فصل هجده
دستشو گرفتم و پایین نشوندمش...
چسب روی کارتون رو براش باز کردم...
اگه چیزی توشون نیس بهم بگو... برات میخرم...
سری تکون داد...
بلند شدم و خواستم از اتاق برم بیرون که با حرفش جلومو گرفت...
اینا رو چرا اوردی... من دیگه نمیخوام درس بخونم...
نگاهش کردم...
هرجور میلته... اما من اگر جای تو بودم فوقش یه استراحت به خودم میدادم... نه که کلا ولش کنم... هانا به این فکر کن که مامان چقدر دوست داشت توی درست موفق باشی...
دست گذاشتم رو نقطه ضعفش... نیاز بود...
با ناراحتی به نمراتم نگاه کردم...
پاس نشوه بودم...
دوتا از درسامو نتونستم پاس کنم...
اصلا نمیشد درس خوند... فکرم درگیر بود و کار درستی هم پیدا نشده بود...
تو فکرش بودم به حرف پرهام بیشتر فکر کنم...
واقعا شاید ماهی پور مبتونست کاری برام کنه... مخصوصا که الان شرایطم خیلی فرق داشت...
شاید اگر براش میگفتم خواهرم پیشمه کمکم میکرد...
هانا جون به نظرت کدوم قشنگ تره؟
با صدای یاسی از فکر بیرون اومدم... داشت دوتا جا کلیدی کوچیک که شکل عروسک بود رو نشونش میداد...
من چه میدونم.
از جواب صریح هانا یکباره لبخند یاسی از بین رفت...
آخه نظر تو برام مهم بود هانا جان...
برا کی میخوای حالا...
یاسمین دوباره جا کلیدی ها رو بالا گرفت...
یکی برای نیکی دختر خواهرمه... یکی خم برای تو... گفتم تو خودت انتخاب کنی کدوم رو میخوای...
هانا سری تکون داد:
من جا کلیدی نمیخوام...
سریع گفتم:
زشته هانا...
یاسی سری تکون داد...
اشکال نداره... به نظرم این که موهاش قهوه این خوشگلتره... برای تو...
و بعد عروسک رو به سمتش گرفت...
هانا بدون اینکه ازش بگیره بلند شد و رفت توی اتاق...
پرهام و فرشته هم مثل من با تعجب نگاهش میکردن... معلوم بود یاسمین ناراحت شده...
حواسم رو دادم به یاسی و منتظر شدم تا نگاهم کنه...
فقط خواستم خوشحالش کنم...
" یاسمین "
با ناراحتی به عروسک کوچولویی که به حلقه ی جاکلیدی اویزون بود نگاه کردم...
گرفتمشون سمت فرشته...
کدوم قشنگتره برای هانا...
سری تکون داد...
همون که خودت گفتی نازه...
بلند شدم و رفتم سمت اتاقی که هانا توش نشسته بود...
عروسکو روی میز گذاشتم و گفتم:
این ماله توئه... میتونی هر کاری میخوای باهاش بکنی...
سریع در رو بستم...
چند تا نفس عمیق کشیدم...
نه من... و نه هانی به هیچکس حرفی نزدیم...
حتی فرشته و پرهامم از اتفاقات اون روز خبر نداشتن...
اما هانا من رو دیده بود که با هانی توی یه خونه ام...
یه دختر مجرد...
با اون همه مشکلی که یهو دید ترسید...
میدونستم روی هانی حساس شده... از من بدش میومد...
همه رو به یه چشم نگاه میکرد...
دلم گرفت...
من قرار بود خیلی با هانا خوب رفتار کنم...
اصلا نمیخواستم ازم بدش بیاد...
اما اون...
هیچ اجازه ای به من نمیداد... هیچ اجازه ای...
هانی اومد سمتم...
از رفتارش ناراحت شدی ؟ سری تکون دادم...
نه...
باهاش حرف میزنم...
رفتم کنار تا بتونه بره توی اتاق پیشش...
پاهام به زمین چسبیده بودن...
نخواستم به حرفاشون گوش کنم...
ولی نشد... خودمو کنار نمیتونستم بکشم... قلبم تو دهنم بود... خدایا التماست میکنم هانا کوتاه بود... اون نشه یه مانع برای رسیدن من و هانی...
صداشون که اومد حتی دیگه فکر هم نکردم... تمام وجودم شد گوش...
هانا عزیزم... این کارا چیه انجام میدی...
چکار کردم مگه...
رفتارت با یاسمین خوب نبود...
نگران اونی؟
نمیخوام با کسی بد رفتاری کنی...
نه... تو فقط نگرانه اونی...
این بار صدای هانی کمی تشری بود...
هانا!!!
هانی من ازش بدم میاد... اون اگه با تو ازدواج کنه تو برای همیشه میری...
بسه دیگه هانا... این چه افکاریه اخه... یاسمین با تو بدرفتاری کرده؟ الان تو با اون بد رفتاری کردی و دیدی اون هیچی بهت نگفت؟ - اگه بهم میگفت چی... بازم طرف من بودی؟
همیشه طرف توام...
صدای خنده ی هانا بلند شد...
فرشته و پرهامم متوجه صداهاشون شدن...
هانا تموم کن این بحثو باشه؟ ازت بزرگتره... نباید ناراحتش کنی...
باز هم اون برات مهمه...
هانا قلبمو ببین... نمیگم یاسمین توش نیست... ولی وسطش تویی... خواهری که از خون خودمه... هم خونم... پس نباید از این فکرا کنی... هیچکس جای تورو توی قلبم نمیگیره...
حتی یاسی؟
این بار دیگه هانی عصبی شد...
حتی یاسی... بفهم اینو... تو خواهرمی... جایگاه خواهرم با کسی که بخوام باهاش ازدواج کنم فرق داره... بفهم اینو...
اصلا دیگه از توام بدم میاد... هرچی میگی اخرش میرسه به اون... اصلا منو ببر شمال...
میخوام برم خونه دایی...
یهو در اتاقو باز کرد...
سریع از در فاصله گرفتم...
تو پشت در به حرفای ما گوش میکردی؟؟؟
با ترس به هانی نگاه کردم... الان دیگه منم از این بچه میترسیدم...
نه عزیزم... من فقط خواستم...
پرید تو حرفم...
به من نگو عزیزم... من از تو خوشم نمیاد...
فرشته دستای هانا رو گرفت...
چی شده هانا... مگه یاسمین کاری کرده؟؟
هانی باید پیش من باشه... نمیخوام این دختره من رو ازش دور کنه...
دستمو دراز کردم سمت دستش...
دستشو کشید...
هانا من نمیخوام همچین کاری کنم... من خیلی تورو دوست دارم...
نمیخوام منو دوست داشته باشی...
زد زیر دستم...
هانی بازوی هانا رو تودست گرفت...
بسه دیگه هانا...
ولم کن... تو حتی الانم پشت اونی... سرم داد میزنی... اگه مامان زنده بود تو هیچوقت جرئت نمیکردی سر من داد بزنی...
یهو شروع کرد به گریه کردن...
همونجا به دیوار تکیه داد و شروع کرد به گریه کردن...
به هانی نگاه کردم... گرفته بود... لابد از حرف هانا دلش گرفت...
فرشته سریع مانتوشو پوشید و دست هانا رو گرفت و گفت:
اصلا بهتره ما بریم بیرون...
پرهام سوییچ رو برداشت...
هانا نمیخواست بره و فرشته به زور مانتویی تنش کرد و رفتن...
هانی با ناراحتی روی مبل نشست...
کنارش نشستم و گفتم:
هانی... ناراحت شدی؟ سری تکون داد...
نگاهم کرد...
راست میگه یاسی... اگه مادرم بود هیچ وقت جرئت نمیکردم سرش داد بزنم...
با ناراحتی به میز جلوم و گلدون روش خیره شدم...
هانی روش رو ازم گرفت... از آه های غم انگیزی که میکشید تنفر داشتم...
هانا واقعا از من بدش میومد...
بغض بدی گلوم رو گرفت...
سریع رفتم تو اتاق و ضبطو روشن کردم...
به یه اهنگ نیاز داشتم تا باهاش خودمو خالی کنم... باید گریه میکردم...
" هانی "
صدای اهنگی از توی اتاق بلند شد... کلافه دستی به صورتم کشیدم و چشمامو بستم...
رویاهای دیگه ای تو ذهنم بود... فکر میکردم هانا از یاسمین خوشش اومده...
فکر میکردم هانا راحت اونو قبول میکنه ...هرچند نمیخواستم. اینجور بهش بگم اما خودش گفت و با اون. رفتار مهر غلطی روی تمام افکارم زده بود...
از جا بلند شدم... دلم پیشه یاسی بود... میدونستم اونم الان ناراحته... توی چارجوب در ایستادم... با دیدنش که گوشه ی اتاق نشسته بود و سرش روی زانوهاش بود حتی یک لحظه یادم رفت صداش کنم...
جلوتر رفتم و جلوش نشستم...
یاسی...
نگاهم نکرد...
سخت نبود حدس زدن اینکه داره گریه میکنه...
گوشه ی استینشو گرفتم و تکون دادم...
ببینمت...
سرسو بلند نمیکرد... صدای هق هقش هم که هر از گاهی بلند میشد کلافه ترم میکرد...
به خودم جرئت دادم و مهربون تر صداش کردم...
نه طاقت اشکای هانا رو داشتم... نه یاسمین... خدا شاهده که هردو برام سخت بودن...
سخت تر از اون این بود که بخوام بینشون یک نفرو انتخاب کنم...
یاسمینم... نگام کن...
سرشو بلند کرد... اولین چیزی که دیدم رد اشک روی صورتش بود...
دلم گرفته هانی... خیلی گرفته...
لبخندی بهش زدم و گفتم:
یاسی ناراحت نباش... هانا ضربه دیده... روش تاثیر گذاشته... از نبود من میترسه...
اشکاشو پاک کرد... اما چشماش از بارش نمی ایستادن...
هانی واقعا من همچین آدمیم؟؟ من میخوام تورو از هانا جدا کنم؟ هانا خیلی ناعادلانه برخورد میکنه... دستمالی از کنارش برداشت...
من غلط کنم اصلا...
یاسی به خودت مسلط باش.
با دستمال اشکاشو پاک کرد...
جرم من چیه هانی... تو بم بگو... جرم من چیه که باید اینجور باهام رفتار شه... خدا شاهده مثل نازی هانا رو دوست دارم... اما بهم حق بده دلم بگیره... از اون همه حرف...
زل زد تو چشمام...
جرم من دوست داشتنته؟؟ شنیدن تمام این حرفا تاوان دوست داشتن توئه؟ سری تکون دادم و دستامو به صورتش رسوندم...
اشکاش رو پاک کردم و گفتم:
بسه اینقدر گریه نکن... هانا عادت میکنه... میفهمه کارش غلطه...
ضبط رو خاموش کردم...
ناراحتی دیگه بسه... باید بخندی... الان نمیتونم بخندونمت... یا خودت بخند... یا من قلقلکت میدم...
سری تکون داد... نگاهم کرد و گفت:
تلاشت بی نتیجه میمونه... قلقلکی نیستم...
خندیدم...
بلند شدم و دستاشو گرفتم... اونو هم بلند کردم و بی توجه به غر زدناش بردمش تو حیاط...
شلنگ رو برداشتم و شیر اب رو باز کردم...
پی خودت بخند... وگرنه خیست میکنم...
کلافه دستشو تکون دادم...
حال ندارم...
بخند وگرنه خیس میشی...
نمیخوام...
اینو که گفت شلنگ رو به سمتش گرفتم... نتونست در بره و لباساش خیس شد...
فشار اب رو بیشتر کردم و با خنده شلنگو گرفتم سمتش...
جیغ زد... نمیتونست فرار کنه...
اونقدر شلنگ اب رو به سمتش گرفتم تا بالاخره صدای خنده اش رو شنیدم...
در خونه باز شد و پرهام اینا اومدن تو...
سریع شلنگ رو به سمتشون گرفتم و صدای پرهام بالا رفت...
اوهووووو... چته تو...
خندیدم...
نوبت فرشته بود... اونم جیغ کشید...
هانی دیوونه...
به هانا نگاه کردم که سریع در رفت... بلند گفتم:
فرار کنی بدتر میشه ها...
وقتی صدای خنده اش به گوشم رسید یه لبخند بزرگ نشست رو لبم...
یه لحظه حواسم پرت شد و شلنگ نارنجی رنگ از دستم بیرون کشیده شد و در چشمی به هم زدن سرتا پا خیس شدم...
پرهام مسخره میکرد و اب رو از روم برنمیداشت...
پرهام به سمت. هانا رفت...
عجب بازی ای راه انداخته بودم و فرشته و پرهامم انگار فقط منتظر همین بودن...
یاسمین میخندید...
همینجور هانا...
عالی بود... شاد بودن دوتاشون بالاترین چیزی بود که میخواستم...
زیر نظر گرفتمشون...
هانا هنوزم توجهی به یاسی نداشت...
یاسمین به هانا نگاه میکرد... مثل من... آب گرفته شد توی صورتم که سریع واکنش نشون دادم...
بسته پرهام...
صدای خنده ی فرشته بلند شد...
ولش نکنی... بترکونش اصلا...
یک لحظه نگاهم افتاد به یاسی که به سمت هانا میرفت.
دستشو گرفت و کشوندش داخل خونه...
دستشو کشید...
محکمتر از قبل مچ دستشو گرفتم و در پایین رو باز کردم و فرستادمش داخل... خودم دستشو ول کردم که داد زد:
چیکار میکنی تو...
انگشت اشارمو جلوی دماغم گرفتم...
هیس... هانا داد نزن... فقط میخوام باهات حرف بزنم...
ولم کن...
خواست بره بیرون که سریع به در تکیه دادم ونذاشتم دستش به دستگیره در برسه... - باید به حرفای من گوش بدی...
پوفی کرد.
سریع گفتم:
هانا به من نگاه کن... تو این مدت رفتار بدی ازم دیدی؟ اومد حرف بزنه که گفتم:
چیزی نگو... خوب فکر کن... یه بار بگو که خم اورده باشم بین دو تا ابروت...
نگاهم کرد. بی حرف...
میبینی؟ هیچی پیدا نمیکنی... حالا با خودت فکر کن... میتونی منو با اون دختره مقایسه کنی؟ من مثل اونم؟ من نمیخوام رابطه ی شما رو خراب کنم... اصلا مگه میشه؟ رابطه ی یه خواهر و برادر عمیق تر از این حرفاس... شاید دعوا بشه... یکی اون وسط داد بزنه... حتی بدتر... ممکنه از دست خواهر یا برادر بزرگترت کتک هم بخوری... اما چی ؟ فرداش دوباره همون رابطه ی قبله... ببین هانا جان... خراب شدنی نیست...
هیچی نمیگفت... انگار دهنشو بسته باشن. فقط تند تند نفس میکشید...
جلوش روی زمین نشستم...
میخوام یه چیزی بهت بگم...
مکث کردم... انتظار داشتم حداقل بگه چی...
وقتی دیدم ساکته خودم گفتم:
بهت میگم... حالا که دیگه فهمیدی... من داداشتو دوست دارم... اینم گناه نیست ...ترسم نداره... دوستش دارم... ولی ببین... تو هم برای من مهمی... اون دختره رو از ذهنت بندازش بیرون... به من فکر کن... اگه تو منو قبول نکنی...
اب دهنمو قورت دادم... سخت بود... خیلی سخت...
منم داداشتو فراموش میکنم... ولی عاقلانه تصمیم بگیر...
فهمیدم که از حرفم تعجب کرد... یهو بغضی افتاد تو گلوم... کاش میشد بگم غلط کردم...
خودمم نفهمیدم چطور همچین چیزی رو گفتم...
ولی دیگه دیر شده بود...
هانا نگاهم کرد و بالاخره گفت:
یعنی... اگر من بگم نه... تو از زندگیمون میری بیرون ؟ نفس عمیقی کشیدم... خدایا ...
اکسیژن چقدر کم بود...
اره... بگی نه دیگه موندن من دلیلی نداره...
سری تکون داد...
باشه... بذار فکر کنم...
دستاشو محکم گرفتم...
اگه گفتی باشه... یه زن داداش خوب میشم برات... اگه بگی نه... مثل الان یه دوست خوب...
خوبه؟
سرشو به نشونه تایید حرفام تکون داد...
بلند شدم... هانا سریع رفت توی اتاق...
یه لحظه تعادلم رو از دست دادم... نزدیک بود چپ شم که سریع دستمو به مبل گرفتم و تعادلم رو حفظ کردم...
خدایا... کاش فقط پنج دقیقه زمانت رو به عقب بر میگردوندی... از خونه بیرون رفتم ...
پرهام و فرشته و هانی هر سه نفر داشتن میومدن تو خونه...
لبخندی به فرشته زدم...
اونها رفتن تو و هانی جلوی من ایستاد...
اون روی پله ی دوم... من پله ی چهارم...
چی گفتین؟ سری تکون دادم...
هیچی... یکم حرف زدیم... لازم بود حرفای منم بشنوه...
هانی سری تکون داد...
اونم حالش خوب میشه...
مردد به هانی نگاه کردم...
تو منو دوست داری؟
معلومه که دارم... اینم سواله؟ اب دهنمو قورت دادم و گفتم:
پس اینو بدون... همه چیزو دادم دست هانا...
اومدم برگردم که سریع مج دستمو گرفت...
وایسا ببینم... چی بهش گفتی؟؟ نگاهش کردم...
ببین هانی... اگه اون منو قبول کرد... منم تورو قبول میکنم... همینو بش گفتم...
دوباره خواستم برم... نذاشت...
یعنی... اگر هانا بگه نه... منم باید قید تورو بزنم؟ به زور گردنمو بالا پایین کردم...
برگشتم برم تو که صداشو از پشت سرم شنیدم...
راضیش میکنم... نمیذارم زندگیمو خراب کنه... به روح مادرم نمیذارم...
" یاسمین "
کتاب و صندل هایی که هانی برام خریده بود رو گذاشتم توی طبقه... فرشته نشسته بود روی صندلی و درباره هانا و هانی برام صحبت میکرد... سریع یه مانتو درآوردم و پوشیدم و گفتم:
فرشته... مُُ ُُخم پکید...
اینو که گفتم خندید و گفت:
فرشته: کوفت... اصلا من رو بگو دارم اطلاعات میدم بهت... پامو کوبیدم روی زمین و گفتم:
من نمیخوام برم... نمیدونم اینا چرا همش گیر دادن به من...
حالا بده مهمونی دعوتت کردن ؟!
دِ میخوام مهمونی دعوت نکنن... الان میرم اونجا باید اون دوتا ملک موت تحمل کنم...
خندید و گفت: ملک موت...
واقعا هم که ملک موتن...
فرشته: غر نزن... سریع میگذره دیگه...
حیف که مجبورم... وگرنه نمی رفتم... فقط من نمی فهمم چرا خودِ زن عمو بهم زنگ نمی زنه ؟...!
خب حتما سرش شلوغه دیگه...
چی بگم والا...
شالم رو که اتو کرده بودم رو زدم روی سرم و موهامو جلوی آیینه مرتب کردم و دادم زیر شال...
خب... پس من رفتم...
خواستم برم بیرون که فرشته گفت: وایسا... اینو یادت رفت...
برگشتم عقب و به کیف مشکی رنگی که توی دست فرشته بود نگاه کردم...
نمی تونم فرشته... عادت ندارم...
فرشته: منم اول مثل تو بودم... بدون کیف همه حجا میرفتم... اما حالا اگه کیف نداشته باشم انگار هیچی ندارم... کل زندگیم تو کیفمه...
فری گیر نده...
کیفو پرت کرد کنارش و گفت: باشه... هر طور راحتی... به سلامت...
لبخند زدم و گفتم: خداحافظ...
رفتم پایین... هانی نشسته بود توی حیاط... با دیدنش لبخند اومد روی لبم... سعی کردم زود جمعش کنم... آروم از کنارش رد شدم و گفتم: خداحافظ...
هانی: وایسا...
ایستادم... آروم برگشتم و منتظر بهش نگاه کردم... هانی: داری میری خونه عموت؟ سری تکون دادم...
اره...
شب تنها برنگردی بهتره... خواستی زنگ بزن میام دنبالت...
لبخند زدم و گفتم: نه ممنون... با تاکسی میام... فعلا...
اونم با لبخند سر تکون داد... سریع برگشتم و از خونه زدم بیرون... تاکسی ایستاده بود دم در...
سریع سوار شدم...
***********
دسته گل کوچیکی رو که از گلفروشی سر راه خریده بودم رو توی دستم گرفتم و از ماشین پیاده شدم...
نمیدونم چرا ولی دوست داشتم گل بگیرم برم خونه شون... رفتم جلو و یه بار زنگشون رو زدم...
صدای روژمان رو شنیدم: به به... بفرمایید.
با شک چرخیدم و به اطرافم نگاه کردم... لحنش یه جوری بود... برای اولین بار ترسوندم... در با صدای تیکی باز شد... اول خواستم نرم تو... ولی بعد تصمیمم عوض شد... حداقل به خاطر عمو و زن عمو باید برم... رفتم تو و در مجتمع رو بستم... سوار آسانسور شدم و رفتم بالا... در واحدشون باز بود... کفشام رو جلوی در از پام دراوردم و رفتم تو... در رو بستم و بلند سلام کردم: سلام... زن عمو ؟...!
صدای کسی نیومد... انگار که اصلا کسی خونه نبود... رفتم جلوتر و دسته گل رو گذاشتم روی اپن و این بار بلند تر گفتم: روشا ؟! رفتم توی پذیرایی... بازم کسی نبود...
- عمو رسول ؟...!
استرس عجیبی سرتاپامو فرا گرفته بود... تازه فهمیدم اینجا چه خبره... فقط روژمان خونهست...
سریع برگشتم و خواستم برم از خونه بیرون که صدای روژمان سر جام خشکم کرد...
روژمان: کجا دختر عمو؟!... نگاهش کردم و با عصبانیت گفتم: انگار عمو و زن عمو نیستن... باید میگفتین براشون کاری پیش اومده منم این همه راه نمیومدم... خیلی ریلکس رفت توی آشپزخونه و گفت: جایی کار داشتن... ولی خب نمیشد مهمونشون رو هم رد کنن... بنابراین منو گذاشتن خونه تا از تو پذیرایی کنم... چی میخورزی حالا ؟ قهوه ؟ یا یه چیز خنک ؟ در رو باز کردم و گفتم: کوفت بخورم بهتره...
تا اومدم پامو از خونه بذارم بیرون خودش رو رسوند بهم و بازوم رو محکم کشید جوری که اگه خودمو نمیگرفتم با صورت میرفتم وسط سینه ش... در رو بست و پرتم کرد سمت مبل... این بار نتونستم خودم رو نگه دارم و افتادم روی مبل سه نفره ی توی پذیرایی...
روانی... اینکارا یعنی چی ؟ روژمان: بشین... غذا سفارش دادم...
بلند شدم و گفتم: به درک... من زهر مار بخورم الان بهتر از هر چیزیه...
اومد جلو... دستم رو گرفتم جلو و گفتم: جلو نیا...
بدون توجه به حرف من اومد ایستاد کنارم... دستام میلرزید... نه فقط دستم... کل بدنم ...با ترس چند قدم رفتم عقب... که اونم اومد جلو... اومدم برم سمت در که نذاشت و مچ دستمو گرفت... با حرص چند بار سعی کردم دستمو از توی دستش بیرون بکشم اما نشد... روژمان:
اینقدر از من فرار نکن یاسی...
ولم کن...
روژمان: میخوام باهات حرف بزنم...
دستمو ول کن میگم...
روژمان: چرا نمی خوای به حرفام گوش کنی ؟ - خیلی پستی روژمان... حالم ازت بهممیخوره...
روژمان: هیــــس... گوش بده... یاسی من دوستت دارم...
این جمله رو زیاد شنیدم... دیگه نمیخوام از زبون تو همچین جمله ای بشنوم...
روژمان: یعنی چی یاسی؟ یعنی اصلا علاقه ی من برات مهم نیست ؟ - حتی یک درصد ...
من ازت متنفرم روژمان... بفهمم... ولم کن...
و دوباره محکم دستم رو کشیدم... اما اون محکم تر مچ دستم رو گرفت... روژمان:
میدونی دخترا آرزشون بود که من این جمله رو بهشون بگم؟؟ اون وقت تو...
نذاشتم جمله ش رو تموم کنه...