ارباب زاده مغرور من

فصل چهارده

نا مطمئن نگام کرد.با اون صــورت چروکیش.با اون چشــمای افتاده اش..یک خالکوبی هم رو رو چونه اش داش ـت قدش بلند اما خمیده بودمعلوم بود از نژاد عربه همینم

باعث میشد نفهمم ارتباطشو با ارباب شما کجا و عرب کجا ...

_:برو اون زنتم بردار بیار..تو حضور اون میگم ایل و تبارش چه حیوونین همینطور که داشتم میرفتم تو خونه امون به خودم فکر کردم..به ب گیام.

ی سنا خودش میدونه.مگه می شه یادش نبا شه اونروزو..اون روز که بی هوا اومد تو اتاق پدرش .همون روز ..

ارباب فرستاده بود دنبالم 16سالم بودیک پسر 16ساله بی پناه با کلی انک روپی شونی.گ*ن*ا*ه مال مادرو من م سئول تاوان دادن..ارباب م ست بودحرفای زشت و رکیک

میزد بهم.هی ی نمیگفتم پوستم حسابی کلفت بودداشت راجع به مادرم حرف میزدو من خم به ابرو نیاوردم...حرفاش تکراری بودو من عادت کرده بودم لباس ـام ودردید با شــلاق میزد رو پشــتم..من نعره میزدم جیغ میرم..گریه میکردم..التماس میکردم...اومد..خوا ست بهم د ست درازی . کنه.میخواست لهم کنه..میخواست دیگه حتی ادم نباشم

ا ارباب ..تموم خم زبونای مردم یه طرف و کارای تو با من یک طرف...دیگه ام ید نداشــتم...اون قد جیغ کشــ یده بودم که حنجره ام میســو خت..ا ما اومد...فرشته من با دهن باز اومد..یه فرشته کوچ

ولو 7- 6س ـا له... با اون مو های پریشــونش...ار باب تا دیدش حم له کرد سمتش...کتکش زد..منم لبا سامو تنم کردم...رفتم سراغش..بی حال گو شه اتاق افتاده

بود... لب و دهنش خون بودو من با وجود ح قارت ب*غ*لش کردم...گر یه کردم...پناه یک پســر یه ب ه بود که پا به پام گریه میکرد.من ارومو اون با لج...اخرم ملیحه اومدواونو برد با خودش...

چه کردی ارباب که هنوزم زخمام خوب نش ده..دلت نس وخت..به بی پناهیمرحم نکردی دلت نسوخت برام وقتی من حتی جا برا خوابیدن نداشتم.

اشــ کامو پاک کردمو رفتم تو ا تاق..یســ نا با ترس ن گام کرد..م یدونس ـت عصــبانیم.اما من الان خالی بودم..از اینهمه...با رحمی گ*ن*ا*ه پدرو با دخترش حساب کردم خواستم برم

دردمو تســکین بدم با زدنش .رفتم طرفش.اما لرزیدبا التماس نگام کردو من اروم شدم..زن من همون فرشته نجاتم بود که تنهام نمیذاشت

بهش محل ندادم با لحن ســرو یخی بهش گفتم دنبالم بیاد تا معرکه ای که ای پیر زنه گرفته رو تماشا کنه

_:حق حرف زدن نداری یس نا فهمیدی یک قطره اش ک از چش ات بیاد پایین من میدونمو تو.به اندازه کافی داغون هستم ..نذار سرتو خالیش کنم فقج مظلوم نگاه کرد.و من خلع سلاحم تو نگاهش...بهش محتاجم ...

رو روفرشــی های کنار اتاق نشــســتیم..ننه حســن با نفرت نگاهمون میکردبا خشــم.با یک عقده کهنه اما عمیق. حتما ارباب گولش زده بوده..اما هر چی فکر میکنم میبینم

ارباب هیچ ربطی به دختر اهوازی که از تبار عری هم هســت نمیتونه داشــته باشه.

پس چی بود.زنم با ترس نگاهشو بین منو ننه تقسیم میکرد..با ترس...با غصه ننه-مرد باشو بعد از شنیدن گذشته پر درد من بروهم خودت هم زنت نمیخوام اخر عمری اینه دق داشته باشم.نمیتونم فراموش کنم.نمیتونم ببخشم بلاییو کهایل

و تبار زنت سرم اوردن.پس بشنو برو

-_:مرده و قولش..من با دهنم حرف زدم.

ننه- وســج حرفام حق ســوال کردن ندارین گوش بگیرید تا بفهمید خودم میگم..میگم تا ببین ید وارث شــی طان ک یان. اون پیر ز نه.. مادر بزرگ این دختره..پدرش مادرش...همشون وارث ابلیسن.

یسنا اخودشو کشوند کنارم میدونستم کفیه نگاش کنم خودشو ب سبونه به من .میدونست..میدونست وقتی درباره کارای بد پدرش میشنوم..چقد گرگ میشم چقد بی رحم میشم.علاقه

ام یادم میره و میشم همون رحیم پر نفرت قدیم

_:یه دختر معمولی بودم..با قیافه نمکی و ابرو های پیوندی چ شمای ک شیده و دختر ب شیر خان عزیز کرده پدر و مادر .ریش سفید قبیله بود.اما پولدار نبودیم اصلا

پول اهمیتی نداشت وقتی ارزش یه تار ریش پدرم اندازه یه ابادی می ارزید

با مادرم رفته بودیم تهران.خونه خاله ام که با یک پسر قرتی ازدواک کرده بود..با یک پســر غیر عرب .طرد ش ـده بود اما پدر من گه گداری اجازه میداد ما به دیدنش بریم..که کاش نرفته بودیم

داش تم تو س قا خونه ش مع روش ن میکردم که دیدمش..داش ت با اتولش ور میرفت .دیدمش.با موهای روغن زده.از ســبیلاش میشــد فهمید اقازاده اس.با لبخند داشتم نگاش میکردم

که اومد جلو و خودش بهم معرفی کرداسمش شاهین بودطبیب بود فرنگ رفتهبود اقاق بود. تو همون یک ساعت کل شجره نامه امو فهمید.من خیلی جسور بودم.اصلا مردو

زن برام فرق نداش ـت با همه حرف میزدم..پدرم بی غیرت نبود اما وقتی دید حرف تو گو شم نمیره باهام کاری ندا شت. سو ا ستفاده هم نمیکردم..بالاخره عرب بودو غیرتش..خون

ریختن براشون کاری نداشت وقتی پای ناموس در میون بود

خیلی زود باهاش اخت ش ـدم.خیلی زود باهاش کاباره رفتم..از ر*ق*ص چیزی سرم نمی شد اما اینکه مثل خانوما باهام رفتار میکرد خو شم میومدو در برابرش خلع سلاب بودم ...

10روز تهران بودیمو من شیفته شاهین شدم.دلم میخوا ست باهاش عرو سی کنم.برام مهم نبود طرد میشم..فقج اون مهم بودو اون ..

یک ماه از برگ شتنمون گذ شتو من دیدمش..دوباره دیدمش..گفت میخواد بیاد خواس تگاریم..میخواد باهام عروس ی کنه..گفت خانوادش راض ی نش دن از دهات زن بگیره..خودش اومده..اون گفتو من دوباره اتیشی شدم .

مادرش با اتول س ـاتنی مانتالی اومد دهمونو منو تهدید کرد گفت بهم پول میده.با پدرم حرف زد گفت ابادیمونو غرق پول میکنه فقج ما دســت از ســر پسرش برداریم.پدرش حرفی

نمیزد..فقج راه به راه پ یپ دود میکردو من از ش از اون ن گاه وقیحش متنفرشدم..پدرم مخالف بود بدتر شد.دعوا شد..کتک خوردم.اما ازدواک کردیم . تو همون ابادی مش غول کار ش د.پدرم کوتاه اومد..خوش بخت بودم.بزرگترینغصه ام این بود که هنوز ب ه دار نشده بودیم.شاهین وقتی گریه میکردم دعواممیکرد.میگفت

ب ه نمیخواد.اما من گوشم بهکار نبود.پدر نذر کرده بود اگه ب م بشه یک سوم محصــول زمینو به فقرا خیرات کنه...بعداز دو ســال خدا دو پســر دوقلو بهم داد..یکی از

یکی ملوس تر..هر چند

سیاه سوخته..اما عزیز بودن..شبیه شاهین نبودن.اسمشون حسن و حبیب بود همه چیز از اون روز نحس شـروع شـد...حسـن و حبیب 8ماهه بودن داشـتم جاشونو عوک میکردم و شاهینم داشت کتابای پزشکیشو ورق میزد که در زدن شاهین خودش رفت دم درو نزدیک یکساعت بعد برگشت

_کی بود شاهین چکار داشت نگاهشو ازم دزدید فهمیدم یه خبری شده.

شاهین-هی کی ..

_:مگه میشه ...یکی بوده حتما

_:-از طرف خونواده ام اومدن

منتظر نگاش کردم یک چیزی ته دل نگران بود

_:-حال خان جون خیلی بده میخواد قبل از مرگش منو ب ه هامو ببینه ...

فهم یدم من هنوزم برای اون خونواده وجود خارجی ندارم... با بغض ن گاش کردم

_:توبخوای من نمیرم

بگو نرو من نمیرم.بغض نکن. مثل اینکه میخواد تقســیم ارث کنه..میدونی که تموم شروت پدریم مال خان جونه.ما هم میتونیم از این وضع

خودمونو نجات بدیم. یکتکونی به زندگیمونو به وضــعیت اینجا بدیم..دارو بخریم.لوازم پزشکی بخریم

میدونستم تصمیمشو گرفته و داره اسمون ریسمون بهم میبافه.

_:من چی.نمیشه که ب ه ها رو تنها ببری

_:نگران ن باش عزیزم.دا یه با ران نده او مده.اون خودش منو شـــاهرخو بزرگ کرده.دخترشم اورده..اگه نمیبرمت به خاطراینکه میخوام حرمتت حفظ شه بدی شــاهر به این بود که اگه تصــمیم به کاریم میگرفت خودمو میکشــتمم نمیتونستم از اون تصمیم برش گردونم..ب ه بودم خام بودم و فکر میکردم دارم از خود گذشتگی نشون

میدمو اینجوری عزیز میشم..هم جلو شاهر هم خونوادش.

اونشب تا صبح کنار شاهر گریه کردمو شاهر منو سمت خودش کشید. از این رفتن شاهر بوی جدایی میومد

وقتی با ب ه ها رفت تازه فهمیدم چه غلطی کردم. ســینه ام رگ میزدو من گریه میکردم ب ه هامو به امون خدا فرســتادمشــو برن چقدر پدرم ســرزنشــم کرد..باهاشون مشورتم

نکرده بودم.شاهر زنگ زد به تلفن خونه و خبر رسیدنشونو داد یک ذره قربونصدقه امم رفت..اما مرغ دلم اصلا خیال کوتاه اومدن نداشت

یک ماه از رفتن شاهین میگذ شتو چند روزی بود ازش هیچ خبری نبود..من بافکر اینکه خان جون حالش بد ش ـده خودمو اروم میکردم...دو هفته صــبرکردیم..اخرشبابابای خدابیامورزم

ش ـالو کلاه کردیمو رفتیم تهران..خان جون حالش خوب بود.ش ـاهر برادر ش اهینم که تو ش مال به مایملک پدرش رس یدگی میکردو بعد از ما عروس ی میکرد برگشته بود سرکارش.اما

خبری از شاهینو ب ه هام نبود.نه پدرش حاضر بود با ما صحبت کنه نه مادرش تا یه روز انقد جیغو داد کردم که پدرش با گریه گفت شــاهینو ب ه ها داشــتن میرفتن ش مال به املاک س ر بزنن تو راه گردنه حیران تص ادف میکننو میرن ته دره..جنازه هاشون

سوخته و اصلا نتونستن پیدا کنن پدر سکته کردو من فقج جیغ کشیدم

حال ننه حسن داشت بد میشد..به یسنا نگاه کردم ..خانم دل نازک من دوباره صورتش خیس بود از اشک..ارباب به اون بی رحمی این دختر کوچولو به کی رفته بود که انقد دل نازک بود

تا خواستم یه چیز بگم ننه نذاشت.حال پیرزنه بد نشه خوبه

_:چند روز مری ضخونه خوابیدم..انقد به صورتم چنگ انداخته بودم خراشیده شــده بود..تازه معنی لباس مشــکی خونواده رو فهمیده بودم..تازه معنی حال خراب مامانشو فهمیدم..چقدر

شاهین مظلوم بود..تو این 4-5 سال زندگی ع صبانیت شو ندیدم..من ع صبانیمی شد گای به سینه اش م شت میزدم..دعوا و داد و قال میکردم اما اون همی شه اقا بود...بمیرم براش..خیلی

مظلوم بود..چقد احمق بودم فک میکردم سرم هوو اورده..خوا سته سرم کلاه بذاره.دلم به حال مادرش سوخت.دیگه حرف نمیزد..نگاهش خیره بود..بمیرم برای ب ه هام تنها

تفاوت حســن و حبیب یه خال بزرگ رو رون و باســن و بین دو تا کتف حبیب بود..وگرنه هیچ تفاوتی نداشــتن..الانم که با هم.بمیرم براتون مادربمیرم برای نگاهت حسن حبیب

لجباز بود اما حسن اروم بود.وقتی باهاش حرف میزدم نگام میکردبمیرم برات حال ننه بد شده بود...ا صلا و ضعیتش خوب نبود..لبش کبود بود...اینم مادره بعد از 30 سال هنوزم به یاد ب ه های چند ماهه مرد شه...اون از اون زنیکه که منو پس انداخت

یسنا-نرفتین دنبالشون..نرفتی جای تصادفو ببینی

ننه-چه جور میتون ستم برم..مگه با من حرف میزدن که به من بگن کجا بود.هر چقد التماس کردم هی ی نگفتن..فقج پدرش گفت برو دنبال زندگیت پدر خودمم سکته کرده بوددخترش

به بیس ت س ال نرس یده بیوه ش د...میدونی چقد برای عربا س نگینه دختر بی شوهر.ما برگشتیمو من هنوز با نگاه حسنو با صدای گریه های حبیبم میخوابم _:خال حبین خیلی بزرگ بود

این یســنا انگار تا پیرزنه رو نکشــه دســت بردار نیســت..میبینه حالش خوبنیســتا..هی میپرســه.گاوم دوباره زایید از اینجا باید برم..دوباره خونه به دوششدم..دوباره

بدبختی..تازه داشتم رنگ ارامشو میدیم

رو رون پاش ا ندازه یک تومنی بود یه خال دراز قهوه ای کمرنگم بین دو تا کتفش یه خال گردم رو باسنش

یسنا یهو از جا پرید این دختره هم جنی شد ...پیرهنمو زد بالا .

چه غلطی میکنی یسنا نمی بینی ننه اینجا نشسته

من که پدر مادر نداشتم این چیزا سرم میشه تو که خیر سرت ننه و دایه و انتر و پنتر داشتی که

انگار داشتم تو گوش خر یاسین میخوندم .

یسنا-پشت کن رحیم

_:داری عصــبانیم میکنیابشــین دیگه.اه یه روز نمیذاری من مثل ادم باهات برخورد کنم

مثل سیریش چسبیده بود..خون خونمو میخورد

اخرشــم یه داد بلند کشــیدمو..دســتمو بردم بالا ولی نزدم عین ب ه ها بغض میکردو من دلم میلرزید...ل*ب*ا*شو غن ه میکردو من دلم اب میشد _:میخوام خالتو ببینم ..

_:خال منو میخوای چیکار