فصل بیست و دو
اين شال دمده دهاتى رو سرت كردى فكر كنم پيتر بهش برخورد
نميدانستم بخندم يا از كنايه اش شرمنده شوم ولى باز جو را عوض كرد
/
/
_ ولى تو سر تو خيلى خوشگل به نظر مياد لامصب
باز سرخ شدم سرم را پايين انداختم
ياد آن روز كه انتخاب اين شال را در فروشگاه چه قدر مسخره كرده بودم افتادم
نزديك ماشين كه رسيديم راننده را مرخص كرد خودش قصد رانندگى داشت
دلسا اول از همه در صندلى كنار راننده را باز كرد و خيلى ريلكس گفت:
صنم به دلى كمك كن بشينه اون پشت ميتونه دراز بكشه
هر سه به هم چشم دوخته بوديم
دلم ميخواست همانجا خفه اش كنم
ولى آراز خيلى ريلكس در صندلى عقب را باز كرد و كمكم كرد سوار شوم در را بست و خودش آن سمت ماشين رفت و روبه صنم گفت:
_ گواهى نامه دارى كه
صنم هنوز بله را كامل ادا نكرده بود كه سوييچ را از سمت ديگر ماشين برايش پرت كرد و صنم هم در هوا سوييچ را قاپيد
دهان دلسا از تعجب باز مانده بود خودم هم خنده ام را فرو خوردم
/
/
در را باز كرد و كنارم نشست از اين حركتش خيلى خوشم آمد
با اينكه ميدانستم در اين وضعيت قطعا معذب است اما كارش قابل ستودن بود چشمك شيرينى به من زد و گفت:
_ دلسا خانوم بى زحمت كمربندتو ببند
صنم شما هم رعايت حال بيمارمونو بكن يه جورى برو انگار دارى عروس ميبرى
صنم از خنده ريسه رفت و گفت:
_ يعنى بوق بوق هم بكنم
_ نه ديگه عروسمون مريضه سلب آسايش نكن
سرش را طبق عادتش به پشت صندلى تكيه داد و پشت دست چپش را همانطور كه از آرنج به شيشه تكيه زده بود روى پيشانى اش گذاشت و چشمانش را بست
به صورت خسته اش كه خيره شدم واقعا دلم به درد آمد و اين اولين واكنش من براى نشان هم دردى اى بود دستم را روى پايش گذاشتم چشمانش را باز نكرد
/
/
همان طور بى صدا دستش را روى دستم كه روى پايش بود محكم گذاشت
عميق نفس ميكشيد و من از اينكه چشم هايش بسته است و ميتوانم يك دل سير نگاهش كنم خوشحال بودم...
به خانه كه رسيدم همه به استقبالم آمدند و جلوى پايم گوسفند قربانى كردند
مادر بزرگ انگشت به خون جارى كف زمين زد و نزديكم شد
قصد داشت خون را به پيشانى ام بمالد كه ترسيدم و خودم را عقب كشيدم آراز لبخند زد و گفت:
سلطان خانم اين عروس شهرى با اين رسومات شما بيچاره پس مى افته كه
مادر بزرگ پشت دستش را گاز گرفت و گفت:
_ واى مادر دور از جانش ، اين براى چشم زخمه
تمام توجهم معطوف دلبرى هاى دلسا از ياشار بود كه حال نيشش تا بناگوشش باز بود
/
/
خبرى از ژينا نبود و مطمئن بودم از اين حادثه لذت برده است به جاى خالى پيتر در گوشه باغ چشم دوخته بودم بغض اشك را راهى گونه هايم كرد
آراز دو دستى از پشت شانه هايم را گرفت و فشرد و در گوشم نجوا كرد
_ همونجا گفتم دفنش كنن هميشه پيشمونه
بينى ام را بالا كشيدم و گفتم:
_ ميشه شب بيايم واسش شمع روشن كنيم؟
آرام تر در گوشم نجوا كرد
_ فكر خوبيه فردا هم اعلاميه مراسم ترحيمش با پلاكارد تسليتش رو ميدم چاپ كنن
حيف حجله نبستيم واسش
پسرم ناكام از دنيا رفت هنوز زن نداشت آخه
خنده ام گرفت و گفتم:
_ ميدونستى ديوونه اى؟
_ فكر كن اگه ديوونه نباشى لاى اين جماعت چه طور ميتونى دووم بيارى؟!
/
/
بلند ميخنديد
كه رنگ غم از خانه برود اما در عمق چشمان فروهشته اش عزا و دل تنگى براى حيوان عزيزش را ميديدم,
با كمك دلسا و صنم با هزار مكافات توانستم طورى كه زخمم آب نكشد دوش بگيرم
صنم زخمم را پانسمان كرد
و كمكم كرد پيراهن دو بنده صورتى نخى ام را بپوشم دلسا هم يكهو غيبش زد
آراز در حال حرف زدن با تلفنش وارد اتاق شد نگاهش كه به من افتاد سرش را پايين انداخت خودم هم شرم كردم و سريع شالم را روى شانه ام انداختم صنم با تعجب در گوشم گفت:
_ يعنى تا اين حد؟
آراز هنوز مشغول بحث با تلفن و چك كردن هم زمان لب تابش بود كه صنم اتاق را ترك كرد.
چند دقيقه بعد كه صحبتش تمام شد رو به من گفت:
_ كجا رفت؟
_ فكر كنم كار داشت
/
/
_بگم يكى از خدمت كارها بياد كمكت؟
_نه كار خاصى ندارم ديگه
لبه تخت نشست كاملا نزديك من موهايم هنوز خيس بود
لبخندى زد و گفت؛
_موهاتو شونه كنم؟ بلدم ميدونى كه
سرخ شدم و گفتم:
_ بله ميدونم
خنديد و با ذوق از جايش بلند شد و شانه ام را آورد در قلبم غوغايى به پا شده بود
كمكم كرد كمى بچرخم و خودش پشت سرم نشست با يك دستم تمام ناخن هاى دست ديگرم را ميكندم
/
/
دسته اى از موهايم را با احتياط جدا كرد و شروع به شانه كشيدن كرد
صداى نفس هايم گواه حال دلم بود
اما يكهو مكث كرد سرش را نزديك موهايم كرد و
چند بار بو كشيد
برگشتم و با تعجب پرسيدم:
_ چى كار ميكنى؟
چشم هايش را ريز كرد و گفت:
_ چى زدى به موهات؟
_ وا؟! هيچى
_ با چه شامپويى موهاتو شستى؟
_ با همون هميشگى
/
/
_ قبلا اين بو رو نميداد
قبلا؟! يعنى بار اول موهايم را بو كرده بود؟
از جايش بلند شد و سمت حمام رفت و چند ثانيه بعد با شامپويم بيرون آمد رو به رويم گرفت و گفت؛
_ اينه ؟
_ آره ، چشه مگه؟
با نفرت به قوطى شامپو چشم دوخته بود،
_ از اين شامپو باز دارى؟
_ آره همونها كه با هم خريديمه جعبه اش طبقه پايينه كمده
سمت كمد رفت و يكى از شامپوها را برداشت و درش را باز كرد و بو كشيد و بعد قبلى را بو كرد
با نگرانى پرسيدم:
/
/
_ چى شده؟
شامپوها را نزديك بينى ام گرفت و گفت:
_ اين دوتا بوشون يكيه؟
عميق بو كردم و گفتم :
_ نه
با حرص گفت :
_ چرا پس زودتر نفهميدى؟
_ چى رو ؟ چى شده آخه؟
قوطى شامپو را به ديوار كوبيد و با صداى خشمگينى گفت:
_ آتيششون ميزنم
در اتاق را باز كرد و خارج شد از جايم بلند شدم و دنبالش دويدم
قسمت پانزدهم
/
/
از پله ها با سرعت پايين ميرفت نفسم بند آمده بود ايستادم و به ديوار تكيه زدم و با صداى بلند گفتم
_ وايسا
برگشت و نگاهم كرد
چند قدم برگشت و با اخم گفت:
_ كى بهت گفت دنبال من راه بيوفتى اونم با اين وضعيت و لباسات؟؟
حق داشت ولى نگران بودم
_ خوب بگو چى شده
با انگشت اشاره اتاقم را نشان داد و با سر هم اشاره كرد به اتاق بروم
پايم را روى زمين كوبيدم
كه محكم تر گفت:
_ سريع
با نا اميدى برگشتم كه گفت:
/
/
_ هرچى شد از اتاق بيرون نمياى
واقعا وحشت كرده بودم سريع با صنم تماس گرفتم و او هم به اتاق آمد هنوز از دلسا خبرى نبود شنلم را تن زدم و به ايوان رفتم
صداى داد و فرياد آراز از اتاق نگهبانى وحشت در دلمان انداخته بود كسى از اهل خانه هم جرات نميكرد وارد اتاق شود
سالار خان عصا زنان خودش را به اتاق رساند
و شروع كرد با زبان كردى از پشت در خواهش و تمنا كه آراز در را باز كند چند ثانيه بعد آراز با موهاى پريشان و ظاهرى به هم ريخته در را باز كرد و با همان زبان كردى شروع به توضيح براى سالار خان شد كه نفهميدم
اما سايرين وحشت كرده بودند و بلوايى به پا شده بود صنم هم مدام
صلوات ميفرستاد و اين عادت را هميشه وقتى ميترسيد انجام ميداد
/
/
يكهو چشمم به دلسا افتاد كه از گوشه باغ يواشكى از در چهار درى وارد ساختمان شد
تمام اين مدت انتهاى باغ چه غلطى ميكرده است؟'
كه چند لحظه بعد با ظهور ياشار از همان مسير جواب سوالم را گرفتم
در اتاقم يكهو باز شد
و ژينا خودش را داخل انداخت و در را بست
روى زمين به پايم افتاد و من مات و مبهوت فقط نگاهش كردم
_ خانومى كن نجاتم بده بخدا ميكشتم غلط كردم نميدونستم اين جورى ميشه
فقط ميخواستم يه بلايى سر تو بياد نميخواستم سگش بميره
جا خورده بودم
_ چى ميگى؟
/
/
هنوز جواب نداده بود كه صداى عربده آراز تن هر ٣ ما را لرزاند كه در راهرو فرياد ميكشيد
_ كجاست؟
ژينا بلند شد و پشتم پناه گرفت
چند ثانيه بعد آراز كه حال شبيه كوره آتش بود وارد اتاق شد
دستانش را مشت كرده بود و به ژينا چشم دوخته بود همين سكوتش از مرگ وحشتناك تر بود ژينا تاب نياورد و سكوت شكست
_ آقا من نميدونستم سگه اين قدر روى اين عطر حساسه به خداوندى خدا كيومرث اونو بهم داد گفت
آراز بلند بلند خنديد
_ چى به كيومرث ميرسه از مردن آرام ؟
_ من نميخواستم سگه بميره؟
/
/
_ ميخواستى فقط همينى كه پشتش قايم شدى بميره آره؟
آراز وقتى عصبى ميخنديد من هم وحشت ميكردم
ولى ژينا وقيح تر از اين حرفها بود
_ حالا كه نمرده
سمتش كه خيز برداشت
صنم جيغ كشيد و من هم مانع شدم
سريع پشيمان شد
_ حيف كه تو لياقت مردنم ندارى جمع كن سريع وسايلتو جات ديگه اينجا نيست
ژينا جريح تر شد
_ هاى خان ! آراز خزان بيك چيه دلخورى يه سگ رو كشتى؟
/
/
هركى ندونه انگار تا حالا دستت به خون نرفته تو آدم راحت ميكشى اين كه يه حيوون به درد نخور بود
توقع داشتم آراز با يك حركت اينبار بكشتش ولى خيلى ريلكس پوزخندى زد و گفت؛ _ آدم ؟! تو طايفه تو آدمم وجود داره؟ من كه نديدم
ژينا جيغ كشيد
_ من از اينجا نميرم
تو بايد واسه رسومات و اين خونخواهى كهنه باهام ازدواج كنى چاره اى ندارى
_ با كى ازدواج كنم؟ با كسى كه واسه رسيدن به هدفش و نابودى يه زن ديگه با نگهبان خونه رو هم ميريزه؟
چشم هايش گرد شد و جيغ كشيد
_ دروغ گفته
/
/
_ لازم نبود اون بگه
اون پولى كه تو بهش دادى يك دهم در آمدش نيست اون سگ رو هم بيشتر از من دوست داشت
چيزى كه از پول و سگ و اعتماد و اعتبار من ميخواست
تو بودى، دلبرى كردى و از خودت مايع گذاشتى دختر خان قانون اينجا رو كه ميدونى؟
ميتونم الان بكشمت
ولى خيلى قابل ترحمى
ژينا اينبار به پاى آراز افتاد
_ تو رو هركه ميپرستى ارواح خاك خواهر زاده جوانت منو خانه نفرست ميكشنم يا خيلى رحم كنن منو عقد عمو زاده ام ميكنن
آراز عقب رفت و به خدمت كارها اشاره كرد بلندش كنند
_ خونه نميفرستمت فعلا وسايلت رو جمع كن و از جلو چشمم گورتو گم كن
ژينا را كه از اتاق بردند
/
/
آراز همه حرص و عصبانيتش را سر وسايل اتاق خالى كرد هر چيز كه روى ميز بود با يك حركت پرت زمين كرد و با صداى بلند اح بلندى گفت و بعد فرياد زد همه از اتاق بيرون بروند
صنم وحشت زده از اتاق خارج شد
لبه تخت نشست و سرش را ميان دستانش فشرد دندان هايش را عصبى روى هم ميفشرد
اين كه عصبانيتش را اين طور تخليه ميكرد و در مقابل ژينا خود دارى كرد نشانه قدرت تسلط بر اعصابش بود كنارش نشستم
_ آراز
جوابم را نداد
_ آروم باش الان سكته ميكنى رنگت كبود شده
برگشت و به صورتم خيره شد و با يك صداى درمانده گفت:
_ تا كشتن تو پيشروى كرده ممكن بود بكشنت واى واى واى من نبايد ميرفتم
من لاى يك مشت گرگ تو خونه ى خودم تو رو تنها گذاشتم رفتم
/
/
_ تو كه نميدونستى ، خواهش ميكنم الان آروم باش
_ نزديك ترين آدم منو خريد ، باعث شد اون زبون ب
سته رو بكشم
_ هنوز نميفهمم چى كار كرده دقيقا
_ پارسال توى مرز پيتر هم همراهم بود از پشت بهم شليك شد فاتح دشمن قديميمونه
مدت ها قصد كشتنم رو داشت
عطر عربى دست ساز اون ١ عطر خاصه حيوون به اون عطر حساس شده بوده
وقتى تو نزديكم شدى احساس خطر كرد و ميخواست ازم محافظت كنه
واقعا از شنيدن حرفهاى آراز از بد سرشتى ژينا واقعا متاسف شدم
/
/
از جايم بلند شدم و يك ليوان آب برايش آوردم آب را خورد و تشكر كرد حس كردم كمى آرام تر شده است روى تخت دراز كشيد من هم لب تخت نشستم
_ حالا ميخواى چى كار كنى؟
_ چى كار بايد بكنم؟
قانون اينجا ميگه كه بايد جفتشونو بكشم
با وحشت پرسيدم
_ تو اين كارو ميكنى؟
لبخندى زد و گفت:
_