گلشیفته

فصل چهار

با تعجب یه نگاه به لباسام انداختم و دوباره نگاش کردم و گفتم_مگه چشه؟ حق به جانب گفت_چش نی ست.کوتاه نی ست که ه ست .قرمز و جیغ نی ست که هست.واقعا چه فکری کردی که این لباسا رو پوشیدی؟ با تعجب و البته ع صبانی گفتم_فکر نمیکنم لبا سم ایرادی دا شته با شه .بعدم من این لباس و وقتی تنهام نمیپوشم.بعدم مگه قرمز چشه؟

واقعا هم همینطور بود هیچ وقت تنها اگه بودم یا با هانی میدونس تم خیلیا مثل این دختره فکرشون خرابه نمیپوشیدمش.ولی میدون ستم این دختره از چی داره میسوزه.

فتانه_هه تازه میگه چش ته.ههمون و تابلو کردی .نمیگی راجبمون چی فکر میکنن.الان همه فکر میکنن ما از اوناشیم.

با فکه افتاده داش تم به پرروییش نگاه میکردم.یکی نبود این حرفا رو به خودش بزنه.دختره بی شعور.

اومدم دهنم و باز کنم یه چی بارش کنم که امیر سام خیلی خونسرد گفت_ فتانه دیگه تمومش کن.لبا سای گل شیفته هیچ م شکلی نداره.دلیل نمی شه چون قرمزه بقیه بخوان کج فکر کنن.قیافه گلی نشتتون میده که چه دختریه.بعدم یه نگاه به خودت و تیپت بندازی بد نیست.

اخیش.حال کردم.صورت فتانه رنن پالتوی من شده بود.هانی و فرزان و حسامزدن زیر خنده و فرزان گفت_خب راست میگه دیگه خواهر من.

با اینکه هنوز از دس تش عص بانی بودم ولی حرفای امیر س ام و حمایتش مثلابی رو اتیش دلم ریخت.اروم شدم .انگار یه لیوان ابقند بهم داده با شن ف شارم نرمال ش ده بود.دیگه اص لا حرفای فتانه واس م مهم نبود.اون روزا حم کردم واسه اولین بار دلم لرزید.

از صبح با هانیه اومدیم بازار .وای خدا دیوونم کرد یعنی من مشکل پسند تر از این دختر ندیدم.هف ته دی گه کلاستتتامون شتتروع میشتتته و ما هنوز هیچی نخریدیم.از خس تگی دارم میمیرم.دیش ب که انقد فکر و خیال کردم دیر وقت خوابیدم.صتتبحم ستتاعت 10 از خونه زدیم بیرون و الان ستتاعت 1/5و هنوز هیچی نخریدیم.گر سنگی دا شتم میمردم مخ صو صا که صبحونه هم نخورده بودم.دیدم دوباره دو دل شتتده ستتر دوتا مانتو .از تو مغازه زدم بیرون.اومدم از پاساژم بیرون که دنبالم راه افتادو جیغ جیغ که کجا میری؟شیفته هوی با تواما؟ _شیفته و کوفت.شیفته و زهر مار.چند ساعته علافتم.دیوونم کردی.نمیتونی از پم انتخاب یه مانتو بر بیای چطور فرید و انتخاب کردی؟بابا خستتته شتتدم دیگه .مردم گرسنگی.

هانیه با اخم روش و کرد اونور و گفت_ همیشتته همینجور بودی گرستتنت که میشه هار میشی.خب چکار کنم همشون قشنگن دیگه.

_ببینم اگه فریدم بذارن بین یه مشت پسر خوشگل چکار میکنی؟ یکم فکر کرد و گفت_خب سخته انتخابش ولی از تو حتما کمک میگیرم.

یکی زدم تو سرش و گفتم_یعنی خاک بر سرت با این عاشق شدنت.

و رفتم ستتمت فس تت فودی اونور خیابون.اومد دنبالم و رفتیم تو دو تا پیتزاس فارش دادیم.انقد گرس نه بودم که همه پیتزا رو با س الاد و س یبزمینی هامو خوردم.

هانیه_یعنی من موندم تو انقد میخوری اینا همه کجا میرن؟ _تو شصت پام.

هانیه_واقعا هم باید اونجا برن.اونوقت منه بدخت اک سیژن وارد ریه هام می شه تبدیل میشه به پیه و چربی.

_حسودی نکن.پاشو بریم دیر شد.

دوباره رفتیم همون پاس تاژ و من دوتا مانتو و شتتلوار و مقنعه و کفش و کوله خریدم.البته به اضافه عطر و ادکلن.

هانی هم دید ستترش بی کلاه مونده هر چی من خریدم خرید به اض تافه یه ساعت و یکم لباس زیر که واسه دوتامون خرید.

از خس تگی داش تم میمردم ولی این هانی عین این بازیای کامپیوتری که جون اض افه پیدا میکنند س رحال میش ن دیگه نمیمیرن ش ده بود.س رحال و قبراق .تاکستتی دم خونه پیادمون کرد.دستتتامون پر از خرید بود.هانی در و باز کرد و تندی دویید که بره خریداش و نشون بده.منم هن هن کنون داشتم میرفتم تو که دیدم امیر سام داره میاد سمت من.باز دوباره خو شتیپ کرده بود.بوی عطرش داشت خفم میکرد .با دیدن دستای پر از خریدم اومد کمکم و خریدام و گرفت و گفت_چته تو؟داری میمیری که؟

_از دست این خواهرت مردن که سهله کفن پوسوندم.

خندید .یه خنده قشنن و گفت_حالا خوبه خرید کرده بود.خودت که میدونیاکثر وقتا میره دست خالی بر میگرده.

_اره ولی ادمش کردم.دیگه سر براه شده.

خیره شد تو چشمام و گفت_میدونم.میتونی...

_چیو؟

امیر سام_اینکه یکی رو سر براه کنی.

قلبم شتتروع کرد زدن.وای چش شتتد تا الان که نرمال میزد.اب دهنم و قورت دادم و گفتم_حالا مگه موفقم بودم.

یه چشمک زد و یه لبخند موذیانه و گفت_مگه هانی و درست نکردی؟ این و گفت و با همون خنده رو لبش رفت تو.پستتره دیوونه .داشتتتم ستتکته میکردم.گفتم الان چی میشنوم.منظورش با هانی بود.اروم رفتم دنبالش.خریدام و گذا شت داخل و با یه لبخند مهربون از کنارم رد شد و رفت بیرون.لبخندای امیر سام خیلی شیکن.خیلی.

هانیه_وای گلی بدو دیر شد.

_اومدم بابا بذار کفشام و بپوشم.چقد هولی؟

هانیه_به من چه .نمیبینی حسام دستش و گذاشته رو بوق.دیوونم کرد.

کفشام و پوشیدم و رو به هانی گفتم_خوبم؟ هانی_خوبتری.بدو دیر شد.

امروز می خواستیم بریم دانشگاه واسه انتخاب واحد.قرار شد حسام منو هانیرو برسونه و امیر سام بیاد دنبالمون.تندی رفتیم سوار جنسیم مشکی حسام شدیم.اخ که من میمیرم واسه ماشین حسام.هانی نشست جلو و منم عقب.

تا نشستیم حسام گفت_عجله ای نیست خانما.کاری دارید منتظر میمونم.

هانیه_ا راست میگی.خو یه دقیقه وایسا من...

که حسام گازش و گرفت و رفت.

حسام_عفریته ها.رو که نیست.

هانی_به من چه من اماده بودم.گلی دو ساعته داره لفتش میده.

_ببینمت هانی.روتو برن.تو همش دو دقیقه زودتر من اماده شدی.

هانی پشت چشم نازک کرد و گفت_هرچی.به هر حال که زودتر اماده شدم.

ح سام پیچید تو یه خیابون و گفت_خب حالا.ببینید چی بتون میگم خواهرای گلم.1(هر هر و کر کر ممنوع.2( دوست و موست و اشنایی و چه میدونم این قرتی بازیای جدید دوستتت اجتماعی و از این غلطا ممنوع.3(کافی شتتاپ دم دانشکده ممنوع4(رد و بدل کردن جزوه ممنوع5(سوار ماشین همکلاسی شدن ممنوع.ok?

هانی یکی زد تو بازوش و گفت_خب حالا .چه کار بلدم هس تت.حالا تازه میخوایم بریم انتخاب واحد کنیم.

خندیدم و گفتم_چشم داداش حسام.من که قول میدم.هانی هم ...غلط میکنه من خودم حواسم بهش هست.

بعد یهو گفتم_وای هانی مقنعه ام و یادم رفت تنن کنم.گشاده.

هانی برگشت نگام کرد و گفت_همین نو هست؟

_اوهوم.اوتوش کردم یادم رفت تنگش کنم.

هانی_خب دیشتتب میدادی مامان واستتت تنن کنه دیگه.حالا اشتتکال نداره .بکشش جلو.

تا برسیم دانشگاه حسام کلی نطق کرد و نصیحت و تهدید.

ما رو جلوی دان شگاه پیاده کرد و خود شم دا شت پیاده می شد که گفت_دیگه نگما حواستون و...

ما هم در حالی که میدوییدیم گفتیم_باشه بابا ...خدافظ.

رفتیم داخل.اول که عین این اشتتگولا هی دور خودمون میچرخیدیم.بالاخره تصمیم گرفتیم عین ادم بیفتیم دنبال کارامون.تا بالاخره کارا رو انجام دادیم.امیر ستتام به هانی زنن زد و گفته بود که نزدیکمونن.هانی هم بهش گفته بود کجا ایستادیم منتظرشون.

ما هم کنار یه درختی ای ستاده بودیم زیر سایه و دا شتیم با هم حرف میزدیم که دو تا پ سر از اونا که معلوم نی ست چطور راهیه دان شگاه شدن جلومون افتابی شتتتدن. با اون تی پای مزخرفش تون.اه هی چرت و پرت میگفتن و وز وز میکردن.یکی شون اومد کنار من و یکیشون کنار هانی.

اون که پیش من بود گفت_به به چه ج*ی*گ*رای خوشگلی.خانما چرا اینجا تنها ای ستادید.زیر افتاب.بفرمایید ما شین دم دره.بهمن پ سر بدو ما شین و بیار خانما گرمشونه.

با اخم برگ شتم اونور و د ست هانی رو گرفتم .د ست اونم مثل من یخ بود.پم هانی هم ترسیده.خواستیم از کنارشون رد شیم که سریع دوتاشون اومدن جلو راهمون و گرفتن.بهمن همون پستتره کنار هانی گفت_کجا؟کجا؟بخدا اگهبذارم برین.وای خدا اینا چه چشمای خوشرنگی دارن.

_مزاحم نشید.برید کنار.

پسره_اگه نریم چی میشه؟

اومدم جوابش و بدم که دیدم امیر و فرید از پشت سرشون عصبانی دارن میان.

یا خدا امیر و کی جمع کنه.

همون پستتره کنار من گفت_نگفتی خوشتتگله.اگه نرم کنار کی میخواد جلومو بگیره؟

همون موقع دست امیر سام اومد رو شونه پسره نشست.پسره برگشت عقب که مشت امیر رفت پای چشمش.چنان زد که پسره پهنه زمین شد.عصبانی رفت س متش و یقه اش و گرفت و کش یدش بالا و گفت_حالا فهمیدی کی میخواد جلوتو بگیره؟

فربد هم عص بی رفت س مت اون پس ره بهمن که اونم س ریع گفت_بخدا ما منظوری نداشتیم.نمیدونستیم این خانما باشمان.حمید جمع کن بریم.

اینو گفت و دست دوستش و گرفت و به زور کشیدش و رفتن.هر چند که پسره خصمانه امیر و نگاه میکرد.

امیر سام عصبانی برگشت سمتمون.تند تند نفم میکشید.با اخم وحشتناکی با صدای بلند رو به من گفت_موهاتو بکن تو.

از صداش چهار ستون بدنم لرزید.دست کشیدم به موهام.وای خدا مقنعه ام تا کجا رفته بود.درستش کردم و با بغض سرم و انداختم پایین.

هانی د ستپاچه گفت_داداش بخدا ما اینجا ای ستاده بودیم منتظر شما.اینا یهوپیداشون شد.

هانی هروقت میخواستتت خودش و واستته امیر ستتام لوس کنه بهش میگفت داداش.میدونست خوشش میاد.ولی میدونستم بیشتر میخواد به فرید بفهمونه که بی تقصیر بوده.

فرید یه نگاه مهربون بهش انداخت و رو به جمع گفت_خب خدا رو شتتکر.به خیر گذشت.پاشید بریم دیگه.دیر شد.

دست امیر و که هنوز ناراحت بود و کشید و رو به ما گفت_بدویید دیگه دخترا.

میدونس تم امیر ازم عص بانیه.امیر با خیلی از پس رایی که من میش ناختم فرق داش ت.روی بعض ی چیزا خیلی حس اس بود.مثل خونواده عمو اینا نبود.بقول خاله به داییش که شهید شده بود برده.هم اخلاقش هم قیافش.تع صبش الکی نبود.اعتقاداتش خیلی بالا بود چیزی که واسه من خیلی مهم بود.رفتیم و سوار ماشین شدیم.

من و هانی عقب نش س تیم.یه نگاه بهم انداختیم.دوتامون معلوم بود حس ابی ترستتیدیم.اخه من و هانی هیچ کدوممون اهل این برنامه ها نبودیم.زیادم تنها بیرون نمیومدیم.یا با امیر و حستتام بودیم یا خاله باهامون بود .خیلی کم پیش میومد تنها جایی بریم که حالا کسی بخواد جرات کنه مزاحممون بشه.یکم از مسیر و که رفتیم فرید گفت_اه بابا حوصلم سر رفت.چتونه غمباد گرفتید.یکییه حرفی بزنه.که هانی سریع گفت_من گرسنمه.

فرید هم سریع گفت_اره منم همینطور.امیر یه جا وایسا غذا بگیریم.

هانیه_کی با هایدا موافقه؟

هممون موافق بودیم.امیر س ام جلوی یکی از ش عبه هاش نگه داش ت و فرید پیاده شد و هانی هم سریع خودش و انداخت پایین و گفت_برم کمکش.

بیشتتعور.منو با این میر غضتتب داداش ترستتناکش تنها گذاشتتت رفت پیش عشقش.

از خجالت و ناراحتی روم نمیشد سرم و بیارم بالا.الکی با گوشیم ور میرفتم که صدای عصبیش اومد که گفت_نکنه شمارشم داده؟

با تعجب نگاش کردم .اخه داش تت از تو اینه جلو که رو من تنظیم بود نگام میکرد.دو باره گفت_پیام داده.چه زود.تازه کتک خورده بودا؟بعد یه پوزخند نشست رو صورتش.

اون حق نداشت با من اینطوری حرف بزنه.فکر کرده کیه؟ _فکرت مثل خودت مسمومه.فکر کردی همه مثل خودتن.

اینو گفتم هنوز از دهنم در نیومده بود که 360 درجه چرخید ستتمت من و گفت_چی گفتی؟

سکوت من و که دید داد زد _گفتم چی گفتی؟

منم با خونستتردی گفتم_حت ما خودت این کاره ای که فکر کردی بق یه هم اینجورین.وگرنه خودت دیدی که ما محل سگم بهشون نذاشتیم.

امیر سام_اولا بار اخرت با شه با من اینجوری حرف میزنی.من هرکاری بکنم اهل ک*ث*ا*ف*ت کاری نیستتتم.دو اگه مثل ادم لباس میپوشتتیدی و اون موهات و میکردی تو هیچ کم مزاحمتون نمیشد.

بغض گلوم و گرفت.طاقت نداشتم امیر سرم داد بزنه.چرا؟چرا طاقت بد حرفزدنش و نداشتم.چشمام پر از اشک شد ناخواسته.

چشمام وقتی اشکی میشد بقول هانی مثل غروب دریا میشد.

یه قطره اشک تپل از گوشه چشمم چکید پایین.ولی هنوز خیره به چشمای امیر بودم.اشکام و که دید کلافه شد.برگشت دست کشید تو موهاش و با یه صدای خفه گفت_بم کن ...گریه نکن..

ولی نمیدونم چی تو حرفش بود که بغضم ترکید و گریم شدت کرد.

یهو عصبی شد و گفت_د گریه نکن لا مصب .و کوبید رو فرمون و از ماشین پیاده شد.ع صبی بود از قیافش پیدا بود.به ما شین تکیه داد و د ست ک شید تو موهاشو همونجا نگهشون داشت.

فرید و هانیه داشتن میومدن.سریع اشکام و پاک کردم.

دوتا نفم عمیق هم کش یدم.فرید رفت پیش امیر ولی هانی نفهمید چی ش ده اومد داخل و گفت_اینم هایدی.

ولی تا چشمای سرخ منو دید گفت_گلی چی شده ..گریه کردی؟ لبخند زدم و گفتم_نه بابا گریه واسه چی؟

هانی_خر خودتی.ریملاتم ریخته که..امیر چیزی گفت؟

همون موقع امیر و فرید هم ستتوار شتتدن.امیر حرفی نمیزد ولی انقد این فرید کرم ریخت و ور زد تا اونم نیشتتش باز ش تد.س تاندویچامون و تو ماشتتینخوردیم.البته من دو ستته لقمه بیشتتتر نخوردم.هنوز بغض تو گلوم بود.اه چقدلوس شدم بدم میاد.

امیر از تو ای نه ن گام کرد د ید نمیخورم اونم تا نص ت فه خورد بقیش و

نخورد.رستتیدیم خونه و من بعد از اینکه ستتلام کردم رفتم تو اتاقم.لباستتام و عوض کردم و دراز کشیدم رو تختم.فکر میکردم بیام تو اتاق میشینمیه دل سیر گریه میکنم ولی دیگه گریم نیومد.بجاش پلکام سنگین شدن و خوابم برد.

ع صر که بلند شدم.فقط منو خاله فاطی و هانی خونه بودیم.یه چایی خوردم و کمک خاله شام درست کردیم.موهام خیلی بلند شده بود دادم خاله زیرشون و یه سانتی کوتاه کنه .د ستش سبک بود زودی بلند می شد. شب بازم امیر وا سه شتتام نیومد و بدون اون خوردیم.بعد از یکم شتتب نشتتینی و چایی خوردن و حرف زدن امیر سام اومد.ولی با اومدن اون من شب بخیر گفتم و رفتم سمت اتاقم.هانی فهمید ازش دلخورم خود امیر هم فهمید چون اونم گفت ش تام خورده و شب بخیر گفت و رفت تو اتاقش.

دفتر نقا شیم و اوردم و شروع کردم سایه زدن.عا شقش بودم .سیاه قلم.بدون اینکه کلاس برم یاد گرفته بودم.به خودم که اومدم یه صورت بود.یه صورت بی چهره .خالی.فقط مو داشت.موهای خوش حالتی که خیلی شکل موهای امیر سام بود.چرا؟چرا اون...

صدای زنن اس ام اس گوشیم اومد.از امیر سام بود.سریع بازش کردم.

به یاد تنهاییم افتادم که هیچکم سکوتش را نشکست...جز خیال تو.

تموم وجودم و یه حم شیرین گرفت یه حم ارامش که از صبح با فریادی که سرم کشید از بین رفته بود ولی الان دوباره اروم شدم .شدم همون گلیه قبل از دعوا.پیاماشتتو دوستتت دارم حتی اگه پیاماشتتم بی منظور باشتته بازم واستتم مهمه.دوسشون دارم.

هنوز تو احستتاستتاتم غرق بودم که دوباره یه پیام دیگه ازش اومد.بازش کردمنوشتتته بود_بابت صتتبح ..خب ..نباید ستترت داد میزدم...یه لحظه عصتتبی شتتتدم.ولی بدون من فقط واستتته یه نفر اونجوری پ یام م یدم.. حالا دی گه اشتی..باشه؟

قلبم تند تند زد.وا سه یه نفر..یعنی من..با منه. شایدم نه؟خندم گرفته بود.هیچ وقت از هیچکی عذر خواهی نمیکرد.بسکه غد و مغروره.میشناختمش.

تو فکر بودم که دوباره یه پیام دیگه ازش اومد_اشتی؟ نمیدونم چی شد که دستم رفت رو دکمه ها و فرستادم _اشتی

روز اول دانشتتگاه خیلی خوب بود.فکر نمیکردم انقد هیجانزده بشتتم.یه حم خیلی خوبی دا شتم.حم اینکه از اون دختر مدر سه ای جدا شدم و شدم یه دختر خانم دانشتتجو و کستتی که شتتاید واستته جامعه بتونه مفید باشتته.امروز میتونست واسم خیلی قشنگتر از اینی که هست باشه.اگه امروز از زیر قرانی رد میشدم که مامانم واسم میگرفت.سوار ماشینی میشدم که بابام میخواست منو برسونه.خیلی ق شنگتر بود اگه دادا شای خودم به جای دادا شای هانیه غیرتی و نگران میش دن و هر پنج دقیقه یه بار زنن میزدن که همه چی خوبه و مش کلی نیست.

همه چی میتونست خیلی بهتر از این باشه ولی...

ولی بازم نا شکری نمیکنم .بازم خداروشکر که همچین خونواده ای پیدا شد ود ست حمایت بروم ک شیدن.ولی بازم این حم لعنتیه دلتنگی نمیخواد د ستاز سرم برداره.

هانیه اح ساس کرد پ شت این خنده های م صنوعی یه غم بزرگ ن ش سته.یه غمکه مطمئنم دیگه هیچ وقت رنن شادی رو نمیبینه.

هانی غمخوار همیشتتگیم نشتتستتت کنارم و گفت_دختر گلم چشتته؟باز که چشمات شده غروب دریا.

یه لبخ ند بی جون زدم و گفتم_من چ کار با ید بکنم تو نفهمی من الان غمگینم؟

هانیه_مامانا غم بچه هاشون و همیشه میفهمن.

سرم و انداختم پایین و گفتم پم چرا مامان من نفهمید؟چرا هانی؟ هانی دستپاچه گفت_من منظوری ...

د ستم و گذا شتم رو د ستش و گفتم_مامان مهربان همی شه دو ست دا شت من دکتر ب شم.دارو ساز.بابا بهروز میگفت خانم مهندس.ولی خودم دو ست دارم نقاش بشم.میبینی روزگارو...