فصل هجده
یک لهخند موزی زدم و مثلا مظلوم نگاش کردم....اومد سههمتم و یکی زد پگ دردنم و د فت:حق ته الان بکشهه مت....آ خه بیشههعور چ کار مخ زدن من داری؟چرا انقدر دروغ سر هم کردی؟خیلی ناکسی...
چیزی نگفتم که خندید و دفت:ولی نه...ایول خوشههم اومد...تو هم کم زبل خان نیستی....
بعد تهدید آمیز اضههافه کرد:ولی ارسههیما من امشهه نتونم با این دختره حرفبزنم حسابت رو میرسم....
لهخ ند شههیطونی زدم و دفتم: باشهههه با با تو هم....چیزی که این جا ز یادهدختره....حالا این نشد اون یکی....
راه افتادیم که فردین دفت:نه لامصهه این یک چیز دیگسههت....نکنه تو هم چشمت درفتتش که نزاشتی با من....
حرفش رو نصفه ول کرد و با هیجان دفت:آره ناکگ؟
بردشههتم سههمتش و دفتم:دیونه شههدی؟بیا بابا زیاده روی کردی مخت هنگ کرده....من عمرا از اینجور دخترا خوشم بیاد....
مسخره دفت:مگه چشه؟تو چطوری میخوای بهتر از این مثلا؟ با اعتماد به نفگ کامل دفتم:یکی رو میخوام آفتاب مهتاب ندیده....
فردین پق زد زیر خنده....
من-مرض....چته؟
دسههتش رو دذاش هت پش هت کمرم و میون خنده دفت:هیچی هیچی...بیا برو....اده من از زیاده روی مخم هنگیده تو از چی قاطی کردی؟
بعد ادام رو درآورد و دفت:وای خدا آفتاب مهتاب ندیده.....جمع کن بهینم بابا....
به خ نده اش ادا مه داد و منم با لهخ ند اج هاری همراهیش کردم تا پیس هت ر*ق*ص....
رائیکا/شهرزاد...
همونطور که ص هحانه ی پریس ان رو برداش تم که بهرم براش تو اتاقش با لحننزاری رو به سودند دفتم:دعا کن سودند....
س ودند لهخند نامطمئنی زد و دفت:ریس ک بود ش هرزاد....خدا کنه فکر نکنه پات رو دراز تر از دلیمت کردی...
چرا حگ میکردم رو راست نیست؟سرم رو انداختم پایین و حرکت کردم....تو دلم آشههوبی به پا بود....ا ده اخراج میشهههدم؟وای نه....این افتضهههاح بود...مأموریتم؟خدایا خودت کمک کن....خدایا نزار با سههرافکنددی بردردم اداره....خدایا....
از پله ها رفتم بالا و آروم در اتاقش رو زدم....
صدای محکمش بلند شد:بیا تو....
نفگ عمیقی کشیدم و وارد شدم....روی تختش دراز کشیده بود....سلام کردم اما جوابی نشنیدم....صهحانه اش رو روی میز مطالعه اش دذاشتم و سر پایین دفتم:کاری ندارید خانم؟
بعد از چند ثانیه سکوت دفت:وایسا کارت دارم....
قلهم ریخت...چشمام رو آروم بستم و نفگ عمیقی کشیدم....
پریسان آروم از جاش بلند شد و به سمتم حرکت کرد و با همون صدای محکم و با اقتدارش ادامه داد: یادم نمیاد همچین اجازه ای بهت داده با شم که دی ش اون طوری ظاهر بشی....
ضههربان قلهم رفت بالا....فقش و فقش از ترس خراب شههدن مأموریتم نه چیز دیگه....
داد زد:اجازه داده بودم؟
با صدای لرزون که عادی باشه دفتم:خ..خ..خانم....
زود دفت:هیههههههههگ....هیگ حرف نزن....تا وقتی حرفم تموم نشده نمیخوام صدات رو بشنوم....سرخود برای خودت تصمیم میگیری آره؟فکر کردی این جا خونه ی خاله س ت و من خاله ات؟از کی تا حالا تو خونه ی من ش ما برای ما تصمیم میگیرید؟کی به تو دفته که تو تصمیم های من دخالت کنی؟
خدا لعن تت ک نه هیراد....از زمین پاک شههی....ام یدوارم به زمین درم بخوری....خواستم حرف بزنم که داد زد:خفه شو شهرزاد....خفه شو....حتی اده به درخواست پسر خودمم بود صاحهکارت من بودم....اجازه درفتنت کجا رفت؟
بلند شد و با فریاد دفت:همین الان میری و ساکت رو میهندی و دورت رو دم میکنی....تو اخراجههههههههههههی....
آوار خراب شد رو سرم....راه نفسم درفت.....همه چی تموم شده بود....همه چی.....به خاطر پسههرک عوضههی خودخواهش....به خاطر اینکه اون راحت باشه.....وای خدا ماموریتم....
با صدای لرزون و التماس دونه دفتم:خانم پریسان خواهش میکنم...
میخوا ست حرف بزنه که اجازه ندادم و ادامه دادم:تق صیر من نهود....آقا هیراد دفت با خودشههونه....من رو مجهور کرد....من دفتم شههما اجازه نمی دید و اخراجم میکن ید ا ما د فت اده کار منو ان جام ندی اخراج میشههی.... ما مان اخراجت نمیکنه.....من دفتم بیخیال من ب شن....خانم پری سان من به این کار احتیاج دارم...
ریلکگ دفت:برو دسههت به دامن خودش شههو....وقتی حرف اون رو بیشههتردوش کردی برو تا خودش د ندت رو جمع ک نه....از خو نه ی من برو بیرون....دیگه هم چک و چونه نزن....دختره ی خیره سر....
یکدفعه در اتاق باز شد و هیراد وارد شد....دوست داشتم لهش کنم....عوضی اشغال....همتون بمیرید....هم تو هم اون ملیکا و هم این مامانت....
بی حوصله رو به پریسان دفت:چیه اول صهحی صدات رو انداختی رو سرت کلم رو پوکوندی...اه...
بعد س رش رو چرخوند و نگاش رو من متوقف ش د....خیره نگاهم کرد و من نگاهم رو ازش درفتم....آرزوی مردش رو داشههتم....دیگه فرقی نمی کرد قراره چی بشه....هر چی بشه بدتر از این که الان شده نیست....رائیکا برات متاسفم که عرض هه نداشههتی حتی یک هفته تو این خونه دووم بیاری....واقعا برات متاسفم....
حگ کردم راهی نمونده....مثل اون شهه نفرین شههده....صههورت خونی بابا اومد جلو چ شمم.... سرش که روی پاهای کوچولوم بود و پیراهن خاک ستریم رو پر خون کرده بود....یاد ا شکایی افتادم که از چ شمام می ریخت روی دونه های سفید مثل دچش که مزین به خون انگشتام شده بود....صدای نفگ های بریده بریده اش و لهخند کم جونش که بزور رو لهش جا درفته بود.....یاد این اف تادم که د فت:فرار کن با بایی....رائی کا هیچو قت نزار ای نا بدبخ تت کنن....برو.....بدو دخترم....بدو الان میرسن.....
یاد این افتادم که دریه ام شههدید شههد و زیر اون بارون با لرز جیغ زدم:هیچ جانمیرم بابایی....اده نیایی نمیریم....
یاد این افتادم که لهخند زد و دفت:بابایی اده بری اون عروس هک مو زرده روبرات میخرم....همونی که لهاس قرمز تنشه....
یاد این اف تادم که با در یه جواب دادم: با با تو خوب شههو... به خدا نمی خوامش....من لادنم رو دارم....همون که کچ له...همون که ل هاس عروس تنشه....بابا من اونو بیشتر دوست دارم....بابایی بیا بریم خونه....
یاد این افتادم که دفت:جون بابایی برو....اده دوسههتم داری برو.....رائیکا بزار راحت ولت کنم....
یاد این اف تادم که دفتم: با با به خدا دی گه هیچی نمی خوام.... نه دوچرخه میخوام....نه اون پیراهن صههورتی پفیه رو میخوام....نه اون سههاعت باربیه رو میخوام....بابا تروخدا.... اده دخترت رو دوست داری....
یادم اومد با دستایی که به خون پاکش مزین شده بود از موهام درفتتم و موهای طلاییم قرمز شد....
یادم اومد ب*و*سه ی آروم و سردش روی دونه ام نشست....
یادم اومد که نمیدونستم آخرین لحظاتی بود که بابا داشتم.... نمیدونستم که تا چند دقیقه دیگه یتیم می شم....نمیدون ستم که اده میدون ستم جواب ب*و* سه اش رو با بارون ب*و*سه هام میدادم.....از ترسم یادم رفته بود.....
یادم اومد که بابا نفگ هاش خش دار شههد و من جیغ زدم....مثل همون موقع هایی که مامان وقتی بابا اینطوری میشد جیغ میزد.....
یادم اومد که وقتی یکم بهتر ش د س رش رو از رو پام برداش ت و داد زد:رائیکابهت دفتم برو....بهههههرو مگه نه دوست ندارم....
یاد این افتادم که یهویی از جام پریدم و با دریه قدم قدم عقهکی رفتم و با هق هقم که با سکسکه مخلوط شده بود،بابا بابا میکردم....مگه چیزی بدتر از این بود که بابا دوستم نداشته باشه؟
یاد این افتادم که دویدم تا بابا دوستم داشته باشه.....
یاد این افتادم که صدای دلوله پیچید تو اون خیابون منحوس و بابا که با کمک دیوار برام بلند شده بود تا فرار کنم نقش زمین شد و خون قرمزش آب بارون رو رنگ کرد.....
یاد این افتادم که جیغم باعث ش هد که یک درد خیلی بد رو تو بازوهام حگ کنم....خیلی بد.....
یاد این افتادم که با تمام توانم جیغ زدم و افتادم رو زمین.....
یاد این افتادم که بابا سههرش رو به سههختی بلند کرد و به من که زیاد دور نهودم نگاه کرد و دفت:رائیکههههههههههههها ...بابههههههههههههههایی .....
بلند شههدم که بدوم طرفش که با صههدایی که پر از بغض بود،با تمام توان باقی موندش داد زد:بههههههههههههههرو.....
یاد این افتادم که با دریه دویدم....دویدم و از بابام دور ش دم....از زنددیم دور ش هدم و تنهاش دذاشههتم.....با اون بازوی تیرخورده و خونیم....با اون بی جونیم....با همه ی خسههتگیم دویدم.....بابا هیچوقت داد نمیزد....پگ حالا که داد زده بود حتما چیز مهمی بود که باید اجرا میشد....
یاد این افتادم که صههدای داد بابا رو شههنیدم که دفت:امیدوارم خدا انتقام اونتیری که به اون بچه رو زدید ازتون بگیره.....
یادم افتاد اونجا برای اولین بار کلمه ی انتقام رو شنیدم و سعی کردم هیچوقتفراموشش نکنم.... یادم اومد که چقدر ترسیدم اون ش....
با اون بچگیم میدونسههتم که دیر اونا بیوفتم یک اتفاق خیلی خیلی بد می افته.....
یادم اومد از هولم پام پیچ خورد و افتادم تو جوب کنار جدول که تا نصههفه از آب بارون پر شده بود.....
یادم اومد صدای تیر صدای بابام رو قطع کرد....
یادم اومد تو اون جوب پر از آب نزدیک خونمون از سههرما میلرزیدم و از دریه نفگ کم می اوردم.....
یادم اومد که از ترس صدای سگ سرم رو میهردم زیر آب که یک وقت نهیننم!
یادم اومد هر کاری کردم تنها چیزی که خوب نش هد همین ترسههم از س هگ بود.....
یاد این افتادم که نتونس تم به قولی که به خودم و بابا داده بودم وفا کنم.....قولی که انتقامش رو از هر چی آدمه خلافکاره میگیرم.....تا وقتی که عمرم اجازه بده.....
ا شکام سرازیر شد.....یاد بابا تنها چیزی بود که میتون ست سد این چ شمای لعنتی رو ب شکنه....من نتون سته بودم....برای اولین بار شک ست خورده بودم و حگ میکردم پیش بابا شههرمنده ام....بابا من تمام سههعیم رو میکنم....کمکم کن....خواهش میکنم بابایی....هنوز برای این که پیش وجود نازنینت شرمندهبشم زوده....به خدایی که میپرستیدی زوده.....خدایا چرا؟چهههههههههههرا؟ صدای هیراد تو اتاق پخش شد:قضیه چیه؟
پریسان داد زد:قضیه چیه؟ سوال مسخره ای بود هیراد....قضیه سرخوددری تو و این دخترست....ق ضیه اینه که فکر کردید میتونید هر غلطی خوا ستید انجام بدید و هیچی نشههنوید....قضههیه اینه این جا قانون داره و شههما قانون شههکن بودید.....قضیه اینه که قانون شکن تو خونه ی من راه نداره....قضیه اینه که این دختره اخراجه.....بره به جهنم.....
هیراد با پوزخ ند د فت:این که بخوام خودم برای زنددیم تصههمیم بگیرم خود سریه؟
یکدفعه داد زد:اده آره باش ه....باش ه من خود س رم....یادتون باش ه قولتون رو ندید درفتید.....خود ملیکا دفت که نمی خوام پگ باید تمومش میکردید اما حالا....مادر من این دختره اخراج بشههه معنیش اینه که منم دیگه تو این خونه راه ندارم...ما همدیگه رو میش ناس یم اما اینجا دیگه خونه ی من نیس ت اینجا فقش خونه ی پریسانه.....پریسانی که اسم مادر منو یدک داره!
پریسان ریلکگ روی مهل تک نفره اش نشست و دفت:یادم نمی یاد هیچوقت تصههمیمم رو اجرا نکرده باشههم....توام هر دوری میخوای بری برو....همتون مثل همید....
هیراد به سههرعت از اتاق خارج شههد و در رو به شههدت روی هم کوبید....منم بدون معطلی با دو از اتاق خارج شدم.....
دا شتم میرفم سمت پله ها که د ستم از پ شت ک شیده شد و برد شتم و سینه بهسینه شدم با هیراد.....حالم از وجودش بهم میخورد.....تمام نفرتم رو ریختمتو چشمام و بهش زل زدم....هیچی نمی دفت.....دستم رو با شدت از دستشدرآوردم و دفتم:کارتون تموم شد؟واقعا مر سی که بدبختم کردید....هیچوقت نمی بخشمتون که باعث شدید از کارم بیکار بشم....
بردشههتم که برم که آروم دفت:آماده شههو....میریم شههرکت من.....از امروز تو اونجا کار میکنی.....
ای ست کردم.... سنگوپ....چ شمام درد شد...کم کم لهم به خنده باز شد و آروم با صدایی که یک کور سویی امید داره دفتم:چی؟ دفت:همین که شنیدی....از امروز تو شرکت من کار میکنی....