نفوذ ناپذیر

فصل هفده

دختره تو ب*غ*ل هیراد بود و صورتا شون در مقابل هم....دیگه مطمئن شدم این دختره سروان کردانی نیست....این فقش پارتنر هیراد بود....

سههریع به سههمت اون دختره که پشههت یکی از درختا مخفی شههده بود خیره شدم.....به درخت تکیه داده بود و های های دریه میکرد.....دوباره خیره شدم سمت هیراد اینا فا صله دا شت تموم می شد.....با نفرت به شون خیره شدم که جیغ اون دختر پشتیه باعث شد سریع از هم دیگه دور بشن....

- نههههههههه....نه هیراد....خواهش میکنم....الان نه....امش نه.....من تو رو نمی خوام.....دیگه به هیچ عنوان نمی خوام....اما نمی تونم راحت فراموش ت کنم.....

دریه اش شدید تر شد و داد زد:حداقل اینو بفهم....باشه این یا هر کی دیگه رو میخوای مشههکلی نیسهههت....فرقی نداره....ا ما لط فا جلوی من این کار رو نکن....هنوز برام سخته که با چشمام مرگ عشقم رو بهینم....

بردشت و با هق هق دور شد....

حالا فهمیده بودم جریان چیه....دو باره به هیراد اینا نگاه کردم...حگ کردمدختره با نفرت خیره شده تو چشمای هیراد....لهاساش رو مرت کرد و تنها راهافتاد که هیراد دفت:کجا؟ بدون اینکه بردرده سمتش دفت:فیلم تموم شد....لطفا راه بیافتید تا زودتر این ش مسخره تموم بشه....

از تعج کم مونده بود ش اخ دربیارم...فیلم؟!منظورش چیه؟!یعنی این همون سروانه؟!این دیگه چه معمای مسخره ایه؟!

دختره حرکت کرد و هیراد داد زد:تو برو من میام....

دختر شههونه ای بالا انداخت و راهش رو ادامه داد....دقیقا مثل اینکه چیز بی اهمیتی شنیده با شه....از علامت سوالایی که تو ذهنم ت شکیل شده بود اونم فقش به خاطر یک دختر اعصابم واقعا به هم ریخته بود....لعنتیا...

تازه حواس م به س مت اون میز جمع ش د....کاش میتونس تم یکی بکوبونم تو پیشههونیم.... پاک حواسههم از او نا صهه ل شهههده بود به خاطر یک فیلم هندی...حیف که اینجا همه چیز تحت نظر بود.....همون طورکه نگاهم به سمت هیراد بود که تکیه داده بود به درخت و به آ سمون نگاه میکرد تمام بدنم شد دوش تا بهینم اونا چی میگن...

وسههش حرف فردین بود: به احت مال ز یاد کارا تا دو هف ته ی دی گه راه بیوفته...منص ور حواس ت باش ه برای دذر از مرز به هیچ عنوان مش کلی پیش نیاد....با حاتم و مازن هم هماهنگ باش....مرتضههی کارای ماشههین ها و اقامتگاه اونور مثل همیش ه با توه....س اس ان فکرات رو بکن،تو با ما همکاری میکنی....اینهار تک روی بی تک روی....میدونی که اعتراض اثری نداره ولیبازم اده میخوای امتحان کن....همین...

هیراد راه افتاد....

خوب خهرت وایمیس ادی تا آخر بهینم اینا چی میگن اه....اما با س کوت اونور فهم یدم که حرفشههون تموم شهههده...خوشهه حال آروم آروم بدن هال هیراد رفتم.....بهتر از این نمی شد.....

هیراد رفت سمت مادرش....

دیگه تعقی نیازی نهود....

س رم رو چرخوندم تا دختره رو پیدا کنم....اس مش ش هزاد بود یا ش هرزاد؟اه اصلا چه فرقی میکنه....

روی یکی از صههندلی هایی نشههسههته بود که اصههلا تو تیررس نگاه پریسههان نهود....پوزخند زدم....

رفتم و روی صندلیم نشستم....شروع کردم به دید زدن مهمونی و نگاهم به ته باغ همون جا که فردین اینا نشسته بودن ایست کرد....

سههنگینی نگاهی رو رو خودم حگ کردم....نه مثل تمام سههنگینی هایی که همیش ه حگ میکردم...نه....انگار فرق داش ت....س رم رو چرخوندم تا بهینم زیر نگاه کی بودم که رسیدم به همون دختره....اما نگاهش سمت من نهود!

نگاهش به جمعیت ر*ق*صنده بود اما معلوم بود که حواسش اونجا نیست....

پشت سرش متوجه بحث دو تا مرد شدم....یکیشون نسهتا عصهانی بود و اون یکی سههعی داشههت آرومش کنه.....یکی از همون مرد میانسههال ها و همون جوونه بودن که سههر میز دیده بودمشههون....با اینکه از دور دیده بودمشههون اماقیافه هاشون رو دقیق تو ذهنم داشتم....

یکدفعه سر دختره چرخید سمتشون و نگاهشون کرد و زود بردشت....

پگ داشت دوش میداد....این دختر میتونست سروان کردانی باشه....میتونست یا نه؟ش هاید فقش یک کنجکاوی س هادس هت که هر انس هانی میتونه داشههته با شه...کاش می شد میتون ستم برم اداره تا حداقل یک عک سی ازش بهینم....اه لعنتی....

هیراد اومد سمتش و مشغول حرف زدن باهاش شد....

یک چیزی تو وجودم دفت:باید بری تا بهینی چی میگن....

بدون اینکه اون حگ رو سرکوب کنم دنهال بهانه دشتم.....

فردین نزدیکی اونا ایستاده بود و با یکی از مردا مشغول حرف زدن بود....

رفتم سمتش و ساکت کنارش ایستادم....متوجه حضورم شد اما عکگ العملی نشون نداد.....

چه بهتر....دوشم رو دادم به صحهت های اونا...

هیراد: جریانات ام ش رو فراموش کن....امیدوارم دیگه هیچوقت نیازی به تو نداشته باشم...

دختر با نگاهش داشت به هیراد پوزخند میزد....ریلکگ دفت: خداکنه...

یک مکث کرد و ادامه داد: چون دیگه حاض ر نیس تم تو این بازی مس خره هم بازیتون بشم.....

هیراد با تعج بهش خیره ش هد و بعد قه قه اش بلند ش هد.....نگاه خیلی هابردشت سمتشون....

خندش که تموم ش د رو به دختره کرد و دفت:اص لا انگار نه انگار....میدونی که چی میگم؟

دختره ساکت فقش نگاهش کرد و بردشت سمت چشمایی که داشتن نگاشون میکردن....

من اما فقش حواسههم به یک جمله توی ذهنم بود:بالاخره این دختر سههروان کردانی هست یا نه؟....اده هست پگ چرا....پگ چرا چی؟

مگه سرهنگ نگفت خدمتکاره؟چطور شده همراه هیراد؟منظور شون از بازی چیه؟برای چی این بازی رو راه انداختن؟

خدای من چقدر سوال تو ذهنم بود.....جواباشون رو کی بدست بیاره؟ دس تی رو رو ش ونم حگ کردم...بردش تم و به فردین نگاه کردم...دفت:حیف امش سامیار نتونست بیاد....اون بود مجلگ رو بیشتر از اینا میهرد تو هوا....

پوزخند زدم و با اشاره به جمعیتی که داشتن میر*ق*صیدن دفتم:دیگه بیشتر از این؟

صدای پسری از پشت سرمون بلند شد: مثلا صاحهخونه ای....پاشو مجلگ رو درم کن....خسته شدیم ماها دیگه....

با خنده اض افه کرد:دیگه دختری تو این مجلگ نیس ت که باش نر*ق*ص یده باشم....

بردش تم و دیدم که طرف ص حهتش هیراده..... با پوزخند رو به فردین دفتم:بیا اینم از این.....

فردین خندید و خیره شد به هیراد اینا و منم از اون تهعیت کردم....

هیراد رو به دختره دفت:افتخار میدید بانو؟

یک چیزی تو وجودم جوشید....داشت داد میزد:حتی اده یک درصدم سروان باشه نهاید با اون همراه بشه....

به دختره نگاه کردم....به دسههت محمدی خیره بود....یکدفعه سههرش رو آورد بالا... فرص هت نکردم نگاهم رو ازنگاهش بگیرم....چشههماش فوق العاده بود....ن گاه غافلگیرش حل شهههده بود تو ن گاه خواهش هی من... که نر*ق*ص....اده کردانی تو هستی نر*ق*ص....اده نیستی برو به درک.....مهم نیس هت....مثل تمام اونایی که دارن میر*ق*صههن پاشههو ولی اده هسههتی نه....نر*ق*ص....قیافه اش عادی بود....حگ میکردم طرفم یک خنگیه که هیچی از چشههمام نفهم یده.....هیچ چیزی از صههورتش معلوم نهود....فقش داشت نگام میکرد....

س رش رو انداخت پایین و چش ماش رو بس ت....حگ کردم داره نفگ عمیق میکشه......

هیراد دفت:چیزی شده شهرزادم؟!

پگ اسمش شهرزاد بود....الهته اده کردانی نهود....اده کردانی بود اسمش چی بود؟!

لعنت بهت که هیچوقت درست و حسابی به اسم دخترا توجه نداری....

به خودم دفتم:حالا نه به بقیه چیزاشون توجه دارم؟!

شهرزاد دفت:هیراد جان سرم خیلی درد میکنه....میشه معافم کنی؟

قهول نکرد....این خوب بود....یک نوری بود تو این ظلمات....شههاید خودشباشه....احتمالش هست....

هیراد دستش رو دذاشت رو شونه اش و دفت:استراحت کن دلم.....پگ من میرم پیش بچه ها زود برمیگردم....باشه؟ شهرزاد سریع جواب داد:راحت باش....

خندم درفت....انگار می خواست سریع از دستش راحت بشه.....یک حسی بهم میگفت این خودشه....چشمای سهزش....بعدشم بازی ای که ازش حرف میزدن.....احتمالش خیلی بالا بود....

نگاهش برد شت سمتم....ناخوداداه چ شمام رو به علامت تائید ب ستم و بعد زود روم رو کردم طرف فردین.... تا همین جاش خیلی ز یاده روی کرده بودم....او مدی و حتی یک درصهههدم اون کردانی نهود....م یدونی چی پیش خودش فکر کرده تا حالا؟

فردین دفت:خیلی باحاله این دختره....من میرم پیشش....

ب عد با لحن زنو نه ای اضههها فه کرد:فعلا آ قاشههون سههرشههون در مه و شلههههههههههههوغ....

خ ندیدم و یک ضههر به ی آروم به کمرش وارد کردم....اونم رفت سهه مت شهرزاد....

رفتم و سر جام ن ش ستم و خودم رو با پو ست درفتن پرتغالم درم کردم و تمام چیزایی رو که امشهه دیده و شههنیده بودم رو با خودم بررسههی کردم که وقت نوشتن دزارش چیزیش از قلم نیوفته....

مو سیقی تموم شد و منم که فا صله ی زیادی با صندلی شهرزاد اینا ندا شتمصداش رو شنیدم که دفت:زنددی همش یک شوخیه بزرده....این که فقش یک قضیه است....جدی تو کار ما نیست....

بعدم بلند شد و دفت:من میرم یک دوری تو باغ بزنم....با اجازتون....

فردین بلند شد و دفت:میتونم همراهیتون کنم؟

آهنگ بعدی بلافاصله شروع شد و من دیگه نمی تونستم صدایی رو بشنوم....

حگ میکردم شهههرزاد م*س* تاصهه له....داره این دسهههت و اون دسهههت میکنه....ناخوداداه بلند شدم و رفتم سمتشون....تا رسیدم بهشون رو به فردین دفتم:فردین کارت دارم....میشه باهام بیای؟

ش هرزاد س ر بلند کرد و نگام کرد.... با اینکه نگاهم روی فردین بود از دوش ه چشمم میدیدمش....

فردین دفت:باشه الان میام....

بعد رو به شهرزاد دفت:متا سفانه باید برم....در هر صورت همراهیتون باعث افتخار بود...

دختره بدون هیچ حرفی بردشت و به راه افتاد.... چقدر خونسردیش کفر آدم رو درمیاورد....

رو به فردین کردم و زدم زیر خنده و دفتم:چقدر محلت داد واقعا....من هی بهت میگم محل این دخترا نده خودت حرف دوش نمیکنی....حالا خوردی؟ بعدم بلند تر خندیدم....فردین اومد سمتم و یک پگ دردنی بهم زد که شدتخ ندم بیشههتر شهههد....فردین حرصههی د فت:به ند اون دا له رو…هر هر هر....مرض....

از خندم خندش درفت و میون خنده دفت:فکر کرده تحفه است...

چپ چپ نگاش کردم که دفت:خوب الهته تحفه که هست خدایی....

خندیدم و دفتم:ناموس دوستته بابا...

بیخیال دفت:خودش دفت بین ما هیچ چیز جدی ای وجود نداره....

دفتم:خوب اون از خودش دفته....تو نظر هیراد رو هم پرسههیدی؟اونم همین رو دفت؟

راه افتاد و دفت:برو بابا تو هم....

منم راه افتادم که یکدفعه فردین ایستاد...منم ایستادم... سریع بردشت طرفم و دفت: راستی چه کارم داشتی؟

اوه اوه اوه...خاک تو سرت که بدون فکر عمل میکنی....زود جواب دادم:کاری برام پیش اومده....بابا دفت خودم رو سریع برسونم....میخوا ستم بهینم کاری با من نداری؟

اومد طرفم و دفت:بمیری الهی ارسههیما...خوب میمیردی اینو همون جا بگی من و از کار و زنددیم نندازی؟

خندیدم و دفتم:این مهمانی سر دراز داره....نترس بازم موقعیت پیش میاد....

فردین-کی زنگ زد که من نفهمیدم؟

یکمی فکر کردم....نمی تونس تم بگم تو مهمونی....چون با یک بررس ی فیلمراحت دروغم مشههخص میشههد برای همین دفتم:قهل از مهمونی بود...دفت ش بیا کارت دارم...دیرم نکن....

فردین چپ چپ نگاهم کرد و حرصههی دفت:بیا برو....یعنی خیلی خنگی به خدا....خوب قهلش میگفتی نه در ست و سش حرف من و این دختره....بیا برو که پاک ناام یدم کردی....فردا ب هت ز نگ میزنم...اله ته ا ده کارت داشتم....فعلا....

با خنده دفتم:میخواستم ارشادت کنم نکشی به کار خلاف....

یک نگاه حرصههی انداخت و راه افتاد و رفت سههمت جمعیت ر*ق*صههنده ها...منم پشهههت سههرش.... حالا چ کار کنم؟من با ید تا آخر این مهمونی بمونم....یکدفعه یک فکری به ذهنم رسههید....با صههدایی که ته مایه ی خنده توش موج میزد،بلند دفتم:فردین بزار زنگ بزنم به بابام شاید کارش با من تموم شده باشه و در خدمتتون باشم.....ها؟

فدین یکدفعه چرخید سههمتم و دفت:خاک تو مخت ارسههیمای الاغ....همش فیلم بود؟