فصل پنج
بعد با بغض تو گلوم که سعی در مهارش دا شتم ولی موفق نبودم با صدایی که از بغض میلرزید گفتم_هانی به نظرت الان مامان و بابام کجان؟الان دیگه شهاب باید واسه خودش دکتر شده باشه؟شایان باید دانشجو باشه.شیدا هم یه دختر 14 ساله خو شگل.اخ که دلم وا س شون یه ذره شده.هانی میتر سم قیافه هاش ون یادم بره.ص ورتاش ون تو ذهنم داره کمرنن میش ه.اخه لامص با من یه عکسم ازشون ندارم.هانی..هانی به نظرت اگه من شیدا رو ببینم میشناسمش یا اون منو ببینه چی؟راستی به نظرت الان شهاب زن گرفته؟وای اگه گرفته باشه چی؟یعنی من ..من تو عروس ی داداش م نبودم؟هانی به نظرت الان حالش ون خوبه؟به نظرت منو فراموش کردن که سراغی ازم نگرفتن؟
برگشتتتم و و نگاه هانی کردم که داشتتت مثل ابر بهار گریه میکرد.تازه فهمیدمصورت خودم خیم اشکه.
خدایا پم این یوسف گمگشته کی قراره برگرده به کنعان.خدا من باید برگردم یا اونا؟خدایا یا دلسنگم کن یا دلم و روشن.
یک ماه از حضور ما تو دانشگاه میگذره.من و هانی هردوتامون کلاسامون و با هم برداشتتتیم.هرروز یا حستتام یا امیر میبرنمون و برگشتتتنه اگه اونورا نباشتتن خودمون با اژانستتی تاکستتی چیزی بر میگردیم.عمو قول داده اگه معدل این ترممون خوب با شه وا سمون یه ما شین میخره.الانم هر شب یا ح سام یا امیر بهمون رانندگی یاد میدن.نمیدونم چه حسیه ولی وقتی کنار امیر میشینم هیچی یاد نمیگیرم وا سه همین همی شه خدا خدا میکنم که اون نبردمون.هر چقد اون باهام راحته من معذب میشتتم .وقتی پیشتتشتتم تموم تنم اتیش میگیره.داغ میشم.ازش خجالت میکشم.با خودم میگم شاید واسه خاطر پیاماشه که دارم به محبتای شبونش عادت میکنم.نمیدونم چه مرگمه.امشبم امیر سام زود اومد و قراره اون ببردمون و اموزشمون بده.
ما شینای این خونه همه دنده اتوماتن.حالا خوبه یه پژو قدیمی تو پارکینن این خونه بود و عمو بهش یه دستی کشید.
بعد از شام سریع دوییدم تو اتاقم و
یه شلوار ریون مشکی پام بود با یه بلوز طوسی.یه مانتو نخی هم باز پوشیدم ویه شال طوسی زدم سرم.عطر زدم و یه مداد مشکی پررنن تو چشمم کشیدم.تااوم دم ب ی رون ه ان ی ه م از ات اق ش زد ب ی رون و ب ا دی دن م نگفت_جوووون.چشارو.بخورمت جیییییگگگگر.
یکی زدم تو سرش و گفتم_زهر مار .چندش.حالمو بد کردی.
هانیه_بابا چی کردی با این چشا؟
هیچ وقت زیاد با چشام ور نمیرفتم میدونستم زیادی تغییر میکنم.
_بدو الان امیر میکشتمون.
رفتیم تو حیاط و بدو رفتیم دم در.با دیدن امیر سام تو ماشین دوتامون زدیم زیر خنده.وای خیلی با حال بودستتوار شتتدیم که امیر گفت_هر هر ببندین.صتتدا خندتون کل خیابون و برداشته.اصلا به چی میخندین؟
هانی_وای امیر هیکلت اصلا به این ماشین نمیخوره .داری مچاله میشی.
راست میگفت.امیر سام با اون قد بلند و هیکل درشت فقط بدرد همون شاسی بلند خودش میخورد.
هنوز تا سر کوچه نرفته بودیم که گوشی هانی زنن خورد.
هانی_سلام .خوبی؟نه..الان..باشه.خب قبلش میگفتی.بیا...اومدم.بای.
قطع کرد و گفت_داداش منو برسون.یکی از دوستام اومده جزوه هامو ببره.بدو جون تو.
امیر سام_کدوم دوستت؟ هانی_نمیشناسیش.
امیر همونطور که دور میزد گفت_حالا بگو اشنا میشیم.
بعد یه چ شمکم به من زد.با اینکه با چ شمکش دلم زیر و رو شد ولی دو ستنداش تم اینجوری ش وخی کنه.هرچند میدونس تم میخواد س ر از کار هانی در بیاره.
هانی با اخم گفت_الهه.راضی شدی.
امیر سام بی تفاوت گفت_الهه کی..فامیلش؟ الهه متعجب گفت_وا داداش چت شده؟
امیر هم نارا حت گ فت_کو فت و داداش.هر و قت کارش گیر میف ته می گه داداش.من نباید بدونم تو با کی میری با کی میای؟
در خونه نگه داشت که هانی با بغض گفت_الهه احمدی.خیالت راحت.
اینو گفت و عصبانی پیاده شد.
امیر س تام عصتتبی ش تد منظوری از حرفاش نداش تت فقط نگران خواهرش بود.چقد من به هانی غبطه خوردم که کسی رو داره که انقد واسش نگرانه.یعنی الان شهاب یا شایان به من فکر میکنن؟نگرانم هستن؟ امیر سام_گلی بیا جلو.
اروم پیاده شدم و رفتم جلو نشستم.وای خدا از عقب انقد حرارتم بالا بود الان فکر کنم تب کنم.اروم نشتتستتتم و ستترم و انداختم پایین.یکم رفتیم که امیر گفن_چرا سرت پایینه.من و تو که بار اولمون نیست با هم تنهاییم.
ووی خدا.تا حالا انقد خجالت نکشتتیده بودم.ستترم و اوردم بالا و گفتم _نهخجالت نکشیدم.
یه نگاه بهم کرد که یعنی خر خودتی ومنم تنها کاری که تونستتتم بکنم این بودکه تو دلم بهش بگم خودتی و جد و ابادت.البته بجز عمو ستتهراب و خاله فاطمه.
_از هانی خیالت راحت باشه.
امیر سام_هست ولی نگرانیم و نمیتونم کنترل کنم.
یکم که رفتیم امیر تو یه خیابون خلوت و پهنی پارک کرد و گفت_گلی پیاده شو.
جابه جا شدیم.هوو صندلی چقد عقب بود.من صندلیم و ک شیدم جلو .اون کشید عقب.تو این چند وقت از حسام یه چیزایی یاد گرفته بودم.ولی توی پارک دوبل یکم اذیت میشدم.امیر سام با ارامش واسم توضیح میداد.ولی من اصلا هیچی از حرفاش نمیفهم یدم.نم یدونم چم بود امشتتتب.توا نایی زل زدن به چشتتماش و نداشتتتم.خدایا این همه ستتال باهاش زندگی کردم من داره چم میشه؟
امیر وا سم تو ضیح میداد ولی من گیج بودم.گرمم بود نمی شنیدم حرفاش و که دستش نشست رو دست راستم که روی فرمون بود.قلبم دیگه واقعا کند میزد و یه دفعه ستترعت میگرفت.چشتتمام فقط یه چیزی رو میدید.دستتتای بزرگ و مردونش روی د ستای ظریف و سفید دخترونم.میتر سیدم قلبم از لبا سم بزنه بیرون.گوشم ازشون حرارت میزد بیرون.
امیر بعد از چند لحظه دستش رو از رو دستم برداشت و گفت ت_گلی من نگاه کن..
ولی من نمیتونستم اگه نگاش میکردم حتما خودم و میباختم.خدایا من امشبچمه؟
امیر سام_گلی من..من فقط میخوا ستم حوا ست و به من جمع کنی.منظوری نداشتم .حالا میشه نگام کنی؟
نمیتونستم.دستام داغ بودن.به جای خالی دستای امیر نگاه میکردم.
امیر سام_گلی...
خیابون خلوت.ارام شی که هیچ جا تا حالا تجربه نکرده بودم. سکوت .تنهایی منو پسری که جدیدا حم میکنم دارم به خودش و پیاماش و ح ضورش عادت میکنم داشت منو میبرد به خلسه.
امیر سام_گلی نمیخوای نگام کنی؟ صداش خفه و بم بود .انگار از ته چاه میومد.
برگ شتم. سرم پایین بود.یه د ستش پ شت سر من به صندلی ما شین بود و یه د ستش رو دنده.یه د ستبند چرم قهوه ای سوخته به د سته مردونش بود.بع ضی وق تا م یذاشتتتش.بهش میو مد. جذابش میکرد.خودش خیلی زی با نبود ولی جذاب بود.شاید از نظر من جذاب بود.
امیر سام_به چی خیره شدی؟
اروم سرم و اوردم بالا و چشمام و دوختم به چشمای قهوه ایش.خیره به چشمام بود.انگار اینجا نبود .ته ریشش صورتش و جذاب میکرد .چقد دوست داشتم به زبری شون دست بزنم.بینیش مردونه ولی خوش فرم بود لبای نه درشت و نه باریک و کوچیک.مردونه بود.بوی عطرش و دوست داشتم.
امیر با یه صدای گرفته گفت_تا الان چشمات و انقد از نزدیک ندیده بودم.چهرنگن؟
چشماش تو کل صورتم چرخ خورد.نمیتونستم از صورتش چشم بردارم.
احساس کردم صورتش اومد جلو ولی فقط یه سانت .سریع یه اخم نشست رو صورتش و کشید عقب وگفت_پیاده شو.
اب دهنم و قورت دادم و پیاده ش دم.دوباره جابه جا ش دیم.دوباره ص ندلیا رو عقب جلو کردیم.انقد با سرعت میرفت که از ترس چشمام و بسته بودم.وقتی رسیدیم سریع از ماشین پیاده شدم که گفت_شیفته..من..بابت امشب..
سریع گفتم_مهم نیست امیر..
این و گفتم و رفتم تو .همه خواب بودن و منم خدا رو شکر کردم و سریع رفتم تو اتاقم و در و بس تم.پش ت در تکیه دادم و تند تند نفم میکش یدم.چقد اون لحظات کند و عذاب اور ولی دوست داشتنی بودن .من چم بود؟
لباستتام و عوض کردم ولی هر کاری کردم خوابم نمیبرد.هی این پهلو اون پهلو شدم .ولی با تموم خستگیم خوابم نمیبرد.منتظر چی بودم؟
ساعت 2/5 بودکه صدای پیام گوشیم اومد.از امیر سام بود.با د ستای لرزونم بازش کردم.
چه ازمون دشتتواریس تت..قلبت را ستتمت چپ بگذارن و بگویند برو به راه راست...
با لبخند چشمام و بستم و به ثانیه نکشید که خوابم برد.
_هانی بدو بریم الان مریم میرسه ها.
هانیه_خب میگفتی بیاد دانشگاه از اینجا با هم میرفتیم؟
_خونه بود گ فت حوصتت له ندارم.ب عدم بذار بره یکم مخ ما ما نت و تل یتکنه.حوصلش سر نره.
هانیه_اره خوب اینم خوبه.ولی مریم فکش گرم بش ته دیگه نمیش ته بستتتش ها؟حالا چه مرگش بود؟چه خبر بود که داشت میومد خونه؟
_هو همچین می گه چه خبرش بود.مریم که بیشتتتر از من و تو تو اون خونه است.ولی نمیدونم چش بود .صداش بغض داشت.
هانی_پم بدو تا مامان و هم گریه ننداخته.
مامان مریم بعد از اون روز در خونشون یک ماه بعد مریم و اورد پیشم.دوتامون دلتنن هم بودیم.چقد من از دلتنگیم با زبون بچگیم گفتم.چقد تو ب*غ*ل هم گریه کردیم.من و مریم دوستای خیلی صمیمی با هم بودیم.از اول دبستان با هم پ شت یه میز ن ش ستیم.از اون روز چون خونه هامون هم نزدیک هم بودن خیلی با هم ص میمی ش دیم.هانی و مریم هم با هم اش نا ش دن و الان من و هانی و مریم به س ته کله پوک معروفیم.البته به گفته حس تام که هی میخواد حرص بده.
مریم حداقل هفته ای یه بار اونجا پلاس بود.حتی با شوخیای ح سام هم از رو نمیره و همش اونجاستتت.از منم خواستتت که برم خونشتتون ولی من نمیتونم دیگه پا تو اون کوچه پر از دلهره بذارم مگر روزای خاص که مختص خودم بود .تنها..
حالا مریم زنن زده بود و گریه میکرد و میگفت میخواد ببینتمون.
من و هانی با اژانم خودمون و رسوندیم خونه .کلاسمون ساعت 4 تموم شدهبود و کلاس بعدیمون تشکیل نمیشد.
مریم هم دانشتتگاه قبول شتتده بود ولی رشتتته مورد علاقش عکاستتی.یادمه از همون بچگی یه دوربین ع کاستتی و یه دوربین فیلم برداری واس ته خودش داشت.جونش بود و عکساش.
رستت یدیم خونه .پول و حس تاب کردیم و رفتیم داخل.ب له درس تت حدس زدیم.مریم مخ خاله رو کار گرفته بود و خاله هم هی اه میکشتتید و هی قربون صدقش میرفت.
سلام کردیم و رفتم نشستم کنارش و اروم در گوشش گفتم_کم فک بزن.بیچاره حالا باید بره یه بسته کدئین بخوره.سردرد گرفت.
یکی زد پم ستترم و با حالت مظلومی گفت_خفه شتتو.خو واستته کی درد دل کنم.
دلم واسش کباب شد.مریم مامانش و سه سال پیش از دست داد.اونم به طرز خیلی بدی. گاز گرفتگی.از شتتتانستتشتتون اون روز هیچکم خونشتتون نبوده.مامانش تنها بوده و شتتومینه خفه میکنه و گاز برمیگرده و بیچاره خواب بوده و تو خواب میمیره.چی کشتتید مریم.تا یه مدت فقط گریه میکرد و هیچی نمیخورد و با هیچکم حرف نمیزد. نه با باش و نه داداش ته کوچولوش.اونا خود شون حال شون بد بود ولی غم مریمم دا شت دیگه دیوون شون میکرد.دیدم اینجور فایده نداره با پیشتتنهاد خاله فاطی یه مدت اوردیمش اینجا.خیلی کمکش کردیم تا تون ست سر پا وای سه.دلم وا سش می سوزه.منم یه جورایی هم دردش بودم.منم به نوعی مادر نداشتم.
بغضم و قورت دادم و گفتم_واسه من..این بیچاره خودش کم مشکلات داره.
دستش و کشیدم و با خودم بردم سمت اتاق و داد زدم_هانی اومدی با خودت چایی بیار.
اتاقم تغییر نکرده بود.همون اتاق هقت س تال پیش بود فقط تختم به یه تخت خاکستری و مشکی تغییر کرده بود.
لباس تام و عوض کردم و چون میدونستتتم مردا تا غروب نمیان یه دامن کوتاه مشکی ریون پوشیدم که ل*خ*تیش و نرمیش حم خوبی بهم میدادو به پاهای سفیدم میومد.یه تاپ استین کتی سفید هم پوشیدم.سه دکمه داشت که دو تا دکمه بالاش باز بود.موهام و شونه کردم و باز گذاشتم.معمولا موهام و نمیبستم مگر وقتی میخواستم کاری انجام بدم که کلافه نشم.
مریم مانتو شو در اورد و شالش رو هم در اورد و اویزون کرد.یه جین ابی و یه تاپ مشتتکی تنش بود.مریم دختر با نمکی بود.پوس تت گندمی و چشتتمای مش کی و لبای نس بتا درش ت و بینی مناس ب ص ورتش و موهای حالت دار مشکی.دختر نازی بود.
هانی عین اپاچیا ستترش و انداخت تو و اومد داخل و گفت_د بنال ببینم چت بود.نذاشتی به کار و زندگیمون برسیم.
و سینی چایی و بسکوییت گذاشت رو میز.
مریم_حالا مثلا کار و زندگیت چی بود تو؟حتما می خواستتتی بری عشتتق وحال با فرید خان؟
هانی زد تو سرش و گفت_کوفت.انگار بلندگو قورت داده پسشم نداده.همه روفهموندی.
_هوی هانی خانم.میای تو در بزنی بد نیستا.انگار طویله است.
هانی_خف بابا.ادای ادمای باکلاس و واس ته من در نیار که من دیگه میدونم چه بی ریختی هستی؟ _الان چه ربطی داشت؟
هانی حر صی شده بود گفت_هرچی؟دلم میخواد.تو باز چ شت به این دختره خورد هار شدی؟
اوف.سر و کله زدن با هانی عین انگلیسی یاد دادن به شتر میمونه.
اینو که بهش گفتم غش کرد از خنده و هی صدای شتر در میوورد. رو کردم به مریم و گفتم_خب مری.بگو ببینم چت بود پشت تلفن که عزا گرفته بودی؟ مریم یهو خندش و خورد و صورتش ناراحت شد و گفت_دیگه خسته شدم.
هانی_از چی؟
مریم_بگو از کی.از فرشاد.
هانی_باز چی شده؟
مریم_راضی نمیشه بیاد خواستگاری.
هانی صورتش و جمع کرد و گفت_خاک بر سرت رفتی التماس؟ مریم_خب چکار کنم.تا اخر عمرم که نمیتونم باهاش دوست بمونم.
فرشاد شاگرد یکی از مغازه های بابای مریم بود که بوتیکش و میگردوند.بابای مریم وضتتع مالی خیلی خوبی داش تت.چند دهنه مغازه تو یکی از بهترین پاس تاژای میر داماد داش تت.یکیشتتون بوتیک شتتلوار جین زنونه بود.یه روز میخواستتتیم بریم خرید که مریم گفت بیاید بریم بوتیک بابا.گفته جنم جدیدوا س شون ر سیده و چیزای ق شنگی هم داره.اولش فکر کردم شاید خود بابای مریم اونجا باش ته ولی در کمال تعجب یه پستتر جوون 23 س تاله اونجا بود.استتمش فرشتتاد بود.یه قیافه معمولی ولی تیپ امروزی داشتتت.از اینا که دخترا خوشتتشتتون میاد.زبون چرب و نرمی هم داشتتت که راحت میتونستتت خامت کنه.
مریم هم از این فر شاد خو شش اومده بود.فر شاد بهش شماره داده.ولی مریم اهل این برنامه ها نبوده و بعدم از ترس باباش شتتماره رو نمیگیره.دیگه فرشتتاد انقد پیله میشه تا مریمم قبول میکنه.یه مدت با هم تلفنی حرف میزدن و بعدش دیگه مریم بهش علاقمند میشه.یه چندباری هم بیرون رفتن.مریم هم هر سری که مارو میدید از خوبیای فر شاد میگفت.میگفت دو سش دارم.وقتی پی ش شم همه چیز وا سم هیجان انگیزه و لحظه هام خیلی ق شنگن.حالا هم که میگفت راضی نمیشه بیاد خواستگاری.
_چرا مگه بهش چی گفتی؟
مریم_دیگه خستتته شتتدم انقد قایمکی رفتن و اومدن.دلم هری ریختن.بهش گفتم اگه دوستم داره پاشه بیاد خواستگاری.حتی باهاش قهرم کردم.اومد اشتی ولی میگه بابات راضی نمیشه .اگر بیام خواستگاریت هم منو میندازه بیرون هم این رابطمون هم از بین میره.خیلی ستتعی کرد راضتتیم کنه.در ظاهر هم قانعشدم ولی نمیتونم خودم و قانهع کنم.حم میکنم اینا همش بهونست.اخه انقددم از ع شق و علاقه و اینکه بدون من میمیره و من زندگی شم میزنه نمیتونم باورکنم که نخواد حداقل یه بار امتحان کنه.
_خب عزیزم راست میگه .فرشاد وضع مالی خوبی نداره.خودت هم میدونی اگه بیاد خواستتتگاری بابات ردش میکنه و اگه پافشتتاری تو رو هم ببینه ممکنه واسه اینکه فراموشش کنی زودی شوهرت بده به یه خواستگار خوب.بهتره همه چی رو بسپری به زمان.
مریم اش کش و پاک کرد و گفت_ولی دیگه خس ته ش دم .میدونی فرش اد هم توقعاتش داره میره بالا.دیگه مثل اون اوایل نیستت.نمیدونم حم میکنم شتاید میخواد منو پاگیر کنه.
هانی با ترس نگاش کرد و گفت_یعنی چی؟مگه چی ازت خواسته؟ مریم سرش و انداخت پایین و گفت_خب تا حالا رابطمون در حد تلفن حرف زدن و سینما رفتن و کافی شاپ بود.من حتی نمیذاشتم دستمم بگیره.میدونستم اینجوری تازه شروع میشه.جدیدا خودش و خیلی بهم میچسبونه.پری روز هم که برا اشتتتی اومده بود بی هوا گونم و ب*و*ستتید.وای هانی مردم و زنده شتتدم.من خیلی از روابط اینجوری بدم میاد.دوستتت دارم اگه قراره رابطه ای برقرار بش ه رس می باش ه.میخوام تا خیلی بهش وابس ته نش دم تکلیفم معلوم بشه..هر چند که الانم حسابی منو وابسته خودش کرده...ولی یه جورایی حم شک و دو دلی داره مغزم و میخوره.
برای مریم نگران بودم.من خودم اص لا از این پس ره خوش م نمیومد.یه بار هم همون اوایل به مریم گفتم ولی دیدم ناراحت شد دیگه حرفی نزدم.
د ستش و گرفتم و گفتم_غ صه نخور.خودم برات درستش میکنم.باید یه نق شهبکشیم.
مریم_چه نقشه ای؟
لبخند زدم و رو به هانی گفتم_باید خودی نشون بدیم.
هانی هم خندید و کف دستش و زد به دستم و گفت_پایتم حسابی.
_هانی بدو بریم الان مریم میرسه ها.
هانیه_خب میگفتی بیاد دانشگاه از اینجا با هم میرفتیم؟
_خونه بود گ فت حوصتت له ندارم.ب عدم بذار بره یکم مخ ما ما نت و تل یت کنه.حوصلش سر نره.