فصل شش
برد خونه ی خودشون، مش صفر )باغبونشون( در خونه رو باز کرد ،یه در خیلی ساده ی سبز یشمی بود ولی پشت در یه خونه باغ بزرگ بود که همه جای باغ پر از درختای تنومند بلند قدیمی و گل و گیاه و حوض و...بود.
حاجی ماشینو مقابل خونه نگه داشت، عمارت امپراطوری نبود! نه! اصلا نبود! یه خونه ی سی چهل ساخته بزرگ قدیمی بود. همین.
شهین خانوم اومد تو تراس و صدا زد: حاجی! حاجی!
حاج آقا - شهین خانوم چیزی نیست.
حاج آقا سرشو خم کرد و در حالی که پیاده شده بود و من هنوز تو ماشین بودم گفت :عروس خانوم بشین بیام کمکت...
- نمیخواد حاج آقا شما بفرمایید من آروم آروم پیاده میشم.
حاج آقا - بشین بیام
«این لحن آروم و تحکمی یعنی آلا بشین جنب نخور!»
شهین خانوم از پله های پهن و بلند تراس اومد پایین و گفت:آلا!
«شهین خانوم هم تغییر خطاب کرده»
حاج آقا در ماشینو باز کرد و گفت:با من رو دروایسی داری؟ یکه خورده نگاهش کردم و گفتم:بله!؟
حاج آقا - اگه نمیتونی راه بری من بغلت میکنم.
یکه خورده تر حاج آقا رو نگاه کردم! فکر نمیکردم تا این حد محبت به خرج بده!
-نه حاج آقا میتونم راه برم خجالتم ندید.
آرنجشو گرفتم آروم پاهامو پایین گذاشتم، کمرم می سوخت، ذق ذق میکرد، لبمو به دندون گرفته بودم، تنم از درد گر گرفت، شهین خانوم کنار حاج آقا میگفت:
-یاعلی... یاعلی... ای وای... ای وای...
حاج آقا شاکی گفت:شهین خانوم!
شهین یهو ساکت شد و شیرین هم اومد تو تراس و گفت:
-حاج بابا ، بیام کمک؟ حاج آقا -نه شیرین خانم...
پامو رو پله گذاشتم ، دستام تو دستای حاجی میلرزید ،با ناتوانی نگاش کردم ، محتاج و ضعیف و نگاهمو خوندو گفت :میتونی ، من هواتو دارم.
شیرین پله های مونده تا فاصله اش به منو پر کردو اومد پایین و چادرمو از زیر پام جمع کرد و گفت:
-حاج بابا میخوایید یکم بشینید هان؟
حاج آقا - نه باید دراز بکشه، تا من برسم و قبلش خیلی نشسته بود.
شهین خانوم - مادر کی گفته تو کار کنی ؟
زیر لب با هن هن و نفس بریده گفتم : هیچ ... هیچ کس ... خودم .. .باید کار کنم تا ... تا .. از این بیشتر نمیرم ...
نگاه سنگین و پر معنای حاج آقا رو حس میکردم ...
رسیدیم به خونه شهلا جلوی در بود سلام کرد،سلیمه اومد پیش حاجی و گفت:
-یک جا درست کن رو زمین .
سلیمه دویید یک جا همون جا ، نزدیک در ورودی درست کرد و به کمک حاجی و شهین خانوم ، دراز کشیدم و شهلا همون طور که بالا سرم ایستاده بود گفت:
-چی شده ؟! خوردی زمین ؟
-نه تصادف کردم مهره های کمرم خورد شده
«دختره احمق ! یه سکوت محض تو فضا پیچید ، همینو می خواست .یک جور رفتار میکنه انگار اتفاقی نیفتاده ،شیرین اروم گفت»:
-آب میخوای ؟
میشه لطفا ؟ «شیرین سری تکون دادو گفت»: قرص داری؟
-آره تو ...کیفمه .
«شیرین کیفو برداشت تا دارومو برداره که گوشیم زنگ خورد و رو به من گفت»:
-داداش.
به حاج اقا نگاه کردم ، دست به کمر به طرف پنجره های قدی اون سر سالن رفتمو گوشی رو از شیرین گرفتم و تماسو باز کردم تا گفتم :الو ؟ «سردار شاکی گفت»:
معلومه کجایی ؟ یعنی مادرم زنگ نزده بگه خونه شون دعوتیم ،حتما گذاشتی رفتی.
خونه ی بابات ؟ راه به راه هم زنگ میزدی هان ؟ الان ساعت نه شبه ، شام دعوتیم میخوای بری ظرفا رو بشوری؟...
به شیرین که همینطور کنارم دو زانو نشسته بود نگاه کردم و شیرین گفت:
-وا !!! داستان میگه ؟! و
«به شهلا نگاه کردم ، بی حوصله نگاه ازم گرفت و رفت نشست رو مبل ، چقد این دوتا خواهر فرق داشتن، اون شهلا شیشه خورده داره !» - میذاری بگم ؟ سردار - هان ؟بگو -خونه باباتم من.
سردار یک آن سکوت کرد بعد گفت:مثلا شیرین کردی خودتو ؟ -آره صبح دوش شهد خرما گرفتم گفتم خونه بمونم مورچه میکنم .
سردار -وای که تو با مزه میشی چقدر...
کاری نداری ؟ انگار نداری خدافظ.
«امان ندادم حرف بزنه قطع کردم و دادم به شیرین و شیرین فقط نگام کرد و شهین خانوم. با یک لیوان آب اومد و گفت»:
امروز خیلی کار کردی حتما دیگه .
-کارم طوری نبود که خیلی فشار بیارم وسط کار استراحتم کردم اما ، ماشینی که آژانس فرستاده خیلی داغون بود ترافیکم سنگین بود ،من نمیتونم یک ساعت یک جا مداوم بشینم ،اونم روی اون صندلی .
شهلا -راننده شخصی بگیر ، با یک ماشین که صندلی هاش طبی و ماساژور داشته باشه.
به شهلا فقط نگاه کردم ،DNAهم ندن معلومه خواهر سردار.
شیرین -نمیشه کاراتو خونه انجام بدی ؟
خونه انجام میدم ،باید کارای نهایی رو میدیدم .
شیرین-اونا نمیارن، بیارن خونه تون ببینی .
-نه عزیزم نوکر بابام که نیستن .
شهلا - پول بده نوکرت میشن .
حاج آقا - شهلا!
شهلا - الان پول به هرکی بدی نوکرت میشه .
شهلا جون من پول مفت ندارم که هر کیو نوکرم کنم ،داشته باشم هم هر کیو نوکر خودم نمی کنم ،نوکر هم حرمت داره با پول نمیشه هر نوکری رو خرید .
شیرین که کلا شخصیت پا در میونی داشت گفت:
چیزه میگم خواهرت نمیتونه طرح هارو ببینه ؟منظور لباساست.
-اون که طراحی نخونده ، خیاط نیست ، قبلا خودم میدوختم .
شهلا -بلدی یک لباس شب برای من بدوزی ؟
شهین خندیدو گفت :اتفاقا منم بهش گفتم لباس تو خونه ای میخوام ...
شیرین - مادر!! «شیرین به من نگاه کرد و عاصی شده گفت»:
دختره دراز به دراز افتاده شماها دارید لباس سفارش میدید؟!
حاج آقا پوز خندی زدو گفت:
-آخه لباس کم آوردن ؛ سلیمه ؟سلیمه ...
سلیمه اومدو گفت :بله آقا.
حاج آقا - سفره رو بنداز.
شهین خانوم - سید سردار که نیومد حاجی .
حاج آقا - تا این موقع کجا بود ؟ شهلا -حتما منتظر آلا بود.
حاج آقا - بعد الان زنگ زده ؟
شهلا شونه بالا داد و حاج آقا گفت : خونه باشه تا اینجا سر جمع بیست قدم راهه ،قدماشو تند تر برداره برسه شام.
شیرین کمک کرد قرصامو خوردم و گفت:
اگه یکی بره لباسا رو بگیره بیاره خونه تو ببینی ، بهش میدن دیگه ؟!
-آره ، سلاله میتونه ولی اگه ایراد داشته باشه دوباره برگشت بخوره اون نمی بره.
شیرین -من میبرم .
یکه خورده نگاش کردمو گفتم : نه عزیزم کار شما نیست ، بری بیای، مسافت ترافیک .
شیرین -من بیکارم ، تازه من رانندگی نمیکنم که مش صفر رانندگی میکنه ،تازه وقت یه روزم پر میشه سرگرم میشم، من همش خونه ام ، میتونم این کار رو بکنم.
شاید حاج آقا و سردار ناراحت بشن.
شیرین خندیدو گفت: واااای !این چه حرفیه که میزنی ؟! حاج بابا و سردار چیکار به من دارن.
گوشیم باز زنگ خورد و شیرین بهم نگاه کردو گفت:
-زدی کمالزاده.
وااای! کی با این سرو کله بزنه ، ولش کن قطع کن صداشو.
شیرین -یک سوال بکنم ؟ شو میذاری یعنی مثل همین خارجیا .
خندیدم و گفتم:
آره دیگه ولی حالا اونا سری میزنند من درهم برای، اون فصل از لباس مجلسی و مانتو و پالتو گرفته تا حتی تاپ و مدل شالو روسری ، گاهی برند های داخلی کفش و کیف همین تولیدی های داخلی هم شراکت میکنند.
شیرین - چه کار شادیه ! خودتم جزو همینا بودی که راه میرن با لباسا ؟ - من مانکن نبودم ، مدل بودم.
شیرین ابرو هاشو بالا دادو گفت:اره !چند روز پیشا یک تبلیغ کرم مرطوب کننده ...
«یهو ساکت شد ، انگار یادش نبود چه اتفاقی افتاده سریع گفت»: برم به مامانم کمک کنم ... کیفتو میذارم رو مبل...
حاج آقا - حاج خانوم.
بله ؟! ببخشید من خوابیدم ...
حاج آقا- راحت باش ، میخوای زنگ بزنم دکتر بیاد ؟!
نه خیلی بهترم ممنون .«چه بهتری !؟ «درد داشتم هنوز ولی این درد دیگه شده بود جزئی از من ...»
صدای ماشین اومد ومنو حاجی بهم نگاه کردیم و حاجی گفت:
سلیمه ، غذای آلا خانومو بکش روی مبل میخورند .
سلیمه- چشم آقا ، خانوم چی بکشم؟ هم زرشک پلو هس هم دلمه کلم.
حاج آقا - از هردو بکش ، این چه سوالیه سلیمه .
نه حاج آقا من شبا...
در خونه باز شد و سردار تا اومد حرف بزنه نگاش به من افتاد ، یکه خورده نگام کرد ، با همون چشم با همون نگاه دنیا دنیا حرف زدم بهش ، آروم زمزمه کرد:
-چی شده ؟!
حاج آقا از رو مبل بلند شدو گفت:
-هنوز وقت داری پرسو جو کنی .
سردار در خونه رو بست و گفت:
سلام حاج آقا سلام مادر ...«به من باز نگاه کرد و گفت»: چرا اینجا خوابیدی ؟
اونور گرم بود گفتم دم در بخوابم خنکه «سردار اومد نزدیک تر اروم گفت»:
-مسخره بازی در نیار، چی شده ؟ با صدای خفه گفتم :سردار ، زرده تخم مرغو زرد چوبه و نمک.
سردار گیج نگام کرد و گفت :خب؟
-برای چونه خوبه ، بگو سلیمه درست کنه ببندی به چونت ، آخه یک ساعتو نیم فک زدن کارهر کسی نیست بلاخره تقویتش باید بکنی دیگه.
سردار - نوچ !میگم چت شده ؟
-رفتم طرحامو ببینم از دستم در رفت ، هر چی زنگ زدم تو بیای جواب ندادی ، با آژانس اومدم، ماشینش داغون بود یک ساعتونیم تو ترافیک موندم ، کمرم وسط ترافیک جواب کرد...
سردار - با کی اومدی ؟- حاجی اومد دنبالم.
سردار یکه خورده گفت :با حاجی ؟! زنگ زدی حاجی بیاد ؟
من زنگ نزدم مامانت زنگ زد ؛پرسو جو کردن..
حاج آقا از سر میز گفت : سردار بیا شام بخور، بعد شام تکلیفتو تحویل بگیر.
سردار آروم گفت :آلا میکشمت .
-حیف رو بند دارم وگرنه زبونمو تا حلقم بیرون میدادم برات تو تخم کردی اونم دوزرده بعد منو میکشی ؟ ایشالله که حاجی دست بزن داشته باشه.
سردار - بسه مزه نریز ، شورمون کردی .
تلخی با هیچ کوفتی مزه دار نمیشه .
سردار با اخم بهم نگاه کردو با صدای خفه و آروم گفتم:
-مرد نامحرم و غریبه دلش سوخت صندلی گذاشت برای زنت تو خیابون که بشینه زمین نخوره،کلاهتو بالا تر بذار ،آفرین به اون غیرتی که حاجی یادت داده ،حاجی از این سر شهر تا اونجا معلوم نیست چطوری اومد که جای تورو پر کنه ،حیف این پدر ؛ برو موس موس دوس دخترتو بکن.
سر دار با حرص و صدای خفه گفت:
ساکت شو بابا .«اومد بلند شه گفتم»:سردار «دوباره نشست و گفتم»:
امروز درد زیاد کشیدم اما وسط دردام ؛ امروز یه جایی تیر کشید که تا حالا حس نکرده بودم.
«سردار با تردید نگام کرد و با صدای لرزون گفتم»: دلم ؛ دلم درد گرفت ازت میدونی چرا ؟«چشام پر اشک شد
تار میدیدمش با بغض گفتم» :تو علیلم کردی تو ذلیلم کردی ، به حاجی گفتم محتاجم نیاز دارم بیا ... من همیشه کل شهر زیر پام بود ،هیچ وقت هیچ جا کم نیاوردم امروز کم آوردم ، حقم بود تو زیر بالمو بگیری چون تو این بالو شکوندی ، حاجی که گفت«بغلت کنم اگه نمیتونی راه بری»مردم سردار میفهمی ؟ مردم پله هارو بالا اومدم که به خودم ثابت کنم چلاق قطعی نیستم که بابات بغلم کنه.
سردار سر به زیر انداخته بود یه زانوش تو بغلش بود و ی زانوش زیرش جمع بود،
پشت انگشت شصتشو به دندون گرفته بود. با همون صدای بغض دار و لرزون و خفه ، آروم گفتم:
-برو شامتو بخور امروزم تیرت قشنگ به هدف خورد .«بهم نگاه کردو اروم گفت»:
مزخرف نگو من که نمیدونستم چی شده!
تو جواب دادی که بدونی ؟ یه جو معرفت داشته باش ،آدم یه گربه شل تو خیابون میبینه ... «بغضم ترکید لبامو محکم روی هم گذاشتم که شکستگیش از مرز سردار اون ورتر نره.»
سردار باز نوچی کرد و دوباره. پشت شصتشو به دندون گرفت و شهین خانوم صداش کرد و سردار گفت:
-میام مادر شما بخورید .
اشکامو پاک کردم و گفتم :برو غذاتو بخور.
سردار -تو چرا نمیخوری ؟
باید بلند شم رو مبل بشینم .
سردار زیر بازمو گرفت و گفتم: یه ورمو نگیر . دو طرفم بگیر اونطوری نمیتونم خودمو کنترل کنم.
سردار- کی گفته تو کار کنی ؟
چیه نون خور تو بشم ؟ «نوچی کردو گفت»:
حرف بیخودی تو تمومی نداره اه.
«کمکم کرد نشستم و گفت»:دستتو بنداز دور گردنم من بلندت میکنم .
از درد میترسیدم تا سردار بلندم کنه گفت:
-چرا میلرزی؟ سردته؟
-یعنی سردار مغزت عین استخوون که میشکنه سیاه میشه مغزت سیاه شد، درد دارم تو چله ی تابستون کی سردش میشه که من سردم بشه... از درد میلرزم.
سردار - نچ! کو چادرت، ببرم بیمارستان...
آخ آخ شوهر دلسوز و فداکارم اومده ... لازم نکرده، برم دکتر مسکن بزنند، کورتن بزنن بگن خوب میشی.
قدم برمیداشتم کمرم تیر میکشید، نفسم میرفت. فاصله چندانی از مبل تا جایی که دراز کشیده بودم نبود اما برای من شبیه صخره نوردی بود، نفس زنان، از درد و ناتوانی پیشونیمو به سینه ی سردار چسبونده و آروم گفتم:
-وایستا...
سردار - باشه، عجله نکن ؛ قرصاتو خوردی؟
-