عابر بی‌سایه

فصل چهارده

فقط در طول مسير رفت و برگشت به بيمارستان و گاها حين صرف شام ميديمش قطعا سرش گرم تجارت وحشتناكش بود در شبانه روز مجموعا ٣ ساعت هم نميديمش چه اهميت داشت زن بگيرد؟!

حداقل شب ها مجبور نيست روى زمين بخوابد و لباسش را پشت كمد و در حمام عوض كند

/

/

مجبور نيست حريم شخصى اش را با خاله ريزه تقسيم كند چه جدل سختى با خودم داشتم...

از پنجره شاهد رفتن ميهمان ها بودم آراز كلافه بدرقه شان كرد دستى لاى موهايش كشيد

نميدانم چه شد كه يكهو سرش را بالا آورد دقيقا به من چشم دوخت هول شدم

سريع خودم را كنار كشيدم و به ديوار تكيه زدم آن شب حتى براى شام هم پايين نرفتم با همه خستگى ام خواب از من فرارى شده بود متوجه ورودش به اتاق شدم

سريع چشمانم را بستم و خودم را غرق خواب نشان دادم سنگينى حضورش را بالاى سرم حس كردم چند ثانيه طولانى !

جرات چشم باز كردن نداشتم

لعنت به تلخى عطرش كه در تك تك سلول هاى مغز و قلب آدمى رسوخ ميكرد

/

/

لبه تخت نشست ترسيده بودم

كم مانده بود از فرط هيجان و استرس سكته كنم چند دقيقه بعد متوجه شدم در ايوان است چشمم را يواشكى باز كردم

پشت به من در ايوان مشغول كام گرفتن از سيگارش بود...

صبح روز بعد نميدانم چرا دلم خواست لباس حرير آبى بلند گلدوزى شده اهدايى عمه سليمه را بپوشم؟!

موهايم را نبستم

صداى سوشا در گوشم پيچيد:

موهاتو برام باز كن دلى

آخ سوشا آخ كه كاش بودى و من بار ديگر طعم ملكه قلب كسى بودن را ميچشيدم...

اولين پله را كه طى ميكنم ندايى در قلبم حكم ايست ميدهد!

يك جفت چشم كشيده سبز وحشى!

قد بلند و پوستى صاف موهاى فر درشت خرمايى روشن

/

/

با اينكه چشم هايش در حال دريدن وجود من است لبخند تصنعى ميزند:

_صبح بخير خانوم

ژينا است

واقعا زيبا و غير قابل رقابت

سعى ميكنم من هم يك لبخند از همان جنس خودش تحويلش دهم _ صبح به خير، افتخار آشنايى با كى رو دارم ؟

نزديكم ميشود

اداى احترام ميكند و ميگويد:

_ ژينا هستم آرام خانوم

منظورش را خوب ميفهمم در واقع ميگويد هووى عزيز مرا بشناس كه من تو را خوب ميشناسم

از همان ثانيه اول جنگ ناخواسته آغاز شد!

***

قرار بود تا مشخص شدن تاريخ عقد ژينا در خانه شوهر آينده اش بماند به نوعى آراز را در عمل انجام شده قرار داده بودند

/

/

او هم تا حداقل چهلم خواهر زاده اش از اين امر امتناع كرده بود

به راننده گفتم امروز حالم خوش نيست و قصد رفتن به بيمارستان را ندارم

آراز سر ميز صبحانه نبود لقمه اى براى حفظ ظاهر خوردم

نيشخندهاى تانيا و حليمه كه حال رئيس تيمشان گربه چشم سبز بود را ناديده گرفتم

با ترك سالن وقتى به باغ رفتم حس كردم از زير فشار چند پاسكالى رها شده ام صداى قدم هايش روى برگ ها و بعد فرياد عطرش و در آخر خس صداى مردانه اش

_ به راننده گفتى حالت خوب نيست؟ چت شده ؟

بى تفاوت برگشتم و با لبخند سردى جوابش را دادم

_ يكم سرما خوردم

نزديكتر شد

متوجه شدم موهايش به آراستگى هر روز نيست

_ هوا سرده خوب، الان استراحت ميكردى،ميخواى بگم دكتر بياد؟

/

/

شانه بالا انداختم و گفتم:

_ نه لازم نيست، اون قدر سواد دارم كه بتونم يه سرماخوردگى ساده رو درمان كنم

_ بله خانوم دكتر يادم نبود، فقط لطف كن با اين وضعيت تو باغ قدم نزن تو امانت خواهر زاده عزيزمى

دوست ندارم نگاه ناپاكى پشت اين امانت باشه

به موهايم اشاره كرد سرم را تكان دادم و بادى ميان موهايم انداختم و گفتم:

_ شما نگران خواهر زاده مرحومت نباش سوشا عاشق اين بود كه موهام باز باشه هميشه

ابرويى بالا انداخت و گفت؛

_ ميشه بريم داخل حرف بزنيم؟

_ نه چه حرفى؟ دارم هوا ميخورم حرفيه همينجا بگو

/

/

_ مسئله جديه

با عشوه خنديدم و گفتم:

_ اون گربه چشم سبز مسئله جديته؟

اين بار بر خلاف هميشه آرام و ريلكس نبود:

_ اين يك قضيه پيچيده است بايد حرف بزنيم

دهن كجى كردم و گفتم:

_ چه پيچيده اى؟!

خيلى هم ساده است!

رئيس بى سواد باند خلاف

و خان يك قبيله آمى و بدوى

تصميم داره با يكى از جنس و هويت خودش مزدوج شه از اين ساده تر؟!

كلا رسم و رسوم دهاتيا همينه ديگه

توهين كردم

با اينكه هيچ وقت اهل توهين و استهزاى كسى نبودم!

انگار با تحقيرش دلم خنك ميشد

/

/

بار ديگر نوبت خنده او شد

_ خانوم دكتر دنيا ديده و شهرى

من دارم ميرم بيرون تا شب هم بر نميگردم لطف كن استراحت كن و مواظب خودت باش

نميخوام فردا پس فردا كه تايم ازدواجت با اين بى سواد دهاتى به اتمام رسيد مريض تحويل خانوادت بدم تو امانتى امانت

كلمه امانت را كشيد

و با حالت خاصى كه با انگشت كه كنار پيشانى اش زد و فيگور جذابى بود خداحافظى كرد و رفت...

انگار خدا زمان خلقتش در مغزش نيروى حرص در آوردن دل آرام را تعبيه كرده بود

پشت سرش ادا در آوردم و خودم سريع از اين واكنش بچه گانه ام شرمنده شدم

از دور ديدم كه سگ سياه زشتش را قبل سوار شدن در ماشين چه قدر بغل كرد و ب*و*سيد

سگ نژاد دار قيمتى كه شنيده بودم در همه سفرهايش همراهش است

/

/

وقتى كه مطمئنم شدم رفت به سراغ سگش رفتم ، اين يكى واقعا هيولا بود و از همه سگ هاى خانه وحشى تر

اما همين كه زبانش مثل بقيه سگ ها از بين دندان هايش آويزان نبود و له له نميزد با شخصيت ترش جلوه ميداد

نگاهش عميق بود پارس بى جهت نميكرد

نگهبان كه سمت غلاده اش رفت بى اختيار ترسيدم و خودم را عقب كشيدم مرد لبخند زد و گفت؛

_ نترس خانوم حمله نميكنه

ميترسيدم واقعا از هر نوع سگى ميترسيدم و دردم اين بود هر وقت از هرچه ميترسيدم بيشتر نزديكش ميشدم...

***

در ايوان مشغول خواندن كتابى كه از يكى از پزشك هاى بيمارستان قرض كردم

بودم كه متوجه خودنمايى گربه چشم سبز وسط باغ درست رو به روى ايوان اتاقم شدم

متوجه نگاهم كه شد باز اداى احترام كرد و با يك نيشخند رجز خوانى كرد سعى كردم ديگر نگاهش نكنم

/

/

حليمه و تانيا هم كه رسيدند مطمئن شدم برنامه خاصى دارند سريع ايوان را ترك كردم و به اتاقم برگشتم واقعا حوصله اين خاله زنك بازى ها را نداشتم عملا خودم را در اتاق زندانى كرده بودم واقعا حوصله ام سر رفته بود به اتاق عمه رفتم ساعتى را با هم گذرانديم

برايم از خاطراتش با همسر مرحومش گفت چشمانش هر بار از اشك پر ميشد و من عمق غم را در وجودش ميديدم ...

غروب كه شد

يكهو حس كردم چه قدر تنهاهستم از پنجره به بيرون خيره شدم كه سليمه پ رسيد:

_ عروس خانوم دلت نگران شويت شده؟

آهى كشيدم و گفتم:

_ من شويى ندارم ، دلم نگران آينده خودمه

_ دلت رو بسپار به خدا، خان آدم بزرگيه خيلى مرده

/

/

جلوى خيلى از ناعدالتى ها اين شهر واستاده نميزاره لطمه بخورى

_ ديگه لطمه از اين بيشتر هم مگه هست؟

سليمه كاش زودتر ازدواج كنن منم بيام كلا تو اتاق تو اين جورى هر دو از تنهايى در ميايم

خنديد و گفت:

_ اين طور كه نيست

آقا يك شب در ميان بايد با زن هاش باشه

_ همه شب ها مال اون گربه چشم وحشى، من بخشيدمش به اون

اين جور نگو دختر، همچين كه دست نوازش به

سر او بكشه قلبت از جا ميخواد كنده شه، ميگما كاش زودتر ١ بچه بيارى هفته ديگه كه چهلمه سوشاى خدا بيامرزه ديگه بسه عزادارى و دورى بالاخره زن و شوهرين

_ واى تو رو خدا اين طورى نگو

دنياى من و طرز فكر من فرقش با رسم رسومات شما زمين تا آسمونه

/

/

به سمت اتاقم ميرفتم كه باز گربه چموش سد راهم شد

_ خانوم چرا اين قدر خودتو قايم ميكنى ؟ دوست دارم با هم آشنا شيم قراره يك عمر باهم زندگى كنيم آخه

خيلى وقيح بود و اين مرا ميترساند

_ ببينم تو هنوز نرسيده چرا همه جاى خونه جولان ميدى؟ كار و زندگى ندارى؟

پشت چشمى نازك كرد و گفت:

_ تو اين شهر ،مرد ، نامزد خوشگلشو نميفرسته سر كار

يعنى كلا مردى كه زنش رو دوست داشته باشه نميزاره بره سر كار بين هوارتا مرد

نيشخندى زدم و گفتم:

_ خوندن و نوشتن بلدى؟

چشمهايش يكهو سرخ شد چند قدم فاصله گرفت و گفت:

_ زن خان نياز به خوندن نوشتن نداره

اين بار از متود آراز استفاده كردم با يك لبخند ريلكس راهم را گرفتم و رفتم حال كه تانيا هم كنارش بود شنيدم كه همه حرصش را در اين جمله خلاصه ميكرد:

/

/

_ زنيكه نيم وجب قد داره زبونش ٦ متره ايكبيرى حسود

با صداى بلند خنديدم

واى متود آراز معركه بود دلم خنك شد!

ساعت از نيمه شب تازه گذشته بود كه متوجه ورود ماشين آراز و آدم هايش به خانه شدم

پشت پنجره كمين كردم و از ميان پرده بيرون را تماشا ميكردم يك نفر ديگر هم جز من منتظر اين آمدن بود!

خرامان خرامان سمت ماشينى كه آراز از آن پياده شد رفت:

سلام آقا، خوش اومدين ، خسته نباشين

واى نميدانم آراز چرا سريع به پنجره اتاق من چشم ميدوخت مطمئن بودم جايم امن است و مرا نميبيند

حرصم گرفته بود اين ژينا به قول دلسا يك بادمجان دور قاپچى حسابى بود به يك جواب سلام ساده اكتفا كرد

ولى مگر گربه چشم سبز ملوس بازى اش را تمام ميكرد؟!

_ آقا شام خوردين؟ بگم ميز رو آماده كنن؟

/

/

) دختره ى پر رو انگار صاحب خونه است!!(

_ نه نخوردم بگيد تو ايوون اتاقم ميز بچينن خانوم هم شام نخوردن گويا

منظورش من بودم؟! از كجا ميدانست؟!

واى يك هيچ شديم ژينا!!!

دمت گرم آراز!!

معنى قند توى دل آب شدن را تازه فهميدم

واى اگر سوشا همه تهران را برايم هديه مى آورد و دنيا دنيا عاشقانه در گوشم ميخواند

اندازه اين يك جمله شاد نميشدم...

سريع روى تخت پريدم و كتابى باز كردم و خودم را سرگرم مطالعه جدى نشان دادم

چند دقيقه بعد در زد و وارد اتاق شد زير لب سلام دادم و با صداى بلند جواب داد:

_ سلام، بهترى؟

_ بله ممنون

/

/

نگاه عميقى روانه صورتم كرد و داخل دستشويى رفت دل توى دلم نبود

حوله به دست از دستشويى خارج شد موهايش خيس آب بود

انگار سرش را زير آب گرفته بود بيچاره حتما مغزش داغ شده بود

همين طور كه حوله را روى سرش ميچرخاند گفت:

_ شام چرا نخوردى؟

_ ميل نداشتم

_ بيرون نرفتى چرا؟ كسى حرفى زده ؟ اذيت شدى؟

خيلى بى تفاوت گفتم:

نه داشتم مطالعه ميكردم

نزديكم شد

چشم هايش را ريز كرد و گفت:

_ خانوم دكتر مطمئنى خوبى؟

اخم كردم و گفتم:

_ بله مطمئنم

/

/

خم شد و كتاب را از دستم گرفت و چرخاند و دوباره دستم سپرد _ بر عكس كتاب رو ميگيرى واسه مطالعه ؟

تازه متوجه سوتى كه دادم شدم سرخ شدم كه خنديد و چشمك زد و گفت:

_ ديگه اين قدر هم بى سواد نيستما

دلم سوخت

از ياد آورى حرفهاى امروزم خجالت كشيدم...

لعنت به اين غرورم كه نگذاشت زبانم به گفتن يك ببخشيد بچرخد. ميز شام كه آماده شد واقعا از فرط خوشحالى اشتهايم سه برابر شده بود و منتظر تعارفش بودم

پشت ميز نشست و صدايم كرد

_ خانوم تشريف نمياريد؟

حاضر بودم همان خاله ريزه و خانوم دكتر صدايم كند ولى اين واژه خانوم خالى را اصلا دوست نداشتم حس ميكردم فرسنگ ها دورى اش را به رخم ميكشد...

مشغول خوردن بلدرچين كبابى بود

شب ها به هيچ عنوان برنج نميخورد اما من واقعا گرسنه بودم و دلم يك پرس غذاى مفصل ميخواست

/

/

برايم يك بشقاب سوپ آبكى بى رنگ و رو كشيد و جلويم گذاشت

_ فكر كنم واسه سرما خوردگى اين خوب باشه و بايد پرهيز كنى

يك خنده عميق و پنهانى در جملاتش خودنمايى ميكرد

با حرص نگاهش كردم _ دوست ندارم اينو

نميدانم چرا جديدا يكهو به صورتم خيره ميشد سنگينى نگاهش تمام شرم دخترانه ام را بيدار ميكرد

ولى سريع نگاه بر ميگرفت

تلفنش زنگ خورد نگاهى به صفحه گوشى اش انداخت و با حركت چشم معذرت خواهى كرد و همان سر ميز پاسخ داد

) يعنى نصفه شب كى بهش زنگ زده؟!(

خودم را بى تفاوت و مشغول خوردن نشان دادم ولى همه حواس و قوه شنيداريم در گوشى آراز متمركز شده بود!

_ الو

...

_ بگو ميشنوم

/

/

...

_ باز تو اختلاف زمان يادت رفت ؟ اينجا نصفه شبه

....

_ چه قدر؟!

....

_ نه سنگينه واگزارش كن

....

_