فصل نه
سپیده:چی میگی تو؟الان پاشم بیام اونجا؟خوبه خودت داری میگی عمه خانوم تنبیهت کرده ها!!
من:با تو کاری نداره!نا سلامتی بابات شریک عمو متینه ها!
سپیده:اوکی!پس من تا نیم ساعت دیگه اونجام!
من:قربون دستت سر راه یه کیسه خوراکی موراکی بخر حال کنیم!
اینو گفتم و سریع قطع کردم!!منو سپیده از بچگی با هم دوست بودیم.تا الانم دوستیمونو حفظ کردیم!
آخ...آخ!!من یه بلایی سر این آرسین بیارم،که مرغای آسمون که هیچ،کل جانوران کره ی زمین به حالش گریه کنن!!
نیم ساعت بعد سپیده با صورتی سرخ و یه کیسه پر از انواع خوراکی ها وارد اتاقم شد!
من:به به سپی خانوم!!علیک سلام!
سپی:آتاناز دلم میخواد تا نفس دارم کتکت بزنم!
من:وا!!خاک عالم!!دست بزنم داری؟!
سپی:ده بار بهت گفتم گوشیو رو من قطع نکن، بدم میاد!!ولی کو گوش شنوا!
من:ای بابا!سپی جون ما با هم این حرفا رونداریم که!!
سپی:بمیربابا!حالا زود بگو دیشب چی شد!
من:الان؟؟بابا بزار یه چیزی بریزم تو این شکمم!!
سپی:من موندم تو چرا این همه میخوری چاغ نمیشی!
من:مگه فیلم هندیه خواهر من؟؟مثه گاو بخورم و چاغ نشم؟!نخیــر!بنده ورزش میکنم!
سپی:آهـــ ـــا!اون وقت چه ورزشی؟ من:محض اطلاع جناب عالی سالن ورزش داریم!!
سپی:بعله دیگه!مایه داری و هزار جور امکانات!!
من:جوری میگه مایه داری انگار خودش سر چار راه آدامس میفروشه!!
سپیده جیغ بلندی وزد و شروع کرد به کتک زدن من!!اون کلی انرژی مصرف میکرد و منو میزد،ولی من با یه حرکت کوچیک مهارش کردم!!پشت ساق پاشو گرفتم!
سپی:آییییییی....!
من:حقه!منو کتک میزنی؟؟منم با یه حرکت نابودت کردم!!
سپی:خدا نکنه آدم نقطه ضعفشو به تو بگه!!
من:این دیگه از خریت خودت بود که گفتی!!
سپی:بیشعـــور!
من:هستی!
سپی:بسه خواهشا!دیشبو بگو!
من:اهم...اهم...خب بریم سراغ دیشب!
شروع کردم به تعریف!اونجایی که جلوی سلیمی سوتی دادم انقده خندید که اشک چشاش دراومد!!همین طور که تعریف میکردم وچیپس میخوردم رسیدم به قسمتی که آرسینو دیدم!!عاقا این چشاش هی گرد میشد هی گرد مشد!
خلاصه گفتمو گفتم تا تموم شد!!!
سپی:نــ ـــ ـــه!
من:آره!
سپی:پس چرا من تومهمونیایی که مشترک بودن آرسینو ندیدم؟؟
من:شاسکول جون اون که نمیاد جلوی تو راه بره!مهمونی، بزرگ و پرجمعیته!هیشکی حواسش به بقیه نیس!
سپیده چنان جیغی زد که جفت گوشام کــر شد!!
سپی:واییییی استاد جهانبخش خودمون پسرعمته!!تازه مسئول آموزشتم هست!تو ام باهاش کل کل داری!!پس در آخر عاشق هم میشین!!عینهو این رمانا!!واییی!!
من:نچ نچ!من هی میگم اینقدر رمان نخون واسه همینه دیگه!بچه جان کجای زندگی من شبیه رمان بوده که ازدواجم شبیهش باشه؟ سپی:ایـــ ــــش!بی ذوق!
من:ببند!
سپی:حالا ساعت های آموزشتو گفته بهت؟
در حالی داشتم با بیخیالی پاستیل میخوردم گفتم:مگه باید بگه؟ سپیده دوبــ ـــاره جیغ زد:وای خداچه قدر تو بیخیالی!!
گوشامو گرفته بودم و چشمامو رو هم فشار میدادم!!
من:سپـــ ــــــ ــــ ـــی!
یه هو ساکت شد!بعله!منم بلدم داد بزنم!
ادامه دادم:کم جیغ جیغ کن!اعصاب نذاشتی برام!تا من یه کلمه میگم مثه آژیر آتش نشانی صدای جیغش درمیاد!
سپیده مظلوم گفت:خب ببخشید!هیجانی شدم!
خخخ!مرســ ـــی جذبه!!
خندیدم وگفتم:حالا نمیخواد ذات پلیدت رو پشت قیافه ی مظلوم قایم کنی!
سپیده:نکبت!به قول خودت میمونه نیمرخ چنگال!!
من:من شبیه تو نیستم گلم!!
دندوناشو رو هم فشار داد و هیچی نگفت!!
من:سپی پاشو گوشیمو بیار یه زنگی بزنم به این آرسین خره!
گوشیمو آورد و من شماره ی آرسینو که به اسم "سیفون"سیوش کرده بودم رو گرفتم!!
یه بوق...دو بوق...سه بوق...
آرسین:ها؟؟
من:بی شخصیت،بی نذاکت،بی اتیکت،بی شعور!!
آرسین خندید و گفت:فحشاتون تموم شد سوتی خانوم!
من:الــاغ به من میگی سوتی؟ سپیده اشاره کرد بزار رو اسپیکر!
گوشیمو گذاشتم رو اسپیکر صدای غرق در خنده ی آرسین تو اتاقم پیچید!
آرسین:خدایی دیشب با اون سوتی هایی که دادی این لقب حقته!!
من:خفه!زنگیدم برنامه ی آموزشو بریزیم!
آرسینم جدی شد.درست مثل وقتایی که باهاش کلاس داشتیم!
آرسین:یکشبنه و سه شنبه که با من کلاس داری!دیگه چه روزایی میری دانشگاه؟ من:ام...یکشنبه ودوشنبه و سه شنبه دانشگاه دارم.از صبح تا عصر!
آرسین:شنبه وچهارشنبه وپنجشنبه بیکاری دیگه؟
من:هعی...بیکار نبودم!بیکار شدم!قبل از تنبیهم با بچه ها می رفتیم صفا!!
خندید وگفت:اون وقت عمه جان فکر میکنه شما هر روز دانشگاهی!
من:خب پس روزایی که دانشگاه نمیرم میای!فقط چه ساعتی؟ آرسین:شیش تا هشت!
من:باشه!پس فعلا!
آرسین:خدافظ!
سپیده:چه خوش خنده بود!اون وقت تو دانشگاه یه پارچه زهرماره!
خندیدم و گفتم:خو باید زهرمار باشه تا ما دانشجو های شر ازش حساب ببریم!
سپی:چه قدرم که تو حساب میبری!
با لبخند سرمو تکون دادم.
سپیده:آتایی...آرسین راست میگه!
من:چی؟
سپی:نسل ما دیگه علاقه ای به رفتار اشرافی نداره.همه هم فقط توی مهمونیا و تو جمع بزرگای خانواده اشرافی رفتار میکنن.تو باید یاد بگیری سوتی ندی وتو جمع تظاهر کنی.
با گیجی سرمو تکون دادم و گفتم:آره آره راس میگی.
زمزمه کردم:ولی تا کی باید تظاهر کرد...
فصل دوازدهم
من:ولی عمه!
عمه خانوم:ولی نداره.این تنیبه!
من:عمه مگه من بچه ی سه سالم که تنبیهم میکنید؟؟
عمه:کاش بچه ی سه ساله بودی!اون طوری آموزشت راحت تر بود!
د بیا!کلا همه چیو به آموزش و اشرافیت ربط میدن!
من:عمه من نمیتونم کل روز رو تو خونه بشینم و در ودیوار اتاقمو دید بزنم!
اخم کردو گفت:این چه طرز صحبت کردنه؟بیا کنار من بشین تا یاد بگیری چه طور باید اشرافی بود!
پوووف...!
بدون هیچ حرف اضافه ای راه اتاقمو در پیش گرفتم.تازه ساعت دو بود.اهه...چهار ساعت دیگه باید صبر کنم تا این آرسین بیاد!!
ولی برنامه ها دارم براش!!بیچارش میکنم!!ها ها ها ها)خنده ی شیطانی مخصوص آتاناز(!!
به هر طریقی بود چهار ساعت گذشت.و ساعت شیش شد.همون لحظه صدای تق تق در اتاقم اومد.
من:کیه؟!!
صدای خنده میومد!عه اینکه صدای خنده ی آرسینه!!
من:بیا تو آرسین!
در اتاقم باز شد وآرسین اومد تو!
با خنده گفت:قدم اول برای آموزش!کیه نه!یا بگو بله یا بگو بفرمایید!
من:اولا سلام!دوما به توچـ ــه گاگـ ـول!
بازم خندید!
آرسین:خب خب!شروع کنیم؟!
با شیطنت گفتم:استاد شما نمیخوای چایی چیزی بخوری؟!
آرسین:آخ آخ آخ!گفتی چایی!!بدجور هوس کردم!
رفتم از اتاق بیرون ودوییدم به سمت آشپزخونه!واسه خودم یه چایی معمولی ریختم ولی واسه آرسین یه چایی پــر رنگ ریختم که اصن آبجوش نداشت!!قندونم گذاشتم و رفتم بالا!
خوبه حداقل چایی روحذف نکردن!والا اگه به اینا باشه میگن چایی اشرافی نیس!البته عمه خیلی سعی کرد این کارو بکنه ولی عمو متین نذاشت!!
در اتاقو بازکردمو چایی رو گذاشتم رومیز مطالعم!آرسین رو صندلی پشت میز نشسته بود.منم صندلی میز آرایشمو آوردم گذاشتن کنارش!سریع چایی معمولیه رو برداشتم.آرسینم چایی پررنگ رو برداشت!یه ذره نگاش کرد و گفت:آتا؟ من:هوم؟
آرسین:این یه خورده پر رنگ نیست؟
من:نمیدونم والا!من همین جوری بلدم چایی بریزم!