فصل نه
راه افتادیم ، وقتی رسیدیم خوانواده ام رسیده بودن حاج آقا گفت»:
-انگار خونه ی شما بیشتر از ما دوره تا خونه ی آقا ارسطو.
به بابام نگاه گردم ، همیشه با یه لبخندی ظریف رو صورتش بود ، آروم گفتم:
-پای رفتنشون بیشتر بود تا ما.
سردار تک سرفه ای کردو حاج آقا منو جدی با سری بالا نگاه کرد انگار از افق نگام میکرد ، سلاله که رو به روم نشسته بود دست به سینه شد و انگشت اشارشو آروم و نا محسوس رو بینیش گذاشت.
حاج اقا بدون تغییر در فیگور و نگاهش گفت:
-سلیمه برای سردار و عروسم شربت بیار ؛ از راه دوری اومدن.
سردار تو جاش جابجا شد ،بی مقدمه گفتم:
کی منو درک میکنه ؟
سردار-آلا .«به سردار نگاه کردمو گفتم»:
دارم سوال میکنم ، میخوام ببینم روی صحبتم به کی باشه که حرفمو تایید کنه،عروس یعنی زیبایی و صورت یعنی لبخندش ، گونه های برجسته اش...
حاج آقا - عروس من از زیبایی کم نداره.
از جا بلند شدم با حرص ،سردار آرنجمو گرفت کشید پایین ،آرنجمو از دستش کشیدم بیرون و گفتم:
میخوایید منو خوار کنید ؟! چرا اذیتم میکنید حاج آقا؟!
سردار بلند شد و آروم گفت:بشین ...
-من شخصیت دارم ، غرور دارم ، این اتفاق منو خورد کرده به اندازه ی کافی ، چرا با یه عروسی مضحک باید خودمو نقل دهن مردم کنم؟حاج آقا با شما هستم.
سردار - بسه آلا...
سردار دارم با پدرت صحبت میکنم .
حاج آقا- این عروسی باید گرفته بشه.
-چرا ؟به خاطر اعتبار شما ؟ پس من چی ؟اونکه اونجا اذیت میشه منم.
بابا- حاج آقا ، من روز اول به خاطر دارید چی بهتون گفتم ؟ گفتم اگه قراره دخترم عذابی ببینه ؛ من از این ازدواج منصرفش میکنم ولی یک روز عذاب ببینه ، چون آلا برای ما تو اون خونه یکی از مهم ترین اعضاست که برای شخص خودش ارزش قائلیم.
حاج آقا -من ارزش آلا خانومو میدونم آقا ارسطو.
«مامان روسریشو جلو کشید و حاج آقارو صدا زد و گفت»:
مامان- آلا بیاد عروسی که همه در موردش پچ پچ کنند ، بگن عروس چی شده، چرا آقا سردار این دختر رو انتخاب کرده ؟ بگن حتما پشت ماجرا نبایدی؛ این نبایده که برای مرد عار نیست ولی پای آبروی بچه من میاد وسط!
نشستم وگفتم :مامان ، حاج آقا من برای شما خیلی احترام قائلم ، این ازدواج اجباری بود ولی همه واقعی باهم نسبت دارند،واقعی حرمت نگه می دارند، چرا حرمت منو می شکونید ؟من تازه ذره ذره خودمو جمع کردم ، از هم بپاشم دوباره؟ از نو؟!
حاج آقا فقط نگام کرد، برگشتم به سردار نگاه کردم ، سرش انقد پایین بود که چونه اش چسبیده بود به سینه اش ، دلم میخواست پس گردنی بزنم بگم ! خاک توسرت لالی ؟!خب حرف بزن.
حاج آقا -عروسی رو قاطی میگیریم «سردار هم مثل من به طرف حاجی برگشت و حاجی گفت»:
-عروس من ،به خاطر من مومن شده ،توی عروسیشم با حجابش میاد ، خونواده شما که راحتند، فامیل منم جز این خونواده ،این خاندان فرقی با عقاید و باور های شما ندارند ،همه میدونند که «نبی الله»عروس اینطوری «اشاره به من »انتخاب میکرد نه ولنگه باز.
سلاله با خنده گفت : خوب چه اجباری عروسی گرفته بشه ؛ در ضمن متلکتون قشنگ خورد تو صورت من ! «به سلاله نگاه کردم و سردار سینه ای صاف کرد آروم زیر لب گفتم» :کوفت.
حاج آقا از جا بلند شد و گفت:
- یه چیزایی هست که شما نمی دونید ، گاهی یه حرف تنه یک خاندان میلرزونه که به آینده ها هم میرسه ...
آروم زیر لب گفتم :چه خود خواهه ، میخواد حرف نشده من گور بابام؟!
به مامان نگاه کردم و سری به طرفیم آروم تکون دادم.
مامان با غصه نگام کرد و حاج آقا گفت:
-من میخوام خواهش کنم روی منو زمین نندازی«سرمو به زیر انداختم و به دستم نگاه کردم»
من این عروسی رو نمیخوام ... چطوری تو روش نگاه کنم بگم«نه»وقتی خواهش میکنه ؛رو درواسی شدید و سختی بود همه هم منو نگاه میکردند
که من جواب آخر رو بدم ، دیدید به بعضی آدما نمیشه بلند بگی «نه نمی خوام»انگار می دونی نه گفتن تو به معنی ضایع شدنته. چون بالاخره اون «نه»رو به «آره» تبدیل میکنند
.
این حکایت حال من بود.
مستأصل به اطراف نگاه کرد؛ نگام به بابا گره خورده ، بابا راحت همیشه حرف میزذ ؛ راحت گفت:
-آلا جان ، نظر منو مادرت و سلاله نظر توئه ؛ اگر میخوای فکر کن بعد جواب آخرو بده.
حاج آقا - زیاد وقتی برای فکر کردن ندارید ،عروسی دو هفته ی دیگه است.
دست راستم رو کمی آوردم بالا و زدم رو پام و سردار آروم زیر لب طوری که فقط من بشنوم گفت:
-حاجی خواهش کرده....
به سردار نگاه کردم ، شاکی نگام کرد و مث خودش آروم گفتم:
به توچه وعده داده که داری اونوری غش میکنی.
شاکی تر نگام کرد ، گفتم : هان شاکی نگاه نکن ؛ تو خودت ناراضی بودی.
سردار -من نقطه ضعفم بابامه ، هنوزم ناراضیم مشکل اینکه از ناحیه ضعف دستور صادر شده.
سری با حرص آروم و نامحسوس تکون دادمو گفتم:
میدونی چیه ؟ کلاف اقبالم افتاده دست توی بی زبون تو سری خور و بابای زورگو و یه دنده ات ، یا تو میبافی با بی دستو پاییت یا بابات میبافه با خود خواهیش.
«از جا تا با حرص بلند شدم حاج آقا بلند گفت»:
-عروس خانوم ...«نگاش نکردم به زمین نگاه کردم و گفت»:ما برای عروسیت خرید نکردیم هر چی میخوای سردار با مادر و خواهرت و شهین خانوم و دخترا می بردت خرید کنی .
قاطع گفتم : ممنون حاج آقا من چیزی نمیخوام .
اومدم برم محکم تر ...شاید تهدید وارانه گفت : عروس حاج نبی طباطبایی زرگر کم از عروس ی شاهزاده ی عرب نیست.
سربلند کردم جای حاجی به سردار شاکی و با حرص نگاه کردم ، یکه خورده منو نگاه کرد یه جوری یعنی من حرفی نزدم.
حاج آقا - سردار لازم نیست که خبری بده . «با اتمام جمله حاج آقا نگاه از سردار گرفتم و به حاج آقا نگاه کردم تازه دوزاریم افتاد»
پس رفته تحقیق و بررسی و ... رو در مورد من در آورده ، فهمیده چطور دختریم ! اما من یک مدل بودم چرا با من راضیه ؟!
مثلا راضی نباشه ؟! دیگه چیکار میتونی بکن، درسته که مدل بودن شغلی مخالف عقاید حاج آقاست اما ... دیگه از نظر اون آلای قدیمی مرده ، دیگه کسی نمیدونه اون دختر همون عروس حاج آقاست!
سرجام نشستم و سری تکون دادم و گفتم:
بله «با حلقه ام بازی کردم و شونه هامو بالا دادمو گفتم» : شما حاج سید نبی الله طباطبایی زرگر هستید نباید پسرتون به هر کسی می رفت حتی اگر...
سردار - آلا!
ادامه دادم : حتی اگر مقصر و قاتل زندگی اون آدم باشه .«سر بلند کردم به حاج آقا نگاه کردم و معقول نگام کرد و اروم گفت»: دختری که با چک سفید پسرم نمیره پشتش دوتا گزینه داره یا دنبال پول بیشتره یا انقدر سیر و بزرگه که چشمشو چک سفید نگرفته
.
سردار یکه خورده گفت : حاج بابا من چک سفید ...
حاج آقا دستشو به معنی صبر کن یکی دوسانتی بلند کرد و گفت:
من ذره ذره مال جمع نکردم که پسرم چک سفید بکشه و من نفهمم.
خندیدمو به سردار نگاه کرد و شاکی نگام کرد به پدر و مادر خودم نگاه کردم نه پول دارند نه اسم و رسم خاصی دارند همه ی عمر زحمت کشید راحت نفس میکشند ، راحت این یعنی آرامش .... پول ، اسم ، رسم ... کلی منم منم... چیزی جز حبس برای خونواده اش نیاورده !
پسره تو خفا چک کشیده بابائه فهمیده !از این پولدارا بعید نیست نکنه سردار و بیهوش کردن و تو چشمش دوربین جاسازی کرده.
حاج آقا ؛ از جا بلند شد و گفت :لباس عروستو طراحی کن ، پارچه ها فردا می رسه.
زیر لب گفتم :پارچه رو هم خودش انتخاب کرده.
حاج آقا - سلیمه ناهارو بیار ؛ آقا ارسطو، پروین خانوم ، شهین خانوم بفرمایید ... پدر مادرامون بلند شدن و رو به سردار که با اخم به فرش نگاه میکرد گفتم:
مارو چرا نگفت؟ «سردار بهم نگاه کردو تو جاش جابه جایی شد و دقیق تر نگام کرد و گفت»:
-در خلقتت موندم ! الان مهمه که مارو نگفت ؟!
من عروس خانوووومم هاااا.
«خندیدم و سردار با تعجب نگام کرد و گفت»:
-حرص خوردنا،لج کردنات تموم شد؟حله الان جریان ؟!جرو بحثای هرشب تموم شد ؟
به سردار نگاه کردم جزء به جزء صورتش ، ابرو های پهن ، چشمای مشکی معمولی نه زیاد درشت ، نه خمار ، نه رنگی ، مژه های کوتاه ، بینی ایتالیایی مردونه ، به فرم صورت درشتش میومد ، حداقل اینکه عملی نیست ! یا حداقل این که زیر ابرو هاشو برنداشته!
کی جرأت داره! پسر نبی باشه و ابرو برداره و دماغ عمل کنه؟ دختراش برنداشتن!
صورتش پر بود،یعنی استخونی نبود اما زاویه دار بود ،چونه اش از فکش مجزا بود ، یک چونه ی گرد!
و... و... لبایی خوش ترکیب ! مردا معمولا لبایی قیطونی دارن ، اما اون برعکس بود ...و ...شاید بیشتر این عضو به چشم میومد چون دندونای ردیف داشت و تمیزو مرتب!
خب من کارم توجه به اجزای صورت بود .«سردار سری تکون داد به معنی چیه و بعد گفت»:
- روان شناسم بهم ی قانون یاد داده ؛ «سردار دقیق تر نگام کرد و گفت»:پنج در پنج یعنی موضوعی که پنج سال آینده ات تو حتی بهش فکر نمیکنی نمیتونی تغییرش بدی ، برات مهم نیست فقط پنج دقیقه فکر کن ، چون موضوع مهم بود روزها براش وقت گذاشتم اما سردار ،بابای تو اون معما و مسئله ی حل نشدنی، رفته پارچه لباس عروسم سفارش داده.
میگه دو هفته دیگه عروسیه ،این مرد منو رو کولش میذاره میاره وسط عروسی ؛ حالا هی بگم نه ، بگم نمیخوام ... جیغ هوار... خودمو اذیت میکنم چون تو جلوی بابات لالی ...
لال ها..
«سردار اخم غلیظی کرد و گفتم»:توهین نمیکنم واقعا دارم میگم نمیتونی حرف بزنی و حاج آقا جای تو حرف میزنه و طرف من تو نیستی حاج آقاست ، زورم بهش نمیرسه، منم بیست ساله نیستم که لج بازی کنم و ندونم لج بازی آدم میخواد و آدمش حاج آقا نیست
.
حداقل که من یک بیستو چهار ساله ایم که روز های زیادی توی تخت مشغول وزن کشی زندگی بودم ؛ الان با از دست دادن نیمی از زندگیم نمیخوام نیمه ی دیگشم ببازم
؛ میدونی سردار اینو فقط امثال من می فهمند تو نمی فهمی.
خواهرم نمیفهمه حرف منو پدرت ،پدرم ، مادرامون میفهمند که چند سال از عمرشون رفته و الان تو خلوتشون میگن چه روزایی الکی از دست رفت وقتی ارزشی نداشت.
به صورت سردار نگاه کردم نگاهش خاکستری شده بود. اروم زمزمه کردم ، شاید اگه دوسال قبل بود خون به پا میکردم اگر برام با این امپراطوری عروسی نمیگرفتی«سردار نگاهش به زیر انداخت وگفتم»:
اگه حاجی پارچه ها رو سفارش نمی داد و از فرانسه یا ایتالیا یا هر قبرستون دیگه ای که رویایی !ولی سردار من اون دلیله رو ندارم...
شیرین از طرف ناهار خوری صدا کردو گفت:
-بیایید دیگه !غذا یخ کرد.
از جا بلند شدم ، دستمو طرفش دراز کردم به دستم نگاه کرد... نگاه ... نگاه ... نگاهشو از دستم گرفت به چشمام نگاه کرد با سر تایید کردم که دستمو بگیره ...
سر در گمی و درگیری هاشو میتونستم راحت بخونم ، اونم داره عذاب میکشه ، حداقل من عذای وجدان ندارم اما اون اینم داره مثل من که زیبایی ندارم ولی اون داره و هردو زندگیمونو باختیم !
دستمو گرفت ،اما در حدی که فقط از جا بلند بشه و بعد رهاش کنه،زیر پوشیه پوزخندی تلخ زدم ،پوزخندی که انگار بیشتر به خودم بود تا به اون.
جلوتر رفت ومن پشت سرش راه رفتم ،چرا دستمو طرفش دراز کردم انقدر بدم میاد دلسوزی الکی میکنم!
خوبه قربانی اصلی تویی آلا!
_سردار صندلی رو برای آلا عقب بکش...
سر بلند کردم دیدم حاج آقاست چقدر مستبد و تحکمی این جمله رو گفت همه سراشون طرف سردار برگشت ،سردار از جا بلند شد و صندلی پشت کنده کاری شده رو عقب کشید ،
آها الان تو باباتو می خوای،آی حاج آقا بعضی زورگویی هات عجیب به دل من می شینه چون حال پسرک نونورتو می گیری روی صندلی نشستم با نگاهم از حاج آقا تشکر کردم و حاج آقا سری به آرومی تکون دادو بدون اینکه نگاه ازم بگیره گفت:
-سردار بنشین برای خانمت غذا بکش.
آخ ،آخ حاج آقا آخه انقدر پدر شوهر هم دلبر می شه ؟!ادب شو سردار بی ادب ،باید بابات تو جمع خجالتت بده.
سردار_چی بکشم ؟