عابر بی‌سایه

فصل بیست و سه

آره حواست جمع باشه خطا كنى سرتو ميبرم ميزارم تو ميدون شهر عبرت باشه واسه سايرين

مشتى به پايش زدم و از شدتش كتف خودم درد گرفت و آخ گفتم

_ ديوونه روانى تو اين وضعيتم مسخره بازى ميكنى ؟

/

/

اينبار نخنديد و جدى گفت:

_ قانون من قانون اينجا نيست قانون وجدانمه خانوم دكتر

_من خانوم دكتر نيستم هى اينو ميگى

_ واسه ما بى سوادا خانوم دكترى ، خانوم دكتر

خانوم دكتر آخرش را با يك صداى جذاب و آرام كشيد خواستم

به شكمش بزنم

كه دستم را گرفت و گفت :

خوب تسليم ضربه فنيم نكن

همانطور كه دستم در دستانش بود دستم را جلوى صورتش برد با لبخند به دستم خيره شد و با انگشتانم بازى كرد

_ دختر تو چرا اين قدر كوچولويى دستشو ببين تو رو خدا نيم وجبه

/

/

كف دستش را به كف دستم چسباند

واقعا دستم شبيه دست موش بود در مقابل دستانش باز هم خنديد

دلم ميخواست دستم ساعت ها در دستش باشد و اين خنده هايش را جايى تا ابد نگه دارم...

***

وقتى آراز تصميمش را در مورد ژينا اعلام كرد اولين كسى كه اعتراض كرد سالار خان بود

_ دختر خطاكار رو تحويل خانواده اش بده مرد!

اگه عرضه پس گرفتن ناموس رو ندارى بزار خانوادش اين كار رو كنن عبرت همه زن هاى شهر باشه

آراز اما صبورانه پايش را روى پاى ديگرى انداخته بود و خيلى آرام و منطقى جواب ميداد:

_ اينهمه خون ريختيد واسه عبرت اين واسه درس دادن به اون واسه انتقام واسه هر چيزى خون ريختيد چى شد؟

روز به روز فقط خفقان اين شهر رو بيشتر كرديد

/

/

من تنها كسى ام كه ميتونم واسه اين دو قبيله تصميم بگيرم چون هم كردم و هم ترك

تصميم اينه كه جاى خون ريختن اين دو تا جوون بساط ازدواجشونو مهيا كنم و از اين شهر دورشون كنم

سالار خان پوفى كشيد و گفت:

_ اون دختر راضى بشو نيست

_ ميل خودشه ميتونه بين برگشتن به خونش و اين ازدواج يكى رو انتخاب كنه ولى اون قدر عاقل هست كه بپذيره باهاش ازدواج كنه

چون هم جون خودشو نجات ميده هم زن مردى ميشه كه دوستش داره

تاب نياوردم و مداخله كردم:

_ دوستش داره؟!

_ آره دوستش داره كه پشت پا به همه چى زده و همچين حماقت و خبطى كرده

حرف آراز كاملا منطقى بود

بر خلاف تصور همه ژينا بى هي اعتراضى ازدواج را پذيرفت

/

/

و در ديد اهالى خانه آراز لطف بزرگى در حقشان كرده بود

مردم آن شهر واقعا عجيب بودند

شب يك جماعت بزرگ از خاندان ژينا براى دست ب*و*سى خان بزرگ كه از خونش گذشته بود به عمارت آمدند

مراسم عقد مختصرى برگزار شد و جز دلسا هيچ كس در مراسم شركت نكرد اصلا ديگر دلم نميخواست با ژينا رو در رو شوم

شبى كه همراه خانواده شوهرش خانه را ترك ميكرد

از پشت پنجره نگاهم با نگاهش چنان به هم خورد كه هر لحظه منتظر زهر نگاهش بودم

اما آرام دستش را بالا آورد و به نشانه خدا نگهدار چند بار در هوا تكان داد

شايد در همان حركت ساده قصد عذر خواهى داشت نميدانم

و اين آخرين تصويرى بود كه من از بانوى چشم گربه اى در ذهنم ثبت كردم

شايد براى نجات او و همه ما يك قربانى نياز بود و چه قدر تلخ بود كه اين قربانى پيتر بى گ*ن*ا*ه بود...

صنم بايد به تهران بازميگشت و مامان هم مدام تماس ميگرفت و از دلسا تقاضا ميكرد زودتر برگردد

/

/

اما قصد ترك اين خوشگذرانى و تفريح جديدش را نداشت واقعا از وجودش شرم ميكردم

و از اينكه آراز به مسئله پى نبرده است خوشحال بودم تا اينكه...

در اتاق مشغول مطالعه بودم كه دلسا هراسان وارد اتاق شد رنگش پريده بود

_ دلى اين شوهرت روانيه

استرس گرفتم

_ چى شده چه گندى زدى؟

_ يهو پاچه ياشى بيچاره رو گرفت بعدم سر من داد زد كه حرف نزنم خيلى بيشعوره

بى تربيت نفهم فكر كرده خان اين دهاتى هاست منم ازش ميترسم

با ظاهر شدن هيبت آراز در ميان چهارچوب در حرفش را قطع كرد

/

/

بر عكس توقعم آراز كاملا آرام بود نزديك من آمد و گفت؛

_ تو بهترى؟

_ خوبم ، چى شده

به دلسا چشم دوخت و گفت:

_ هيچى ، خواهرت دل تنگ تهران شده خسته شده از اين دهات و دهاتى هاى حد و مرز نشناسش يكم بهانه گيرى ميكنه

گفتم واسش بليط بگيرن امروز عصر برگرده ماشينشم بچه ها ميبرن تهران

واى كه من به جاى دلسا كم مانده بود از خجالت آب شوم اما خوب دلسا معنى واژه

اى به نام خجالت را اصلا درك نميكرد با اينكه آراز براى

حفظ آبرو و حرمت ها مسئله را باز نكرد اما خيلى وقيحانه گفت:

/

/

_ بهتر ! بيرون اين خراب شده تو ديگه نميتونى واسه كسى تصميم بگيرى اتفاقا فكر ميكنم ياشار حيفه اينجا بمونه

آراز لبخند شيكى زد و گفت:

_ بعله من واسه آدم هاى بيرون اينجا و تو نميتونم هيچ تصميمى بگيرم اما تا قيام قيامت

واسه اهل اين خونه من جمله اون داداش بى غيرت ه*ر*ز*ه ام ميتونم تصميم بگيرم

حتى واسه جونش

دلسا با حرص ادا در آورد و از اتاق خارج شد

زمان رفتن حتى براى خداحافظى ام به اتاقم نيامد در آغوش صنم كلى گريه كردم

باز هم سرنوشت برايم جدايى را نوشته بود اما اينبار ته دلم جايى و به كسى عجيب قرص بود...

تمام روز آراز با تلفن مشغول امور كارى اش بود

تماس هاى پى در پى شروين و اين كه باهم راحت بودند ناراحتم ميكرد

/

/

درد كتفم زياد شده بود به سختى مشغول عوض كردن پانسمانم بودم كه در حال حرف زدن با تلفن وارد اتاق شد شالم را روى دوشم انداختم و داخل حمام رفتم

چند ثانيه بعد چندضربه به در زد از حرصم جواب ندادم بار ديگر به در زد:

_ آرام ؟ خوبى؟

واى از تن صداى خشنت كه آرام را اينگونه آرام تلفظ ميكنى و نا آرامش ميكنى _ آره

_ زنگ بزنم پرستار بفرستن واسه زخمت

_ ممنون فكر كنم خودم بعد يه عمر درس خوندن اينو بلد باشم ديگه

_ بل....ه خانم دكتر فقط عرض بنده اينه سخته واست گردنتو ١٠٨ درجه بچرخونى

) ميميرى خودت كمكم كنى؟(

_ تموم شد ديگه

/

/

بيرون كه آمدم هنوز پشت در حمام بود لبخندش را اين بار با اخم جواب دادم

_ اوهوك خانم ميشه بدونم اين پدر كشتگى از كجا نشات ميگيره؟

_ سر من درد گرفت اون قدر با تلفن حرف زدى

علت سر درد هاى خودتم همين موبايله كه ١ سره بغل گوشته

_ چاره اى ندارم خودم كه اونجا نيستم اگه پيگيرى نكنم همه چى به هم ميريزه

با حرص كتابم را باز كردم و گفتم:

_ اين قاچاقم چه بيزينس پيشرفته و پيچيده ايه

اين خنده هاى با صداى بلندش در عين جذابيت عذابم ميداد ميان خنده هايش مردانه اش گفت:

_ آره خيلى مخصوصا تو زمينه اعضاى بدن انسان لامصب اين چشم ها هى تو را فاسد ميشن قلب و كليه ام كه بازارش كساده

كتاب را محكم بستم

/

/

_ اح چندش

نزديكم شد ومستقيم به چشمانم زل زد

_ ميگم چشمهات خوبه ها شايد ١ شب كه خوابى از جا درش بيارم يه رونقى به اين بازار كساد بده

دستم را لاى موهايش كردم و با حرص موهايش را به هم ريختم بينى ام را گرفت و فشرد

/

/

من هم بازوهايش را نيشگون گرفتم اما اصلا درد را حس نميكرد فكر تازه اى به سرم زد بايد قلقلك را امتحان ميكردم و واقعا جواب داد خيلى حساس بود ميان خنده روى پايم ولو شد نفس نفس ميزد نزديكم بود نفس هايش را حس ميكردم عطرش عجب ديوانه ام ميكرد

خنده هايش خشك شد و به چشمانم خيره شده نفهميدم چه شد كه صورتم را نزديكش كردم

اما يكهو مثل برق گرفته ها از جايش پريد سرش پايين بود سرفه اى كرد و موهايش را مرتب كرد

در حالى كه اين جمله را ميگفت اتاق را ترك كرد _ خيلى كار دارم شب دير ميام

فرار كرد!

از خودش؟ از من؟

قسمت شانزدهم

اهالى اين روزهاى من ، تنها مردى است كه هست و نيست ...

/

/

كارم از شكوه و شكايت از خودم گذشته است سرزنش اين قلب بى فايده است

اصلا كجاى كار يكهو لنگيد كه من چشم باز كردم و ديدم در اين احساس دست و پا گير اسير شده ام

اندازه چشم بر هم زدنى گذشت كه نفهميدم

من عزادار سوشاى به خاك سپرده ى طرد شده از خانواده و آرزوهايم حق دل سپردن به كسى كه طبق يك قرار داد در زندگى ام حضور دارد را ندارم؟

فراموش كردم چشمانم شاهد شهوت خرج كردن اين مرد به پاى زنى آنچنانى بود؟!

فراموش كرده بودم مردى كه سلاح گرم به همراه دارد و پيشه اش مغاير خط فكرى من است نميتواند شبيه مرد روياهاى دخترانه ام باشد

نه چشم هاى رنگى داشت

نه چهره هاليوودى اما عجيب هنرمند بود

هنر دل ربودن در ذاتش تعبيه شده بود...

زخمم عجيب درد داشت با كمك يك مسكن خوابيدم...

/

/

در هر جاى برهوت قدم بر ميداشتم گودالى عميق زير پايم ظاهر ميشد گاه عقب نشينى ميكردم و گاه هم گريزى نبود سقوط ميكردم با هر سقوط از دنياى كاب*و*س رهايى پيدا ميكردم رمق ناله هم نداشتم

خنكى دستمال خيسى روى پيشانى ام آرامش خاصى داشت

اما ديرى نمى پاييد دوباره در عمق كاب*و*س هاى وحشتناك غرق ميشدم

تصوير صورت سوشاى نيمه سوخته وحشتناك ترين اين كاب*و*س ها بود بايد كمكش ميكردم

هنوز شعله هاى آتش روى پيراهنش بود زورم نميرسيد

نميدانم چرا در خواب حس ميكردم آراز قدرتمند ترين فرد هستى است و توانايى نجات او را دارد

صدايش زدم ناله كردم جيغ كشيدم

_ آرا.....ز

دستم را ميگيرد

صدايش مرهم ميشود به اين تب و زخم ها

_ من اينجام ، جان؟

/

/

نفس نفس ميزنم _ سوشا ، سوشا

صدايش چرا بغض دارد؟

_ هيچى نيست

_ سوشا رو ميخوام

نميفهمم چه ميگويم قدرت تلكم و جمله بندى ام سخت شده است

اصلا جمله هايم قادر به بيان مقصود اصلى ام نيست و اين عوارض تب شديد است دستم را چرا رها ميكند؟ چرا صدايش پر از خشم ميشود ؟ با چه كسى مشغول حرف زدن است؟

_ چه غلطى داريد ميكنيد ؟ پس چرا تبش پايين نمياد

/

/

صداى زن هم صحبتش ناراحتم ميكند كدام زنى در اتاق من با او تنهاست؟

_ آقا ما همه سعيمون رو كرديم نگران نباشيد تا چند ساعت ديگه خوب ميشه

_ زودتر خوب ميشه ، زود....تر

اين قدر جمله اش را عصبى و محكم ادا ميكند كه دلم ميلرزد

عطر تلخش ديگر در اتاق نيست و اين بدترين كاب*و*س امشب است...

نور خورشيد باعث ميشد به سختى پلك هايم را باز كنم كامل كه چشم گشودم

با لبخند پرستار جوان رو برو شدم حافظه ام يارى ام نميكرد

_ صبح بخير خانم خوشگل عمارت خان، بهترى عزيزم؟

گلويم خشك شده بود به سختى خودم را كمى تكان دادم و او هم كمكم كرد

_تب داشتم؟

/

/

_ بله ولى خوب مبارزه كردى زخمت يكم عفونت داره

_ آره ميدونم آنتى بيوتيك وريدى زدى؟

_ بله عزيزم، با اجازه ات من به آقا خبر بدم

از اتاق كه بيرون رفت كم كم كاب*و*س هايم را به خاطر آوردم

هنوز ترديد داشتم كه وجود آراز در اتاق واقعى بود و يا زاييده ذهن تب دارم

با استايل رسمى بژ و كروات مات جذابيتش دو چندان شده بود

ولى فرم چشم ها و صورتش آن روز به دلم نمي نشست دور بود و تلخ غريب و سرد

_ بهترى خانوم؟

سعى كردم خودم را سر حال تر از آنچه واقعا بودم نشان دهم

_ آره خوبم

/

/

پرستار كه آماده به خدمت كنارش ايستاده بود، شروع به توضيح كرد اما آراز دستش را به علامت سكوت بالا آورد و خيلى جدى گفت:

_ شما پايين باش

امشب هم اينجا ميمونى ممكنه لازم شه، خسته نباشى بيرون لطفا!

دختر بيچاره چشم كوتاهى گفت و اتاق را ترك كرد

نزديكم كه شد با استشمام عطرش باز نفسم به شماره افتاد اما بايد خوددار ميبودم توقع داشتم مثل هميشه كنارم لبه تخت بنشينداما دست به سينه بالاى سرم ايستاده بود و با پاى چپش روى كفپوش زمين ضرب گرفته بود

_ چرا بهت ميگم پرستار بگم بياد ميگى خودم از پسش بر ميام؟ علت اين عفونت رو ميتونى توضيح بدى؟

رويم را بر گرداندم و گفتم:

/

/

_ دارى منو شماتت ميكنى؟

_ فكر كن آره ، يادت نرفته كه امانتى

و من از اينكه نتونم امانت دار خوبى باشم بدم مياد

سگ من و كوتاهى من باعث اين اتفاق بود خودم رو موظف ميدونم ازت مواظبت كنم

چرا دركش نميكردم؟!