فصل پانزده
دوباره ا شکاش سرازیر شد..فهمیدم باهاش بد حرف زدم. ننه ح سن انگار تواین دنیا نبودپا
سر رفت تو حیاد منم پیرهنمو کامل در اوردم
_:بیا در اوردم بغض نکن.
خواستم مهرسکوت رو به لباش بدوزم که نذاشت...داشت خال پشتمو بررسی میکرد منم م ثل حب یب خال خالی بودم یهو گر گرفتم..زبون زد به خالم .
دیوانه..تو خونه مردم... 19سالشه
اما هنوز بزرگ نش ـده..من فدای کوچولو بودنش که اگه نبود منم نبودم.رحیم محتاک دستای کوچولوشه .مثل ب گیاش همه کس رحیمه...رحیم برا هر کس نجس بود برای یسنا فقج رحیم بود..
از ارباب کلی کتک خورده بودم اونم با شــلاق مهتریش به جونم افتاده بود..از مالش دزدی شــده بود اونم خیلی کم همه میگفتن کار رحیمه و ارباب افتاد به جونم.کارمن نبودبعدا دزدش معلوم شد..گریه کردنو فراموش کرده بودم خیلی وقت بود دیگه گریه نمیکردم..داشــتم کنار جوب اب زخمامو میشــســتم که اومدموهاشو بافته بود..یه کلوچه تو مشت کوچولوش بود که تو دستاش له شده بوداولش دعواش کردم بره پی کارش.دوست نداشتم یک ذره ب ه دلش به حالم بسوزه...یه ذره ب ه دلش به حال یک مرد
20ســاله بســوزه برام افت داشــت دعواش کردمو نرفت اما چشــماش بارونیشـــد.نم یدونم چه حکمتی بود که از همون اولم نمیتونســتم اشــ کاشــوببینم.مهربون نشدم فقج کوتاه
اومدم هی ی نگفتمو خودش اومد رو پام نشــســت زخمای رو صــورتمو ناز کردهمون کلوچه له شده که با عرق دستش خیس شده بودو گذاشت تو دهنمو اون شد خوشمزه ترین کلوچه
عمرم..نوازشش مادرانه بود..و من با ولع مهربونیاشو می شیدم.نگاهش بغض داش ـت گفت از پدرش بدش میاد میدونســتم دروغ میگه من که ب ه نبودم .
همسنو سالای من اون
موقع چند تا ب ه داشــتن..اما برام لذت داشــت.لبخند نزدم..میخواســتم اون محبت کنه و من فقج سیر شم خودم مهربونی نداشتم که خرک چشمای نازش کنم
یسنا-کجایی رحیم
مجال حرف زدن ندادم.ومهرســکوت رو به لباش دوختم ..از چشــمای جمع شدش معلوم بود دردش میاد .
_:تا تو باشی اینجوری نگام نکنی ..
خندید.منم ل*ب*ا*م کش اومد..لبخند زدم
تو نگاهش غرق بودم که یه صــدای گرومب مانندی از تو حیاد اومد.نفهمیدم چه جوری رفتم تو حیاد.
ننه حسن کف حیاد پخش زمین بود..با لب و صورت کبود.
یسنا یکسره جیغ میکشید و من مدام از این طرف به اون طرف میرفتم ببینم چهجوری میتونم کولش کنم.ببرمش بیمارستان..کاش انقد اصرار نکرده بودم.تف به ذاتت ارباب
که ببین با این پیرزنه چکار کردی که اینجوری با یاداوریش پس افتاده.
به کل بیمار ستان تو ضیح دادم بدبختا حق دا شتن ننه ح سن حالش خوب بود دوباره افقیش کردیم .
تازه بعد دوساعت یاد یسنا افتادم که عین ننه مرده ها یه گوشه واستاده بودوگوله گوله اشــک میریخت.کنارش واســتادم با تخیر گفتم گریه نکنه.دیگه از اینهمه ناز
نازی بودنش دارم خسته میشم.بابا تحملم یه حدی داره..میدونه به صداش زر زرش حساسم بازم یه ریز اب غوره میگیره.میبینه اعصاب ندارما
شب برگشتیم خونه.تو همین چند ساعت یک بسته سیگار دود کردم. تا این سر درد لعنتی اروم ش ـه .دلم ب*غ*ل یســنا رو میخواد..میدونم خســتس گیج خوابم..اما الان تسکین
دردمه..ت سکینه..کنار اونه که یادم میره کی ه ستم..یادم میره بدبختیامو .. سرد بودنم یادم میره..که نطفه گ*ن*ا*هم یادم میره بودنم یادم میره
گاهی فکر میکنم اگه خودم جای یسنا بودم اصلا دلم نمیخواست با یک سگ همخواب شم..همین فکر باعث میشه تا نتونم .تا نخوام
این روزا چشــمام یادشــون افتاده باید گریه کنن.باید اشــک بریزن..اشــک تو چش مام میخوش ه و من یاد میفته که بدون لباس بودن در برابر چش مای وقیح مردم روستا چقد سخته.یادم
میفته اونروزو که خونه ارباب بزم و ج شن بر پا بود.یادم نمیاد به خاطر جی اماچند تا مرد داشتن کباب درست میکردن ..منم یه گوشه واستا ده بودمو داشتمنگاهشون
میکردم.چند تا گربه هم دور منقل جولون میدادن بلکه یه تیکه گوشت گیرشون بیاد
لحظه اخر یکی از خدمتکارا چند تا تیکه کباب براشــون پرت کردو منم خودم به اون گوشتا رسوندمهیچ وقت یادم نمیره.موفق شدم یکی از اون گوشتا رو به چنگ بیارم.اخه
دور تر از گربه ها پرتاب ش ـده بود..همون خدمتکار همون یک ذره گوشــتو ازچنگم در اورد داد به گربه ها..من اونروز تا شب گریه کردم ..
دستشو گذاشت دو طرف صورتم ..
_:خوب میشه رحیم...من میدونم ..
چه خوب که ادما نمیتونن فکر همدیگه رو بخونن _:خدا کنه خانومی..چرا نخوابیدی
_:خوابم نمیبره ...
_:با اینکه از دستت حسابی شکارم اما بیای کنارمو خستگیم در بره ..
_:چرا..من چکار کردم ..
_:حق نداری گریه کنی اونم جلو چشم صد تا غریبه فهمیدی هی ی نگفت ..
_:دستام بگیر بذار حست کنم ...
شیطون شد..از اون نگاه های جان سوز بهم انداخت....و بازم ما شدیم
...
_:رحیم
-...
_:رحیم باهام قهر نکن
_:قهر نیستم..خستم میخوام بخوابم
_:میدونم دلخوری.بخدا من حواسم بهت بود
_:ساکت شویسنا حوصله ندارم
_:رحیم یه چیز داره اذیتم میکنه..میترسم بهت بگم عصبانی شی ...
_:پس نگو
میدونس تم دل کوچولوش طاقت نمیاره و میگه از دس تش عص بانی بودم بدتر شدم..نمیدونم حوا سش کجا بود...میترسم هی ی ن شده ازم زده شده با شه و مجبور شده باشه
گفتو من بازم نفهمیدم چکار میکنم..بازم دستم پیش رفت بازم دیونه شدم..اون از خال رو با سنم گفتو من فهمیدم...اون منو اینجوری که ه ستم نمیخواد..اون از نجس بودنم
رنج میک شه و میخواد منو ببینده به ریش ننه ح سن.اون از من بدش میاد از این ننگ بدش میاداونم منو دوست نداره.
زدمش.دست خودم نبودتوقع نداشتم...توقع نداشتم که منو اینجوری نخواد بازم سیگار..حسابش از دستم در رفته..بازم دود.
.اتاقمون پر از مه شده یسنا میون اشکاش خوابش برده و رحیم بازم تنهاس .
ک سی میخواد این تنهایی تموم شه..کی می شه یادم بره این ننگو..این بی ن شون بودنو.دلم میخواســت ..تا خر خره مشــروب بخورم تا دیگه یادم نیاددســتمو سوزوندم.یسنا
چه گ*ن*ا*هی داره اگه من نجسم اون چکار کنه اگه من نمیتونم ادم باشم
بغض دارم.میخوام به اندازه بیس تو نه س ال زندگی گریه کنم..گله کنم.کجاس عدالتت خدا.اصــلا هســتس؟منو یادت رفت.تو هم عارت میاد باهام حرف بزنی.منو بکش منه
حیونو بکش که زورم به یک طفل معصــوم رســیده..که همش مســبب تموم اشکاش منم..منه احمق..منه تنها
جی تومن دیدی که تنهام گذاشــتی هان چکارت کردم منو نمیبینی هان...من خواســتم نطفه گ*ن*ا*ه باشــم...هق هقم بلند شــد و دو تا دســت کوچولو دوباره پناهم شداشکامو پاک میکردم
من صورتشو گلگون میکردم جای انگشتامو مهرمیزدم .
_:ببخش خانمی.ببخش منو یدونه من ببخ هســتی من.تو گریه کنی من اتیش میگیرم تو گریه کنی قلب رحیم دیونه میشه مهرسکوت و دوباره هرم گرما رو ریخت تو وجودم
برام لالایی خوند.برام مادر شــددامنش خیس از اشــکای منو من پر شــدم از محبت اون.دســتای کوچولو تو موهام می رخید و قلبم یه خج در میود پمپاژ میکرد..سرمو
گذاشتم رو سینه اشو بالاخره خوابم برد
این دختره ســرتق ول نمیکنه..تا به روش میخندم دوباره شــروع میکنه.والا از ترس دیگه نمیتونم بهش نزدیک بشم..دوباره شده همون دختر تخس قدیما .
یک ساعته تو اشپزخونه معلوم نیست داره چیکار میکنه
_:چیی شد ی سنا..بیا دیگه دختر..یک چیز بیار بخوریم بخوابیم فردا باید بریم پیرزنه رو از مریضخونه بیاریمشا
_:اومدم ...
رنگ و روش ح سابی پریده و مهتابی شده بود...دوباره عادت شده بود..باید فردا صبح زود برم دکون میرزا رضا براش جیگر بخرم..جون نداره اصلا.
دو سال از یکی شدنمون میگذره و هنوز خبری از ب ه نیست. میدونم هر چی هست مربود به گذشته منه ...
_:ببینم دستتو ...
ی-...
_:باز که دستتو سوزوندی..کی میخوای یاد بگیری اخه.
بق کرده نگام کرد _:میسوزه؟
چ شماش پر ا شک بوددیگه دا شت 20 سالش تموم می شد هنوزم الکی بغض میکرد
بلند شدم رفتم تو ا شپزخونه از گلدون یک ذره گل خیس بردا شتم گذا شتم رو دستش.عین این پیرزنا هم هی سرش غر زدم .
-بیا این از شام.اخه خانم کوچولو من حواست کجاست.بمیرم برات گل سوزش دستشو نگرفته بود.مجبور شدم اول کلی فوت کنم و بعدشم بذارم تو دهنم.
اونشــب کلی فکری شــدم..یســنا کنارم خواب پادشــاه هفتمو میدیدو من به حرفاش فکر میکنم...اگه من ب ه ننه حس ن باش م که نیس تم میش م برادرزاده ارباب .مگه میشه ادم
به برادر زادش بگه نجس...اونقدر شکنجه روحی و جسمیش کنه...یسنا دیونه شده..مگه خال با سن و پ شت هم شده سندا صلا چه جوری شابت کنم.برم باسنمو به اون پیرزن
غر غرو نشون بدم.این دفه یکسره میره سینه قبرستون.از فکر خودم خندم گرفته بود.ناخواسته بلند زدم زیر خنده.به خودم که اومدم دیدم یسنا داره با چشمای گرد شده نگام میکنه.تعجب کرده بودو دلم براش ضعف رفت.با تموم ح سی که بهش داش تم نگاش کردم.بی اره فک کرده دیونه ش دم داش ت با ترس نگام میکرد.
بازم خندیدم.خودمو سنگسنیمو انداختم روشو هی نصفه شبی قربون صدقش رفتم.
_:-چی شده رحیم..دیونه شدی
-اره دیونه تو شدم.
_: داری میترسونیم..چی شده..چی عین دیونه ها میخندی
_:هی ی ..بابا دارم به این فکر میکنم فردا که ننه حســن اومد خونه برم بگم پسرشم..بعدشم خالمو نشونش بدم ..
یســنا جیغ جیغو شــدو من غش غش خندیدم.اون اعتراک میکردو من به این فکر کردم تو تموم عمرم هی یوقت خنده هام صــدا دار نبود...بازم اوس کریم یادم کرد
*********
غر غرای یســنا و عیرتی شــدن من خونه ننه حســنو به کلی گرد گیری کردیم دروغ چرا هدفم از اینکار پیدا کردن یک نشونه از خودم بود...یک نشونه تا زنم بهم افتخار
کنه..تا همیشه با غرور بیاد تو اغوشم
تو تموم گذشته هام یه چیز بیشتر از همه چیز ازارم میده...میترسم..میترسم با اون شکنجه ای که شدم عقیم شده با شم.میتر سم ی سنا اینو طاقت نیاره بی ریشگی شوهرشو
طاقت نیاره..کاش می شد از یک جایی مطمئن شم..اون وقت به ی سنا میگفتم خودم ب ه دوست ندارم یسنا
بی قرار یای رحمو میبینم...تموم مدت با خودش درگیره و اخ ماش تو هم...دوباره زود جوش شده..میترسم..از اینهمه ناراحتیش میترسم..خداجون بلایی به سرش نیاد ..دیشب تا صبح نخوابید
داشــتم اینه خونه ننه حســنو تمیز میکردم که چشــمم به یه جعبه افتاد..که رو طاق ه کناری بود..امکان نداش ـت بدون ســرک کشــیدن توش بتونم ازش بگذرم..در جعبه رو باز
کردم..بر خلاف تصورم چیز زیادی توش نبود یه انگشتر قدیمی سیاه شده و یه سرمه کوچیک...دو تا کیف کوچولو که توش دعا بود
یعنی این ننه حسن هی ی تو خونه اش پیدا نمیشدتصمیم دشتم فکر رحیمو از این اتفاق دور کنم اما چه طوری..وقتی هنوز خودم درگیرشم.نمیدونم چه طور شد اومدیم به
این شهراومدیم خونه ننه حسن که اربابو میشناسه.اینهمه جابه نظرم نمیتونست اتفاقی باشه.رحیم بدون هیچ تردید از همون شب فرار گفت باید بریم اهواز .
از تو اینه به رحیم نگاه کردم از گوشــه بینیش داشــت خون می کیدحواســش نبوداصــلا نفهمیدم فقج جیغ کشــیدم.شــوکه از دیدن خون..اومد طرفم هنوز نمیدونست چی شده
_:چی شده...دستنو بریدی..جونور دیدی
لال شــدم.چســبیده به گودی که طاق ه ایجاد کرده بود با چشــمای ترســیده نگاش کردم..خان بابا هم قبل از اینکه بمیره از گوش دماغش خون می کید.بی نفس جیغ کشیدم سرم رو سینهاش گذاشتم
_:هیس
ن گاش کردم. با ترس.ترس نبودنش..ترس نداشــتنش.من رحیمو با تموم بد اخلاقیاش دوست داشتم
_:از دماغت داره خون میاد.گریه کردم
دست کشید به گوشه دماغش..خون که دید اصلا نترسیدشوکه هم نشد
_:..هی ی نیست..نازنازی خانم از افتابو گرماست.
امروز که افتاب نبود..گرمم نبود..هوا گردو غبار داشــت اســمون قرمز بود اما گرم نبود.هنوزم با ترس داشتم نگاش میکردم.
_:-.نبینم بابت چیزای بیخود گریه کنیا..رحیم پوستش کلفته..قویه..هی یشم نمیشه...فهمیدی ..
_:خدانکنه چیزیت بشه..اگه یک طوریت بشه یسنا زودتر دق میکنه میمیره
_:حق نداری از مردن حرف بزنی فهمیدی
_:تو هم نباید مریض شی.