عابر بی‌سایه

فصل شش

كسى توى اين شهر نيست كه عاشقانه بنده اش نباشه،خان ماست سالار خدا بيامرز ١٨ سالى بود خودشو كنار كشيد و همه چى رو بهش سپرد

مطمئنم واگزار كردن همه اموال به سوشا هم خواسته آراز بود،اين سوشاى طفل معصوم به خاطر آه و ناله هاى آدا كه تو گوشش از بچگى خونده از پدرش كينه داره

_ حق داره ، پدرش سوشا رو ول كرد و واسه داييش پدرى كرد

_ اين طور نگو ندونسته دختر!

سردار خان و پدر آراز و ياشار دو رفيق و خان اصلى اين شهر بودند بعد ازدواج سالار و آدا

وقتى توى مرز مامورا اياز پدر آراز خان رو تير بارون كردند سالار واسه برادر زنهاش حكم پدر پيدا كرد

ولى آدا بى جهت سردار و سالار رو مسبب مرگ پدرش ميدونست،كم كم مريض شد

آراز خان سنى نداشت

ولى همه كار واسه اين يكدانه خواهر كرد

حتى نزاشت سوشا اسلحه دست گرفتن رو ياد بگيره ،همه مسئوليت خاندان رو به گردن گرفت تنش پر جاى گوله است

٦ سال به جاى سالار رفت زندان سوشا بايد اين سختى ها رو ميكشيد

از حرفهاى پيرزن بهت زده شده بودم

/

/

_ اسلحه؟!!! واسه چى بايد سوشا اسلحه دست گرفتن رو اصلا ياد بگيره؟

_ اينجا اسلحه حكم ناموس ما رو داره حتى همه زن ها تير اندازى بلدن

_ چرا آخه؟! پدربزرگ سوشا چرا تير بارون شد؟

_ خانواده زنش ترك بودن هم مرز بوديم ١ بار كه محموله ميبرد واسه طايفه زنش گير افتاد و درگير شد

_ محموله؟!!

پيرزن كه متوجه شد من كاملا از همه چى بى اطلاع هستم سريع حرفش را خورد _ ول كن دختر بزار بعد عروسيت همه اينها رو ميفهمى جمله سوشا در ذهنم بار ديگر مرور شد!!

" من خانواده و فاميل خوبى ندارم آرام"

همه چيز مثل يك پازل در ذهنم با هم جور ميشد

واردات غير مجاز دارو براى شركت خصوصى پدر دوستم كه با وساطت سوشا انجام شده بود

اطلاعاتش در مورد قاچاق اسلحه و مرزها...

همه چيز تقريبا روشن شده بود

بايد تا آمدن سوشا اين خانه را تحمل ميكردم

/

/

ماندنمان ميان اين آدم ها جايز نبود حق با سوشا بود اين دهكده گرگى بود در لباس ميش

حق داشت روانى شود

بايد او را هرچه سريعتر از اين محيط دور ميكردم...

با مادر بزرگ خداحافظى كردم و به سمت اتاق راهى شدم ذهنم در گير بود

يك لحظه به خودم آمدم و متوجه شدم راهرو ايوان را اشتباه طى كرده ام

) اه لعنت به معمارى عجيب و كهنه اين خونه( خانه تاريك بود و من واقعا گيج شده بودم

كلافه برگشتم ولى باز از يك ايوان ديگر سر در آوردم دلم ميخواست فرياد بزنم

چراغ اتاقى در يكى از ايوان ها روشن بود

اين ايوان را ميشناختم مربوط به قلمرو آراز يا همان آراز خان بود خوشحال شدم

چون اتاق او ٣ اتاق بعد از اتاق سوشا بود و قطعا با پيدا كردن اتاقش ميتوانستم راه را پيدا كنم

پاورچين پاورچين به ايوان رفتم پرده ها تورى بود نگران شدم مرا ببيند در پى پيدا كردن راه چاره بودم كه صداى جيغ زنى توجهم را جلب كرد

خدا ميداند كه هميشه از تجسس و فضولى در حريم شخصى يك

/

/

فرد بيش از حد متنفر بودم ولى نميدانم چرا به ديوار تكيه دادم و از گوشه شيشه به داخل اتاق سرك كشيدم؟!!!!!

از شرم نزديك بود من هم فرياد بزنم!

زن برهنه بود و روى تخت روى شكم دراز كشيده بود و با عشوه تمام ناله ميكرد صداى آراز را ميشنيدم اما نسبت به او ديد نداشتم

سريع به ديوار تكيه دادم و دستم را روى چشمانم گذاشتم

واى خدا جونم منو ببخش

صدايشان را كامل ميشنيدم و حس بدى داشتم

زن چنان با عشوه و حالت چندشى نامش را صدا ميزد كه خنده ام ميگرفت من واقعا يك هزارم او هم لوندى بلد نبودم!!!

صداى آراز توجهم را به خود جلب كرد انگار كارشان تمام شده بود

باز سرك كشيدم اينبار آراز هم در ديدم بود و خدا را شكر لباس زيرش را پوشيده بود و در حال پوشيدن شلوارش بود اندام مردانه و بى نهايت قوى داشت

زن هنوز برهنه روى تخت با حركات زشتى دلبرى ميكرد

/

/

زن زيبايى بود موهايش را بلوند كرده بود و آرايش غليظى داشت و معلوم بود دلباخته آراز خان است

ولى دريغ از ذره اى توجه و احساس در اين مرد!

كارش تمام شده بود و ديگر زن را نگاه هم نميكرد

_ پاشو لباستو بپوش گفتم برسوننت هتل فردا هم بليطت رو اوكى كردم

زن با ناز و ناراحتى گفت

_ تا رفتنم چرا برم هتل؟ اينجا ميمونم

_ فعلا يادم نرفته يك روز تاخير داشتى بيشتر از اين رو مخم نرو و مطمئن باش ميفهمم اين يك روز سرت تو كدوم آخورى گرم بوده

) پس تلفنى با همين زنه حرف ميزد كه ميگفت دير كردى!!( زن از جايش بلند شد و هنرمندانه آراز را از پشت بغل كرد

_ جونى من كجا رو دارم آخه تو كه آمار ثانيه به ثانيه ام رو بهت ميدن

آراز برگشت و انگشتش را به حالت خط و نشان در مقابلش گرفت _ويدا هرز بپرى ميندازمت جلو سگ هام تيكه تيكه ات كنن

_ خيلى نامردى ٤ ساله بى هيچ توقعى هر موقع خواستى واست سنگ تموم گذاشتم هرجاى دنيا كه شده ، ٤ ساله من جرات نكردم از كنار يه گربه نر حتى رد بشم ، اينه مزدم؟

/

/

_ خفه شو بابا پولشو گرفتى، اين قدر پات ريختم كه واسه ١ عمر ب سه ولى ميدونى تو مدتى كه اسم من روته پاتو كج بزارى قلم ميكنمشون

واقعا برايم عجيب بود

برايم زنى كه خودش را راحت ميفروشد قابل درك نبود

رفتار تحقير آميز آراز شايسته اش بود ولى از او هم بدم مى آمد از رئيس و خان طايفه خلافكار قاچاقچى از اين بيشتر بعيد نبود!!!

ديگر تاب ماندن نداشتم تا همين جا هم اشتباه كرده بودم

كفش هايم را در آوردم و روى انگشت هاى پا آرام آرام از جلوى پنجره رد شدم ، مطمئن بودم پشتشان به من است و قطعا ديده نشدم

به راهرو كه رسيدم نفس راحتى كشيدم و سريع سمت اتاق حركت كردم

كه از شانس د ر سمت راهروى اتاق آراز باز شد و او خارج شد دكمه هاى پيراهنش تا پايين باز بود و موهايش روى صورتش ريخته بود صداى پر عشوه زن از اتاق آمد

_ آقا ماشين آماده است؟

/

/

انگار كمى هول شد و شرم كرد در اتاق كه نيمه باز بود را محكم بست من هم كه كفش به بغل سر جايم ميخكوب شده بودم تن صدا و كلمات انتخابى اش هميشه حق به جانب بود _ نصف شب عادت دارى تو خونه گشت و گذر كنى؟ سعى كردم بر خودم مسلط باشم آب دهانم را قورت دادم

_ نخير داشتم ميرفتم دستشويى

_ يك: دستشويى پايينه اين ور نيست

دو: كفشاتو خيلى محكم بغل كردى واسه دستشويى رفتن

اين را گفت و باز بى تفاوت از كنارم رد شد و سوت زنان به انتهاى راهرو رفت از حرص در حال انفجار بودم

دلم ميخواست با همان كفش هايم به سرش بكوبم

دندان هايم را روى هم فشار دادم و با حرص و زير لب گفتم:

مردك عياش ه*و*س ران

قسمت پنجم

عقربه هاى ساعت انگار امشب حرفى براى من دارند دير شده است!

ساعتهاست كنار پنجره دل نگران سوشا منتظر آمدنش هستم...

بوق هاى ممتد و بى جوابى كه در گوشى ام ميپيچد را دوست دارم كه سمفونى دل شوره بنامم ؛

هوا گرگ و ميش است

/

/

صداى پارس سگ ها يك لحظه ام قطع نميشود آرام امشب چه قدر نا آرام است

كم كم به اين نتيجه رسيدم انتظار و دست روى دست گذاشتن بى فايده است اما همه اهل خانه خواب بودند و من بايد به چه كسى درد امشبم را ميگفتم؟!

دلم نمى آمد پدر بزرگ و مادر بزرگ تازه داغديده را نگران كنم شالم را برداشتم و روى شانه ام انداختم هواى آخر تابستان با پاييز گاهى فرقى ندارد به حياط رفتم

حتى نگهبان ها و خدمه هم خواب بودند سمت يكى از اتاق هاى نگهبانى رفتم و چند ضربه به در زدم كسى جواب نداد

همين كه برگشتم سگ گنده و سياهى جلوى پايم دويد و پارس كرد و جاى شكرش باقى بود كه غلاده داشت ونميتوانست جلو تر بيايد جيغ كوتاهى كشيدم ،عقب رفتم از ترس كم مانده بود سكته كنم سريع سمت ساختمان برگشتم

نور كمرنگ همان ايوان توجهم را جلب كرد ؛سرم را كه بالا آوردم متوجه شدم در ايوان روى صندلى نشسته است و سيگار ميكشد،

/

/

باور اينكه از ديدنش خوشحال شدم براى خودم هم عجيب بود!!

شايد تنها بيدا ر اين خانه غرق خواب بتواند كمكم كند!!

چه اهميت دارد كه اين بيدار ، آراز و كسى كه سوشا از او متنفر است باشد!

متوجه حضورم شده بود

نزديك تر كه رفتم و دست تكان دادم باز همان صدا و لحن بى تفاوت:

_ سگه هاره !نصف شب حوصلت سر رفته، دنبال تفريحى بهتر از بازى با سگ ها باش

لبخند اجبارى زدم و گفتم

_ ميشه بيايد پايين؟

يك پك عميق به سيگارش زد و بى تفاوت تر گفت:

_ واسه چى بايد بيام؟

) خدا لعنتت كنه سوشا كه منو مجبور به التماس به اين آدم ميكنى(

_ بايد باهاتون حرف بزنم

/

/

_ تو كارم دارى ،پس بيا بالا

) اوه چه قدر خود برتربين (

به خاطر سوشا بايد كوتاه مى آمدم

از پله ها بالا رفتم و به ايوانش رسيدم سيگار برگ هيولايش حالا حالاها قصد تمام شدن نداشت!!!

همان طور بى تفاوت نشسته بود

_ به كمكتون احتياج دارم

باز هم براى هم صحبتى سر بر نگرداند

_ چه كمكى ؟

كمى نزديك تر شدم

_ الان همه خوابند فقط چون شما بيدارى مزاحم شدم

_ ميشه طفره نرى خانوم؟

/

/

رك بود ، رك و ريلكس!

_ سوشا نيومده از عصرى گم شده

بالاخره برگشت سريع و با نگاهى نگران

_ گم شده؟!

_ بله متاسفانه

از جايش بلند شد و بالاخره از سيگارش دل كند و زير پا لهش كرد _ ولى عصر به راننده گفته ميره تا شهر كارى داره و فردا صبح مياد _ به من اينو نگفته!

با نگرانى پرسيد:

_ زنگ زدى بهش؟

_آره هزار بار اما جواب نميده

با سر انگشت شقيقه هايش را فشرد و چشمانش را محكم بست نگران تر شده بودم و با دلهره پرسيدم:

/

/

_ يعنى اتفاقى براش افتاده؟

_ كاش امروز تنهاش نميزاشتى

منظورش را نميفهميدم ! به او حق نميدادم چرا كه او شاهد بود سوشا در حال كشتن من بود!!!

_كجا ميشه پيداش كنيم؟

_ شما برو اتاقت و منتظر بمون من پيداش ميكنم

_ منم باهاتون ميام

_ من خودمم نميدونم كجا ميخوام برم دنبالش

_ خوب هرجا رفتين منم ميام

_ ميشه الان برى تا بتونم فكر كنم؟ قول ميدم پيداش كنم

قول داد!

نميدانم چرا تا اين حد قول اين مرد برايم حجت بود؟!

نشناخته به حرفهايش ايمان داشتم!

پشت هر كلمه اش ديوار محكمى از صلابت و رنگ صداقت بود...

/

/

در اتاق كوچك اين قدر راه رفتم و ساعت را نگاه كردم كه سرگيجه گرفتم از نگاه كردن به پنجره و انتظار بى حاصل خسته شده بودم هميشه در مواقع استرس دهانم به شدت خشك ميشد در تمام زندگى ام هيچ وقت بحران خاصى را تجربه نكرده بودم من يك دختر معمولى از هر لحاظ !

با خانواده و زندگى و سطح اجتماعى كاملا نرمال بودم

حتى هيجانات و اتفاق هاى درون قلبم هم كاملا يك روند و معمولى بود نه اهل به شدت شاد شدن بودم نه اسير غم و غصه شدن

من واقعا دل آرام بودم!

اما آن شب همه وجودم گواه يك رخداد فراى همه سالهاى زندگى ام را ميداد...

روى تخت نشستم و بالش كوچك را بغل كردم چشمانم را بستم:

) خدايا اتفاق بدى واسه سوشا نيوفته(

صداى چند ضربه آرام به در مرا خوشحال ميكند در را باز ميكنم چهره خسته و نفس نفس زدنش مرا ميترساند!!!

_ خواب بودى؟

_نه نه ، چى شد؟

/

/

نفس عميقى ميكشد:

_ پيداش كردم فقط يكم زيادى خورده حالش خوب نيست تقريبا بيهوشه

_ واى يعنى چى اين؟ كلافه سر تكان داد

_ يعنى اين كه مسته ،خانوم و شما بايد مواظبش باشى شب خوش

راهش را گرفتن و رفتن انگار تنها هنر اين مرد بود هول شدم چند قدم كه رفت هراسان گفتم:

_ وايسا

در جايش ايستاد ولى بر نگشت:

_ ازت ممنونم

دستش را بالا آورد و تكان داد

معنى اش خواهش ميكنم بود يا خفه شو ؟!

هرچه بود او رفت و من هم سمت اتاق سوشا دويدم، رقت انگيز بود! بوى الكل و عرق تن مردانه تركيبت منفورى ساخته بود

سوشا با ظاهرى داغون و پريشان روى تخت شبيه