى صداى من برس كه جز تو كسى را ندارم

فقط توانستم زير لب آيه الكرسى كه مامان هميشه برايم ميخواند را دست و پا شكسته هجى كنم

شايد همه اين اتفاقها در كل يك دقيقه هم طول نكشيد

ولى خدا گاهى در كالبد يك انسان براى تو ظهور ميكند در شكسته بود

چند مرد داخل شده بودند صداى گلوله جوى خون در حمام

/

/

و قطره هاى پاشيده شده خون روى صورتم هيچ نميشنوم فقط هجى ميكنم " خدايا شكرت" هنوز ميلرزم

دلم ميخواهد در آغوش اين خدا قدرى بغض دل خالى كنم نميفهمم نميشناسمش

فقط سينه اش را ميخواهم به آغوشش پناه ميبرم

سر بر سينه اش ميفشرم و تمام اشك هايم را به پيراهن مشكى با عطر تلخش ميسپرم

ميخواهد بغلم كند

دستانش را بالا مى آورد اما چرا مكث ميكند چرا پشيمان ميشود و دستش را مى اندازد؟! فقط ثابت و ساكت ايستاده است تا اشك هايم تمام شود به خودم مى آيم!!

چه قدر بدبخت شده ام كه سرم براى گريه روى سينه رئيس باند قاچاق است؟!!!

فاصله ميگيرم سرش پايين است

_ ببخشيد كوتاهى از من بود ولى خدا رو شكر به موقع رسيديم، خوبى؟ چيزيت كه نشد؟

سرم را به علامت منفى تكان ميدهم

/

/

چند تن از خانوم هاى خدمت كار را براى كمك به من احضار ميكند و بى هيچ حرفى ميرود

سوشا نفس نفس زنان تازه از راه رسيده است بر سرش ميكوبد بغلم ميكند

و باز گريه امان جفتمان را ميبرد...

***

مرگ را در يك قدمى لمس كرده بودم از شدت ترس مدام تهوع ميگرفتم حتى از دست شويى

رفتن وحشت داشتم

سوشا ساعاتى در سكوت به صورتم خيره شده بود،از جايش بلند شد پايين تخت در مقابلم زانو زد، سرش را روى پايم گذاشت شانه هايش از شدت گريه ميلرزيد

اشك هاى اين روزهايمان را اگر جمع ميكرديم درياچه اى ميشد...

_ دلى التماست ميكنم با آراز ازدواج كن اين تنها راه نجاتته

_ خانواده ام چى؟چه طور ميتونم بهشون بگم؟

/

/

اين بود ته آرزوهاى من؟'اين بود كه بشم زن اجبارى رئيس باند قاچاق ؟ آخر زحمتهام ،تو اين شهر جهنمى محب*و*س شدن بود؟

_ درستش ميكنم قسم ميخورم فقط الان جونتو بايد نجات بدم آراز بد نيست نترس

نيشخندى زدم

_بد نيست فقط جانى و تبه كاره

_ زندگى اونم مثل الانه توئه!

مجبور شده اينو انتخاب كنه

_ تو ازش متنفرى! اينو يادت رفته سوشا؟!

_ نه هنوز هم ازش متنفرم ولى تنفر من دليل بر بد بودنش نيست، اين ازدواج موقته دلى

همه چى آروم شه دوا درمون ميكنم آدم ميشم همه چى خوب ميشه

/

/

_ شاينا ميگفت دختر خان يه طايفه ترك رو واسه آراز نشون كردن داييت نامزد داره ،من بدبخت شدم ، اون دختر رو بدبخت نكن اون به اين مرد دل بسته

_ آراز حتى يكبارم اون دختر رو نديده! يه ازدواج طايفه ايه واسه بهبود روابط اين جا مردها ميتونن چند تا زن بگيرن

سرم را با تاسف تكان دادم

_ اينجا از تاريخ ، يك قرنه كه جا مونده

از جانم و مرگ ميترسيدم در عين حال دلم به اين ازدواج راضى نبود سوشا و سردار خان اصرار ميكردند